17694 resultaten.
Ik lach in mijn droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 ik heb mijn handen
gewassen met licht
zon straalde overvloed
in winden waaiden
zachte energiestromen
hun vitaliserende gloed
het was geen schepping
maar eerder herschikking
van wat al eeuwigheid had
materie in deeltjes
gebonden door warmte
en creatief geestelijke kracht
ik lach in mijn droom
om de onschuld van bestaan
welke realiteit…
Stuurloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Ik herzie mijn leven
Op een afstand
Voor een ogenblik
Slechts heel even
Het kruipt als los zand
Door mijn handen
En sluipt stuurloos
langs mijn benen
Verdwijnt dan vluchtig
Op een verlaten strand
Kriebelt plagerig
tussen mijn tenen
Ik herzie mijn leven
In een vogelvlucht
Voor een ogenblik
Slechts heel even…
Tintelende ontroering
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.392 Tintelende ontroering
zich zelf genoeg,
en met de volontloken wangen
en met de forse wrong der haren
met het hoofd aangeleund
stond zij zwaar, zwart;
rijke rozenbottels
oranje en rood,
schat bij schat,
o de (weet je nog) barstten,
bloemenknoppen des harten,
het ongekreukte bloemenblad
lag in onze hand…
de straat wordt afgestruind
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.243 de straat wordt afgestruind
door morgensterren
die van de avond ochtend maken
met volbepakte fietsen
lantaarns in hun hand
om juist bij volle maan hun buit te zoeken
zij zijn totaal onschuldig
ze jagen niet op wild
er valt geen schot
de oude dingen worden op hun plaats gezet.
----------------------------…
Ninsee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Vanuit mijn knieën
scheur ik open
wat is weggeplakt
ik tors jouw
zwarte handen
in mijn vuile witte
op ons stuk grond
smeek ik u
ontvang mijn spijt
hef mij op
vanuit de erfzonde
naar uw vergevende ziel
waaruit hoe klein
hoe groot
niets valt herstellen
dan alleen maar
verdienende
rust
pardonneer mij!…
Zijn eigen wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
555 hij bouwt
zijn eigen wereld met
lego en wat play mobiel
praat honderd uit
geeft alles wat zijn
handen maken een ziel
knutselt met dimensies
speelt met vorm
kleur en zwaartekracht
lacht als wat hij
in gedachten had ook lukt
zich laat zien als vliegmachine
niets ontgaat hem in
zijn grensverleggend spel
fundamenten legt hij zelf…
Spreek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.906 Ik moest mijn handen warmen in een leeg hoofd...
Uit nacht en rook stegen maanschijven.
Daar liep je, ik dacht dat ik je hoorde huiveren.
Dat was de kunst.
-----------------------
uit: 'De gang', 1979.…
De engelen onder ons
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
541 waar zijn
de geesten die meerdere
werelden kunnen dragen
handen die
buiten het circuit ook
andere zorgen lichter maken
open blikken
die de liefste snaren
kunnen beroeren van ieder hart
weet dat
hun melodieën
samen spelend helend zijn
wie zijn de engelen
onder ons we kennen ze maar
hebben hen nooit echt doorgrond…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
504 was het omdat de sneeuw was gevallen
of omdat ze was gesmolten
dat een koude hand zich op mijn borst legde
en hier zo lang bleef liggen
tot ik gevoelloos werd
gewichtloos
tot ik zwevend boven mijn lichaam
dit roerloos kon zien liggen
in een rode rok
een zwarte trui
een glimlach om mijn bleke lippen
dromend over Sneeuwwitje
het zusje dat…
Ik wil wel
gedicht
4.2 met 11 stemmen
6.310 Daar
staan mijn handen
nu eenmaal naar. Dus
wandelaar en zwartziener,
geen delver
maar werper
van stenen, laatste
en eerste. Scherend
over aarde, daar
nesten mij bouwend
als zwaluw. gedicht
---------------------------------
uit: 'Campert Compact', 2016.…
Een ochtend zen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 de dag dat er twee zonnen waren
alle geschiedenis geschreven is
alle vrouwen ontmoet
al het zaad gezaaid
de steen in het water gegooid
uit de losse hand
en veertig jaren terug
in eindeloze cirkels
slechts meegaan met de stroom
als water om alles heen
met een kalende kop
en nog geen boeddhist
wie zonder zonde is…
Kerkzang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Ik hoorde
hen zingen
galmen
is 'n beter woord
Buiten werd
de zondagsrust verstoord
door motors
die stuntten op 1 wiel
Op de dodenakker
achter de kerk
was een levende ziel
'n boeketje bloemen in de hand
Dit is het land
terug gegeven-met dijken-
door God
aan jonge mensen.…
Dijkgedicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 Met de handen ineen wordt het werk verricht.
Na vermetele pogingen is dan eindelijk
het laatste gat in de dijk gedicht.…
krassen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 ze hoort het
verbeten
krassen van
de pen zijn
hand een stijf
klauwtje ze
hoort het
tikken van
de oude klok
hij kijkt op:
waar moet ik
slapen als ik
in de kist lig
ik kom niet
zomaar voorbij
de dood
het hoofd weet
niet meer wat
het hoofd niet
kan ze loopt
naar buiten
op het bankje
nemen tranen
de vrije loop…
Stilte als vriend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
508 ik ken de blikken
maar zij zeggen
mij niets meer
voel handen
op schouders
ze doen alleen zeer
zeg woorden
die zo verdwijnen
in oost-indische oren
wanhopig zoek
ik een uitweg
in alle negeren
neem stilte als
vriend om terug
naar mezelf te keren
heb het gedruis
naamloos verlaten
niemand had iets in de gaten…
Bovenal.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 zie in zoveel handen
kaarsjes van hoop branden.…
Zuster
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.569 Er woont een zachte zuster in mijn huid
een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt
ensoms haar handen op mijn zijde legt,
‘s nachts stelten loopt, of danst of rust.…
Barcelona
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
495 Het rood aan z'n handen
Steekt af tegen het
Zwarte van z'n hart
Hij slijpt z'n messen
Aan zijn ziel na elke
Doffe klap
Z'n kille blik stroomt ogen
Leeg als hij zorgt dat
Niemand nog
Vergeet dat de kaars
Is gedoofd en je
Probeert het maar
En ze leeft alleen nog in je
Hoofd…
Wiegje van glas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
817 Met je blauwe kopje
Lig je hartverscheurend
Te krijsen in je
Wiegje van glas -
Ik zeg, terwijl ik
Mijn hand door
Het luikje steek
En probeer jou voor
Het eerst in mijn
Leven aan te raken,
Hier is je papa,
Jongen, je eigen pa,
Het helpt niet,
Je blijft krijsen,
Je ontroert me,
En toch is 't
Een ontroering als
Een soort…
broos en bitterzoet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 tussen jou en mij
weven we broze
bitterzoete draden
een onzichtbaar
onverbrekelijk web
onze vingers glijden
over de vage contouren
van twee kinderen
zo lang geleden
een jongen en een meisje
onze handen reiken
naar elkaar
in de broze bitterzoete
draden resoneert
de melancholie…
Ik wil wel
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.899 Daar
staan mijn handen
nu eenmaal naar. Dus
wandelaar en zwartziener,
geen delver
maar werper
van stenen, laatste
en eerste. Scherend
over aarde, daar
nesten mij bouwend
als zwaluw, gedicht.
-------------------------
Uit: 'Campert Compact', 2016.…
Heb lief
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
718 Als het licht langzaamaan
uit het gezicht verdwijnt
als flarden van zinnen niet tot een verhaal
kunnen worden geschreven
ja als…
dan zijn er altijd nog die handen,
die rug die gestreeld wil worden,
wangen die hunkeren naar een zoen
het lijf dat oprecht aandacht vraagt
dat roept: heb lief, heb lief, ik wil leven
pas dan is het verhaal compleet…
Een korte hype
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 ik had mijn
handen gevuld
dacht met een
lach en geduld de
wereld te veroveren
het ging niet mis
er liep helemaal
niets verkeerd
wij hadden alleen de
juiste tools niet geleerd
na een korte hype
zitten wij nu knijp
als zzp ers van het
eerste uur zijn wij
nog lang niet rijk…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
Dit wonderlijke spel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
512 ik ken je handen
weet je lange vingers
in beweeglijkheid
nog nooit hebben zij
een toon ontlokt aan
de muzikale realiteit
maar in mijn hart
staan jouw symfonieën
voor altijd geschreven
is je klankkleur
mij tot vandaag in tal
van ritmes bijgebleven
van dit wonderlijk spel
genieten wij alle momenten
zonder enige musische talenten…
Een zomerend boek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Op het terrasniveau
slaat het boek
de hand aan zichzelf:
“écriture automatique”,
niet eensluidend te lezen.
De zwoele bries verwaait
de verloste letters;
sommige op drift geslagen,
het stuifmeel achterna;
andere voorgoed verzonken.
Het boek waait de zomer lof toe
Het baadt in een gloed,
een zomerend boek.…
Heldhaftigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
651 lieve politiehondenheld
dit eervol
vermeld
beschermd heb
jij jouw
begeleider abrupt
doodgeslagen verscheurd
verdriet
helaas jouw
naam vermelden
kan ik
niet
wij gedenken
jou de
agenten staan
met gebogen
hoofd de
pet in
hun trillende
hand
ga edeldier
naar het
schitterende dierenland…
Doorleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
666 ik wil de zee weer voelen
het zand aanraken
zeven met mijn handen
ik wil met de meeuwen
in een duinpan of
in het helmgras landen
ik wil luisteren
naar de stem
het praten van de wind
ik wil weten waar
ik de nooit gevonden
schelpen vind
-
ik wil het ongewis van toen
ik wist niet wat me
nog te wachten stond
ik wil een inhaalslag…
Mei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Hoe zij op een dag
haar donkere jurk verruilde
voor een met bloemen
ik weer met blote benen mocht
aan mijn vaders hand
en hoe wij liepen
door velden
wij alleen
rondom ons geluiden van vogels
en van iets dat zoemde
en geur van seringen
ik wist nog niet
van voorbij gaan en wat zou komen
van lange en lichte dagen
maar er was toen
veel…
brommer op zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
809 en begin het lijstje in m'n hoofd
automatisch af te strepen
solex /zundapp /kreidler
berini /puch /thomos
om tenslotte uit te komen
bij de meest voor de hand liggende
namelijk de kaptein mobylette…