8947 resultaten.
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Eenzaamheid die mij beschermt,
mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar,
ver van het giftig virus daarbuiten,
het Covid 19 gevaar.
Omringd door betonnen muren,
zeer goed van geluid geïsoleerd,
muren als brede witte ruggen
beschermend naar mij toegekeerd.…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 O, als jij ooit een blik slaat op dit vers
wanneer de klei zich reeds met mij vermengt,
verzucht dan zelfs mijn naam niet meer,
maar laat je liefde met mij sterven. Of wil je
dat de wijze wereld jou beschimpt
om je verdriet voor mij, vergeten schim.…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Zo ver verwijderd
van strijd en pijn...
van het 'grote leven' dat
ergens moet zijn.
Dat gaat aan mij voorbij.
Het hindert niet.
Dit plekje is voor mij…
elke dag als ik stilletjes geniet.
Het was de wind die
dit geheim vertelde...
Fluisterend, als op de woorden
van een lied.
Antje.…
Steeds Meer Vroeger
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 groeiende gestapelde herinneringen
gestolde stukjes gewezen later
het eens bezwommen vruchtwater
wat je ooit hebt gekend
belevenissen soms zo ver weg
dat je ze weer opnieuw opbouwt
voorzien van een nieuwe
jouw beter passende uitleg
je kunt ze mooier maken
het je minder laten raken
alles beter dan dat wat
mogelijk nog komt
dat wat…
Gespleten aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Span niet samen met wie mij niet noemen
jullie geheel anders
maar kijk naar het licht in het blauw
van mijn ogen
tot recht in mijn ziel
in een donker kikkerland dat zich uitstrekt
tot ver over de grenzen
laten we samen het licht ontsteken
ken me
en noem mijn naam
die al een naam had
toen het nog geen vorm had
de vrouw…
Uit Licht En Donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 daarom is het alsof
we alleen maar zijn gericht
op het verblindende verliefd
makende licht
maar we moeten aanvaarden
dat er donkerte is rond de aarde
sta eens in het donker in gedachten
ervaar wat je dan wordt verteld
het stille mysterieuze van de nachten
laat ons ervaren hoe het met ons is gesteld
wij zijn een groot wonder
uit een ver…
Naderbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 en wijl takken wijds zuchten verdelen
doorheen de ochtenddauw
naar asgrauwe luchten
en waardoor ik geenzins
enig lichtstraal aanschouw
mijlen ver, en warmbloedig dichtbij,
roep ik al wuivend naar de schaduw
de spiegel komt niet nader;
die was doorgaans al wat schuw…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk door jouw haren
Onder de rotsen kreunt de zee
Onze kamer is nog ver…
Stel Dat Men Zong
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Maar zo zou men juist meer
van Sappho leren
En Shakespeare's klankdicht,
rijm en melodie
En ook Euripides meer gaan waarderen
Waar leent de dichterszang
zich anders voor
Dan voor het vers en strofen poëzie
Hij raakt het hart, het menselijk gehoor…
Af (voor E.S.)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Zij hoort hem dof en niet begrijpend aan en gaat
slaat zich het stof van de gebutste veren
schudt hem diep verdrietig van zich af.
Weer heeft ze moeten leren
maar één ding staat:
Zij is niet laf.…
Mercantiele munten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 Hadewijch die met
Nu Noch
Verborgen schoonheid bood in stil geschreeuw
Mystieke verzen, voor de Vlaamse Leeuw
Ontwaken zou in fierheid - geen bedrog
Met mercantiele munten, Veneziaanse
Geslagen naar believen en behoefte
Voor kooplui, dieven, handelaars, geboefte
Maar het patroon van Transalpiniaanse
Budgetten en berekeningsmodellen
Was ver…
Cerberus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 lieveheerskeesje
Beheers je toch een beetje want ik lees je
Voor mijn gemoedsrust niet meer, zenuwpeesje
Je bent een brulboei boze pimpelmeesje
Was je een schoenlepelmaker geweest
Dan zou ik zeggen hou je bij
je leest
Van dik hout zaagt men planken nog het meest
Maar niet dat ene mistig rooie beest
Dus blijf niet stoeien met andermans veren…
Wat ik tegenkwam 3
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 omdraaiend om zich van iets te ontdoen
Meerkoetjes
Van groot hoefblad de roze hoofdjes
De netelige brandnetel weer genesteld en
zurige zuring
springende knoppen aan takken
Geelgroen hing gewillig de wilg
De wind blies in mijn gezicht
Dichtgevouwen de madeliefjes
en veel loof van fluitenkruid
Nog een zwaan die, nek omgedraaid, in zijn veren…
Komt er toch gauw een einde aan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Als je in Oekraine leeft
Gebeurt het dikwijls dat alles om je heen hard schudt en beeft
Je al je energie aan stress en vechtlust geeft
Weer een raketinslag
Die je van ver komen zag
Of je werd gewaarschuwd door het luchtalarm
Continue sta je zelf aan, in de alarmstand
Steeds op je hoede voor de terreurdaden van Rusland
Het put een mens echt…
Rituals
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 'k Wens u een goedemorgen, dankzij mij
En anderen, zoals de dageraed
En morgenstond, nog liggend
in spagaet
Zelfs Hiemstra is er als de
kippen bij
Ziedaer, de dag komt aen met zonnestraelen
Routine die zich aen inzicht onttrekt
In 't hemellicht dat stervelingen wekt
Uit Morpheus' armen en zijn droomverhaelen
Ras uit de veren - ochtendgymnastiek…
volle maan-dag-nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Onderwerp: volle maan- dag-nacht
Als het zonlicht nevel wordt
Broeder zon, zuster maan, genderneutraal,
de hemel reikt,
Broeder maan,
Kindsheid wordt,
dooft het licht nooit uit,
sterrrenlichamen de handen reiken
zijn er geen Klaagmuren
in Termuren,
Maar zing ver-ouderde liederen
om donkere nachten te verstillen
Ga je naar de hemel,…
Herkenbaarheid kleurde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 er gonsden
wat tonen in
harmonie met de
gekleurde wanden
van een aangenaam
beklede ruimte
geen weerspiegeling in
het glas wel wisselende
stukjes natuur uit
een ver tropisch land
omringd met
woeste zeegezichten
wij wisten dat we
van de wereld
waren afgestapt
een innerlijke drempel
markeerde de
geestelijke ruimte
emoties delen…
Mystieke transformatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 haar entree
was al een wonder
want het licht van
haar ogen weerkaatsten
liefde en warmte
uit het privé vermogen
van iedereen want
men herkende zichzelf
zonder nare trekjes
en eigenaardigheden
dat samengaan
voelde op een
bepaalde manier zo
buitengewoon prettig
dat van heinde en ver
men dit als een soort
bedevaart mee wilden
maken…
Stresskip
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
608 '
Zei stresskip Sietske uit Hardegarijp
'Mijn zusjes slikken ook geen Pfas-zaden
Wij houden het bij verse
Drentse maden!'…
KORT EN KRACHTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Willen vele denkwijzen en vragen
over Geloof zich uitgebreid op papier,
of bij gesprekken ver of alhier,
aanbieden om mensen te behagen?
Meningsgeschil blijft gemoedsrust belagen,
is een doelgericht aanstormend roofdier,
strijdt dan weer als een opgejaagde stier.
Welke verrassingen zullen opdagen?…
De illusie volmaakt
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
430 het zonlicht
schuurde ongenadig
langs een optisch
bijna volmaakte huid
zelfs het kleinste
kratertje wierp zijn
slagschaduw ver vooruit
het was alsof
de maan onder de
diepploeg was gegaan
en het oppervlak
alleen uit kaarsrechte
lijnen en scherpe
kruisingen bestond
daar waar erosie
de kleuren licht had
gehouden kon men
het beste…
Nog even terug...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 Het aftellen was
voetzoekend begonnen
buiten gilden
de keukenmeiden
en binnen knalden
champagnekurken
Ik zat voor de veiligheid
toen op mijn hurken
door 't raam op de uitkijk
zag ik sterrengeklater
van blauwgele cobra's
en groengele draken
en zei "als 't zo ver is
en er nog één ster is
in mistige flarden
van 't hemelgewelf…
In oase frisgroen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
364 tegen de te snel
drogende wind
en intense hitte
aan de trillende
horizon lijnden
andere huizen
en koepels zelfs
een kleine minaret
verhief zich in
oase frisgroen
daar donkerden
koelte en stilte
in de rust van de
beginnende siesta
waarbij de licht
opstekende wind al
voorzichtig schuurde
matjes werden
al uitgerold voor
het ver…
IRIANS ADEM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Papoea's der bergen hadden die vijand,
vol dreigend wit, vaak van ver bekeken,
bleven veilig in de groene omstreken
van Woondal, geklater aan de waterkant.
De hoge toppen zenden hun vrieslucht
naar beneden, door bossen en weiden.
Daar wentelt de tocht om, speelt blije klucht.…
Gnosis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 En dan
heb je de Boeddha gedood;
Dan weet je alles
wat je weten moet
en je weet ook
dat dat er niet toe doet;
Je kent de weg
naar de waarheid,
maar je weet ook
dat elke weg je daarheen leid;
Je beseft dat hoe ver
of lang je de weg ook gaat,
je tegelijkertijd aan het begin
en aan het einde staat;
Je ziet glashelder in
dat nog…
ZOMERGAST EVA CRUTZEN, IK HAAKTE AF!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
409 het paradijs zo ver weg!
ik ga u niet afkraken
want u bent goed, zeer goed
maar smaken, pijnen verschillen
hoop u als jonge vader te ontmoeten?!…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
323 oeverloze liefdeskus
nabij het zilte zaaisel
van dwaze fantasieën
oefen je in klussen
proef je de ware aard
van het verlangde geluk
in bewegingen van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling
zonder werkelijke ervaring
op zoek naar sensatie
wijs genoeg en flink doorzichtig
voor de oneindige droomvrijheid
ver…
DE KLUIS GASTERIJ, ZIE WWW.GASTERIJDEKLUIS.NL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 de verse muntthee verlicht het ik van mijn zorgelijk bestaan!…
leesgrillen (op alle sterktes verkrijgbaar)
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
375 herhalingen
in verhullende vormen
flegmatiek van de fabrieksband
op vaste promptstand
ijdele hoop veinzend
voor een poëtisch vuur
vol kundige dromers
door enkel liefde en wil
gedreven verheffingen
stimulerende strofen
fantasie als revolutiedaad
op eigen denkkracht
andermans werk lezend
als levensverrijking
voor een zuiverder zicht
op verse…
Laatste woord
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
395 Je zult dit lezen
als het te laat is,
wanneer ik al te ver weg ben.
Ik ben niet verdwenen.
Ik ben opgehouden
met proberen aanwezig te zijn.
De wereld merkt dat niet.
Dat is geen klacht.
Dat is hoe gewicht werkt
dat niemand wil dragen.
Deze woorden betekenen niets.
Ze markeren alleen
waar het misliep.…