1964 resultaten.
vijftig jaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Ja, reeds vijftig jaar geleden
zag mijn zus het levenslicht
en ik dacht dit is een reden
voor het maken van een dicht.
Vijftig jaren zijn verstreken
nee, de klok kan niet terug
en de jeugd die is geweken,
ach, de tijd gaat veel te vlug.
Hoor ik daar geen botjes kraken,
hangt dat buikje niet wat meer?
Gaan gewrichten soms eens staken,…
‘In Memoriam’
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.523 Verdoemd!
Allen zijn klein.
Geen is er groot.
Beter weg in de dood
Dan verdoemd met het kleine te zijn.…
Uit de donkere aarde ...
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.502 Uit de donkere aarde
Komt op het licht,
En het Heelal zweeft in het licht
Der Liefde.
Gij ligt in 't licht der Eeuwigheid,
In dat licht, dat zich om ons breidt,
Zweef ik.
O niet van mij het licht,
Dat zich over u breidt,
Het is, het is het licht
Der Eeuwigheid.
O niet van u het licht,
Dat zich uit u verspreidt…
Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.642 Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving'ren door haar gouden haar:
En loopt onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder 't witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.
Dat's…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.014 De lente - ik sta midden in haar -
o daar komt ze daar daar
daar vliegt ze op mij aan, ze zoent me,
ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me
haar zoete ademen, woord voor woord;
o en daar vliegt ze voort
de honnege fladderende lente,
daar naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten,
de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente…
Historisch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Moon en Kim hebben samen een boom geplant
En lieten zo hun oude vete varen
Hun oorlogszucht kwam even tot bedaren
Komt er rust op ‘t Koreaanse schiereiland?
Kim Yo Jung bood, als zusje van, proactief
Op de Winterspelen al wat perspectief…
Hersteld Koraalrif
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Wetenschappers plaatsen luidsprekers in dood koraal en verbreken alzo de oneindige stilte die er was ontstaan. Vissen komen massaal af op de geluiden en het nieuw herwonnen ecosysteem draagt bij aan de opbouw van nieuw koraal.
Aanhoor 't geluid van vissen en garnalen
De sonore sound die uit de boxen klinkt
De vissen volgen blindelings hun instinct…
EEN HALVE EEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
747 Een halve eeuw , dat lijkt een hele tijd
Maar vijf keer tien lijkt niet zo veel
Bewaar alleen het allerbeste deel
En niet de uren van angst en spijt
Verman, de beste jaren komen nog
Ervaring is met geen geld te koop
Laat uw energie de vrije loop
Want rimpels zijn slechts gezichtsbedrog
Plan en doe vooral je eigen ding
De lat moet echt niet…
Achttienkaraats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Zwoegend zoek ik naar wat woorden
Ben vandaag niet goedgebekt
Zinnen die finaal ontspoorden
Of waarvan de clou was uitgelekt
Ik stootte maar wat ijle kreten
Taal valt toch altijd op zijn plaats
Maar het is kwaad kersen eten
Met een dichter, achttienkaraats…
Ouwe fiets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Hij zet zich met z'n gore praat
te kakken
Als een van die verknipte doedelzakken
Hij wil als Vieze Man alleen maar vozen
En oefent om z'n semina te lozen
Op uit de gracht geviste fietsenwrakken
't Wordt tijd dat wij hem in de pan gaan hakken...
...Wacht u voor de smeerpraatolie
van de ouwe vieze man
Hij denkt dat hij op netgedichten…
omweten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
214 om weten waart grote omwetendheid
om geven door een ware waarheidsstrijd
al weten we van geen alwetendheid
on-weten is onze onwetendheid
geweten dekt niet meer de waardigheid
geweten is niet langer slechts een feit
gedreven was de eigen aardigheid
verweten wordt de eigenaardigheid
bezeten de te bezitten vaardigheid
gespleten wordt tot kern…
Armoe
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.205 Hij stal voor z'n moeder een brood
want hij had z'n moesje zo lief.
Haar man had haar verlaten
liet haar achter met een groot gezin
ze wilde niet gaan bedelen
want dat was haar te min.
Toen is het ventje gaan stelen
want zijn buikje deed zo zeer
heeft het brood naar huis gebracht
nu hadden ze even geen honger meer.…
[ Het allerergste ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Het allerergste
is vrijen, zo zelfbewust --
als wij beiden zijn.…
aan tafel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.165 om hier in huis te staan
het licht terug te geven
te spreken van het leven
van leeg te mogen gaan
maar ook weer vol te worden
als bekers en als borden
te delen brood en wijn
en niet alléen te zijn…
Taalkronkel.
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.775 Met het broodmes snijdt men dagelijks brood
en met een vleesmes snijdt men in het vlees,
doch met een zakmes legt men, naar ik vrees,
de beide voortplantingsorganen bloot,
maar het zal u toch niet echt bevallen,
rondhuppelen in uw blote ballen.…
Zij staat over de kom gebogen
gedicht
3.7 met 212 stemmen
30.873 Als zij zich los wil maken trekt
het brood in wording haar weer terug.
--------------------------
uit 'Kindsbeen' (1944)…
Vanmorgen.
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.493 Of aan het
brood,
de alledaagse
zorgen?
Maar als
het mag,
denk even
aan vannacht
zoals ik
toen ik je zag
vanmorgen…
Jong belegen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.299 Ze was haar oude keukentafel
zeldzaam toegenegen
en had voor hem daar neergelegd
wat brood met jong belegen
De regen dampte van het raam
en maakte haar verlegen
temeer zij tien minuten terug
daar zelf nog had gelegen…
ja maar
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
943 het kon geen oorlog zijn
er was melk en brood
ze hadden een koe
de klok aan de wand
tikte gewoon verder
vanuit de witte vlek op het behang
en vader was stil in zijn urne
zo vredig…
ja
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.242 zij bukt
en plukt
de kelkengeur
zwoelzoet
als kruidenwijn
zij breekt
en weekt
het donker brood
een bruid
verbindt haar pijn
zij vraagt
en draagt
het stille zijn
en kiest
de ring van één…
ja maar
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
834 het kon geen oorlog zijn
er was melk en brood
ze hadden een koe
de klok aan de wand
tikte gewoon verder
vanuit de witte vlek op het behang
en vader was stil in zijn urne
zo vredig…
HONGER!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Honger in het land,
Wordt geschreeuwd, geyeld,
De voedselbank platgebeld -
Waar blijft mijn groente,
Waar mijn brood!
Want wat ik van gister
Over heb ligt nu allang
Schaamteloos in de sloot…
Zout
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
652 Wil de regering met haar ambtenaren
- Al is het ook terdege onderbouwd -
Verdorie nou eens stoppen met ‘geen zout’
In brood en in haast al mijn etenswaren?
Steeds zoutelozer wordt nu al mijn eten,
Zo zout heb ik het echt nog nooit gegeten.…
Over volslank.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Om dit te bereiken,
Moest ik naar de calorieën kijken,
En bruin brood op de plank.
Maar straks betaal ik de tol,
Dan ga ik van volslank weer naar boordevol.…
De boodschap van dit alles
gedicht
3.3 met 17 stemmen
18.285 De boodschap van dit alles is eenvoudig:
er is altijd een reden een keuken te bedenken
maar meer nog
zie hoe alles wordt vervangen
de meld, het brood
het goede van de messen in de keuken
en het langzaam uitdijende fornuis.
----------------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Dat rijmt
gedicht
3.3 met 6 stemmen
8.926 Veel kan in de lente (vraag het de bomen)
maar nee, zeg ik: dood is dood,
brood is brood echoot het kind, rood
is rood; dat rijmt. En ik knik.
--------------------------------------
Uit: 'Voorgoed', gedichten 1960-2010.…
ETENSTIJD, GEESTESTIJD....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 we deelden vooral de geest, onze geesten
en dat is brood, broodnodig!…
gelijk de dichters (chanson pathetique)
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.054 gelijk de oude Hanlo meende dat jij was
gelijk de dove Burssens zeide dat gij waart
gelijk de domme Nijhoff vond wat u in boeken las
gelijk de verwaten Hermans zag wat zich te Brussel openbaart
gelijk de grote Lucebert u afrolde
en als luchtmens u liet zweven boven de afgrond
die uw leven is
gelijk de machteloze Elsschot aan het dolen sloeg…
Mijn grijns, mijn grimas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Schrander mooi is die grijns, de grimas
van Petra Hermans, op het wereldtoneel!
Alsof het nooit anders was!
Al, dat ik via mijn ogen uit onze wereld las.
Ik genas: alleen en met de wereld,
in mij, rondom me
buiten en achter
mijn grijnzende grimas!
Zo ik had besloten: ik zou daar staan,
voorgoed, altijd, onvergetelijk...…
Mijn Mei
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
658 een nieuwe lente
een nieuwe tijd
heeft ons beslopen
is in onze ziel en
zinnelijkheid gekropen
een tijd waarvan Herman
met zijn liefelijke Mei
nooit van heeft kunnen dromen
een tijd vol krankzinnig
absurdistisch gevaar
een tijd niet meer
tegen te houden
een tijd die niets dan
onheil lijkt te beloven
deze mei is zonneklaar
het einde…