inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 56304):

Dodenmars

Een nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden

Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien

Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn eiland van verdriet

Mijn kinderschaduw rent
echter opgewonden mee
terwijl de band
zijn laatste nummer speelt:

Liberia Me (verlos mij)

Schrijver: Animalfarm, 2 apr. 2015


Geplaatst in de categorie: verdriet

4,7 met 3 stemmen 144



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Egbert Jan van der Scheer
Datum: 3 apr. 2015
Bericht:Je bent de poëzie nog niet verleerd ;-)


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)