36198 resultaten.
De uitnodiging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 in al jouw gebaren
zie ik de uitnodiging
van samen ervaren
een stille wenk
de schalkse lach
ik weet dat jij op me wacht
vaak al eerder
in ogencontact
zag ik dat jij aan mij dacht
dan sprankel je
een speelse uitbundigheid
wil alle liefde aan mij kwijt
in het vlinderen van
geur naar de kleur van zon
nooit kijken wij een keertje…
Pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 We zijn het pad
gegaan
het gladde pad
de aarzeling
in onze stappen
We verwachten
van mist het nat
zon scheen schielijk
vanachter
strepen wolken
Waren we niet
goed ter been?
ijzel deed zich
plots gelden
...onverwacht
uit onverdachte hoek
het boek
van winter
-blijkbaar-
nog niet uitgelezen.…
Romantische dwaas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 het is twijfel die
mij trager maakt
in afwachting
doet zitten of
alles nog wel gaat
ik lach naar zon
droom lente
in een groene waas
maar weet mezelf
een romantische dwaas
nog heb ik
niet afgehaakt
verbaasd over de
snelheid in ontwikkeling
en de enorme haast
het overzicht
is er nog wel maar
hiaten worden groter
biedt zomer nog…
voorbij de horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
593 afstand nemen dat wil zeggen
een stapje terug doen
om vervolgens tegen de zon in
de horizon waar te nemen
met half dichtgeknepen ogen
zie ik tussen mijn wimpers
door een bewogen lijn
die loopt van rechts
naar links en andersom...…
Ik heb het stiekem nagedaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 een zonnegele paardenbloem
staat trots en stevig op één been
't bloemhoofdje hoog opgeheven
naar de zon, hij trilt heel even
als een bij met zacht gezoem
een rondje vleugelt om hem heen
zo zelfbewust in 't licht te staan
bezadigd deinend in de wind
ik heb het stiekem nagedaan
en voelde mij weer even kind.…
Zuchtte zachtjes geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik speelde
met vlaagjes wind
zand en wat water
wist de zon
in het blauw met
zacht witte wolken
ik kende
haar hand die
ik af en toe zag
lange vingers
gevuld met
snoep of een glas
hoorde haar lach
boven het geruis
van de golven uit
keek om me heen
alles vloeide ineen
zuchtte zachtjes geluk…
Mooie zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 De zon kust het kimmenrood van de avond
en begroet de nacht.
En na de ochtendschemer
gloort weer een nieuwe zomerdag.…
Dicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 De zon schijnt
Maar ik voel zwart
Iedereen lacht
Maar ik word getart
Getart
Door verdriet
Langs buiten
Zie je het niet
Het is mijn masker
Ik zoek de kracht
Ik lig ervan wakker
In de nacht
De nacht
Duurt lang
Het zoeken naar woorden
maakt me bang
Ik zoek licht
Tevergeefs
Want vanbinnen
Zit ik dicht…
Dakloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Maar hij schrok zich bleek,
die dag waarop hij ook zijn zoon
zag aanschuiven in de winteropvang.…
aan het water
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 vandaag stroomt het water van niets naar niets
het slaapt in de schoot van zwaartekracht
er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas
'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht
ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras
een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg
het water herhaalt zijn loop vanuit…
Op pad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 In een golf van passie bleef ik schrijven
Tot de zon opkwam
De woorden verspreidden zich in stromen langs mijn lippen
Liefde vult nu mijn hart, mijn ogen raken vol
Het besef van zijn en niet-zijn
De echo van je verleden in je ziel
Liefde voor het pad dat voor je ligt
Vrede met het pad dat je verlaten hebt
Je bent nu niets
Je bent stil
Je…
Donald
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
697 Wie helpt er mee een zone af te snoepen
om daar het vrije Duckstad uit te roepen!
(r.1: geleend van Goethe)…
Warmtebron
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
794 Laat me delen in je warmte
het is zo koud hier in de nacht
er waait een ijswind door m'n hoofd
die meer en meer treurnis belooft
mag ik slapen in je warmte
ik verkil als ik nog langer wacht
er trekt een vrieskou in m'n lichaam
die me langzaam van zinnen berooft
ach kan ik schuilen in je warmte
totdat de zon weer naar me lacht…
Het stille dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 hier kwaakt het , als de mensen
zwijgen, hier is men zoek,
hier heersen de libel de reiger en de snoek,
de wereld is hier een wonder,
de zon verliefd zich, verleidt het licht
in de rivier, en gaat weer onder....…
Winter
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
556 Het ijs spiegelt twijfel
een schaatser zakt er door
de zon zwemt voor zich uit.
Winter (haiku)
Besneeuwde velden
wissen bevroren sporen
geen voet aan de grond.
Winterblues (tanka)
De liefde duurt kort
het vergeten gaat langzaam
de nacht is inktzwart
de tuin wordt alsmaar witter
mascara loopt langs mijn wangen…
Voeling met de grootstad
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
479 De zon en rolluiken gaan op.
Winkels trekken grote ogen.
Het licht overspoelt hun goed.
Het dagelijks getij, eb en vloed,
van een grootstad in volle gloed.
Torens krijgen opnieuw voeling
met het aards paradijs van heden.
Wagenkaravanen schoorvoeten
op bedevaart naar het drukke hart
van de stad, lichtend dag en nacht.…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 In de verte kwam de zon
met haar licht langzaam op.
Deinend kwamen de
golven tot elkaar.
Slechts enkele vogels
en mensen
waren aanwezig.
Opzienbarend was dat
de natuur in
zeer korte tijd een
gedaanteverwisseling
onderging.
Adembenemend.
Foto Dick…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Wanneer de zon verdwijnt,
achter de horizon.
Wanneer we niet langer vluchten kunnen,
vallen schellen van verblinde ogen,
sterven illusies,
nadert de dood,
of gloort,
o wonder,
het dagend levenslicht.…
Geschokt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 emoties
bijtend veegde ze
de vloer met
hun argumenten aan
zij konden haar
verbale uitbarsting
niet goed verdragen
weg was het
overleg dat nog
redelijkheden droeg
maar hier ging
in korte spanne tijds
het hek van de dam
zij draaiden zich om
vluchtten uit wolken
pure agressie
liepen geschokt
naar het warmend
licht van de zon…
DAGERAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 sluimerend
voel je aan de andere kant
de werkelijkheid
je verlaat je dromen
zweeft het rijk
van mijmeringen binnen
en je weet nog even
en ook dan smelt dat als
sneeuw voor de zon
de nieuwe dag zit er
aan te komen
het laatste vliesje
dat de slaap scheidt
is doorbroken
door de nieuwe werkelijkheid
gesmolten door een verse dag
en je…
Ochtendconcert
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
413 jij was nog
gehuld in de
sluiers van de nacht
toch kleurde
je lach al het
rood van de hemel
ruiste het
soepele kant zacht
tussen vogelgeluiden
ontwakend topten
bomen het licht
van de opgaande zon
daartussen lieten
bolletjes veren
hun zangstem vibreren
jouw ogen dirigeerden
dit ochtendconcert op het
mooiste uur in de natuur…
Licht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
362 ik ben als
de zon
dalend en rijzend
langs steile
rotswanden klauter ik omhoog
langs de glibberige stenen
uitgegleden waar ik
met gebroken dromen neerlig
in een donkere put
is het echt waar
of ijl ik ?…
Wolkt onbestemd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 ze hebben
de zon gewist
het laatste stukje
blauw vergeven
nog wolkt
onbestemd
boven wei
en verre dreven
het is ademen
maar zonder
spirit in de lucht
energie is gevlucht
wij onderhouden
met de dood
op onze hielen de
meesten zijn al ter ziele
zonder aanwas is het
snel gedaan in de
laatste generatie verliest
de mens zijn…
Korte 4#3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Ik probeer je te vangen
in het veld van je blik
je loopt door mijn beeld
als een waterval van licht
Kannibalisme wordt gevoed
door een moeder die te vaak
tegen haar zoon zegt:
'Je bent om op te eten'.
Vallen is een kwestie
van zo snel vliegen
dat je op tijd bent
om jezelf op te vangen.…
Op weg
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
400 Als schimmen uit het donker
van gebrande Siena tegen oker gele achtergrond
kwamen twee zielen samen
om te versmelten met hun ceruleum blauwe schaduw
toen de zon zijn gouden gloed liet vallen
en hen teder aanraakte
op hun donkere gezichten
als schittering, die hen veranderde in reizigers
in ruimte
met kleurschakeringen als goddelijk geheel.…
De hardloper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 deze strijd is hem; hem alleen
rimpels als jaarringen
van de meters die hij ging
nu alleen is hartslag; schoenen op steen
hij loopt buiten en door de stad
zijn meters, been voor been,
alleen maar lopen
de rest is wat hij vergat
zwevend op thermiek
van zijn draaiend pad
sneller en altijd meer - naar zijn zon
deze strijd is hem; hem alleen…
Siësta
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
433 Ik lig zo lekker
in de zon, geborgen in het groene
veld, mijn gezicht bloost blauw
van de koninklijke kelk tussen mijn benen
De bloemen lachen en zingen maar
Het werk is gedaan, ja ik doezel
van heiligheid…
bevrijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 terwijl hij uitkeek
op de hoge witte
blinde muur
zag hij het
mangrove moeras
de reflectie van de
vurige zon op het
water hij zag
de adelaar
in het grijze licht
de wilde haas
in de verte het
glooiende land
het wisselende
wolkenspel
erboven geen
ijdele woorden
maar pure poëzie
waarmee hij de
zieke uit zijn
bed bevrijdde…
Liefde als gift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ik had je
getekend met
potlood kleur
en papier maar
in de schetsen
verdwaalde jij
ik voelde jou
niet hier
later accenten
gehaald van
het kleurenpalet
je kwam inderdaad
toen veel beter
tot jouw recht
maar je ziel heb ik
niet kunnen raken
ben toen
gaan lopen zag
hoe zon bloemen
met licht en
warmte doopte
zo dat zij hart…
Omdat ik je mis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Er is nog zoveel te verhalen
Verder dan gepraat
Maar ik ben alleen op straat
En kan liefde slechts vertalen
Neem nu deze dag
Sneeuwklokjes zon en noordenwind
Het voorjaar dat openlijk begint
Terwijl jij het niet beleven mag
Ik spreek ronduit
Al hoor je ’t niet
Het moet geduid
Men noemt dit verwerken van verdriet
Het is een gezamenlijk…