5765 resultaten.
De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Op met bloemen overdekte weide slaapt de geitenhoeder
onder de zacht ritselende bladertakken,
zijn trouwe hond naast hem.
Aangespoord door het feestelijk geluid van doedelzakken
dansen de nymfen en herders lichtvoetig
terwijl de lentehemel schitterend verschijnt.…
Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.842 Ai, schone dochter blond, die ’t hulsel en paruiken
Des gouden dageraads verwelkt en verdooft*,
Die de sneeuwwitte melk en leliën doen duiken*
Van ’t zilverblanke vel van uw eerwaardig hoofd,
O Margarieta schoon, o uitgelezen bloeme,
Strooi uit uw braaf* verguld en lang gouddradig haar,
Dat* de zonne beschaamd, verwonderd is en hoe me*
De…
De morgenstond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.434 Zie, hoe zich elke bloem ontsluit:
De morgenstond ontluikt hun knoppen.
Thans rijst de zon voor elks gezicht,
Zij droogt de liefelijke rozen,
Zij doet de heuveltoppen blozen,
En stelt het hoog gebergte in ’t licht.…
Toen o toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 voorlas
en we ze allemaal herkenden
al die vertrouwde dorpsgeluiden
en de dokter die echt echt alles wist
je altijd gegarandeerd weer genas
toen de kerkklok bij de dood
nog echt eerbiedig luidde
en de lijkkoets werd getrokken
door zwarte beklede paarden
van het trotse Friese ras
toen weilanden nog vol stonden
met kruiden en diverse bloemen…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 de nacht; wacht,
wat zich voordoet in stroboscopisch licht, en donker
als de wallen waren in voorbije jaren, onder de ogen
gekomen groengoed; gore kampvuurplekken
op het matras, het bier vast in de vloer en rook
wat zich verspreidde in coupés; lokalen en concertzalen
stonden blauw, grijs, wit, -ik weet het niet meer-;
balen van de bloemen…
de leegte zonder jou
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
4.591 niet terecht
Je wilde nog graag verder
maar verloor dit gevecht
Samen plezier, samen op reis
samen een éénheid, samen eigenwijs
samen kwaad en samen goed
samen verdriet en samen weer moed
nu verder zonder hem, dat doet pijn
te weten nooit meer samen te zijn
Hier is het eind, het eind van het feest
kom, we gaan naar beneden
de bloemen…
De olympische ringen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 En Jacques Rogge geeft ze bloemen voor op de nachtkast en een fles met beterwordensiroop.
Paarden op schaatsen om de vrije kuhr te doen wel gelukkig met veilige schaatsen zodat paarden niet kunnen vallen en zich ook niet zeer doen mag nog niet.
De olympische commissie was daar op tegen.…
DE FORELLENVISSER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.058 Als een vlinder die boven hem lokkende mond
Van een bloem, zich zwevend houdt,
Zijn angel dan boort naar de zoete grond, -
Rover die roerloos schouwt -
Zo hangt ge en uw hakende snoer snelt weg
In de kolkende kloof, in de voor,
Waar de vlugge forel rond uw kloek overleg
Dartelt en spoedt in zijn spoor.…
Het Menselijk Leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.266 Terwijl de vreugde u bloemen schijnt te geven,
Ach, zieldoorgrievend nieuws! ontrukt u 't lot een' vrind,
Een vrouw, beminder dan het leven,
Of 't waardste pand, het liefste kind.…
Volste lente.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.148 Dit is 't hoogste: gouden zwijgen,
't eind des stijgens, en niet neigen
neer nog als een bloem die hangt
óver, - maar een kelk, die in de
zon-gloed ganslijk te verzwinden
voelt, niet meer wéet of verlángt....
Gouden Rust, 's levens fonteinen
hoogst om-buige', één fonkel-schijnen
wichtloos wégend op de lucht!…
‘Raad: laat mij maar’ (thuis blijven)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
731 kan de natuur doen
en laten
wat ‘ie het beste kan:
uit gaten,
door hiaten in kennis,
plotseling opdoemen,
de kruizen van Jakob en Jan
stennis laten schoppen
met gruwlelijke bloemen
waarvan de bijtjes,
het zijn soms net kinderen,
alles natuurlijk
lang voor de uitleg al wisten.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Daar stond in 't engste hoekje van de wei,
Tusschen wat elzen en een haag van mei-
Doorn rood geknopt, een bloemkorf opgehoopt
MEt versche bloemen, om den korfrand loopt
Een slinger van seringen, 't lijkt gewicht
Van bloemen, maar heel binnen in half licht
Glimt nog een boterbloem.…
Lierzang van een vader aan zijn enig zoontje
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.790 Blijf steeds 't geluk u frisse bloemen strooien.
(Pas op! hij zal zijn tol nog in de spiegel gooien.)
Lief duifje van onze ark...(Daar stoot hij aan de kom:
Nog één duw, dan ligt hij om...)
In 't huwelijksnest gekweekt met onverpoosde zorgen...
(Wat drenst en jankt hij deze morgen!)…
Herinnering.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.808 De maan verlicht zoo zacht het trillend loof der bomen;
Waar bosjes groenen klinkt het lied der nachtegaal;
De koelte doet uit kruid en bloemen wierook stromen.
Hoe veel verschilt dees middernacht
Van al die nachten die we in Noordwijks duinen zagen!
Mijn Overdorp!…
Psalm 103
poëzie
4.1 met 24 stemmen
11.253 Hy bloey't ghelijck een bloem, schoon opgeslagen
Opt groene velt, die lustich staet en bloeyt:
16.
Maer als de wint daer ouer comt te waeyen
Verdwijnt sy stracx met loof, steel, ende blaeyen:
Datm' oock de plaets' niet weet daers' heeft ghegroeyt.
17.…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 Zo hier of daar ene enkle bloem nog groeit,
Ik zal die niet versmadelijk vertreden,
Al werd die bloem, die ’t lieflijkst heeft gebloeid,
Mij ’t meest bekoorde, ontijdig afgesneden.
Doch neen! zij is in beter hof verplant,
Voor zomerzon en herfstorkaan beveiligd.
Mijn Anna!…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 zo lief had gehad,
Zij scheen mij reiner en schoner dan ooit,
Het lichtblonde haar was met bloemen getooid
En schitterend wit was haar slepend gewaad,
En donker haar ogen en blank haar gelaat,
Haar ogen waren zó diep, zó zacht
Als een heldere, warme najaarsnacht.…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 niet omdat uw slanke stam
En dak en gevel schraagt,
En in de drasse ondergrond
De last van 't muurwerk draagt;
Niet, dat Ge als wiek of molenrad
De mens uw bijstand biedt,
Is 't, dat ik uwe lof bezing
In mijn eenvoudig lied;
Maar als en boom en heester dort,
Van bloem en blaadren kaal,
Geen gras de harde grond meer siert
In 't koude…
Vertoeven
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
631 in een veilig land:
waarop men liefde
mag verbouwen
oh, ik mens
op houten botten
hoe moeilijk is het buigen
om vruchten te rapen,
zacht gemoed op te zuigen,
jouw sterven te beknotten
toch heb ik weet
vraag niet hoe het is
wat de hemel meet
het schijnt aan overgave gepaard
doelend op gemis
die ieder ooit baart
met jou pluk ik bloemen…
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.200 De bloem die 't meest verrukt,
wordt dikwijls 't eerst geplukt;
de plant, die 't weligst groeit,
is meest het eerst verbloeid;
de boom die 't vruchtbaarst tiert,
wordt door het ongediert'
de vruchten 't eerst ontroofd
die 't bloesemblad belooft.…
Scherzo.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.218 De bloemen spreken:
Herwaarts, derwaarts
een wiegensrust
een zieleschemer
vergetellust.
Wij waren in wezen
en nimmer wisten
en blinden een zilveren
morgen gisten,
dat het beloofde
zich openen zou
maar weigering werd ons
en vroege rouw.…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 Zag u ook honderdduizend exotische
vissen in de meest opwindende kleuren ongekende
ongedachte verschijningsvormen knalroze bloemen die
rondzwemmen paarse vleeseters wuivend in de stroom
die nooit van hun plek komen walvissen zo groot als
een dorp dolfijnen zeepaardjes ontelbare micro-organismen
in een druppel oceaanwater zoiets als de kosmos…
Gelatenheid
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.179 De bloem, die 't meest verrukt,
Wordt dikwijls 't eerst geplukt;
De plant, die 't weligst groeit,
Is meest het eerst verbloeid;
De boom, die 't vruchtbaarst tiert,
Wordt door het ongediert'
De vruchten 't eerst ontroofd,
Die 't bloesemblad belooft.…
Friesland in de winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.160 Hij droeg bloemen van moeder.
En die stonden nu op de ziekenhuiskast.
Hij met gebroken benen in het gips.
Zij naast hem met haar tenen gebroken gespalkt met spijkers hard en zeer.
Ze schreiden van de pijn gezamenlijk gedeeld.
En hun harten versmolten.
Haar tenen werden weer beter maar nimmer kon ze meer dansen.…
Agathe en de Open Dag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
830 waardigheid,
nee straks ontvangen wij
van mensen enkel hun
nieuwsgierigheid, hun dringen
Hun vragen die 't van hun
cultuurhistorische onwetendheid
van leefomstandigheden in die tijd
dan absoluut gaan winnen
Allen komen reeds van ver
terwijl wij onderwijl
aan 't déjeuner met goudbokalen, wijnkaraf en van de akkers fijngemalen
Tarwe, bloem…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 Die bloem, geteeld uit godlijk zaad,
Spreidt nog haar geur in Neêrlands luchten;
En hoe het mensdom ook moet zuchten,
Zij blijft ons hart ten toeverlaat.
Verdelger!…
GETEMD
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.535 En lokkend, lonkend lachen heure lippen;
Haar ene hand doorwoelt het goudgroen haar;
Heur andre plukt de bleekblauwe iris, die
De grote bloemen aan heur lichaam dringt.
Ontroert slaat haar de jager gade...
`O, kom!
Kom in mijn armen, kom mij aan de boezem!…
Hoogeveen.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Geheim van de grote geheimstad waar het oosten begint zijn haar stevige gezondheidsbevorderende bloemen.
Zoals paardenbloemen, goed voor onze lever.
Maar ook haar vele varens en longkruidbloemen.
Ook rozenkransjes groeien er en vele madeliefjes.
Hoogeveen het grote dorp is vol van lieve en onnozele mensen.…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 Men zal dan van uw werk houden,
wanneer het beurtelings met de geslachten
bloem, steen of eik zal geweest zijn.
Heel jong, - nauwlijks had ik je herkend, - heb ik gevraagd:
'Vader, die kiezel is zo schoon,
hoor je zijn schoonheid onder de trage tred van mijn laarzen?
Maar zie deze ronde schijf in de zon.'
Door wouden gaan.…
MEN MACH DEN NUWEN TIJT
poëzie
5.0 met 1 stemmen
6.179 Men mach den nuwen tijt
Wel bekinnen overal:
Die voghele hebben delijt,
Die bloemen ontspringhen in berch en dal;
Waer so si staen,
Si sijn ontgaen
Den wreden wintre diese qual.
Ic ben ontdaen,
Mij en troeste saen
Die minne jeghen mijn ongheval.…