801 resultaten.
sinds
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
691 sinds ik jou ken
valt de regen anders, klinken woorden liever
te mooi om waar te zijn
zoals je ogen, zoals je het zegt
zoals alleen jouw mond
en ik wacht dan
met mijn handen, op je huid, op wat je doet
het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes…
Een serenade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
821 Hoewel verlegen en soms belegen,
maar nooit te laat voor het
kattenkwaad gaat dat zingen daar
beneden naar boven toe beleden
vaak beter dan het spreken van
'we houden van elkaar'.
Een serenade onder het balkon
mijn lieve schat! Echte liefde
vraagt soms om meer dan alleen
dat.…
Ander beeld
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.092 en vreemd moet het verlegen
glimlachje zijn geweest de schone ontroofd.
De vraag is in mijn stem het boek ontstegen:
de schone lachte en schudde koel het hoofd.
Ik heb haar hand genomen toen; zij keek
of ik mijn nagels had geknipt; waar bleek
van niet, riep zij een roodverlakte doos te wapen.…
Vermoeide viool
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.240 Dan kwaamt ge nader als verlegen kind;
of wel als dichter die toevallig vindt...
of als geruis, gedragen door de wind.…
Vleugje erotiek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.043 we denken zo
ons eigen ritueel
je gebaren raken me
geen woord teveel
een blik verbazing
in je ogen verwondering
om het geheim het
samen weer te mogen
ik voel de stugheid
van je haren het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt
je wordt verlegen als
mijn handen langs je
spieren voelen naar
het kloppen van je hart…
stilte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
523 Op haar mooist met rozen in het haar
Een schitterend bruidsboeket zo stond ze daar
Vandaag de mooiste dag van haarleven
Zou ze hem haar hand en liefde geven
Hij, mannelijk stoer, doch jong verlegen
Stond daar in uniform compleet met degen
Licht blozend, van haar hield hij het meest
Vandaag was het hun huwelijksfeest
De volgende dag trok…
Zullen we
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Zullen we het nog
een keertje doen
zoals toen
toen ik smoorverliefd
vroeg hoe je heette
en jij mij die avond laat
zo verlegen als ik was
liet weten
komt ie nog die eerste
te verwelkomen zoen
Zullen we het nog
eens overdoen
net als toen
gewoon voor dat gevoel
zodat we nooit vergeten
Laat ons nog eens in die
vijver van verliefdheid…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 Achter kim annex
horizon, het vlinderlicht slaapt
achter sterren bij het opstaan
voel je het met je ogen dicht
het heeft een betamelijke
verlegenheid draagt z’n stralen
in appelrode wangen, niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen…
De dichter is een boer
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
645 Boer G., ongeremd en ziekelijk verlegen
vond twee vrouwen binnen handbereik.
Niet bereid zich bij hem in te schepen
voer hij voorbij de schemering, en schoot
en schoot zichzelf het leven in,
vermorste vrouwen arm en ongelegen,
maar in hun dood en wond vond G. zichzelf
een koe met goedgevulde memmen.…
Stilte
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
509 Op haar mooist met rozen in het haar
Een schitterend bruidsboeket zo stond ze daar
Vandaag de mooiste dag van haarleven
Zou ze hem haar hand en liefde geven
Hij, mannelijk stoer, doch jong verlegen
Stond daar in uniform compleet met degen
Licht blozend, van haar hield hij het meest
Vandaag was het hun huwelijksfeest
De volgende dag trok…
handen die me koesterden
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
4.622 je kijkt me aan
je ogen op de foto
zien me weer staan
volwassen en verlegen
met al de liefde die je me
zo graag had willen geven
ik zie je handen
die me koesterden in pijn
die nooit jouw schuld had
had mogen zijn, maar die
jij in geweten op je nam
de bommen vielen iets te lang
ik vond in tonen van
je stem geborgenheid
als jij kinderen…
Wilg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
473 Door inheemse stilte wentelt zich wilg
aan de oevers bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
wilg kronkelt zich lenig
in het rond, geknot of niet…
NACHTELIJK ZUYLEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Lampen vol glanzend groen bemoedigen hard
het verlegen roze, dat teer wil branden
naast lage schimmige loverranden.
Helder blauw schijnt verspreid: een verblijd hart.
De fraaie opwekkende verlichting
tussen zerken is een plechtig afscheid
van ieders verlopen aardse levensstrijd.…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 ik in jou
op een najaarsdag
weer terug geworpen
in verdriet
zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm
trieste eenzame gevoelens
er stierf een ik in jou
op een koude winterdag
zonder dat iemand
je ooit echt had begrepen
of de moeite had genomen
je beter te leren kennen
toen je flirtte met de regen
verlegen…
Eerste liefde........
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
940 ontmoeten
overbruggen zullen we die 30 jaar
Nu lopen we nog voorbij zonder groeten
we zijn allebei veranderd, dat is waar
Maar ergens in een heel klein hoekje
op een plekje diep in ons hart
Samen opgeschreven in een boekje
is daar nog de gedeelde smart
Ooit komen wij elkaar weer tegen
't herkennen is dan daar
In het begin nog erg verlegen…
Kinderlach
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.867 Met slechte zin, of op een regenachtige dag
En je gedachtes zijn ergens anders, op zo’n grijze middag
Je ziet de regen langzaam via het raam naar beneden glijden
en je hoort het tikken van de regen door de stilte snijden
Opeens, hoor je de deur opengaan
En ziet daar dan, je lieve kleine neefje staan
Daar staat hij dan in de deurpost
Heel verlegen…
levend in vrede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
983 levend in vrede
ben ik -voortdurend-
in oorlog met mezelf
levend in vrijheid
zie ik -steeds-
jouw gevangen zijn
mijn helpende hand
reikt niet verder dan
vrede hebben met
jou in gedachten houden
ik verzet me -ongewild-
tegen elke overheersing
die mij in alle vrijheid
wordt opgelegd
verleg mijn grenzen
niet in mijn, maar in jouw…
Adelaarsvlucht
gedicht
4.6 met 93 stemmen
7.004 Verlegen plukt hij aan zijn veren -
voor hij terugvliegt naar zijn ruif
denkt hij, moe en ontevreden:
liever was ik vredesduif.
Maar kijk, daar is een oase
met muziek en praal en pracht
en dan schiet hem weer te binnen
dertig juni, overdracht - van de coalitiemacht.…
Heel iemand anders
gedicht
3.3 met 103 stemmen
37.063 Volgens de bovenmeester was ik een mulo-kandidaat
voorbeeld van grijze middelmaat, onopvallend
verlegen, tot niet bijster veel in staat
Toen mijn vader verhaal kwam halen
keek meester peinzend voor zich uit
zat zo'n jongen werkelijk in zijn klas?…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 Ik wou dat ik
Één grote stap kon zetten
Om de tijd en ruimte te overschrijden
Over rode daken en groene tuinen
Over muurtjes van bewoonde landen
Over alle grenzen heen
Ik wou dat ik
Op jouw droom kon klimmen
Om je verlegen ogen aan te kijken
Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle…
Sterrenstof .....
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 zinnen,
letters ontdooien langzaam,
ik puzzel wat en vorm zo
maar wat kleine woordjes,
ik voel dat een zachte lach
mijn ogen bereikt, terwijl
een eenzame traan verdwaald
lijkt te zijn op mijn wang,
vind ik plots de grens van
pijn, tegelijkertijd zie ik
de spiegel van mijn leven,
zucht de barsten uit het
zicht en knipoog ietwat
verlegen…
Thuis in eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.352 Stil zit zij voor het venster
zoekt de maan en telt glimlachend
de sterren, haar handen ondersteunen
haar kin, een diepe zucht ontsnapt
bijna geluidloos haar halfgeopende
lippen, terwijl haar ogen vragend,
haast verlegen, zoeken naar de droom
die even op visite kwam, haast teder
langs haar gezicht streek, om weer
te verdwijnen in het holst…
Weer terug...
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.750 Halve levens verder
het lijkt zo onwaar,
ontmoeten elkaar
twee zielen
van toen
destijds te verlegen
voor glimlach
of zoen...…
zuigende opwinding
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
2.272 in een zachte schaduw
is het doek gespreid over
jong en donzig mos
op een mantel van scharlaken
rust zij in een lieflijk lentebos
op een door mij
geschapen aardse huid
en laat mijn blik haar
naaktheid raken
haar strakke vel omringt
de verlegen sierlijke pose
terwijl mijn gevoel
zingt van verlangen
en mijn armen zich
naar haar…
lente maakt liefde vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 dikke sokken lange rokken
mannen tranen vries in gutsen
ziet licht in neev’len
kristallen fonk’len
schel de ochtendzon
kwetterflirt van vogelen
maartse vrij
hun baar in ei
kwaak van breedsmoelkikkers
hemels gezang uit ijle luchten
bomen struiken groenen
mensen kruipen bleek
uit kasten en voitures
willen kirren flirten
wikken verlegen…
een slechte jeugd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
954 (Den Haag slechte gemeente voor kinderen)
je wieg staat in een vorstelijke stad
maar net geboren, kraai je om die zegen
de toekomst lacht, de Heer is je genegen
de zon beschijnt een hemels levenspad
pas later lees je in het ochtendblad:
een Haagse jeugd valt toch een tikje tegen
je zit om liefde en begrip verlegen
als 'eiberkuiken' heb…
Het golven van een metafoor
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.879 Jouw woorden zou ik rond zien waaien
op de zilte adem van een verlegen zuidenwind.
We zouden dan samen zijn gaan lopen,
zomaar,
nergens heen,
net als de zee.
Ik zou schrijven tot je danste
op het deinen van die ene metafoor.
Schrijven tot je dansend,
langzaam dichterbij kwam.…
Ondertussen
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
612 kan overbruggen
mijn zwijgen lijkt tijdloos
niet aan ergernis gebonden
het blauwe van je ogen
spiegelt wilde rivieren
laat me toe in jouw gedachtewereld
neem me mee in jouw stoute dromen
elkaar vanavond teder liefhebben
alle energie laten samenvloeien
zullen we in elkaars ogen kijken
ons bewust zijn van alle liefde
bedenk ik me verlegen…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Plompverlegen in de regen
overstromen smalle stegen
vloeit het water over stenen
op een ritmisch hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de…
Er zijn nog geen reacties op de inzending
gedicht
3.6 met 5 stemmen
1.888 Het is nog steeds stil aan de andere kant
van de lijn
blijkbaar is er iets gezegd dat
tot nadenken stemt
iemand is duidelijk in verlegenheid gebracht
misschien was ik het zelf wel
toen veel als nagalm doordrong in het dichte bos
van kwetsbare gevoelens en tijd
zoals je niet meteen reageert
op een bericht.…