10626 resultaten.
Een stralend overleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 jij hebt het magische bos
ontsloten met een wenk en
het schikken van je gouden lok
boven gevoelige ogen
jij danst en ik loop
op de mysterieuze muziek
van het eeuwenoude woud
waarin tijd zich samenvouwt
jij laat mij de bronnen zien
van jarenlang verdriet en pijn
omdat herinneringen aan jouw
trauma’s nog niet verwerkt zijn
toch zwier…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 Het zien van zerken
geeft velen rust en godlof soms een woord.
Ter nagedachtenis en tot verwerken
van de dood, wetend van die sterfelijkheid
schept men er vrede binnen eigen perken.
Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid,
de bomen, die sinds jaar en dag hier staan
zo groots en treffend boven stoffelijkheid.…
Dodenmars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Een nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden
Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien
Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn…
Wat zoek ik hier nog?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
802 Geen bloemen bij leven
Dan zeker niet bij dood
Ik glimlach als ik aan die
woorden denk
Maar dat wordt een grijns
als ik je plek zie
Die eenzame plaats
tussen soortgenoten
Geen leeftijdsgenoten
nee dat niet
Je ligt naast een of
andere griet
Dan sta ik bij je
Nou ja, bij je plekje
Ons plekje
Maar IK sta en JIJ ligt
Ik kan je niet zien…
Ongecoördineerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 misschien moet ik gewoonweg trachten
niet de cirkels op het water te zien uitdijen
maar de steentjes richting diepte volgen
naar donkerder, doffer en onverlichter
dan het zuiverste zwart van onversneden
angstdromen ooit verlaten te worden
ik dan langzaam maar zeker wennen kan
aan de vanzelfsprekendheid van pijn
om ongecoördineerd…
Dit ingenieuze spel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
427 verwoestend
slaat de wind het
rijpend koren neer als
dank voor deze zomerdag
of zien wij dat verkeerd
waar in de hitte ongezien
het vocht is verdampt
gewas door zonnebrand
al geel en slapjes hangt
bedekt zij nu de aarde
laat water mondjesmaat
de grond indringen
beschermt zo wortels
en wat andere zaken die
de bodem vruchtbaar maken…
RUGGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
735 Ruggen
zullen we zien
ruggen,talrijk...…
Een hilarisch lijnenspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 ik heb jou
jezelf zien ontmoeten
in de tal van vreemde snoeten
die jij voor de spiegel trekt
het visueel verkennen
van posities en proporties
in een hilarisch lijnenspel
ontlokt je wel een lach
onverwacht snel vallen
nooit geziene stukjes samen
die jou in vergeten namen
completeren tot wie je bent
ik heb je klassieke schoonheid
al…
Jouw stad van toen en jij niet meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 De stad van toen is weg
Nog wel haar schaduw in een oud gebouw
en in de luwte van de bomen
Goed dat je toch niet bent gekomen
want
de toegang tot de stad van toen
is moeizaam zonder jullie dromen
En toch
kijk en loop je nu met mij
En stuur je bijbelteksten die me zeggen
We zien elkaar weer terug
Je bent weer bij me in verhalen
Over heksen…
52° 8 N
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Vanuit mijn ooghoek denk
ik je wel eens te zien, op de
bank, nippend aan je wijn.
Maar als ik mijn hoofd draai,
zie ik alleen een afdruk,
op de plek, waar jij eens zat.
Op dagen dat ik je meer dan
ooit, bij me wil, ruik ik aan
de kleren, die je ooit aan had.…
Afscheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
960 Ik kon het niet geloven
Zo vredig als je daar lag
Mooie en minder mooie herinneringen werden uitgesproken
Jou lievelingsmuziek bracht me tranen
In gedachten hield ik je stevig vast
Terwijl ik een witte roos naast je neer legde
Met tegenzin sloot ik je laatste slaapplaats
Stiekem hopend dat je wakker zou worden
Nooit meer zal ik je weer zien…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 ik schreef grijs
aan een zwarte hemel
die devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs…
Omslagpunt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
503 Er komt een moment dat je plots
langzamer loopt dan de rest,
net een pas trager,
omdat je tussen de stappen
tijd over hebt om
vogels te zien vliegen.
Ergens halverwege word
je ingehaald en raak
je verder achterop,
terwijl iedereen voorbij
raast, jij degene bent die
alle meters telt, hardop.…
Wielie Elhorst in "De Verwondering"!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wielie sprak woorden
woorden die hout snijden
hout van het kruis
het kruis van Christus
gestorven en weer opgestaan
om levend, eeuwig levend
te laten zien, te laten voelen
dat wij allen, allen op deze wereld
mannen, vrouwen, jongens en meisjes
als kinderen voor het aangezicht van God
Zijn Vader, maar ook van Zijn Moeder Maria
EEN zijn in…
Het was al laat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.007 zijn dorre vrouw kon alles zien en horen
de eikel vroeg; wat kost een nachtje minnen?
Het hoertje wenkte haar en vroeg toen zacht,
een trio? Oh, mijn naam is natte Nel.
het was al laat, toch ruim na middernacht
dat Nellie bijkwam in een koude cel.…
Stille week
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 Stil zijn zal ik
want de dagen die komen
heb ik nodig om te
leren begrijpen waarom
nu zoek ik nog
naar antwoorden
wie bent U
blinden zien
doven horen
verlamden staan op
geef me een paar dagen
om te ontdekken
wie U bent
stil zijn wil ik
maar wel voorlopig
zoals een geheim
dat straks onthuld wordt
stil staan wil…
Voor mekaar
gedicht
4.5 met 4 stemmen
13.873 Of mekaar een paar dagen niet zien
en mekaar missen. Maar altijd mekaar,
nu toch al bijna zeven jaar.
-----------------------------------
uit: 'De Gedichten' (2000)…
Deze kleine werelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 ik heb hem
jarenlang zien staan
tot hij zijn laatste
knieval heeft gedaan
de knoest als
overblijvend monument
het leven heeft hem niet
verwend in zijn bestaan
maar hij stond
steeds meer in de weg
ik heb uiteindelijk zijn
sterkste wortels blootgelegd
met hakken zagen
en breken hoopte ik zijn
aanwezigheid te vergeten
het is me niet…
ooit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 de woorden
die zeggen
dat ze van jou
vandaan komen
alle pijn
die je voelt
waarom heb je
het nooit gezegd
over de stad
klinkt het gebed
dat maakt rustig
je slaat een kruisje
een vrouw
ligt in je armen
en we wachten
op de dageraad
die we al zien
terwij we zoenen
zo diep weten we
dat we nooit trouwen
maar alsjeblieft…
Voor later
gedicht
4.6 met 5 stemmen
10.374 Later, als al dit schoon voorbij is,
want tijd neemt liefde, vreugde, smart –
als elk van ons weer droef en blij is
dicht aan een nieuw gevonden hart,
dan zal ineens alles vervagen
bij ‘t zien van dit vergeten blad;
je zal weer dromen van de dagen
toen we in elkanders ogen zagen,
toen ik je zo heb liefgehad.
----------------------------…
Besef van uw spiegelbeeld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
543 Een blik van onzekerheid overheerst secondes
door het besef van uw spiegelbeeld dat leeft
in een andere generatie waar wij elkaar nu zien.
Geketend door emoties vertrekt u in een waas
en omarm ik behaaglijk uw karakteristiek
om de verloren tijd die is verstreken te ontzien.…
Ergens in de luwte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 contouren gevraagd
van het land waarover
hij net heeft geraasd
hij dwarrelde wat
ergens in de luwte
sprak ik met hem af
benieuwd naar ontmoeten
hij streek neer
in een vlaag
onverwacht maar
ik wist dat hij het was
hij bulderde niet
vloog nauwelijks op
maar was heel bedaard
zo dicht bij aard
hij omvatte mij
liet zijn streken zien…
Wat is verjaren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.296 Wat is verjaren anders
dan met een helder oog
de kleine mooie dingen
zien en de regenboog.
Wat is verjaren anders
dan met een open hart
je aan de stilte laven
bij vreugde en bij smart.
Wat is verjaren anders
dan met een hoopvol lied
ook naar de toekomst kijken
en wat die ook maar biedt.…
Zicht op Breda
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
702 Er valt een dame met een megahoed te zien
en houten karren leveren het eetplezier.…
Indigo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
722 in gammele bekers de leegte van geld. een touw
aan een boom,
de tong uit de mond. ik heb haar zien hangen,
haar wolken geteld.…
Een gids
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
467 ik wil een gids
in het steeds groter
wordend grijze gebied
van mijn leven
waar vroeger
kleuren duidelijk spraken
raakten aan schoonheid
vergrauwt de wereld snel
desinteresse reflecteert
matheid in het vitale licht
de sprankelende helderheid
is langzaamaan verdwenen
nu schuifelen mensen
langs het koel beton
zien niet op of om
uit…
kersenpitten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Later ging onze liefde manken
en nog voor de kauw zijn grauwe borst
kon laten zien verdween de glans
uit je lieve ogen en fietste je
in dwingend trapritme mijn leven uit..
voorgoed ..keitjes noch broodkorsten,
bloemen noch kransen dacht ik terwijl ik
kersenpitten spuwde en me uitstrekte
onder de warme varens....…
Poëzie is…
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.543 Poëzie is
als je het hart opent
met een zilveren sleuteltje
dat ook op een fietsslot past
Het doet er niet toe wat de dichter
beweren wil als het maar waar is
voor tachtig of honderd procent
Soms worden de woorden zwaar
als van goud, en blijven niet drijven
En soms is een zeepbel genoeg
om het barsten der aarde te zien
We moeten…
Een verlangen dat de droom vervult.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
419 Je ware gezicht te laten zien
zonder dat het nodig is het onder
kunstmatige laagjes te grimeren.
Je bent zo natuurlijk beter en ook dat
went. De kern impliceert de ware mens
die tevreden met zichzelf instemt.
Er zo je gedachten over laten gaan is
het begin van het innerlijk geluk.
Een verlangen dat de droom vervult
gaat nimmer stuk.…
Verval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 Langzaam wat beter
zegt hij als je vraagt
hoe het met hem gaat
zijn beschermingsmuur
is nog steeds intact
Maar wij zien de scheuren
de gaten, het verval
hij sukkelt telkens weg
als je met hem praat
herhaalt zichzelf te vaak
kan nog steeds niet lopen
heeft met alles hulp nodig
en ruikt naar oude pis
De eens zo vitale man
altijd vrolijk…