24252 resultaten.
Dag Anton Koning
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.850 Het spel tussen licht en donker
sprak al van je sterven, jij dacht
nog in jaren terwijl de matheid
in je ogen me vertelde van
het pas gegraven graf
Al kende ik alleen
je kalme oppervlakte met hier en daar
een stukje diepgang, maar de tijdsgolven
droegen begrip en mededogen
naar elkanders hart
Je boeg stuitte tegen rotsen
en versplinterde…
Hun vuren laaiden hoger
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
713 heb de trollen
begraven ze spookten
door mijn nacht
hun vuren laaiden
hoger dan ik de
werkelijkheid ooit zag
zij smidsten
donkere dromen zodat ik
dacht te komen in jouw tijd
maar in iedere zonsopgang
werd ik afgerekend
op wederzijdse eerlijkheid
heb ze begraven
hun vuren staan lager
de nachten zonder strijd…
'k Versta de eindeloze rouwe
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.971 O man,
geen mensentale zeggen kan
wat uwe dood in die drie harten
geslagen heeft van wrede smarten...…
Stille Traan
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.322 Verontrustend
De nieuwsberichten
Over de dood en het verderf
Autoriteiten die zich enkel bezinnen
Op machtswellust, gewin
Rijkdom op 't eigen erf
Ongelofelijk doch waar
Geen reële kansen geboden
Een existentie onmogelijk zwaar
Bitter mensonterend bestaan
Hartverscheurend
De reflecties gevangen
In de zwellende spanwijdte
Van mijn stille…
De kleur van lippen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
734 zag je hand
de vingers wenken
kleine kootjes ongeduld
nagels nog verguld
met rode lak de kleur
van lippen in je lach
altijd zo innemend
maar gaandeweg
steeds meer bevelend
met het laatste
van je kracht nog
dwingend spelend
tot jij wilt gaan met ogen
licht van eeuwigheid handen
open en vingers eindelijk gespreid…
Nog is het laken wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
669 nog is
het laken wit
de handen aan
mijn bed zijn bruin
zie zon in
lach en woorden zij
dansen rustig zomer
in bezig zijn met mij
maar als ik
wakker word zijn
vele bladeren gevallen
gestorven in hun herfstpijn
mag dan na al
dat gaan de eerste
sneeuw weer even smetteloos
als mijn laken zijn…
Verloren in een grote mensenwereld
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.379 Gek dat je je sommige dagen
vanuit je jeugd haarscherp
kunt herinneren
ik weet nog, dat we door onze broer
Leo wakker gemaakt werden
met de woorden
“mama is dood”
het was dertien september 1955
ook nog eens op een vrijdag
ik was vijf jaar oud
we waren met zes kinderen
onze jongste broer
moest nog twee jaar worden
de oudste was twaalf jaar…
Jij bent het
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.522 Vanaf
Mijn zonovergoten heuvel
Kijk ik naar een zonovergoten strand
Daar sta jij
Lig jij
Zit jij
Heel erg alleen
Jouw typerende bewegingen
Jouw houding
Jouw vormen
Jij bent het
Bèn jij het?
Ik schrik
Ben blij
Geëmotioneerd
Tranen in mijn ogen
Een dubbel gevoel
Ik wil naar je toe
Daal langzaam af
Het gezicht op jou gericht
Maar……
Ook vandaag weer zoveel doden
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
835 Ook vandaag weer zoveel doden,
onbekend, soms onbemind,
vragen, zoeken, zin en waarde,
oude mensen, jong of kind...
Zoveel dat ik 't niet kan vatten,
zoveel tranen, zoveel leed,
en toch blijft de wereld draaien
alsof niemand dit echt weet.…
Bijl en doodslag
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
784 ik zag je handen
in je schoot
het wit van strak
gespannen spieren
jij gaf jezelf zo bloot
je heerste met
je woord in tegenspel
maar de reacties
waren jou
weer veel te snel
je suste en
minimaliseerde
deed alsof je leerde
van de woorden
die een ander zei
sloeg toe in
de rust die je creëerde
ik zag je handen gaan
bijl en doodslag…
Laatste wens
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.320 geen bloed voelen stromen
zo bleek als vaal katoen
mijn bed niet uit te komen
geen fut om iets te doen
volledig hol van binnen
als een lege batterij
soms even buiten zinnen
de wanhoop heel nabij
mijn passen voelen zwaar
het eten smaakt me flauw
ik leef als een kluizenaar
de wereld kleurt zo grauw
ik wil niet langer lijden
dit doet…
regen kabbelt litanieën
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
749 kerkklokken
lokken tranen
slaan verdriet
schoppen graven
dieper naar
vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten graven
geeft de aarde
zijn laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht wordt gemist…
Horloge
gedicht
2.4 met 62 stemmen
39.538 Dit gedicht even duidelijk als de dood
een open boek, een afgesloten hoofdstuk,
woorden weggevloeid in aarde, als water
Voor jou werd het nooit meer later
op je horloge dat ik nu verder draag
de tijd door die voor jou noch mij bestaat.
--------------------------------------------
uit: 'Aambeeld', 1998.…
te sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
719 na elke natte nacht
op zoek naar zijn waardigheid
geen tranen meer
dit lijf is uitgeperst
de lucht die hij verbruikt
is gestolen omdat hij moet
wetenschap stelt hem de wet
en hij mag niet weigeren
de ochtenden blijven komen
maar hoelang nog
dus telt hij af
naar niet meer veraf
hij is stervende
al honderd en vier
een bij leven dood…
Zwart afgevlagd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
932 sirenes janken
witte jassen hollen
gele koffers met
blauw licht
ogen dwingen
mensen kijken
slikken stikkend
in een laatste adem
benauwder geel
dan blauw
een kou die
nijpend wordt
rust bloedt
bindend
echo’s doven
stilt het licht
een lege straat
keert grijze kar
zwart afgevlagd
er is weer haast
zij weten hoe
de laatste…
moord op een 8-jarige
hartenkreet
4.7 met 67 stemmen
2.297 Als vader van een kind van acht
Verbijsterde mij het bericht
Bij iets wat je volstrekt niet verwacht
wanneer geweld op een kind wordt gericht
Het waarom bedekt de eerste woede
want wat drijft iemand tot deze daad
wie heeft het ooit kunnen vermoeden
dat een gek, aan een kind, de hand slaat
de schooldag zal vrolijk zijn begonnen
het is namelijk…
Ademt onafhankelijk zijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 licht verdwaald
kijkt ze de wereld aan
een donkere vlek
ogen uit een schaduw
bij de muur
ademt onafhankelijk zijn
de geur van bier
en rookt het gif
dat basis lijkt voor
dubieus vertier
ze raakt ons
als ze wankelt
de muur haar loslaat
en een schaduw wegvlucht
met haar grijns
rotte tanden klagen
vingers wijzen met hun
zwarte nagelranden…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 ik zou haar ogen willen zien
de trekken kunnen onderscheiden
in het vallend blad
haar stem weer mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen…
Stonden bij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
816 het sneeuwt een donzig
dekbed tegen schrale kou
ogen rustig vingers blauw
niet bang je wacht allang
het laatste stuk leek op
een ongeluk er wachtte
iemand op een bel die rinkelloos
de tijd versnelde van het afscheid
we stonden bij de hemel
hoog ingepakt en later
dan we dachten keken toe
hoe jij de drempel nemen zou
obstakels waren…
Speelt geraamte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
781 je lacht tanden bloot
en langs je kaken
laait het hellevuur
kraait uit een
verdoemde schoot
je eerste uur
trapt de hemel
in het aardse slijk
brandt emoties af
speelt geraamte
met je eigen lijk
in de hel van vel
slechts een handvol
dorre zielen siert
je droef bestaan
want je ego blaast
slechts echo’s kan
dit leven niet meer…
DE EGELANTIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
824 Hij rook de geur nog bij het morgenrood
en hij voer voort te vluchten voor de dood.
ZONNELEEN
De episoden van Amos…
O wat zijn wij heden blij!
snelsonnet
3.2 met 13 stemmen
2.382 Een veel te mooie dood voor zo’n bandiet.
Als ik Chileen was, juichte ik dus niet.…
Intermezzo interruptus
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
624 hij laat zich verleiden tot een dansje
zwoel samenzijn met zeismans
in een intieme omstrengeling
schuifelen ze heel even kaak tegen been
sloom en slinkend levensritme begeleidt
het gedempte bonzen
van zijn protesterend hart
ergens ver weg
slaat een eenzaam uur
niet het zijne
nog niet
wijl ingebeelde tonen zachtjes wegsterven
bevrijdt…
CHARON
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
737 hij op uit de mist, de
Bourgondiër alias schout alias
Matroos, regent, schoenlapper
En kruisridder
Ze wordt verwacht, de dame
Alias marketentster, alias
Jonkvrouw, alias boerenmeid
En bloemenventster
Mijn geldbuidel rinkelt
Ik help haar overeind, hij helpt
Haar uitstappen, zodra ze voet
Aan wal zet, trekt de mist op
Dan gaan ze, dood…
De Engelse Sonnetten, 3. De val
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.206 Roze, rood, verstikking, licht.
Licht, adem, adem, adem.
De koude omhelzing van de wereld.
De schreeuw.
Verwrongen gezichten,
bulderende stemmen, de diepte,
de koorts, het zweet, het bloed,
de allesomvattende leegte.
God, sinterklaas, kerstman, school,
vrouwen, sex, vodka, muziek,
vervormde gedichten, de zilveren saxofoon.
De reizen…
Waarom?
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.353 ik wilde je nog zoveel vragen
maar alles voelt nu leeg
eenzaam slijt ik hier mijn dagen
geen gevoel meer dat ik leef
in tijden dat we samen waren
scheen de zon op mijn gezicht
liefde groeide met de jaren
als paar in evenwicht
een lijf om aan te warmen
altijd in voor een gesprek
lag ik uren in je armen
aan passie geen gebrek
toch wilde…
Schreef cirkels pijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 ze schrok vloog op
zag de hagels
van het schot
haar verenkleed
roodbruin verteren
vleugels scheerden
kort de vlucht
het suizen
klonk vertraagd
als ruisen van
een schaduw door
te zware lucht
ze vloog haar weg
schreef cirkels pijn
fladderde en duikelde
struikelde het gras voorbij
ontvlamde zacht
gespreid in doodse stilte…
Zoveel nog te zeggen
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
4.841 Ik zou je zo graag willen zeggen
wat voor weer het is vandaag
dat ik gister heb gegeten
van je lievelingsgerecht
de buurvrouw van hiernaast
weer iets stupides heeft gezegd
of dat Vitesse heeft gewonnen
met wel 3 - 0 van Den Haag
En ik ben nu bij een ander
echt een hele leuke meid
ze staat voor de klas
waar jij ooit zelf leraar was
en…
gebinte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
743 ik heb mijn laatste blad gegeven
mijn armen reiken kaal en schriel
zelfs in mijn wortels kroelt geen leven
ik ben niet méér dan doods, steriel
mijn iele twijgen zwiepen zwijgend
gejaagd, door wervelwind gejut
ik voel me machteloos, onteigend
mijn rijke kruin werd weggerukt
Pan heeft mijn stervensuur geslagen
geen mistletoe komt mij nog…
Rouwstoet
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
756 Vol ongeboren licht drijft de zalm naar zee;
langs de oevers schrijden bloemen
en de kleuren van dode vlinders.…