13770 resultaten.
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
Wolkte in wit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
537 jij bent
nooit weggeweest
een gedachte die blijft hangen
altijd dat verlangen
naar hoe het is geweest
jij met je sprankelende geest
wolkte in wit
hoog uit een zwarte bui
in vederlichte schoonheid
raakte de ijle sfeer
van eeuwig geluk
in die ene ademloze kus
ik wist dat de liefde
niet kon blijven in het stuk
dat wij samen wilden…
Gesluierd met geheimen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 jij bent
voor mij altijd
een sprookje geweest
met vingers
lenig als een geest
onzichtbaar in hun feest
gesluierd met geheimen
die wolken in een warme mist
waarvan alleen de hemel helder is
als wij het aardse
gaan verlaten om
leven eeuwig te gaan maken
wij keren altijd terug uit
hogere sferen om in een nieuw
begin het nogmaals…
GEEN FLAUWE KUL MEER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
842 Iedere minuut
voor jou en mij gebruiken,
de eeuwige rust.
De zalige dood,
de ten hemel opneming,
vrij en mezelf zijn.
Simpeler kan niet,
het eigen hartje volgen:
iedereen helpen.…
Arboretum 2012
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Met de vleiende wind
Om mijn hoofd
In de verte nog
Ondersteund door
Het bemoedigende
Krassen van twee
Zon geblonken
Zilvermeeuwen
Vertrouw ik
Mijn meeuwen
Jagend op de
Eeuwigheid
Toe aan dit
Podium van
Hedendaags werk
En word zowaar
Verleid door de geur
Van gebroken fluitenkruid
--------------------------
Met…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
Zij
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.040 Ik ken haar enkel in mijn armen,
zij houdt mij eeuwig op de tast.
Zij slaapt en wie is zij
die morgen weer in alles past.
----------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
Raakte engelenhanden aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 ik raakte
engelenhanden aan
geen vingers
zoals in het aards bestaan
maar pure energie
was snel
omhoog gegaan
verkennend en nieuwsgierig
kwam ongestoord
vlot bij de hemel aan
werd opgenomen
in het groot geluk
dat alles wist
van tijd en eeuwigheid
met een oneindig zicht
ineens blokkeerde ik
mijn energie geaard
voelde dat ik nog…
Achterbank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.341 In gedachte warme liefde
van een eeuwigheid geleden
de heetheid op de achterbank
dan kwam ik naar haar toe
van Utrecht naar Harmelen gereden
de hitsigheid nog in mijn hoofd
wilde haar graag van haar werk naar huis brengen
in een rood gevaarte dat Renault 5TL heette
maar onderweg ging ze al los en stortte zich
vol gretigheid achterin op…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht
horizon is geen belemmering
voor het eeuwig…
tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 van m'n fiets
ik moest steppen
als een kind om
op tijd te komen
op mijn werk
en ik was zo kwaad
dat die ketting er af ging
zo kwaad op mezelf
maar ook op de tijd
die alles er af laat lopen
oke, is toch mijn fout
alles is mijn fout, zoals
men zegt, ik geef dat ook toe
maar ik verlang naar de tijd
en de fouten van de eeuwigheid…
De wereld draait door
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Niet stil te zetten
Hemellichaam dat woonplaats is
Voor ontelbaar velen -
Dat doordraait ook als
Mijn wereld stil staat -
Dat geen woonplaats mocht zijn voor
Het jongetje dat we in liefde kregen
En we slechts zes uren lang
In onze armen mochten houden
Zes uren die een eeuwigheid leken
Waarin onze wereld stil stond…
jij, mijn kind
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
582 zie je ook, mijn kind
de verte van dichtbij
kijk jij naar buiten, vooruit
terwijl ik met het verleden vrij
je ogen volgen de dromen
die ook ik ooit heb bemind
jouw met hoop gevulde hart
ontmoet ik in een late echo
die zich thans in mij bevindt
geef me
als je wilt
je kleine hand,
als het mag
voel ik mij,
voor even,
een eeuwigheid…
ANTIOPE EN JUPITER
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
475 Zelfs Cupido suggereert wellicht
Een vertoeven in dromenland
Misschien wil ze hem wel, de satyr
Draagt ze maar wat graag zijn kroost
Hoe bevallig ligt ze erbij, deze tedere
Liefelijke, eeuwig belaagde nimf en
Half godin
Ooit vastgelegd op een bespiedschilderij…
meeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 je loopt langs de grachten
en je vraagt je af in de lente
waar zijn die eeuwige meeuwen
nu natuurlijk op de warme zee
ze hebben ons niet meer nodig
vliegen boven oceanen vol vissen
achter duistere schepen aan
in onrustig en onverschillig water
zien verder niet
wat daar nog meer drijft
of aan het zinken is
waar ze naar duiken…
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 Soms kijk ik naar de sterren
zo eindeloos ver weg en koud
en onder al die kille eeuwigheid
huil ik om onze sterfelijkheid.…
Plafond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Getekend in heiligen
en vervolgens in de hemel gekleurd
discipelen, schrijvers en
poëten; volgers en kunstenaars
Aangenaam, kleurrijk, atmosferisch
fijnmazig, gedetailleerd
een mooie hemel op aarde
vertegenwoordigt onschatbare waarde
Immer moeten wij leren uit het
verleden, die tijd
voor eeuwig
die niet verloren mag
Roemenië, Boekarest…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het waait.., zaden dansen rond mijn voorwiel
ik kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school
ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet
mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft
daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw
en dat eeuwige geschreeuw in de verte
ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder…
Geborchte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
525 krochten
buiten het zicht, ver van gewoel
als wachtkamer van dolenden
tussen val en wedervlucht
een verblijfplaats, doorwaadbaar
van tijdelijke aard -
muren vol binnenmonden
voor het onbekende beducht
een begeerte te ontsnappen
werd mij deelachtig
zodat ik naar doorgaande wegen
vroeg
om kort elkanders pad te kruisen
ons eeuwige…
Alle scepsis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 alleen nog
het geluid van boven in
mijn ontvankelijke geest
alle scepsis
over religieuze zaken
heb ik overboord gezet
het negatief stramien
was al vroeg aangelegd
hebben is voor mij
geen optie meer
wij komen zonder iets
het levenslange vergaren
eindigt zonder het gespaarde
besef eindelijk
dat ik oneindig ben
en deel in eeuwigheid…
Bedekte gevoelens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Begin van de dag als zonnestraal
zoals een hemelpoort opent
voor een grenzeloze eeuwigheid
zijn mijn emoties het sentiment.…
Nog een klusje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
797 eenzaamheid
kunnen verwelkomen
met witte bloemen
mijn kist wist niet
dat ik nadat mijn
laatste uur geslagen was
nog steeds gezelschap had
aan ruimte was
er geen gebrek
voor het maatje dat
ik altijd bij me had
ik bedankte hem
voor al die goede jaren
hij lachte wat zei zacht
ik wachtte op je grijze haren
ik stapte over naar
het eeuwig…
Een tweede huid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
475 ik hoorde
de lucht leeglopen
met een sissend geluid
de regen kwam
van boven en ik
stak mijn handen uit
water spatte alle
kanten op en vormde
snel een tweede huid
die mij omsloot
intiem deel maakte
van de losgebarsten bui
ik voelde mij
niet nat als eeuwige
bijkomstigheid
maar zag kringen
uitnodigingen zingen
door druppels…
wakker worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 in een droom lijkt alles echt te zijn
maar als je wakker wordt niet meer
de ervaring blijkt dan valse schijn
en het hier en nu keert weer
maar misschien droom je nu ook
en zal je eens ontwaken
blijkt het hier en nu een sprook
een bedriegelijk vals baken
wat tijdelijk is vergaat
en is slechts een illusie
maar wat eeuwig is bestaat
dat…
jij, mijn kind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 zie je ook, mijn kind
de verte van dichtbij
kijk jij naar buiten, vooruit
terwijl ik met het verleden vrij
je ogen volgen de dromen
die ook ik ooit heb bemind
jouw met hoop gevulde hart
ontmoet ik in een late echo
die zich thans in mij bevindt
geef me
als je wilt
je kleine hand
als het mag
voel ik mij,
voor even,
een eeuwigheid…
afstand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 zoals het ritme
van de tijd onzichtbaar zingt
en zichtbaar doortikt
zoals de liefde
voor de mens een eeuwigheid
duurt en opeens stopt
zoals de woorden
over de verbroken lijn
dan pijnlijk klinken
zoals de schouder
ontbreekt als een vast rotsblok
voor de losse traan
zoals de afstand
een liefde kan verbinden
doet het verdriet…
Koele tinten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 ik kende
de kracht
van je handen
wist hun warmte
voelde hoe
energie overliep
in raken
laadde jij mij
positief op
mijn aura
kleurde vitaal rood
ver van dood
waar in
koele tinten eigen
pigmenten klinken
jij interfereert
met licht en zon
naar hogere niveaus
direct uit de
voor eeuwig
onuitputtelijke bron…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een ruiter die zijn paard bestijgt
en door de luchten klieft
op zoek naar wolkenvelden
waar hij eeuwig draven kan?
Zeg me wie ik ben:
een boer die traag zijn land bewerkt
in elk seizoen zichzelf verliest
gebogen naar de grond
die ooit hem bergen zal ?…
Magma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 samen zijn
we afgedaald
langs graniet en
basalt tot wij in
de hitte van magma
hebben gebaad
daar waar
moleculen
en atomen de
bouwstenen worden
van onze dromen
vervloeien wij
komt alle
materie vrij in het
opnieuw spelen
van de schepping
door het lezen
van zijn hand
met eeuwigheid
en oneindig zijn
door onbeperkte
vrijheid…