9588 resultaten.
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 De weidse gebaren van jouw golfstroom
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de…
graniet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
686 kadavers
in de leegte van zijn verwrongen denken
als verdwenen boven een vruchteloze vlakte
waar noch huis, noch haard een kans krijgt
om te overleven
alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk
als vraag en antwoord
tegelijk
als een handtekening waarin -wij-
in de ik-vorm
geschreven wordt
enkel een vlinder hoort de stilte…
Het mooie patina
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 zij hebben stilte
langdradig gemaakt
uit hun gespreksstof
was al lang geen goed
garen meer te spinnen
handen schikten
bloemen zonder hart
in vaal licht dat de
kleuren versluierde en
vorm geen schaduw gaf
het mooie patina
van liefdevol gebruik
verdofte en straalde
nog amper zijn warme
toegenegenheid uit
nog zien zij elkaar
maar…
Zijrivier
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
597 Er valt in mij een stilte
een zijrivier die meandert naar de zee
oneindigheid die ik niet kan duiden
een vragenspel, onwerkelijk
herinnering neemt mijn gedachten mee
en de zuurstof die ik haalde
uit het verwerken van jouw dood
is als vroege mist rond jouw graf verschenen
even plotseling is de herinnering weer verdwenen
ik zie je telkens…
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 wat is er vreemder
dan een mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt…
Verzilverend blinkt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
526 vaak is symmetrie de
echte schoonheid niet
pakt snel de blik
maar stilt in saaiheid
bij nader zicht
het zijn details
kleine oneffenheden
die de natuur per
ongeluk vergeten is
om netjes af te kleden
zij naderen het
volmaakte laten
in kwetsbaar zijn
de nog ontbrekende
schakels duidelijk zien
het intrigeert omdat
de hemel wenkt…
Plaag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
658 Vooral in de zomer grijpt zij
haar nederige kans
met een simpel ritme
de stilte te betreuren.
Voor muzikale oren
soms stompzinnig vals!
Maar niemand, niemand stoort zich
aan haar melancholieken.
Sprinkhanen, ratten, wespen
willen we wel verdelgen.
Tortels zijn troeteldieren.
Die dienen we niet te verdrieten.…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
Tekenboek van liefde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
609 Ik teken een horizon
in het tekenboek van liefde
er ligt een lichaam te zonnen
een zomer straalt over zijn schouders
een zon tovert een lach op zijn gezicht
wolken kietelen hem met schaduw
ik kan zien dat hij van me houdt
hij tekent een boom naast mijn illusie
om de dromen in stilte te bewaren
nu de zon lager zinkt
en de maan een lach…
Oneliners op zicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
526 zij schreeuwen
loze kreten
die verwaaien
nooit begrepen
woorden die ooit
zin gaven aan leven
ik ben begonnen
met luisteren in de
stilte van niet weten
daarna fluisteren
om de vaste cirkel
rustig te doorbreken
inspreken was
de trigger zonder
echt te preken
met het bespelen
van emoties kregen
wij oneliners op zicht
voor…
Krult lieve streken
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
516 mijn penseel
danst zwierig
op kleurige muziek
krult lieve streken
op het linnen in de
format van een melodie
laat licht en
donkere partijen
niet met elkaar strijden
maar middelt
met oplichtend perspectief
verlopend in diep vergezicht
ik voel hoe magie
mijn handen overneemt zie ze
bewegen in spiritueel leven
een mystieke stilte…
Het diffuse licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
515 waar mijn pad
altijd begaanbaar was
scherpen nu keien
de rest is spiegelglad
sporen van
mijn lange leven
zijn verdwenen
angst bepaalt de stap
dikke mist omringt
mij met stilte
het diffuse licht maakt
iedere richting ongewis
ik mis je hand
de compromissen die
wij altijd sloten als
we weer waren gestrand
zonder schaduw
zal…
Kwamen overeen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
550 ik zag
jouw schaduw
mij kleden
joyeus
in kleuren
van het verleden
toch ben ik
opgestaan heb
eigentijds aangedaan
wij kwamen
overeen zonder woorden
zoals het eigenlijk hoorde
geen geluid
brak het pad dat stilte
voor ons in petto had
zo ben ik
langzaam in jouw
licht gegleden
waar wij vroeger
elkaar meden lost
nu donker…
een zwaan floreert de nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
455 schemering daalt over een vijverpark
alleen de stilte overheerst
alles kleurt nu stilaan donker
vogels fluisteren er nog bevreesd
de maan weerspiegelt op het water
verlicht het midden van de vijver
waar een witte zwaan cirkelt en
rondjes draait met heel veel ijver
ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen:
"ik ben hier nog hoor en ik hou…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
Kale bomen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 van weer en wind
soms ben je tegen later weten
weer even het ontheemde kind
kale bomen lijken stil te zeggen
als de lente komt in zon bemind
je hoeft het niet meer uit te leggen
met wat je in het heden vindt
kale bomen kunnen beter zwijgen
over wat er jou ooit is aangedaan
je kunt er vaak een droom door krijgen
omdat ze stil in de stilte…
Ouder worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 Van de stilte in de nacht.
Van liggen in ons bed.
Vannacht werd ik vanzelf wakker.
Ouder zijn wordt jonger, denk ik.
Vandaag wordt morgen gewoon weer gisteren.
Voor later is het veel te laat geworden.
Mat staan we bij lange na nog niet.
Zie! We zijn nog steeds aan zet!
Vanmorgen kreeg ik spontaan zin om op te staan.…
Groet in late avondlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een dag een laatste groet
de horizon staat in brand
stil suddert nog het late licht
en in het binnenst van mijn hart
streelt mij een warm gevoel
dat woorden aan schoonheid paart
maar spreken mij belet
slechts tonen wondere zuiverheid
vanuit verten aangedragen
breken de stilte van ’t moment
vormen geluk dat aandacht vraagt
spelen zachte…
Vliegtuigcrash MH - 17
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
661 achter de einder
liggen de levens verzwolgen
laatste herinneringen
onder wrakstukken bedolven
een bange stilte
hangt over Schiphol
een huiverende kilte
in een drukke vertrekhal
hun namen genoemd
in tranen gesmoord
met bloemen getooid
en een afscheidswoord
de ochtendzon daagt
door grauwe nevel omhuld
met ontelbare vragen
wie draagt…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord…
ZWIJGEN IN ALLE TALEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
608 Zwijgen in alle talen(Taalgrens voorbij)
Taal zonder een grens
Is een illusoire wens
Wie in alle talen zwijgt
Zodat de stilte zich aaneenrijgt
Zegt alles en niets
Neem stilzwijgend de fiets
Trap over alle grenzen heen
Kijk uit voor een losliggende steen
Mocht je toch ten val komen
Geef dan toe aan je dromen
Blijf zwijgen in alle talen…
Onzichtbare muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 watergordijnen
zo te plooien
dat hun ragfijne
schittering alle
kleuren van de
regenboog stralen
lichter en witter
vallen vlokken
dwarrelt zacht
langdurig dromend
kristal tonende sneeuw
op onzichtbare muziek
haar eerste prelude
jij met je vriend
jouw lach in
zijn lange uithalen
de wind die met
nu aanwakkerende
kracht pas stilte…
Dwarrelt nog jouw lach
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 droegen
een kleurrijk boeket
overgoten
met licht
uit je ogen koos
de natuur jou
als ideale set
in een choreografie
waarin de dood
op kousenvoeten
verscheen en leven ook
van bloemen verdween
zacht doofden kleuren
verschraalden geuren
van wat ook jouw
aanwezigheid was in de acte
de présence die jij altijd gaf
nu is er stilte…
Oren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 reclame
geboren om te horen, alles voor elkaar
voor alles wat niet nodig is
door vaart der tijden opgenomen
in gesloten inrichting, dikke muren
die geen geluid doorlaten
zonder stemmen die waarschuwen
voor de nacht die nieuwe doden telt
maar wie niet horen wil moet luisteren
naar zombies die over weemoed fluisteren
de kalmte van de stilte…
Benaderen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
479 Ik zal je niet benaderen
niet in de toekomst of in dromen
sluit het boek halverwege
zonder verleden in het heden
de nacht valt in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige stilte
ik leef nauwelijks een leven zonder jou
er is geen biefstuk, geen genadebrood
er zijn geen vegetarische snacks
je blijft zoals je bent
als…
Het keerpunt voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 de menigte schreeuwde
zijn onzichtbare pijn
balden de vuisten
sloegen met knuisten
vol irrationeel venijn
zij trotseerde
met opgeheven armen
en brandende blik
de opgekropte ego’s
van heethoofdige iks
zacht klonk
het eerste geklap
als applaus voor de
breekbare stilte met
een ontspannen lach
in het aanzwellend
geluid luchtten velen…
Woordeloos alleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 Nu ik uit jouw stilte ben gestapt
wil ik toch nog iets zeggen
over de wilgenwouden van mijn jeugd
de denkbeeldige wolven en tedere beren
een tatoeage op jouw linkerarm
en een verleden van dwangmatige moeder
moedertjes noem ik ze nerveus
terwijl het eiland eenzaam alleen wordt
zonder jouw berichten uit de Oeral
met de meren en de bergrivieren…
Reis naar het donkerblauw van de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
649 Jouw ziel zit in een versteende stoel
de wereld angstig aan jouw voeten
reusachtig als een woest gebergte
jouw innerlijk ligt vredig verloren
samengekomen in tijd
herinneringen
deels onzichtbaar
voor de mensheid
in een oeverloos bed
zonder gedachten of dromen
witte rozen vergezellen
jouw laatste wens om stilte
reis naar het donkerblauw…
Thuisgebracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 als kind
sprak ik al
met struiken
klein loof en
bosschages
zij intrigeerden
mij door het
geheim van hun
veelkleurige
wijkplaatsen
waar stilte
vertrouwen schept
je drukte
kunt loslaten
zonder te praten
later heb ik
bomen omarmd
met ze gehuild
gefluisterd en naar
hun liefde geluisterd
tot ik door
het bos de bomen
niet…
Een lach vol sjans
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
393 in geschoren
groen geurt
het gras naar toen
jij in je
blote voetendans
een lach vol sjans
armen die nog
verder reiken dan
ogen willen kijken
de wereld in
een felle draai
sensueel vonkt fraai
waar adem het
gemoed overstijgt kust
stilte het vermoeide lijf
tot hakken
weer uitdagend hun
opzwepend ritme klakken
en blikken…