1133 resultaten.
Hoe later de avond..
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
873 Ik ben uw Dood, de dief der dieven
die u in deze nacht niet verwachtte
vlucht voor mij niet meer in gedachte
mijn zeis zal zijden draden klieven
Ik kom uw laatste adem roven
geen levende ziel is mij ontvlucht
voor de morgen kriekt heb ik uw zucht
en zal het licht voor altijd doven
Bedenkt, gij dwaze sterveling
dat tijd meer waarde had dan…
in gepaste piëteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 zacht dansten
vlammen op
voedende hitte
trok kleur
verbanden uiteen
die ooit een
organisch geheel
hebben gevormd
het was geen
verslinden maar
een genoeglijk
welbevinden
om deze apotheose
tot een goed
einde te brengen
met gepaste piëteit
in eerbiedig waken
leken de draden
van levenden te
raken aan het
fysiek verscheiden
uit…
Spinnenweb
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.191 Ragfijne draden, een spinnenweb
Volledig gevangen, geen uitlaatklep
Doch steeds de drang om er uit te komen
Een worsteling, geen tijd om te dromen
Er in te berusten maakt rusteloos
Is dit de weg heer, die u voor mij koos?
Zou ik zo ongelovig geloven?
U heeft mij toch iets beloofd daarboven!…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Hoe spin ik, gekneed en gevormd, met mijn hart een draad
om over de weg van vroeger te kunnen lopen?…
Zinkende liefde
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.879 Draden van tederheid
samengevlochten tot ultieme reddingsboei.
Drenkeling tussen leven en dood
Liefde vervaagt
Hartslag vertraagt
Woorden worden week
Tegen beter weten in
dichten we die krater.
Ook al maakt het schip water
deze kapitein verlaat het roer niet…
Wandelen door mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Als woorden en letters worden gewogen
Wordt de weegschaal serieus in overdrive gebogen
Ja het zijn soms gewichtige zinnen
Het is zoeken naar de draad en hoe te beginnen
Rust, ja rust zou een goed begin zijn
En ritmisch ademhalen werkt ook goed op ‘t brein.
Nu nog wat orde hier en daar.
Dat bakt onze gedachtencake gaar.…
In ochtenddauw gerijpt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 door een vlaagje nachtvorst
schitteren weer mijn parels
in ochtenddauw gerijpt
ik kijk tevreden
naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid
heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag
dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet
ik lach naar de eerste
zonnestralen…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen. De vissen donderden
met bakken uit de lucht.
Hij kwam goed aan
in het verdoofde land.
Zijn been leek op een
afgestorven zwaan en
het was donker
waar hij lag.…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 water neer-
was U een bergmeer
ik zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik vond U
en dronk
nu
zijn mijn woorden stuifmeel
verpoederd op wiebelende draden…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 uiteinde van
een afgehakte loot
naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar
de zon weerkaatst op schaduwen
van gedoofde vuren in een geblakerd bos
momenten met gelijmde kluwen
geen draad…
kruispunt
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
983 In gedachten wordt het kruispunt een rotonde
Blijf je oneindig rondjes maken
Bang voor de consequenties van je keuze
Steeds maar denkend welke afslag
De beste keuze is
Je geraakt er niet meer uit
Je neemt dezelfde weg terug
terug naar het verleden
En alles wat bekend is
Je verzoent je met je twijfels
En neemt de draad weer op…
het boek
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.179 Ieder woord slurpt aandacht
Sluipt als rode draad
door het leven.
Verbonden door een
ongelukkige daad!
Gedreven wordt het gelezen.
Aandachtig gezocht
naar het waarom,
door ellende omgekocht.
Emoties en verdriet,
als een mat geweven.
Ongeloof en twijfel
aan klanken gegeven.
Uitvluchtoord van eenzaamheid.
Gebonden in gedichten.…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
Hoe vaak?
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
1.961 Hoe vaak de draad zomaar weer opgepakt?
Mijn hart ligt in 1000 scherven,
zelfs tot in mijn botten doet het pijn,
Maar ik zou nog liever sterven,
Dan zonder jou te zijn.…
zelfportret zonder lijst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
611 Balancerend op de dunne draad
van illusies en onvervuld verlangen
verzamel ik de dunne druppels
geringste greintjes moed en hoop
wat gisteren nog evenwicht was
is morgen zomaar hulpeloze val
verzwaard door nieuwe desillusies
spiegeldicht laat mij uw zinnen zien
zodat ik ze kan schrijven
in de ijle wolkenlucht
als zelfportret zonder lijst…
Bescherming van de nacht.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.195 licht weer
te laten branden in je ogen
laat al het grauw
nu maar verdwijnen
het zat te lang verankerd
in het ritme van je leven
te lang werden jouw
gedachten vermoord
blijf niet langer zoeken
naar een reden van de
stilte van jouw
bestaan
jouw leven gaat nu
beginnen wij blijven
verbonden aan een
gouden gesponnen draad…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
levenslicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
483 De flitsen banen zich een weg
als een rode draad
door zijn levensboek.
Het verhaal speelt zich af
als verlangen die werkelijkheid wordt.
Het intens beleven
in geest en ziel.
Beneveld door de schoonheid
van de toekomst
wordt het verleden
gewist en vergeten.
Claire Vanfleteren…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Was tussen de draden
van mijn geheugen geweven.
De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
bedenk het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Waarheen liefde van mijn hart
zal ik iets breien met draden
van helder licht, zien wat leeft
vraag mijn zonnebron
overvloed in voorraad
rechts averechts gouden spinsel
maak een kilometerslange trui
de hele wereld kan erin
gigantisch groot en rekbaar
zo koud overal buiten
ik knuffel iedereen warm
kom er gezellig bij
voel je met liefde…
Dans de herfst in
gedicht
3.0 met 1 stemmen
8.240 Het zijn de uren van diepe
kleuren, losse draden op wat linnen,
wat die vermogen is waar, maar ook
de regens in de buitenwijken, een hond die
onder de striemen je wieldop likt, klaar.
--------------------------
uit: 'Pollock', 2006.…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 lang,
Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn
En dan met verf
En hout en draad…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de draad…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
Een kunst op zich
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
715 je rolt het leven
op slechts een touw
geknoopt aan stokjes
maakt vaart en
gaat de hoogte in
nog bibberend en losjes
je landing is een
kunst op zich waarbij
de draad vaak wordt gemist
dan rol je stuurloos weg
door kant en wal gestopt
het spel is uit jij bent gedropt
maar zij die aan de touwtjes
trekken oefenen het lussen
en…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
'Paardemeisje'
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 Zij aait 'n paard
nog niet toe
aan jongens aaien
Zij wil 't paard
met klontjes suiker
paaien
Zijn hoofd
met haar voelen
in z'n ogen kijken
Zij wil
nog -geen seconde-
van hek en draad wijken
Waardoor zij
gescheiden zijn
als die de benen
heeft genomen
na ontelbaar rondjes
draaien 'in de bak'
alleen in
zijn omgeving…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
Muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 Als een rode draad loopt
muziek door hun leven.
Het wordt tot een geheel
in hun geest geweven.
Het heelt de wonden,
het verdringt uw verdriet
Ieder instrument heeft zijn waarde,
de klank verbindt zich met mens, heelal en aarde.
Muziek wordt gekoesterd door jong en oud,
voor het plezier, of voor zelfbehoud.…