2333 resultaten.
winters blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 een schaduw vooruitgeworpen
op het licht besneeuwde pad
in een compositie van teder
wit en blauw krijgt het landschap
iets kwetsbaars zoals op het
delfts blauwe bord met het
winterse tafereeltje van weleer…
toen de aarde beefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 zwaar drukte
het landschap
op de aarde
ze kon de grond
waarop ze liep
niet vertrouwen
ze waadde dwars
door uitgespaarde
woorden
de aarde beefde
niets was meer
hetzelfde
niemand hoorde
haar stille
schreeuw…
een verlangen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 dwars door boerenland
de zacht stromende beekjes
de aarden wallen
lijnvormig landschap
dijkjes begroeid met bomen
geborgen dieren
wapperende was
knotwilgen en klaphekken
een lang verlangen…
DIE MIJNS HARTEN VREDE ZIJT
poëzie
3.5 met 25 stemmen
5.462 En de enig ware ruste,
Reine bron van klare lusten,
Zuivre zon van zaligheid -
Laat mij willen en niet willen,
Wat Gij wilt en niet en wilt,
Blijde gaande door het stille
Leven in uw vree verstild.
Buiten U is niets dan strijd,
Niets dan moeiten, niets dan zorgen -
Laat mij, in Uw rust geborgen,
Slapen gaan in eeuwigheid.…
ook voor jou
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.062 wanneer je wereld grijs is
de zon je dagen niet meer kleurt
wanneer verstild verdriet
jou keer op keer verscheurt
wanneer de pijn je leven
alsmaar domineert
weet dan dat ook voor jou
de zon eens wederkeert
want ook jij zal weer kunnen lachen
blij en ongecompliceerd
gegroeid in jezelf
door wat pijn je heeft geleerd
---------------------…
een hoopvol 2005
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.310 winterland
verstild, bevroren
de kortste dag
is net voorbij
ik kijk verlangend
uit naar morgen
droom de nachten
alweer korter
en de dagen
stralend licht
geloof nog steeds
misschien te vaak
en tegen beter weten in
in elke dag
een nieuwe kans
in elke kans
een nieuw begin
een gezond, gelukkig
en hoopvol 2005 toegewenst…
Waan zinnig opgewekt
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.184 lijden lag licht te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden verstilden…
Sensorische dissonantie
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
895 lag languit te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden verstilden…
wie heeft mij ooit zo liefgehad
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
716 is ooit voor mij een vers geschreven
het verstild verdriet in mijn ogen gelezen
het verlammend verlangen een plek gegeven
breekbaar weerspiegeld mijn diepste wezen
wie heeft mij ooit zo liefgehad
dat hij dit rust'loos hart toch volgen wilde
mijn voetjes in een vers gevat
met liefde al mijn wonden streelde
ooit zal hij mij dan zo nabij zijn…
Tussen scherven.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Zoals een spiegel die is gevallen
zit ik gevangen tussen de scherven
mijn hart vol met donkere momenten
van gebroken en verstilde woorden
waar ik steeds weer in verdwaal.…
Eenzaam
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
573 luchtkastelen
die over zijn heimwee hangen
hij proeft voorzichtige genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
hij voelt berekende afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
en schrijvers, ze roepen hem toe
blijf jezelf in wat je bent
hoe je ook een ander kent
eindelijk dragelijk in het heden
zwijgzaam, behoedzaam, verstild…
Gaan we naar de kribbe
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.682 in wit rijpen
van de bomen
ben je gekomen
in sprookjessfeer
de tijd verstilde
wilde niet dat
wij ontdooiden
want jij was daar
ik paddestoelde
vuur in open haard
dichtte de gordijnen
jouw handen in de mijne
buiten wintert het
we hebben samen maar
de kerststal opgezet
ja jozef en maria
zo gaan we
naar de kribbe
het kind als…
Touché
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Heftig en onverwacht,
nietsontziend,
scheerde verstilde pijn langszij.
Enkele woorden,
angstig, hulpeloos en fragiel,
gingen door merg en been.
Huilend en ontdaan,
onafwendbaar,
was ik terug bij voorheen.
Mijn diepste gevoelens,
verstopt in vlees en bloed,
kwamen weer tot leven
en deden zich gelden.…
met ijzige blik
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.839 hij pakte geluid
wrong emoties eruit
mat zinnen af
voelde de klanken
met ijzige blik
smeed toen de woorden
keihard in je gezicht
hij brak dat
wat hij wilde
zonder een toon
wanklank was
wat je hoorde
je verstilde en zag
uitgemeten zijn hoon
je bent niet verslagen
hebt alles verdragen
het viel van je af
in het breken
ben je veranderd…
Thalassa!
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
562 wij kijken naar de brokstukken
van onderwaterruïnes als we
boven het plaveisel zweven
verkenning van verstilde resten
van een verzonken stad
Pompeï in gefilterd licht
vroeg of laat komt alles boven
water weet Thalassa
moeder van alle leven in zee
dralend in de tijd van onze
laatste onderwaterdagen
zoeken wij de weg naar boven…
Oudjes aan de touwtjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 samenhang
we wilden geen
marionetten zijn met
oudjes aan de touwtjes
verwierpen hun tradities
met love peace en gein
het is weer goed gekomen
met huisje beestje en
natuurlijk heel veel bomen
alleen staan nu in het landschap
heel andere bordjes te dromen…
Stuifduinen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
531 Ree en dassensporen in het rul geschreven,
door buntgras, zandzegge, mosbodem schuiven
de hagedis en zandloopkever bedreven,
de klank van koekoek, kieviet, koerende duiven,
laten het landschap bewegen vol leven!…
over een Palestijnse jongen 1946-2026
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
464 citrusbomen in de boomgaard en
een Palestijnse jongen van tien jaar loopt
met de oude man het landschap binnen
het geboortedorp Al Ma opnieuw bezocht
lang en secuur lezen over dode bomen
de doodse stilte op het knekelveld…
Uit de brand
snelsonnet
3.6 met 20 stemmen
2.183 Maar ook al was de hitte ongewoon,
Het landschap was in elk geval brandschoon.…
Langzaam sterven...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.987 Elke stap
Is een aardverschuiving te veel
Iedere beweging
Metst kloven in het landschap
Jouw spoor vervaagt na de zandstorm
Je voetstappen verdwijnen
Maar de doffe dreunen trillen na
Je spoor verdampt
je blijft bij mij…
ROKENDE PUINHOPEN
snelsonnet
3.0 met 48 stemmen
3.867 Het politieke landschap is verstoord.
Gevestigde partijen kregen klappen.
De uitslag is nog nauwelijks te snappen.
De Nederlandse onschuld is vermoord.
Het Nederlandse volk koos van ellende
Het veilige gezicht van Balkenende.…
Nature morte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
593 Ze staan er
nature morte
onbewogen
keikoppig
kijkend
lijk de dood
hun bast
doorkerfd
lijkt wel schroot
ze staan er
nature morte
onverdroten
een landschap
met wilgenkoppen
aan een sloot…
twee kanten op
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
519 de spoorlijn loopt dwars door het dal
we reizen twee kanten op
onherstelbare stappen in het landschap
onderstrepen de stilte
we vergaten hoe onze ledematen
zich naar elkaar konden bewegen…
koestering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 ik droomde dat ik een trein was
die langzaam de nacht inreed
in mijn linkerzij woedde een brand
kalm maar vastberaden
verdreef de dag de duisternis
ik werd wakker
in een zacht en warm landschap
dat voelde als mijn moeders schoot…
Lange mensen, fier, statig en rank
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
700 Lange mensen
Cypressen lichten 't landschap op
als kaarsen tussen andere bomen
van zichzelf gekandelaberd
tot fiere, statige, ranke spitsen
Elba, Italie, 6 september 2007…
Lachaise
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
540 Van alles is hier –
de ziel van een stokoude heer
die zich vliegensvlug tot god verheft,
iedere morgen
als de zon onmogelijk feller schijnt
voelen we er niets van
dat het landschap verandert
in brakke grond
niet geschikt voor fokkerij.…
De snelweg
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
539 De snelweg vliegt onder de wielen
als een donkere rivier,
inhaleert ie de nacht diep in
lichtjes zweven voorbij
er is geen landschap te zien
in het verre duister
en luister
naar de nacht
magie wordt verwacht.…
de meidoorn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 lange rijen meidoorn
vullen het landschap
zo warm op
men vergeet
dat een rijke oogst
ons een strenge winter belooft
waar niet langer het rode
maar een grillig spoor
koud door de tijd trekt…
Zum Brocken
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.337 hier is alles stilte
zoniet verstilling
dit schuldig landschap
met op het oog
een eeuwige rust
heeft na verloop
van jaren
dan eindelijk zijn
vrijheid herkregen…
drie winterhaiku
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Blauwwit is het licht
er staan drie ezels stokstijf
het vriest dat het kraakt
je hoeft niet zoveel
alleen maar een laagje sneeuw
en dan dit landschap
kraaien op het veld
nog nooit zag ik ze zo zwart
het is berenkoud…