7546 resultaten.
Dus vredig de avond
gedicht
3.2 met 20 stemmen
18.849 vleesmes en kijkt uit het raam
op de sierbestrating zieltogen de bladeren
verlost van hun zomer, de windengel hurkt
in het eeuwige onkruid en wacht tot er tijd is
dus vredig de avond vol afscheid en oorlog
wereld waarheid en liefde behelzen onkwetsbaar
hun ijzeren letters
nu nog iets eetbaars, bloedbeuling witbrood
dan eindelijk slapen, zwart…
Niet Te Lang...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.085 Vandaag weer overnieuw beginnen
Zwarte massa uit mijn hoofd
'k Ga verzetten al mijn zinnen
Heb het aan mezelf beloofd!
Heel even zie ik het niet zitten
Eventjes geef ik toe aan dit gevoel,
Niet te lang, want alles gaat verder
Heb nog zoveel goeds: een heleboel...…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen nog niet opstaan
maak nog niet zwaar hun wangen hun ogen
kleiner gebrilder en grijzer
laat ook de minnaars nog liggen en stilte
zwart…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 De tijd is zwart,
een steen die koud
in de tuin ligt te rotten
tussen bladval,
botte takken en
naaktslakken die
niet meer sporen.
Waar ik sta
wordt niet meer gebouwd
en waar ik loop
worden geen wegen aangelegd.
Bestemmingen
gaan al eeuwen aan mij voorbij
en zo ik al vertrek,
dan zonder reisdoel.…
De bult
gedicht
3.6 met 267 stemmen
48.306 Ik heb toen, om je niet te verontrusten
twee van je soortgenootjes aangehouden, even git-
zwart en verward van haar als jij, en voorzien van bit,
leidsels en zeel, zo zijn we opgetrokken. Ik suste
je voortdurend, terwijl je in ’t karretje lag.…
Het souper
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.148 Wij konden ons niet bij elkaar verschuilen:
Een mens, eenzaam, ziet zijn zwarte eenzaamheid
Dieper weerkaatst in de ogen van een ander -
Maar als de winden langs de daken huilen,
Vergeet, vergeet waar ons zwak hart om schreit,
Lach en stoot glazen stuk tegen elkander.…
het musje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.607 het lege mussennest in de laurieren
moest optimaal van hogerhand gevuld
een hemelvogel rein in hart en nieren
van erfsmet vrij heeft Rome ons onthuld
die beelden sneed van joachim en anna
deed amos kurzweil dieper mediteren
het hunkeren zag hij vervuld het manna
dat de zwarte dame weet te keren
eens viel mijn musje van het dak geschrokken…
De dame als landschap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
872 Een enkel insect snerpte, een ekster
kleurde blauw en zwart de resterende ruimte.
De wereld kromp in, het landschap verschrompelde,
een druppel regenstof, een watermolecule,
deed land en mozaïek haastig vervagen.…
levensspiegel
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.567 in de uren van vermoeidheid
zakt het leven even in
zijn gedachten stroop en plaksel
weinig plussen, veel meer min
in de dagen van het duister
lijkt de zon voor altijd zwart
zoek je schaduw voor je angsten
demp je ’t schreeuwen van je hart
in de rusteloze nachten
brengt de dag een nieuwe strijd
tegen onbegrepen woede
met als bron “verleden…
Wanhoop
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.216 Zwarte wolken bedekken de zon,
Alle warmte wordt vervangen door kou en regen,
Mezelf afvragend waar het precies begon,
Kan ik er echt niet langer tegen,
Ik zit met mijn handen voor mijn ogen,
Te huilen als een weerloos kind,
Terwijl ik bedenk dat ik mijn hart heb bedrogen,
Luister ik naar de woeste wind,
Met nog zoute tranen op mijn gezicht,…
Storm
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.289 na zijn koude donderpreek
voor zover ik zeker weet
wil ik pennenstreek kwatrijnen
vol van wendingen in lijnen
terzinen met een hartenkreet
daar zoek ik graag naar de patronen
naar de diepgang in gedachten
die soms tussen regels wachten
om de lezer te belonen
scherpe beelden zou ik willen
beschrijf me lyrisch zilte sappen
maak het zwart…
Storm
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
6.470 na zijn koude donderpreek
voor zover ik zeker weet
wil ik pennenstreek kwatrijnen
vol van wendingen in lijnen
terzinen met een hartenkreet
daar zoek ik graag naar de patronen
naar de diepgang in gedachten
die soms tussen regels wachten
om de lezer te belonen
scherpe beelden zou ik willen
beschrijf me lyrisch zilte sappen
maak het zwart…
Hoog op de kaap
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.550 Hoog op de kaap, waar zich te pletter stoot
De storm, staat 't kustlicht; en zijn rondblik glijdt
Ontzaglijk over zwarte oneindigheid,
Vol hoorbaar hunk'rende, onzichtbare dood -
Een heerser, wiens rustige zekerheid
Tegen zijn gunsteling, de verre boot,
Dwars door kanonnades uit wolkenvloot
Schertsend knipoogt om hun vergeefse strijd.…
Psychodrôme
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.408 In het grootste geheim
werd de blonde prins geboren
leeft in beveiligde schijn
niets mag de toekomstige orde verstoren
Hijzelf weet daarom niet
wie hij werkelijk is
geen mens ook die het ziet
- bedekt met zwart vernis
Ooit zal die dag toch komen
dat hij zijn gezicht moet tonen
zijn leger zal hem kronen
en de nieuwe orde zal er komen…
opa
hartenkreet
3.3 met 219 stemmen
43.456 ik hang je zwarte pak wel klaar
opa, zeg eens iets
waar kijk je naar
nee, je kunt niet mee
we kunnen wel een rondje buiten
oh, de zuster
niet mee eens
ik mis je lieve opa
ik mis mijn lieve opa…
Diepe wateren
netgedicht
2.3 met 737 stemmen
67.924 Geschonden zijn onzichtbaar verstofte zegels,
waar wij onder verblindende stralen vonden
naar zwarte gaten, die ons zogen van zonden
in leegte van de ruimtelijkheid der regels,
terwijl paden voerden langs dunne verheugens,
drangen dieper in een vragenmoeras stonden,
handen en voeten aan onderscheid ons bonden,
steeds minder wij het uitzicht…
Mijn leven
netgedicht
3.2 met 80 stemmen
18.116 De storm die is gaan luwen
heeft mijn schip verbrijzeld
Zwaar gewond lig ik gegijzeld
op wrakhout in de open zee
In de lucht volgen gedwee
twee zwarte zeezwaluwen
Jij bent niet meer of bent
ver weg, van mij heen gedreven
Met jou de helft van mijn leven
Waarom nam de wind mij niet
Nu sterven, is lichter dan verdriet
Ik heb jou te lang gekend…
opa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.026 ik hang je zwarte pak wel klaar
opa, zeg eens iets
waar kijk je naar
nee, je kunt niet mee
we kunnen wel een rondje buiten
oh, de zuster
niet mee eens
ik mis je lieve opa
ik mis mijn lieve opa…
een deftige uitvaart
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.735 In een kist, bekleed met fijne zijde,
zal zij plechtig en heel deftig rijden,
in een koets met zwarte paarden,
naar haar laatste plaats op aarde.
De klok zal luiden in de toren
zodat alle engelen kunnen horen,
dat zij is nu op haar reis
naar hun Hemels Paradijs.
Waar God zelf Sint Petrus moet vervangen
om haar persoonlijk te ontvangen.…
klassefoto
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
3.627 Een klassefoto is een negatief van een reüniefoto
die 30 jaar nodig heeft om te ontwikkelen
om tegenovergesteld te worden afgedrukt
De mooie kleding van toen is nu lelijk
en alles wat zwart-wit leek
heeft in de loop der tijd kleur gekregen
De toekomst is verleden tijd,
kinderen zijn volwassen geworden
en de leraren zijn weer terug kind…
Coma
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.095 Een ongeluk zit in een klein hoekje
de verschrikkelijke klap en alles zwart
nu breng ik jou elke dag een bezoekje
en bezorg ik jou mijn warme hart
Jouw lichaam is veroordeeld
tot misschien wel eeuwige rust
ik heb jou dagelijks gestreeld
en zachtjes je handen gekust
De schemerwereld is jouw domein
waarin jij helaas onbereikbaar bent
de…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 De sloten zijn bevroren
Terwijl de herfst nog aan de beurt was
Ik zie gevallen bladeren –
Geel, rood, bruin
Een enkele groene –
In het zwarte ijs gevangen
Nerven en randen scherp afgetekend
Ongenaakbaar
Winter, te vroeg
Zeg mij eens, waarom vallen bladeren?
Is het omdat de boom ze afstoot?…
Ziek
gedicht
3.1 met 333 stemmen
79.532 de forse broeder met de harde handjes
de trippelbroeder met de wollen wantjes
de hoofdzuster, imperatief,
vult massief de kamer
dreigend met haar zwarte hamer
gejaagd telt het infuus
66 druppels per minuut
een half uur lang onrust
een nieuw infuus:
7 druppels per minuut
traag geruststellend getik
kam en zakdoekjes vallen
oprapen?…
Aarde
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.540 Leef de aarde, geef de aarde
Zie de aarde: rood, bruin, zwart
Schep de aarde, schenk de aarde
Sluit de aarde in je hart.
Tooi de aarde, gooi de aarde
Vind de aarde, al haar kracht
Streel de aarde, deel de aarde
Dank de aarde voor haar pracht.…
Die lach
poëzie
3.7 met 33 stemmen
4.076 Zoals wanneer opeens de zonneschijn
Door 't zwart der brede wolken heen komt breken,
En schittert in de tranen, die er leken
Van blad en bloem, als vloeiend kristallijn,
Zó, dat het wenen lachen schijnt te zijn:
Zo is, wat mij ontstemt, opeens geweken,
Mathilde!…
KROONVAN TABAK
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
532 op een troon van kaas
Zijn kroon is van tabak, in rook gehuld
Zorgen zijn onderdanen voor tumult
Ze horen niet het staakt uw wild geraas
HarperszoonTromp wordt, want zo zat is hij
‘De schrik der zee en ramp voor vele kroegen’
Per kruiwagen- bepaald geen groot genoegen-
Naar huis gebracht, met flink wat averij
De meeste vrouwen hebben zwarte…
Homohaat en mishandeling
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.833 Nergens is de mens nog veilig
Nergens is er nog begrip
Niemand die zich nu nog afvraagt
Wat de mens dan toch bezielt
Of je zwart of geel of blank bent
Gelovig of juist dat weer niet
Mishandeling van bepaalde rassen
Is iets wat je elke dag weer ziet
Mensen die bepaalde keuzes maken
Man zoekt man of vrouw zoekt vrouw
De gasten die dit niet…
Dag Heer
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.621 De Zwarte Kraai komt er aan
U had er nog meer geroepen,
o, daar hoor ik de bel gaan.
We spreken elkaar nog wel
zorg goed voor mijn meisje
zij was alles wat ik had.
Bedankt voor het luisteren.
Die Kraai wordt ongeduldig
ik ga even naar de voordeur.
Dag Heer, tot de volgende keer.…
In het donker
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.525 helpt soms door in een rivier
te gaan zitten bij volle maan
en per minuut een wit rozenblad
naar binnen gewerkt, opdat zich
in water het vet en zonde verdunt
bevrijd van het gif dat leven heet
Als dat nog niet werkt, ten einde raad
dan snijdt men in de lengterichting
de polsaderen door voor zekerheid
In het maanlicht lijkt al het rood
zwart…
Akureyry
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
958 voorbij
gelegen aan moerassig
roodbruine biesbossende grassen in
vast naar dode schapen smakend water
voorbij
praatgraag gedachte
vogels duikend in zachte zwarte rots
niet gereten opgegeten op een pad
voorbij
een oranje huis van blik
met rammelend ijsgetinkel
en nachtelijk kloppen op een deur
voorbij
desolate plaatsen…