15018 resultaten.
De wakkere kater
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
537 stilte gaapt
in de rood
bezoedelde straat
koude mist
benadrukt rust
met beperkt zicht
een vage fietser
zoekt als vroege vogel
zijn bestemming op
volgt de
wakkere kater in
zijn aangeschoten kop
nieuwjaar ligt nog op een oor
maar de wekker geeft aan
goede voornemens al luid gehoor…
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Over het winterse landschap
rustte een tapijt
van pure witte sereniteit.
Vlokkig dwarrelde bevroren wit
in de ijlheid van ijskoude lucht
en vormde mijn kristallijne adem
die brak in de blanke leegte.
Op het netvlies van mijn oog
schetsen zich de kleuren van een regenboog,
ontdooit het eerste groen.
Voorbij is het witte seizoen.…
DOOD, LEUK
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
974 De oplossing is
de dood van de ellende,
die stap naar de rust.
Noem het maar hemel,
paradijs of verlichting,
de finishing touch.
Dood is voltooiing,
totale vervolmaking,
genezing, geluk.
Gelukkig komen
we allen in die hemel
van de vervulling.
Dat is dus wel glimlachen
naar alle stervelingen.…
om te zoenen
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
585 de kleine vingers plukten lief
zo lief
handjesvolle blijdschap straalde; geel in wit
kantjes bloosden langs de roze snit
van een volle zomerjurk
mijn glimlach rond haar witte haartjes
en ik, die langs de bermen hurk
in alle kleine jaartjes -vroeger
toen
de wereld nog niet rustte
in haar graf…
waarheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Waarheid
Soms wanneer je alleen bent
Komt de wijsheid vanzelf
In alle rust
Weet je
dat je de waarheid kent
Laat het toe
In je hart
In je hoofd
En ben je moe
Laat het los
En kies
wat je hart je belooft
Geloof maar
het is goed
Durf, droom, leef, verlies
Want dan alleen
Win je…
Teder
gedicht
3.5 met 17 stemmen
4.211 Zonder parfum ruik je heerlijk,
en als ik mijn ogen rust,
zeg ik je meest allereerlijk,
dat ik nooit raak uitgekust.…
Schuchter
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
717 ietwat schuchter voorovergebogen
poseer je bevrijd van al jouw lagen
in een ruimte die rust ademt
observeer ik de gracieuze schoonheid
het lijnenspel minutenlang
voordat mijn potlood het papier raakt
zachtjes schets ik jouw contouren
de omlijning wat dikker aanzettend
beweeg je onhoorbaar
totdat je herboren bent…
Metrum van levensakkoorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Luisteren naar rust
in akkoorden van muziek
adem van instrumenten
die ritme brengen
in balans en lijnenspel
vanuit evenwichtig denken
dat noodzaak hierin ligt.
Horen hoe het leven
niet altijd metrum aanneemt
voor evenwicht zo goed
maar in eenzaamheid zoekt
naar kromme noten
die de tonen breken
waar de noodzaak in ligt.…
verloren zomer
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
571 heerlijke zomer
verloren in het weer
het sappig lentegroen
en jonge kruiden
nu in somberheid
de blaadjes van de bomen
die ik voel in mijn vingers
als een zachte vrouwenwang
nu oud en als een rimpelige huid
het bos al aangekleed
met mos in zilvergroen
wonderlijk geeft het
een innerlijk gevoel
om naar te kijken
het is goed en geeft rust…
Het boek van mijn leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
638 heb een takje
met knoppen bewaard
gebroken in de eerste lentestorm
de bloesem gezien
wat bloemen vergaard
in de zon van de zomer
veel zware buien
verkleinden de oogst
warm herfstrood bood troost
fier staat mijn boom
de winter te wachten
in rust toch op krachten
zij heeft al
haar jaarring geschreven
in het boek van mijn leven…
Kort door de bocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 In de bocht van de rivier,
in de luwte van de stroom,
komen golven tot rust,
beweegt het water sloom.
Hoe kalm zij hier ook is,
de rivier is te breed voor mij.
De drang naar zee onstuitbaar
en water trekt aan het oog voorbij.…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 In het zicht van de kust
Is het waar mijn vader nu rust…
magazijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 je laat zoveel achter
als een storm gaat verstillen
het meeste
omdat je dat wilt
maar
ook veel
dat je hart doet verkillen
en
je neemt zoveel pijn
met je mee
het is pas echt voorbij
als je voelsprietjes
zich hebben teruggeveerd
in een nieuw gevormde rij
de rust daarna van binnen
is als een magazijn
waar de herinneringen
gesorteerd…
Paradox
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Afvragend waarom ik
Leef
Loop ik
Elke dag te
Streven
Kom ik zelden meer tot rust
Om mezelf af te koelen
Morgen wordt mij vast opnieuw
Teveel om weer te geven
Genieten is voor mij een kunst
Onderkoeld zit ik te beven
En het leven neemt zich voor
Dat het mij is meegegeven
het komt vast nooit meer goed…
Een brug te ver?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.470 in mijn ongeduld sluit ze me buiten. in rust
verwaarloost ze me. gerommel in de marge is
investeren in frustraties en stress.
in dit eindeloos coma regeert de utopie. de
verkenning onvoltooid. de top onbereikbaar.
de afstand onmetelijk. de val onvermijdelijk!…
Het lang warm gras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
536 wij naderden
lieten glinsteringen los
vonkten in het donker
dauwden
in ochtendschemering de wei
langs bosrand met zonnesluiers
kozen
wilde bloemenkleuren
lopend in het lang warm gras
zaten
avonds uit te rusten
op het strandje bij de plas
een rode zon
in langzaam ondergaan
haar vonkenregen moedigde ons aan…
Voor het voetlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 Donkere wolken
Vol dreiging in
Het westen
Met een paar
Laatste sliertjes
Licht van de
Voortijdig ondergaande
Zon - de dag die
Zich vermoeid al
Vast te rusten legt
Voor ze voorbij is
En dan onverwacht
Een geweldige kegel
Van licht die schuin
Over het toneel van
Deze wereld strijkt
En U die ons zo maar
Voor het voetlicht…
Geest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 Terwijl jij verder reist naar jouw rust
Zag ik door de spiegeldeur de mooiste vrouw.…
Onze Gezamenlijke Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Een reis door momenten, geen ogenblik rust.
Puur en slechts overgave,
De tel waarin jij mij kust.
Geen verschil tussen oogwenk en uur,
Het einde is aanvangend avontuur.
Wij worden zijn en waren.
De onderbreking lag al vast,
Besloten in het eeuwig ongrijpbare.…
als een oude boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Als een oude boom
zo wil ik worden
Vol met knoesten,
littekens van afgebroken takken
Een schuilplaats biedend,
aan rondtrekkende vogels
Een veilig nest,
voor hen die rust nodig hebben om te broeden
Ik laat de stormen over mij heen komen,
maar groei door
Met mijn stevige wortels,
voed ik mij met alles wat moeder aarde in zich…
schaduwvingers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
430 als de kraai landt
om zijn prooi te verschransen
komen weer de oude angsten
blijven schaduwvingers
aan je plakken alsof zij jou
voor altijd willen pakken
komen donkere fantasieën
en duistere dromen boven
is je balans en rust vervlogen
vluchten kan niet meer met
een been in het graf omarm dan
de angsten met je warmste lach…
Poetinisme
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 het holle bolle gijs gevoel
de grote zucht naar meer
dat is wat ik zeggen wil
zó geef ik het weer
minder is een vaag begrip
vrede is hem vreemd
hij zal niet eerder rusten
tot er volken zijn ontheemd
wie stopt de bruut de rasPOETIN
wie trekt er aan de bel
of zijn we allen murw gebeukt
en geloven wij het wel...…
geaard
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
755 ooit waren er vogels
mijn vader hoorde
vernam het als hoop
als een verwachten
het lied door de dag
ooit waren er bloemen
mijn vader zag
de aaiende vlinder
op het hartje rusten
ik zag zijn lach
ooit was er mei
was er verwondering
om de wulp in de wei
het handje
in een hand gelegd
nu is er leegte
ondanks…
dan heb ik niets…
Jij keerde in
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 ik zag je ogen gaan
wegdrijven naar een verte
zonder mijn bestaan
jij keerde in
ging naar het begin
van rust en stilte
vroeger ben ik
met je meegegaan
jou volgend in verstaan
maar jij loste op
ik verdwaalde in nevels
die niet de mijne waren
altijd ben jij terug gekeerd
maar ik ben voorbereid
ooit raak jij jezelf ook kwijt…
SATYR
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Dit is geen nouveauté
Maar wel een odyssee
Waarbij ik nimfen keur
Heerlijk is het bespieden
Ze is geheel mijn smaak
Ook Eros komt tot rust
Ik zeg u brave lieden
Weet dat ik straks haar schaak
Hoe dierlijk is mijn lust…
Pace della musicá
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Moeder drijft met
Zes kleintjes over
Het zacht golvende
Water van het meer,
Vijf bruin, één geel,
Het vreemde eendje
In de bijt wordt
Met rust gelaten,
Hoort er gewoon bij,
Weet zich gedragen
Door zachte muziek
Door de violist met
Gevoel over mens
En dier losgelaten,
Beiden wanen zich
In het voorportaal
Van de hemel…
Naar de stilte van het licht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.004 In memoriam Joost Zwagerman, moge hij rusten in vrede…
Fotonen klonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De boom ontdaan van blad
strekt de magere takken uit
hemelwaarts omhoog, veelarmig
tot rust gekomen in de nacht
een kleed van sterren aan
Jij wil niet horen van een maan
gevangen in de kale, schurende vlakken
alleen maar omdat jijzelf beweegt
verdwijnt, verschijnt, verdunt
verdicht op elk niveau van bestaan…
Aafje Heynis 1924-2015
snelsonnet
4.2 met 10 stemmen
720 “Bist Du bei mir, geh ich mit Frieden
Zum Sterben und zu meiner Ruh”
Zij zong ons deze woorden toe
Om daarmee troost en steun te bieden
Een stem die licht in ’t duister bracht
Een nachtegaal ging heen – rust zacht…
Haar ingenomen stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Haar leven tegen de klok in met ongekende windvlagen
met een aantrekkingskracht voor de stilte van de storm
begaf ik mij door haar passionele blik in een turbulentie
maar door de rust in het oog trof ik haar innerlijke vorm.…