9250 resultaten.
HENK KROL, volkskrant vloert volksvertegenwoordiger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Krol ruste in alle redelijkheid!…
het eentonig gebrom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 boek ook schreeuwt
zich wil laat lezen dwars door het doffe kaft
is mijn vlucht langs dode vogels
iets wat ik nooit had bedacht
het hart, de pionier van mijn reis
de ingezetene van het verdorven vlees
blijkt te zijn gerooid
door toedoen van mijn eigen zeis
wie ben ik nu de waker als dwaler telkens
nieuwe wouden vindt en de slaper
de rust…
Wolken kunstsneeuw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 Achter glas verdeelt de tijd
zijn stralende rust, dekt met
stilte dit tafereeltje toe en
draait de aarde door in de
psalmen van de lage landen
gewassen in een vroege toegift
van een aanstormende lente.…
Gewoon goedaardig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.068 Hoewel
zeker van belang
vind ik dus dat carcinoom
echt niet passen bij jou
In Jezus' naam
vervloekt kankergezwel
laat mij toch met rust
Mocht jij hieraan geen gehoor
geven, daag ik jou uit
Wedstrijdregels:
koest en rustig blijven
gewoon goedaardig...!…
De troon zonder kritiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
767 ik zag zijn gezicht
voelde en wist
deze man heeft te lang
in de hemel gewoond
op de troon
zonder kritiek
met een air als god
genas hij geestelijk ziek
zijn stem droeg woorden
die van samen niets hoorden
duldde geen weerspraak
in hun onfeilbaar geluid
zelfs het volume doceerde
de rust van het weten
alleen ik ben deskundig
en maak…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Er is iets...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
616 de deemster schrijft het verhaal
rust legt zich op een vervlogen dag
tijd waarin alles voorhanden was
maar ook niets
het hart zocht naar iets…
naar het befaamde lied
toewijding van een verenpracht
ik hoorde enkel een kraai
ze scherpte wat in haar nest:
“Blijf jij maar ver van mij vandaan”
straks komt de nacht
zullen de bomen zwijgen…
Leegte is lastig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
572 Volheid die te veel geworden was,
Voelde me er door overlopen,
Te vaak, te veel naar mijn zin
Was mijn ik erbij ingeschoten,
Tijd die als een vloedgolf
Van aaneengeregen gebeurtenissen
Over me heen sloeg
En me platgeslagen achterliet -
Koos er voor me uit de tomeloze
Volheid terug te trekken, rust te vinden
Waar ik die allang was…
Speel met mij mee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 speel met mij mee
laat onze kunst
hen eens verrassen
zij moeten
op de woorden passen
waarmee wij jongleren
eerst wat
klein spul omhoog
in lettergrepen tellen
ritme en klank
maken muziek
door vaardige hand
dan wat trager
grote woorden zijn dragers
van gewichtige begrippen
jij kijkt verbaasd
als mijn handen stoppen
rusten hebben…
en er vielen lelies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 hen was overzien
zij hebben hun eigen blaadjes
niet zelf gesloten in het licht
dat scherper was dan de bliksem
waar de donder altijd hoorbaar blijft
tranen zijn er niet voor niets
en voeren emoties af
zolang ze af te voeren zijn
uit het eigen hart en waterland
men de ogen sluit en neder knielt
in alle overgave plaatsen zoekt
van rust…
de foto
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
558 achtergrond
wuivende klaprozen
in een uitgestrekt veld
een enkele kerstboom
blauwe korenbloemen
het enige wat er aan ontbrak
was de Adelaar
teken van vrijheid…
zomaar ergens een drankje nuttigen
dan verder reizen
kijkend naar de gemaakte foto
denkend aan Mam
zij hield zo van de klaprozen
ze is nu vrij als een Adelaar
het gaf hem rust…
DE VLAAMSE TALE IS WONDERZOET
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.679 De vlaamse tale is wonder zoet,
voor die haar geen geweld en doet,
maar rusten laat in ‘t herte, alwaar
ze onmondig leefde en sliep te gaar,
tot dat ze, eens wakker, vrij en vrank,
te monde uitgaat haar vrije gang!…
Door schering en inslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
581 niet bang
maar er hangen rafels
aan je leven waarop
een ander trappen kan
losse draden
die geen patronen kennen
door schering en inslag
van twistende stemmen
waar de hoeder zoek is
in een schreeuwende nacht
die door gewetenloze stilte
talloze malen wordt verkracht
jij foetaal wil wederkeren
naar de warme moederschoot
om daar de rust…
Het golft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.011 Ik herinner me goed
de zilte geur van de zee
Min of meer droeg ik haar
als een jas
Vertrouwd gewoon
net als de wind
Ik keek vanaf de dijk
over de Schelde,
waar de zon zich aan 't einde
van de dag onderdompelt
Daar was mijn thuis
Zag boten en schepen
als levende schilderijen
voorbij gaan, ook seizoenen
in een oase van rust
Wederom…
Big brother is watching you
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 Ik ben geen eenheidsworst
op afstand te besturen
ik voel me niet meer vrij
laat mij met rust
bespied me niet
mijn leven is van mij…
Hemels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
918 Rust...er...zacht.…
Oma ruikt naar eau de cologne
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
896 Op haar rijke stof
rust mijn hoofd.
In de blauwe pan
sissen twee pakjes boter.
Wit vlees
puilt uit haar ladder.
Een collectant krijgt
haar oude kranten.
Zuinig hecht ze af
met een stichtelijk woord.
Op mijn koffie
drijft een vel.…
Te lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
667 Rust zacht mijn lief,
een traan rolt eenzaam
naar beneden.…
De zon in het glas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Zie de zon toch in je glas,
laat die veeg met rust,
ga met je toet de zon in,
daar waar de straal je kust.
Die plek, is er morgen ook nog wel…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
924 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Pasar Malam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
630 Laat de Pasar Malam vertellen over
Wat men nog slechts in de boeken van
Couperus lezen kan; dat 'kleine zielen'
Nimmer rusten, maar een heimwee
Koesteren om hun ban.…
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 je wilde
de stilte niet
die jij zo nodig had
mensen en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 met handenvol zomer
kom jij terug
uit het vakantieleven
de zon
heeft kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over…
Warmtebron
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 Dit laken voelt als jouw laatste streling
geen andere aanraking deelt dezelfde rust
het matras dat mij met jou blijft verbinden
daar waar mijn droomwereld op berust.…
De maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Wanneer de maan zichtbaar op toneel verschijnt
en de rust voelbaar koerst naar de kern in mij
buigen mijn gevoelens die wentelen door mijn lijf.
Mijn gebaar is een eerbetoon in de openbaring
van een leven wat we samen hebben opgebouwd
nu dat ik de schaduwkant zie door de verduistering.…
De kern (1)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Met gesloten ogen ervaar ik de rust
door rookpluimen van sandelhout via mijn neus
die mij stimuleren om de balans te ontdekken met elkaar
haar kern is kenmerkend
door haar chique bagage die als een rode loper mij leidt
vanaf het haardvuur naar het betoverende lichaam van haar.…
In de waan van de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Hier, in de rust en in de stilte.
Nu, waar de aandacht woont.
In jou.
In mij.…
De vlaamse tale is wonderzoet
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.558 De vlaamse tale is wonderzoet
voor die heur geen geweld en doet,
maar rusten laat in 't herte, alwaar
ze onmondig leefde en sliep tegaar,
tot dat ze, eens wakker, vrij en vrank
te monde uit, gaat heur vrije gang.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.053 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
15 maart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 ik leg de snoeischaar maar terzijde
en leg de beslissing in de grijze zone
grijs zoals de dag was
vorig jaar was hij zwart
zwart van verdriet om verlies
een dierbaar dier verliet
deze heerlijke speelweide
zocht rust en kreeg die ook
blijft het probleem wat te doen
hortensia snoeien of niet
doorgaan of stilstaan
van rouwen krijg je gauw…