Alle inzendingen

Onverlaten hebben De sleutel van mijn Leven weggegooid, Het op slot gezet En daarna de sleutel In de ruigte Van belendende bosjes Onvindbaar weggeslingerd - Wat nog heel goed Bruikbaar was, Staat nu voorgoed op slot, Er is geen redden meer aan - Hoogstens nog is het wachte...

Nog onbelopen aan het wachten op verse voeten. In een hoek van de kamer, niet slapen gaan. Kriebelende tenen sluipen bloot, vingers knopen. Wie de stoute schoen past, trekt hem aan. Morgen is nog ver, ik heb dromen te lopen, merries te verslaan, en nieuwe paden te ontmo...

Ik had het prima naar m'n zin in februari Dat kwam door de wintersport Ik ben geweldig bruin geworden Zo bruin als elke wintersporter wordt Ik heb gelanglauft in de hondenpoep Ik heb gelanglauft in onze straat Ik heb gelanglauft in de hondenstront U moest eens weten hoe lekker dat gaat Al...

serene stilte geluiden van de ochtend ritme van adem

Misschien is het wel omdat hij vaak veel te lang zijn kleine rondjes draait en hij uren aaneen in zijn moderne grot vertoeft met zijn kameraadjes radio, televisie en internet In die zin is hij een chique Neanderthaler die beukt zolang hij beuken kan die 's nachts jankt als een dolle wolf ...

Stralend onbedekt ademen poriën vrij in een pirouette.

waar mist sliert flarden geluidloos hun nevelig verhaal verkondigen druipen woorden langs het raam somberheid verdicht het minimale zicht waarin licht verstrooid wordt en alleen bewegen nog signalen geeft alsof leven zich afspeelt in een ongeziene vorm van bestaan dat zijn zin ve...

Dit huis heeft de rust van de maagdelijke duinen Gebroken noch verstoord; Het ligt in het nest van zijn geurige tuinen, Als bracht de grond het voort. En waarlijk, het wèrd ook gewonnen, geboren; Een eedle kunstnaarsdroom Bevruchtte, als het zaad, dat zich mengt met de voren, Het st...

Voor de kade wisselt een wolk meeuwen als strooibiljetten op een sterke wind van aanblik als 't verloop van eeuwen. Het is windstil. De wind is een klein kind dat met geluidjes brood staat uit te strooien. Zijn tijd aan denken of aan doen vergooien verschilt niet veel, 't is stenen toch vo...

Je neemt een nieuwe bol en laat die spinnen. Je voegt er water, land en bossen bij en laat er dan een keur aan dieren vrij, de allermooiste die je kunt verzinnen. De mens – de kroon – heet wel ‘het zout der aarde’. Maar is die wel van toegevoegde waarde?

De zee bedekte zowat het hele strand lopen kon alleen op de mulle rand langs het duin, de paal van de golfbreker zichtbaar nog, welig het sop als een dikke laag room, ruim, klodders en flodders die vlogen als vlinders. Blootsvoets waadde 'k me in zacht schuim, golfjes vierden talloze randje...

Er bestaan maar weinig honden, die ook gevoelige dichters zijn. Zo een dichtende hond ben ik. Mediteren doe ik met trappistenbier. Dat bier brengt een goddelijk gevoel. Rustig schrijven is wat honden willen. Niet in manden, maar in een luie stoel. Genieten wil ik van mijn sigaren. Mooi i...

zoveel rechters hebben hun oordeel geveld in het begrensde land dat in de boeken staat beschreven, de verdrevenen opnieuw verdreven beschermd wat zo beschaafd in naam van koningin en vaderland met alle wapenen wie anders is te lijf, te lijf gegaan de wet heeft opgesloten die als kind we...

Hier zag ik pterodactyli overvliegen; hier kijk ik al aeonen lang naar het firmament; hier ben ik al zo lang eindeloos lang aanwezig op deze sublieme plek waar ik ooit stil bleef staan en nooit meer een sprong verder wilde, zelfs geen ogenblik verlangde naar andere velden of wegen of verge...

Tot in lengte van dagen klinkt een lied zonder woorden als tongen versmelten beweging gehinderd denken bemoeilijkt het onnavolgbare komt zoeken naar ruimte vragen die blijven sprakeloos omzien roepstem die wenkt uit glazenhuizen. Loze blikken gewisseld de stille wensen het blind verla...

Als je van God en alles af wil zijn je nog vrouw noch man zoekt en enige diepgang je een zorg zal zijn ga dan zitten en je bezatten in een Spaanse travestietentent het liefst tot diep in de nacht waar de muziek veelal oorverdovend is de travestieten naar monsters neigen de cocktails te z...

Een plek om alleen te zijn. Te liggen op je rug, of te zitten op je krent, Je bent er en zucht, voelt je in je element. Je luistert naar muziek en brand er graag een wierookje. Je bent er gekluisterd je eigen publiek. boven het dak bid op zijn gemak een buizerd en werpt een nooit verzake...

Mijn vader schreef in mijn poëzie album "bijt altijd door een appel heen, ook al is het een zure". Mijn moeder kookte ze tot moes, met suiker en stukjes klokhuis, die je leerde slikken. In zoet kun je stikken, het zure maakt wrang, maar het leven is behapba...

zwem je stroomopwaarts zorgvuldig in het ontwijken van obstakels als 't even kan neem je de kleur aan van die kwaliteit is je op 't lijf geschreven leun je lenig als je bent met alle winden mee maar jij, geen vis noch een kameleon noch een blad aan de boom die jou dreigt t...

Dag oude dibbes, dag oud jaar. De terugkerende scheiding schaadt het lot van een weemoedige duikelaar. Een duikelaar die opkomt tijdens twaalf maanden van leren, die twijfelend hoop geven om uiteindelijk weemoedig te doen generen. Schaduwen vallen over de lichte trend van een duikelaar, ...

Oude boek net dichtgeslagen nieuwe open, zonder dagen boek nog lang niet uitgelezen vraag me af hoe dat zal wezen. wordt dit jaar ook uitgeschreven? is dit 't laatste in mijn leven? begin ik aan het laatste jaar? is dit het dunste exemplaar? zal ik zwart papier omslaan, zonder iemand ve...

"Vertel mij eens, wat zijn de klachten? Kan het echt niet langer wachten? Zeg het maar, wat is er loos?" "Ach dokter, 't jeukt hier al een poos. Ik voel me vaak zo hulpeloos. En ik zit hier zonder werk. Het Westen maakt me soms zo boos. Maar deze doos hier met dat uurwerk leidt pas é...

Die met handen van liefde Uit kostbaar albast gevormd Het licht doorlaat In zeldzame zachtheid De aderen toont die ook Jou tot leven hebben gewekt Kent een nauw'lijks zichtbare Opening waar zorgen door verglijden Van gisteren Van vandaag Van morgen

Buiten wordt het oudejaar weer uitgeluid, met uitbundig veel geknal en vrolijkheid. Ik bekijk een film over Afrika. Honger zie ik, strijd en dood. Wat een tegenstrijdigheid. Wij drijven hier de boze geesten uit, Daar verschijnen ze alom, in alle hevigheid. Waar is het menselijk hart gebleve...

Het huwelijk 'begeleid samenwonen' noemen is wel grappig, maar ondanks dat hij zei, dat hij de diepte in wilde gaan, bleef hij letterlijk oud nieuws oprakelen, zonder er echt hilarisch over te doen. Dat religie even gevaarlijk als een theelepel kan zijn, was gevat, want het ware gevaar zit ...

In een ogenblik droom ik vlucht ik steeds verder weg tot er niets meer over is Ineens gaat de tijd verder terwijl het stil ligt Op dat moment doe ik expres mijn ogen dicht En dans ik mijn dans in het verblindende licht

To all the poets: Happy New Year!

langzaam ebde herrie weg uit hectische uren lichtte zee op onder een halve maan lieten golven agressie gaan alleen op het strand het nieuwe jaar nog koesterend in mijn hand pas toen schelpen knersten bij de kadewand ik stilte vond zittend op zand ontsloot ik de tijd zag je ...

Nou potverdrie dat was me ’t jaartje wel Het terrorisme en de vluchtelingen Klimatologische bespiegelingen Een rampjaar met veel kommer en veel kwel Mijn wens - nu een nieuw jaar is aangebroken -: Ach wereld...stop toch eindelijk met roken!

Nog eens ten einde 't oude en voor aan 't nieuwe jaar, en tel ik tachentig op negen maanden maar! Waar zijn die zeventig en negen jaren henen? Als nieuwe dromen elk verschenen en verdwenen, en nu de volle som: maar ene oude droom. Wanneer zal 't einde zijn? Hoe lang staat de oude boom ...