7024 resultaten.
Een goede voorbereiding
gedicht
3.8 met 5 stemmen
7.515 Wij brengen vader bij de kistenmaker en hij laat ons kleuren zien.
Formaten. Stijlen. Beits of lak. Na eindeloos praten worden
in zijn linkerzijde twee scharnieren aangebracht.
Goudkleurig, twintig cent per stuk.
'Gegarandeerd roestvrij'.
Wij leggen alles in hem terug, het gehoest waarmee hij
's ochtends ontwaakte, hoe hij bij vertrek zijn…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 Denk niet dat ik er niet meer ben
als mijn as wordt uitgestrooid
en verwaait met de wind
dan zal ik ruisen, ruisen
in de hoge toppen van de populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus…
De kracht van mijn vader
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
649 Als kind mocht ik aan jouw armen hangen,
zweefvliegen op jouw voeten (gedragen
hoog en veilig, tijdig opgevangen),
met jou kaarten, pesten, hartenjagen.
Heel ontspannen waren de zondagen
met maanzaadbrood en gerookte makreel
(door jou ontgraat en voor ieder een deel),
of doppinda’s met chocola erbij.
Kleine dingen, fijne momenten, veel
komt…
en er komt weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
710 de vlam is steeds lager,
het vuur is bijna uit,
de antwoorden steeds trager,
onbegrip waar je op stuit,
hoe heeft het zover kunnen komen,
al die jaren leken zo goed,
niets is er over van de dromen,
en nu maar zoeken hoe het verder moet,
maar kijk eens in de spiegel spontaan,
voel wat je ogen jou zeggen,
jij hebt je best gedaan,
dus je…
Laatste wens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 als de wind mijn laatste ademteug
meeneemt in de eeuwigheid
begraaf me dan in een oud bos
naast een beuk onder het mos
en zo, dat overdag bij zon
en 's nachts bij 'n bleke volle maan
mijn mosbed in hun licht zal staan.…
Wie ik liefheb
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
888 Wie ik liefheb
wil ik niet
verliezen
liefde is
mijn levens
grootste schat
daarom ging ik
voor zij
die mij verlieten
kamers bouwen
vele kamers
en geen graf.
vele kamers
en geen graf
daar wou ik niet
voor kiezen
omdat ik zoveel
om hen gaf.
wie ik liefheb
bestaat niet
in de dood.
die leeft zijn leven
verder
In mij voort!…
De gastvrije doden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.745 Dennenappels. Boeketten. Prenten
met punaises op een boom geprikt.
Een man prevelt voor een naam met jaren,
aan zijn voeten groeit een schaduw.
Een hoed ligt op het hoofdeinde
van eengraf, in de deuk staat regenwater.
Het muurtje rondom neemt laag
na laag af, de toegang gevormd
door een enkele rij stenen,
om de levenden door te laten.
Mezen…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 De zee
wil je bevaren
het zeegat uit
voorbij havenhoofden
Het water...
komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Nu alles helder en stil is
je dit huis bijna hebt verlaten
voel ik de kracht
je lachrimpels
de maan vrees je niet.
Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je…
weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
868 als ik je niet zou willen zien zoals je nu bent
dan had ik het vandaag nog steeds niet geweten
dat je mij niets geeft en dat nooit zal doen
wat morgen blijft bestaan
toen, lang geleden was alles nog anders
de hoop nog vers in het geheugen
de toekomst helder en tastbaar
de moed nog aan beide kanten even sterk
ooit kwam ik jou tegen schijnend…
kies en neem een besluit.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
797 diep van binnen weet jij heel goed,
dat jij hem moet vergeten,
naar voren kijken dat moet,
weg met het verleden,
jij ja jij weet heel goed,
dat jij haar moet laten gaan,
naar voren kijken dat moet,
jij zult op eigen benen moeten staan,
maar mijn god voor beiden doet dat pijn,
pijn om alles te moeten laten varen,
want samen was het ook…
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 met een teveel aan krullen
lag ik in een deuk tegen
de kant waar het snijdt
de demonen brullend
vanuit de achterstegen
ik lag in letters te geelogen
laveloos de duisterte
laveerde door mijn ziel
en schepte al het zwart er in
mijn lichaam barstte uit mijn lippen
in een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte…
verlies
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
730 Het verliezen van je eigen kind
het allerergste lot wat je kan treffen
dat kind – je eigen
je bent het zelf
Jij bent dood en ook weer niet
Nooit wordt je weer compleet
wat was – geen ommekeer
Je blijft de gelijmde vaas
waarvan je altijd de breuklijn ziet
Nee geen vergelijk – geen vergelijk nu
Maar toch geloof me
je hond moeten
laten…
Vertrouwd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 Vertrouwd
Het voelde zo vertrouwd.
ik moest je laten gaan,
was bang om je te verliezen.
Een bestaan zonder jou,
nooit aan gedacht.
Hoe nu verder…..…
In memoriam
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.423 Ik ben niet eenzaam sinds gij zijt gegaan.
Zoals het licht gans om de wereld is
zijt gij met mij. Alle herinnering is
vager en verder van mij heengegaan,
overgegaan, als bloemen in hun zaad
onder de aarde. En dit is zo vreemd
dat nu àl inniger de stilte neemt
aard van uw wezen, sinds van u begon
vergetelheid van woord en daad. Van dit…
Winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.078 Stiller, stiller, stiller zakken
Nacht en dagen om mij heen –
Als de sneeuw de dorre takken
Dekken zij ’t verleên.
Doch hun hout wacht, diep verborgen,
Menig, menig wederkeer,
En mij komt de jonge morgen
Nimmer, nimmer weer!
Wie gebloeid heeft en gedragen,
Houdt herdenking tot genoot –
Hij heeft God niet meer te vragen
Dan de stille dood…
afspraak is afspraak.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
879 een vriend, jarenlang,
een gabber meer dan dertig jaar van mijn leven,
gemoedelijk en zonder dwang,
bleef hij zichzelf geven,
onschuldig en zo puur,
voor mij zo helder als glas,
geen kwaad zag ik in het geven van vuur,
want hij verdween toch telkens weer in as,
al die jaren was ik mij van geen kwaad bewust,
niemand kende de gevaren om hem…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 In de kamer zit ik aan de tafel,
luister naar het suizen in mijn oren.
Vogels houden eindelijk hun snavel,
het wordt stil, ik kan de sterren horen,
en wat in de aarde wordt geboren.
Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.
Regen regent en…
DODE HOND
gedicht
3.9 met 52 stemmen
13.677 Ik heb de hond laten sterven – daar lag ze
en ik dacht: waar gaat ze nu heen waar
zal ze blijven. Om de dood te begrijpen.
Het lichaam wordt wel gezien als een nest
het tijdelijk verblijf van een onzichtbare
vogel – een afgezant van de eeuwigheid.
Zo zie ik het niet. En toch toen de hond stierf
wat gebeurde er toch dat ik wist dat ze stierf…
al was het af en toe even maar.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
973 hoe moest het met mij morgen,
als ik weer mijn rust ontweek,
hoe moest ik voor een fit lichaam zorgen,
als ik uren tegen het plafon aankeek,
zo ging dat maanden lang,
niemand anders hoorde ik praten,
steeds zag ik jouw schaduw op mijn behang,
onzin! maar dat had ik niet in de gaten,
ach zo jong al, al het vertrouwde te moeten ruilen,
was…
Daisy
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
583 Op de grens van lucht en water,
ontbindt zich de drenkeling.
Ooit een mens vol diep verlangen,
is hij nu een chemisch ding.
Onbetreedbaar trekt de wereld
waar hij wandelde voorbij.
Als hij langs komt, vraag hem dan
of hij Daisy heeft gezien.…
Het mystieke zeilschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
675 Of mijn vader ooit de gedachten had
om met een zelfgebouwd zeilschip
de weidse wereldzeeën te bevaren
kon ik niet met zekerheid zeggen
hij had tientallen zelfgebouwde zeilscheepjes
maar die waren te klein om mee te reizen
ze pasten nauwelijks in een lege whiskyfles
hij wilde een toeristenshop beginnen
misschien had ik mijn eigenzinnigheid…
Vaarwel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.084 Wie ben ik
Om jou te verwijten
Dat je niet meer verder wilde
Een oordeel
Dat is niet aan mij
Wat er toe doet
Is niet wie ik ben
Maar waar ik ben
En wat ik voel
Ik ben hier
Jouw laatste woorden
Ik herhaal ze nog een keer
Maar ze verdwijnen
In de stilte
Want ik ben hier
En jij niet meer.…
Salie en Haas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.629 1
Aan een touw
Als een dode haas
Ging vader hangen.
Om wat te rijpen, had moeder gezegd.
De vrouw die moeder troostte
Wilde dat ik salie brandde.
Daarmee werd ons huis ontsmet.
Ikzelf wilde dat vader kwam
Om te spelen met de trein
Het rijpen duurde me te lang.
2.
Die donderdag erop
Trokken ganzen over een veld
Grijze vogels in een…
Ik draag je aan mijn hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.151 Ik draag je aan mijn hart
en nooit moe zo hoog te dragen
geef je mij uitzonderlijke kracht
om jouw beeld levend te bewaren.
Ik draag je aan mijn hart
jouw liefde die zo kostbaar in mijn leven
en toch hoe diep werd weer de smart
toen ik jou aan God terug moest geven
Ik draag je aan mijn hart
een herinnering die nooit mag sterven
en komt…
liefde maakt eeuwig blind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
961 ik snak naar lucht...
het enige wat mij rest is een laatste zucht
alles wat ik had is nooit wat ik hebben wou
het enige wat ik nog heb is een ruw touw
ik doe mijn ogen dicht, ik kom nu naar jou.
het licht in mijn ogen raakt langzaam vervuld met duisternis
het spijt me voor dit gemis.....…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Die bleke wangen, levens laatste schans,
'n vege strijd nog en 't is al gevloden.
Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
met het verwonnen leven ondergaan…
(T)huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 (T)HUIS
Nog één keer wil ik gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
want ik mag daar
niet meer binnen
de spleten tussen de muren
bewaren gestold
de echo's
van mijn vroegste uren
nog één keer
als een onbekende
de weg gaan vragen
aan de voordeur
met vers vernis
nog één keer gaan
bij schemering
als het donkert tussen…
Inspiratie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
988 Achter ieder woord dat ik schrijf
sta jij
ja, blijf
ga nu niet weg
nu ik je het meest nodig heb
blijf naast me
blijf in me ademen
geef me je lucht
vul mijn longen
voordat ik in mijn laatste vlucht
mijn laatste lied
heb gezongen.…
La valse d'Amelie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
821 voor Wim Brands
hoe eenvoudig kan het zijn soms
zoals bij die aftandse piano
als grof vuil aan de straat gezet
en die voorbijganger die vanuit
een ooghoek de rammelkast ziet staan
de deksel openslaat en vervolgens
nog een aardige 'La valse d'Amelie´
van Yan Tiersen ten gehore brengt
waardoor het leven plotseling toch
in een ander…