Alle inzendingen over hand

17765 resultaten.

Sorteren op:

Welzijnswerkster.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
veelheid van woorden verwarden mijn oren maar mijn zwervende zijn hoorde hoe je lippen bewogen in de taal van universele liefde handen van strelende zinnen over mijn naakte lichaam ik proefde het genot van tedere tintelingen uit liefde geboren ik wacht op de plek in het nu en weet dat alles roept om meer maar alleen jij moet luisteren…
J.J.v.Verre30 augustus 2014Lees meer >

Oorverdovend rebels

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
Was tegen alles en iedereen, Met hand en tand tegen hen verzet Zonder het ooit te uiten, Ingesloten door zelf opgelegde Grenzen die ik voor geen geld Wilde openstellen - Oorverdovend het lawaai In het brein dat alle Gedachten hierover bestuurde; Oorverdovend rebels, Door anderen nooit opgemerkt, Alleen in mezelf aanwezig, Onhoorbaar…

zomeravond

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
zomeravond is dwalen achter de fietslamp het land ligt gedempt zonder weerstand elkaar de hand reiken in samenhang luisteren naar het suizen van banden zonder angst als wat kou tussen de bomen hangt en wij gerust in ons wezen verder het pad afleggen geleidelijk als twee lichtprikken door het duister trekken.…

Vast als een rots

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
In de toekomende tijd genoeg hebben aan een halfvolle buik een kom water bij de hand Gevangen tussen jouw armen jouw benen mezelf zijn in de schaduw vanwege een te felle zon Het merg hoeft niet te koken de tranen in jouw ogen het vasthouden blijft wij ontsnappen niet aan elkaar…

Toon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 782
Daar ga je Grote, kleine brommertman Op de verre reis de ruimte in De helm vast op het hoofd gezet De kinriem stevig aangesnoerd Daar ga je Grote, kleine brommertman Op de verre reis de ruimte in Geef gas en hou je ogen op de weg Je handen stevig op het stuur. Dieho…
Dieho26 november 2014Lees meer >

geliefkoosd lied

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 741
je zingt vrolijk over pro's en contra's en wat niet meer blijven zou ik slik restjes zinnen in en met mijn wijsvinger beschilder ik je gezicht met uren die rimpelloos verliepen terwijl je handen hangen aan mijn billen sokken en slipjes glijden als liefdesletters tussen lakens ik kondig een nieuw nummer aan 't begin al gemaakt…

Een ijzeren weg

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Geen stok, geen uitgestrekte hand, maar voet voor voet van hak tot teen, van hak tot teen, rechtop.…

In kritische reflectie

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
ik breek meer in de wereld dan ik bouw bekijk schoonheid met een vaak opgelegd wantrouwen geniet muziek maar hoor feilloos dissonanten in het lied toch eis ik geen perfectie in kritische reflectie maar ga voor de ziel en handen waarmee mensen werken zij bouwen aan de hemel terwijl anderen vroom kerken…

De pijn van verlies koesteren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Wanneer pijn voelbaar is, aanwezig zeg maar wanneer pijn zichtbaar is te zien zeg maar, wanneer pijn onhoudbaar is, niet meer te onderdrukken zeg maar, dan is de pijn aan de winnende hand en dus de grote winnaar. Wanneer pijn net als verlies ondraaglijk lijden wordt is elk lijntje hoe mooi ook altijd te kort!…
An Terlouw12 oktober 2015Lees meer >

De tijd

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
In de toekomst ligt de tijd verborgen ongedacht en ongezien met kleine of met grote zorgen een helpende hand misschien De natuur kan zich ontplooien zonder tijd geen rol voor de klok dat is het mooie Voor ons ligt een zee van tijd die wij met ons schip bevaren neem als bagage wat hartelijkheid deel het uit en niet te lang bewaren…
Elly Mans27 december 2015Lees meer >

schikken

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik schik en herschik wat ik schrijven moet op een stuk papier woorden karig als een schraperig geschilderd veld met stramme hand en stroeve pen binnen weerbarstige lijnen bangelijke woorden die rondjes draaien binnen perkjes van papier onrustig wacht ik op de taal die uit me zwermen zal en het luchtruim vindt…
J.Bakx29 februari 2016Lees meer >

Ik lach in mijn droom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
ik heb mijn handen gewassen met licht zon straalde overvloed in winden waaiden zachte energiestromen hun vitaliserende gloed het was geen schepping maar eerder herschikking van wat al eeuwigheid had materie in deeltjes gebonden door warmte en creatief geestelijke kracht ik lach in mijn droom om de onschuld van bestaan welke realiteit…

Stuurloos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik herzie mijn leven Op een afstand Voor een ogenblik Slechts heel even Het kruipt als los zand Door mijn handen En sluipt stuurloos langs mijn benen Verdwijnt dan vluchtig Op een verlaten strand Kriebelt plagerig tussen mijn tenen Ik herzie mijn leven In een vogelvlucht Voor een ogenblik Slechts heel even…

Tintelende ontroering

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Tintelende ontroering zich zelf genoeg, en met de volontloken wangen en met de forse wrong der haren met het hoofd aangeleund stond zij zwaar, zwart; rijke rozenbottels oranje en rood, schat bij schat, o de (weet je nog) barstten, bloemenknoppen des harten, het ongekreukte bloemenblad lag in onze hand…

de straat wordt afgestruind

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.243
de straat wordt afgestruind door morgensterren die van de avond ochtend maken met volbepakte fietsen lantaarns in hun hand om juist bij volle maan hun buit te zoeken zij zijn totaal onschuldig ze jagen niet op wild er valt geen schot de oude dingen worden op hun plaats gezet. ----------------------------…

Ninsee

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Vanuit mijn knieën scheur ik open wat is weggeplakt ik tors jouw zwarte handen in mijn vuile witte op ons stuk grond smeek ik u ontvang mijn spijt hef mij op vanuit de erfzonde naar uw vergevende ziel waaruit hoe klein hoe groot niets valt herstellen dan alleen maar verdienende rust pardonneer mij!…

Zijn eigen wereld

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
hij bouwt zijn eigen wereld met lego en wat play mobiel praat honderd uit geeft alles wat zijn handen maken een ziel knutselt met dimensies speelt met vorm kleur en zwaartekracht lacht als wat hij in gedachten had ook lukt zich laat zien als vliegmachine niets ontgaat hem in zijn grensverleggend spel fundamenten legt hij zelf…

Spreek

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.906
Ik moest mijn handen warmen in een leeg hoofd... Uit nacht en rook stegen maanschijven. Daar liep je, ik dacht dat ik je hoorde huiveren. Dat was de kunst. ----------------------- uit: 'De gang', 1979.…

De engelen onder ons

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
waar zijn de geesten die meerdere werelden kunnen dragen handen die buiten het circuit ook andere zorgen lichter maken open blikken die de liefste snaren kunnen beroeren van ieder hart weet dat hun melodieën samen spelend helend zijn wie zijn de engelen onder ons we kennen ze maar hebben hen nooit echt doorgrond…
wil melker7 januari 2017Lees meer >

Sneeuw

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
was het omdat de sneeuw was gevallen of omdat ze was gesmolten dat een koude hand zich op mijn borst legde en hier zo lang bleef liggen tot ik gevoelloos werd gewichtloos tot ik zwevend boven mijn lichaam dit roerloos kon zien liggen in een rode rok een zwarte trui een glimlach om mijn bleke lippen dromend over Sneeuwwitje het zusje dat…
Serval8 januari 2017Lees meer >

Ik wil wel

gedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.310
Daar staan mijn handen nu eenmaal naar. Dus wandelaar en zwartziener, geen delver maar werper van stenen, laatste en eerste. Scherend over aarde, daar nesten mij bouwend als zwaluw. gedicht --------------------------------- uit: 'Campert Compact', 2016.…

Een ochtend zen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
de dag dat er twee zonnen waren alle geschiedenis geschreven is alle vrouwen ontmoet al het zaad gezaaid de steen in het water gegooid uit de losse hand en veertig jaren terug in eindeloze cirkels slechts meegaan met de stroom als water om alles heen met een kalende kop en nog geen boeddhist wie zonder zonde is…
wim euser31 januari 2017Lees meer >

Kerkzang

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
Ik hoorde hen zingen galmen is 'n beter woord Buiten werd de zondagsrust verstoord door motors die stuntten op 1 wiel Op de dodenakker achter de kerk was een levende ziel 'n boeketje bloemen in de hand Dit is het land terug gegeven-met dijken- door God aan jonge mensen.…

Dijkgedicht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Met de handen ineen wordt het werk verricht. Na vermetele pogingen is dan eindelijk het laatste gat in de dijk gedicht.…
Iniduo9 april 2017Lees meer >

krassen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
ze hoort het verbeten krassen van de pen zijn hand een stijf klauwtje ze hoort het tikken van de oude klok hij kijkt op: waar moet ik slapen als ik in de kist lig ik kom niet zomaar voorbij de dood het hoofd weet niet meer wat het hoofd niet kan ze loopt naar buiten op het bankje nemen tranen de vrije loop…
J.Bakx23 april 2017Lees meer >

Stilte als vriend

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
ik ken de blikken maar zij zeggen mij niets meer voel handen op schouders ze doen alleen zeer zeg woorden die zo verdwijnen in oost-indische oren wanhopig zoek ik een uitweg in alle negeren neem stilte als vriend om terug naar mezelf te keren heb het gedruis naamloos verlaten niemand had iets in de gaten…

Zuster

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.569
Er woont een zachte zuster in mijn huid een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt ensoms haar handen op mijn zijde legt, ‘s nachts stelten loopt, of danst of rust.…

Barcelona

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Het rood aan z'n handen Steekt af tegen het Zwarte van z'n hart Hij slijpt z'n messen Aan zijn ziel na elke Doffe klap Z'n kille blik stroomt ogen Leeg als hij zorgt dat Niemand nog Vergeet dat de kaars Is gedoofd en je Probeert het maar En ze leeft alleen nog in je Hoofd…
H.B.M.17 augustus 2017Lees meer >

Wiegje van glas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Met je blauwe kopje Lig je hartverscheurend Te krijsen in je Wiegje van glas - Ik zeg, terwijl ik Mijn hand door Het luikje steek En probeer jou voor Het eerst in mijn Leven aan te raken, Hier is je papa, Jongen, je eigen pa, Het helpt niet, Je blijft krijsen, Je ontroert me, En toch is 't Een ontroering als Een soort…