12342 resultaten.
Oude boeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
Nivellerend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 ik voelde hoe
de wind duwde
geleidelijk aan steeds
meer vat op ons kreeg
wat eerst nog
plaagstootjes waren
bleken ineens
heel serieuze gevaren
wij werden
voortgedreven met
intense kracht door een
massastroom vol macht
die nivellerend
zijn route koos
waarvoor leven het
hoofd deemoedig boog
ik zag materie in
het zwarte gat…
maandagochtendgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 de stad ruikt vreemd
een beetje eenzaam zelfs
ontheemd misschien
er hangt een geur van– bijna fris
alsof tijd maar net begonnen is
het leven aan te maken
van daar uit loopt haar rode draad
tot aan de eerste ademteug
die gaat
vol levendig verkeer
dan weer
een fiets, de bus, een auto
alles glijdt voorbij
en op de stoep de vaste troep…
barst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 precies daar
op de scheidslijn van
kunnen en willen
gloeit de rode draad
in volledig bewust
aanwezig zijn
het sust geen geweten
vergeten daden vragen
toch hun tol
goedschiks of kwaad gedacht
bij elkaar gebracht
voelt alles als de diepte
van een grove barst,
traag en vol
met voeten in aarde
wars van wat je wilt
gilt het gemoed…
Gevleugeld bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 zij cirkelden
keerden in breed
gevleugeld bewegen
hongerig gefocust op
begerenswaardige prooi
dan stijgt hij
de winnaar
der slagen zijn
trofee vol trots
vooruit gedragen
tot ook hij
achtervolgd door velen
de strijd moet staken
omdat zij hem zijn prijs
afhandig willen maken
een snelle landing
het nonchalant
spiedend loeren…
Het is zo persoonlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik stop mijn oren dicht
met zelfgekozen geluiden
ik giet mijn ogen vol
met statussen en weetjes
en soms zie ik ver weg
op een foto het licht
van de dag van vandaag
Ik negeer de mensen
om me heen, zo persoonlijk
is mijn leven, helemaal
op mijn maat gemaakt
in mijn hoofd
en bevestigd
door mijn vrienden
die mij raken en zich
uitsluitend…
[ Op een mooie dag ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Ze hadden het goed
daar, in de fijne hoekjes –
heel mijn longen vol.…
Met lichte ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 zij donkerde
in het woud
sprak takken toe
met lichte ogen
stond lang
gebogen bij het
kleurenonderscheid
in paddenstoelentijd
haar handen vol
met draadjes wol uit
gebruikte nesten
voor hun nieuwe rol
zij kende stroom
en tegenstand in
de balans van het
natuurlijk gebeuren
schaafde bij
als er iets haperde
aan levensbelang…
Het keerpunt voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 de menigte schreeuwde
zijn onzichtbare pijn
balden de vuisten
sloegen met knuisten
vol irrationeel venijn
zij trotseerde
met opgeheven armen
en brandende blik
de opgekropte ego’s
van heethoofdige iks
zacht klonk
het eerste geklap
als applaus voor de
breekbare stilte met
een ontspannen lach
in het aanzwellend
geluid luchtten velen…
Ciara, lekkere trek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
433 Nu de stormen een naam hebben, hebben
de weergoden wat mij betreft ook kinderen
Moeder natuur roept uit het raam
haar kind, haar zeer stevige dochter
“Ciara, kom maar binnen, eten
je hebt lang genoeg buiten gestormd”
Ciara, stormt de trap op
rolt op de tafel af en vreet zich vol
Ciara was buiten behoorlijk aan d’r trekken gekomen…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ons grote lichaam heeft geen gezicht
niemand ziet dat wij het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels,…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 Een dak vol gaten,
de ramen zonder glas.
Eens woonden hier mensen.
Leefden hun leven,
met al hun dromen en wensen.
Nu rest verweerde steen
en rottend hout.
De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaande zon,
kleurt de lucht in alle tinten rood.
In de verte krast een kraai.
Hier woont niemand meer.…
ravijnen dichten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
431 zet je rugzak vol
vergaarde spullen
even neer
neem de tijd en
pak hem uit
niet alles is goed
niets is altijd goed
het denken moet
steeds opnieuw
beginnen…
Beangstigend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
523 vaag lichten zij
nog op in
matte schittering
draden vol onzekerheid
zijn gegroeid in
lange nachten zonder
stem omdat wij naar
antwoorden smachten
maar formuleren
geeft geen rust
roept alleen maar
andere vragen terug
de snelheid
is beangstigend
zonder oplossing breekt
morgen weer als dag
ik kijk naar
mijn gordijnen die
harder…
Het zachte aura
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
428 ik zag het
zachte aura
dat over je
handen lag
het warm
energetisch vlak
van jouw bestaan
het verschil
in spanning
deed hormonen
stromen vol
affectie voor
een heerlijk
warm contact
waarbij wij
energie blocks
wisselden
in bekende
arrangementen
die in rangeren
extra’s parkeerden
het is dit spel
waarin wij houden
van elkaar…
Chopin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Je handen zijn als
twee lenige acrobaten die dansend
langs
de bleek
ivoren toetsen dwalen
Wonderlijk teer, smartzuiver vol
van donkere schaduwen
schoonheid
en geluk
met
verwondering luister
ik naar jouw
vonksproeiende
verhalen
Ik hoor de nachtegalen
de zee
in wilde maat
hoge golven tot diep
in de landen
rouw onder blauw
o mijn…
Oude sleutels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Ik heb doosjes (eerste kwaliteit)
met spijkers, een jampot vol
sleutels van onbekende deuren
en een berg koffers bewaard
vonderwerpen uit mama's huis
geheim geworden herinneringen
als onbeschreven museumstukken
schraal op een schap in de schuur
door mij weggezet om later ooit
mijn verleden mee te openen
als de tijd stil gaat staan, en…
Simpel tuingedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
713 Ik dank dat ik de tuin,
dat ik bukken mag,
en dat ik plukken mag,
mag snoeien,
hoe alles opkomt me kan boeien,
het trek en strekwerk,
waardoor ik sterk
Het zagen en het wagen
iets zomaar zijn gang
Het wingeren, 't zich slingeren
om tak of boog,
hoe hoog een boom,
hoe vol met vrucht.…
Op topsnelheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 ik heb je
geschapen
uit de mooiste
stukjes die
een puzzel
hemels maken
niet in een
zesdaagse en
dan de zevende
dag een
noodzakelijke
rustpauze vragen
maar levenslang
kijken en in die
tijd vergelijken
of de expressie
van leven echt
alles heeft gegeven
geen beeld
maar wel in
het leven staan
met interacties
vol emoties op…
Wond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Ben ik jouw oefening
om te luisteren, alleen
een vraag te stellen
als ik niet verder durf
om fragmenten van feiten
en verwarring uit te braken
in een horten en stoten
van stiltes
die jij ondergaat
zonder comfort, zonder
dichterbij te komen
zo dichtbij ben je al
vol vertrouwen
dat ik diep durf
te ademen, te huilen
en verder te gaan…
Grensgebied
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
838 Onze schijnbaar eeuwenlange vriendschap
heeft een vreemde droom bevaren
het begint bij de onuitputtelijke bron
tussen heldere muren blijf jij gevangen:
Er is een horizon vol zwaartekracht
gestorven in dwaze zielgeruchten
uit een droomland in het grensgebied
op een plek tussen hemel en aarde
daar schat je alles op de juiste waarde
waar…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Hun dodelijke trommen
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
695 wij gingen
rood omhoog
uit groen dat
lucht geworteld
aan de natte
beademing lag
het donkere gat
dat krioelde vol
bewegen onder
een uitspansel
dat alle energie
gaf aan dit leven
wij bloeiden niet
maakten geen vrucht
maar kleurden de
hemel waaronder
de schepping door
de mens was gevlucht
hun vurige vraatzucht
was de dood…
Plaats delict
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
480 Ik ben het plaats delict
Ademend gestikt
Mijn doos vol creativiteit
Voor altijd gesloten
Slechts tranen ontsproten
Klaprozen in bloei
In beton gegoten
Geen groei
Afgeremd door bliksemschichten bij heldere hemel
Mijn hemel
Waar ben ik
Daar waar zwaar
het licht uitdoet
Ik heb het ingeslikt
Maar nooit verteerd
Er mee om leren…
Klok
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 De klok knipt door
de ganse dag
verdeelt hapklaar
bros in brokken
‘t zijn voor vele
levens breuken
vol vierkwartsmaat
als dans of duet
een laatste traan
trekt traag een spoor
spat gevallen
tot slot uiteen
zuchtend zwevend
ga ik dan heen
wat was het waard
was de waarde
van wat ik daar
heb nagelaten
onbetaalbaar
mijn tijd…
Genadeloos slopen
netgedicht
5.0 met 123 stemmen
477 de wand
met gitaren
een handvol muziek
on stage de chaos
in ongekamde haren
van een illuster publiek
nog trillen
de snaren en
donkeren klankkasten
de mega decibellen
wil de leadzanger
diven en koppensnellen
dronken van
levenselixer door
jeugd en bravoure
maken zij van de
wereld een hemel
vol komende vuur
ze hebben al
zo…
NOORWEGEN WENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 De ruime baai vol
heuvelige eilandjes
blaast zijn wijde adem
de nauwe Fjord in
wiens peilloze diepte
zich vrijuit meet met
hoge rotsen aan weerskanten
waar geiten onbezorgd wonen
op steile grashellingen.…
Emoties
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
516 Ons leven zit vol met emoties.
Voor mij is dat niet altijd even fantastisch.
Soms weet je niet waar je het zoeken moet.
Dan zit er een depressie in je bloed.
Dan opeens schijnt weer de zon.
Het lijkt dan of het leven opnieuw begon.
Maar het kan zo weer omslaan.
Je komt voor nieuwe verrassingen te staan.…
De kleine gebaren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 thuis
ik zag uit
je handen de
energie vloeien
die een ware
metamorfose bracht
in witter licht
klonken stemmen
als welkom in
ontmoeten na het
familiaire begroeten
ogen twinkelden
ruggen rechtten
zelfs met de kleine
gebaren werd er
heel veel gezegd
de flow van
elkaar weer zien
bracht uitbundige
blijdschap in een
meeting vol…
De kluisters
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
421 je streelde met
voeten de grond
terwijl je ogen
dansten in een
eigen choreografie
lichaam en handen
hun aparte ritmiek
verkenden in mystiek
een brok beweging
in ongekende
vitaliteit ontdaan
van de kluisters
gewoon en tijd
vrij met een lach
in de kracht van
een gelukkig bestaan
vol overtuiging
dat jouw vat geen
duig zal misstaan…