15404 resultaten.
de lente van Lommel
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
960 in de gestorven glans van jonge levens
treuren zelfs narcissen vol gebogen smart
ergens schijnt de zon
ik ben haar kwijtgeraakt, toen
tunnels openbraken
onderweg
geen mens heeft me gezegd dat ik
vandaag alweer moet gaan
en niemand weet
of ik me nog kan binden
zelfs nu lente haar beloftes draagt
kan ik het licht niet vinden…
Het ware gezicht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
651 je groei en bloei
heeft decennia lang
de omgeving beheerst
je schaduw was lang
en dominant aanwezig
maar ook zonder zon was er leven
je bent ten gronde gericht
jouw biotoop is niet meer
voor ieder zijn alle kansen er weer
een eigen leven te leiden
zich te ontwikkelen in het volle licht
met eindelijk het ware gezicht…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Was jij het
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
753 die levendige dans
de schoonheid op de heuvel
sierlijk in de wind
manen glanzend tegen de horizon
vloog jij daar in galop
de zon tegemoet
om er te zoeken naar welig groen
klaverbloemen, tierig zoet?
*
ik zie je schaduwminnend staan
trouwe bruine ogen
ze kijken me afwachtend aan
appeltje delen?
* Voor Janneke…
Terrasbewoner
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
843 Vol in de zon, weg in een nis,
flitsend en stil. De hagedis.…
Uitzuiger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.093 Dit is niet de vriendschap die ik kende
Niet de steun die ik verwacht
Degene die ik jarenlang verwende
Die genoot van mijn zon
Doch wegliep in mijn nacht
Dit is niet wat vriendschap zijn moet
Onvoorwaardelijk, vol met steun
Elkander helpen, indien nodig
Geheel vrijblijvend, geen geleun
Ik bleef er tevergeefs op hopen
Het was teveel, het kon…
in een rijtuigie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 op een dag in maart,
zo kalm en bedaard
ontgrendel ik de deur
van mijn bolide
en neem plaats
achter het stuur
pruttelend start het vehikel
ik rij aan
de snelweg op
vrijheid
sneller dan kan
de ondergaande zon tegemoet
achtervoorlichtjes schitteren
vervolgen
ver weg
stap ik uit
en geniet
mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
Je knopte veelbelovend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 je knopte veelbelovend
bloeide tot een
vuurrood blad dat
een lange zomer had
nog kleurt je levenskracht
waarvan de nerven
diepte kerven in het oppervlak
en kijk je om naar wie je was
in je hart
gevuld met ochtenddauw
rijpen de vruchten van
een leven vol ervaring
de wijsheid
in je zon doorregen ogen
het warmrode van je lach
zijn…
Voor wie de wijsheid zoekt...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 De Zon rijst
als een koperen kogelrond
over het aardse niemandsland
De Maan zoekt
in alle stilte koortsige dromen
tot aan de morgenstond
De Aarde is
voortijdig in de hoek gedreven
van een manifest heelal
De mensheid
woekert in een duister labyrint
van wat ooit verdwijnen zal
Kunstwerk: " Transformatie ", 1994
Kunstenaar: Irmlinda…
buiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 buiten
troosteloos
grijs, nat en kil
binnen
een mooi beeld
in mijn hoofd
de zee,
stralende dag,
zon van vuur
een zeepbel
zweeft door een
diepblauwe lucht
op weg naar boven
steeds hoger en hoger
ze springt
ik ontwaak als
uit een droom
en luister lachend
naar het ritme
van regendruppels
buiten…
De bladgouden rand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 ik heb jouw tijd genomen
je nachten bevolkt met dromen
dagen gevuld met bloemengeur
donkere kanten
van wolken bekroond met
de bladgouden rand van de zon
ben de melodie
voor jouw woorden die
in liefde tot lied zijn geboren
jouw plotseling verschijnen
geeft mijn leven verlangens
die nooit meer zullen verdwijnen…
Vlinder ik jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
754 nu de zon uit haar schulp is gekropen
en langzaam de temperatuur op zal lopen
vlinder ik jou, vlinder ik jou
geduldig kijkend inspecteer ik de struiken
opzoek naar bloempjes die willen ontluiken
vlinder ik jou, vlinder ik jou
kan niet wachten tot ik weer bijen zal horen
en verliefd zal zijn tot over mijn oren
tot die tijd vlinder ik jou…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Mijn ogen zien de geboorte van de zon.
Mijn mond proeft het zoute water van de zee,
daar, waar alle leven begon.…
Een handvol wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 ik heb
mijn huis gebouwd
uit water lucht en licht
met een handvol wolken
temper ik de zon
beschaduw zo het zicht
op water drijft
mijn interieur
momenteel in volle lentekleur
de muren
zijn panelen lucht
die op de wind passeren
in transparantie zie je
vogels in hun voorjaarsvlucht
wil jij zo’n huis ook gaan proberen…
het maakt niet uit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 het maakt niet uit
dat de zon achter de wolken schijnt,
want sinds je me hebt verlaten
zullen mijn tranen niet meer drogen!…
Een donkere streep
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
514 heb op de klif gestaan
zag in de diepte
het water schurend
langs rotsen gaan
het trok me aan
overwoog om te springen
de woeste stroming op
eigen kracht te verslaan
zag de horizon
als een donkere streep
iets in me zei dwingend
maak je gereed
heb me omgedraaid
naar het licht van de zon
haar warmte verhinderde
dat ik toen sprong…
in de schaduw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
717 en toen
was het er weer
dat donkere gevoel
als een krijsende
zwarte ekster
vliegend door de
dreigende lucht
vanuit de zon
terug opgeborgen
in de schaduw
daar
waar het thuishoort
en nergens anders
daar
waar alles
wazig lijkt
en is
ik wil het kwijt
ik wil geen
onheilspellende
zwarte ekster zijn
maar een witte
meeuw
met…
Het lang warm gras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
536 wij naderden
lieten glinsteringen los
vonkten in het donker
dauwden
in ochtendschemering de wei
langs bosrand met zonnesluiers
kozen
wilde bloemenkleuren
lopend in het lang warm gras
zaten
avonds uit te rusten
op het strandje bij de plas
een rode zon
in langzaam ondergaan
haar vonkenregen moedigde ons aan…
Met lege handen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
524 Met lege handen
En een lelieblanke
Ziel ben ik ter
Wereld gekomen
Heb me waargemaakt
Waar het maar kon,
Gedaan voor de ander
Wat er in mijn vermogen
Lag onder Gods zon -
Verheugen doe ik me
Op het moment dat
Ik terug mag gaan naar
Waar ik vandaan kom,
Met lege handen naar Hem,
Dat ik weer gaan mag
Zoals ik gekomen ben…
De zomer verloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 mijn tuin kijkt mij
verwijtend aan
wat doe je nou
waar blijf je nou
elk jaar hetzelfde liedje
alles laat ik op beloop
uitgebloeide bloemen blijven
vol met zaden hangen
ik knip ze niet meer af
's morgens zie ik spinnenwebben
nu ochtendnevel draalt
tot zon haar mild verdrijft…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
Voor het voetlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 Donkere wolken
Vol dreiging in
Het westen
Met een paar
Laatste sliertjes
Licht van de
Voortijdig ondergaande
Zon - de dag die
Zich vermoeid al
Vast te rusten legt
Voor ze voorbij is
En dan onverwacht
Een geweldige kegel
Van licht die schuin
Over het toneel van
Deze wereld strijkt
En U die ons zo maar
Voor het voetlicht…
radio
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 de radio
is vol stemmen
ze zingen of
zeggen iets over
het weer of over
de erbarmloze wereld
ik wil mooi weer
en mededogen in deze wereld
heb nu wat pijn
in mijn rug en in m'n ziel
de zon zal weer opkomen
en weer ondergaan terwijl
we weten dat ook dat
gewoon niet waar is
en dat hoor ik op de radio
in al die vrolijke en wanhopige…
Gedoornde witte roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 eeuw na eeuw het gekrakeel
van de menselijke soort
hoeders van wijsheid
kijken onbewogen toe
de banen der planeten
het rijzen van de zon
het spel der sterrenstelsels
behoeft hun aandacht
verdreven uit de Hof van Eden
slaat Kaïn steeds nog Abel dood
de roos der wijzen
bloeit in het eigen hart…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
daarom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
556 men moet
studeren
op woorden zoals
vogel en vergiet
spreek ze uit en
kijk naar de horizon
die versluiert
in mist en regen
de woorden de sluier
de mist de regen de zon
in de verte een station
en treinen die aankomen
en vast ook wel
weer vertrekken
loop er achteraan
en zwaai naar iemand
waarom deed je dat
en waarom was…
De eerste ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
509 ik wist dat jij
de eerste ijsbloemen
zou vriezen op het vroege uur
als de zon net opkomt
om jouw bloem te kleuren
als juweel van de natuur
ik smelt terwijl
zij verder groeit en
haar kristallen liefde bloeit
in warmte zijn wij opgegaan
maar jouw transparante afdruk
staat nog te schitteren op het raam…
Het kind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 De wolventanden van de tijd
Hebben genadeloos het kind
Uit mij weggevreten,
Het levend karkas
Dat overblijft levert
Voortdurend strijd met
De weerspannige werkelijkheid,
Waarvan niet veel meer overblijft
Dan een groot vierkant in het zwart
Dat mijn wereld verbeeldt,
En een grote zwarte zon
Waaruit licht gezonden wordt
Vanuit…
Als
gedicht
4.5 met 6 stemmen
4.043 Als ze een landschap was
ze zou bewegen in de wind
stilte opzoeken
in het gegil van krekels
ze zou de zon om water vragen
wolken om genade
bladeren om een voetstap
de aarde om een vore
en een vlieg
ze zou het licht verschuiven
donker omschudden
vogels zouden stilstaan
als penselen in de lucht
En achter haar uitgestrekt
zou de stad…