1035 resultaten.
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat rest en staat
Het is cirkel…
Voorbij
netgedicht
3.4 met 175 stemmen
43.152 Tederheid in je handen
lieflijk gezicht
Stralend witte tanden
eindelijk gezwicht
Goedheid is je streven
vriendelijk van aard
alles kan je vergeven
eindelijk bedaard
De twinkels in je ogen
de lach om je mond
Ik heb tegen je gelogen
de cirkel is weer rond
Probeer te vergeven
een verkeerde stap
Een fout voor het leven
niet eens voor…
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 De met kaalheid omrande snavels
houden binnen een onzichtbare cirkel
afstand tot elkaar.
Onhoorbaar bevolen vliegen ze op
en tegen de lucht tekenen
de gevingerde vleugels.
De zwerm zwenkt af en keert
en komt nog eenmaal per toeval
over de plek van de bewonderende blik.…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…
gefeeste woorden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
776 overdonderende zonnestralen
in de manke morgen
roterend in lokkende cirkels
mijn manchetknopen glinsteren
bij mijn net nieuw gekochte
wit-rose gestreepte overhemd
onder het genot van de eerste koffie
en mijn volkskrantje
salueer ik voor de dageraad
mijn morsig brein ontwaakt
en dichtersdorst staat paraat
ik plet…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
Licht uit verleden
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.911 voor het leven
minnaars vol geluk in harmonie
tot het na veel gepieker en geworstel
voorbij was, einde van de symfonie
nog onlangs ontmoette ik haar
ze kwam langs op Internet
was naar Amerika gegaan
en was nu zielendichter
mijn ziel in haar was zoek
ik ben op zoek naar dichten
aan haar voorbij gegaan
maar immer nog zweeft zij
in grote cirkels…
Oneliners op zicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
526 zij schreeuwen
loze kreten
die verwaaien
nooit begrepen
woorden die ooit
zin gaven aan leven
ik ben begonnen
met luisteren in de
stilte van niet weten
daarna fluisteren
om de vaste cirkel
rustig te doorbreken
inspreken was
de trigger zonder
echt te preken
met het bespelen
van emoties kregen
wij oneliners op zicht
voor…
What goes up must come down
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.636 Het was gaan waaien, die dag,
alles kwam met geweld
naar beneden
Zo leek de cirkel rond
op de natte grond.…
Leven tekenend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
632 wij cirkelen
op het internet
in data zijn onze
gegevens vastgelegd
talloze dossiers
verhalen over
het doen en laten en wij
hebben weinig in de gaten
denken ons heel
anoniem in gaan en komen
big brother ziet alles
behalve nog je dromen
het lezen van
dit virtueel verslag
geeft ons zicht in tijd
maar geen werkelijkheid
pas in…
Het zachte genot...
hartenkreet
4.9 met 21 stemmen
5.781 De vingers dansen over zachte heuvels
en ervaren de ultieme vrouwelijkheid
Langzaam bereiken zij de roze toppen
waarvan de uiteinden rijzen in stijfheid
De opwinding is zichtbaar aanwezig
als de vingers afdalen om te spelen
In de ogen een sensueel verlangen
om straks het genot te gaan bevelen
De vingers draaien heerlijke cirkels
in de poel…
Navaho op reis
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
541 een zweethut in hurkzit tuurt hij schommelend
naar een rood centrum omgeven door een zwarte cirkel
voorstellende de moederschoot
plots wordt zijn geest naar binnen gezogen
door een smalle ronde tunnel
de navelstreng brengt hem terug naar de baarmoeder
waar het leven zijn oorsprong begint
om zich te mengen onder miljoenen zielen tussen de…
Uitkomst
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
406 bijna raak ik aan de stilte
van eenvoud en van groei
maar veer terug in kilte
van evolutiesommen
denk ik hoor de bommen
vallen en het geloei
waar niemand meer naar luistert
de eerste maandag van de maand
ik had me even teruggewaand
in een vroeger element
van nu verloren diepten die
gevreesd want onbekend
wachten tot de cirkel…
Ze krijt
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
1.257 wit stof dwarrelt van het zwarte bord
wist de cirkels en de lijnen
waarin de kleine meid
haar hart heeft uitgestort
ze krijt omdat haar zielsverdriet
onopgemerkt is weggevaagd
de tekening niet is begrepen
het leken enkel strepen
die ze zomaar had gezet
zonder veel benul
terwijl zij als een tovenaar
de vloek wilde bezweren
harde…
Zij schaduwen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 er zit geen rust
in je handen
zij cirkelen bogen
vingers wijzen bevlogen
naar een mooi perspectief
zij schaduwen woorden
benadrukken klanken
die anders niet
of veel minder lang
blijven hangen
zij dragen de taal
die in je blik
staat geschreven
accentueren het belang
van intensief leven
vinden ontspanning
in het strelen en helen…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 is leegte te vullen
zoals het wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en…
Een wereld zo dichtbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 waar je ook gaat
beladen is de stilte
met een hoge toon
herkenbaar zijn wat
elementen uit een droom
er is aanwezigheid
in het wachten
met ingehouden adem
voel ik gespannen krachten
nog kan ik niks raken
heb geen mogelijkheden
om contact te maken
met een wereld zo dichtbij
er piept een telefoon
alles lijkt weer heel gewoon
de cirkel…
Dood of de gladiolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 de bal
rondde zacht
in kleine handjes
vingertjes volgden
de lijn in het
eindeloos cirkel zijn
rolde traag
in heen en weer bewegen
de glimlach steeds verbaasd
de trap kwam later
toen schieten
cultiveerde tot het schot
in het spel met de ander
ontdekten wij de tegenstander
samen spelen was meer delen
maar toen de centen kwamen…
verborgen leed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 diepe wonden in
de onschuld van zijn ziel
Over de wangen van de oude
man
rollen de tranen van een
kind
Hij zet zich neer
Zijn hoofd rust in zijn handen
Hij kan niet meer
De tijd bewaart verborgen
leed en geeft het vleugels
Diep verdriet uit ver
verleden dat er vroeger niet
toe deed
vliegt uit
De oude zucht
De vogel tekent cirkels…
Komt goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
974 Blootvoets over de rijp op het groen
worstel ik me door een gordijn van mist
beseffend hoe ik muren metsel
en struikel over lange tenen van ijs
Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken
doorspekt van cynisme
rennend langs lege populieren
hijg ik wolkjes in cirkels
In 't hoekje van jouw schaduw
zie ik tinten, rose, wit, purper
zeg…
Najaar Normandië
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
721 Het cirkelen van schreeuwende
meeuwen, die elkaar verjagen.
Hij zet zijn kraag op tegen
dit grauw, dit weidse vage.
Dat schilders toen hier ooit
een schitterend gat in zagen.…
Mededragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 Jouw cirkel is nu getekend.
Zo komt en gaat ons leven.
Zo zal het altijd gaan.
Wie het leven mededragen wil,
kan nooit verloren gaan,
wordt niet vergeten.…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 De aarde stil zwaar
mag het dragen,
dankbaar onder koele
glans over bomen daken,
van de voltooide cirkel,
hoog varend op genade.…
Nieuwe haiku's #5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Waarheid als een haiku
de cirkel is rond
zonder eind of begin.
-----------------------------
Ik ben klaar om te komen
maar niet om te gaan
ik heb nog zoveel dromen
laat het licht nog even aan.…
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 er vreemder
dan een mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt een cirkel…
in beelden die leven
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
884 op zijn best
in de stress
van vlugger
dan vlug
ja jij met je
vrolijke ogen
die zomaar
van alles beloven
je lach die betovert
harten verovert
je schitterende haar
gestreeld door de zon
voeten die lopen
en springen alsof
ze mij vragen een
dansje te wagen
handen die wijzen
cirkels beschrijven
met gebaren die…
op de markt van Foshan (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 onder de
indigo hemel
vallen je
verkennende
voetjes stil
op de markt
van Foshan
je naam
een liedje
zonder woorden
de letters
dansen niet ze
houden jou en
elkaar niet vast
men loopt
men kijkt
met grote
bogen om
je stilgevallen
lijfje op de
keien heen
uit de brede
anonieme cirkel
knielt een naamloze
vrouw als een…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord…
verlicht de opgesloten pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
896 mijn huid
heel langzaam af
in willoos reageren
voelt hoe het bezeerde
hunkert naar contact
je raakt en leidt
de energie in banen
om te helen streelt
de plaatsen die ik
het minst kan delen
je krast
de wonden open
laat het vocht naar
buiten lopen en verlicht
de opgesloten pijn
ik zal nooit
meer gesloten zijn
jij brak de cirkel…
Reikhalzen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
650 door het vergezicht
van weidse polders
heimwee en hoop het kan
even duren tot lichtvoetige
bladgroene takjes uitgroeien
tot een reikhalzende boom
in de loop van onvervulde woorden
boven mits-maar-en-bezwaar
voorbij de lange smalle sloten
denkt de dichter poëzie
hij zingt een mantra dat
over de eindeloze vlakte zucht
een cirkelend…