Alle inzendingen

Ik luister en Oordeel niet Over wat je Me vertelt, Je gebruikt woorden Maar de meeste Zeg je niet - En daarom luister Ik slechts, en Oordeel niet

vaak zie ik de mens, alleen als ik hem passeer of hij mij soms kijken we elkaar aan dan hebben we iets gemeen niet altijd zijn de ogen open zeker, de leden zijn uit elkaar maar kunnen zich nog tonen als waren zij gebroken of in een vluchtig wuif gebaar groeten of hooghartig honen aan ...

December maakt zich van de jaargang los, maar kwade trouw is niet aan de orde. De vraag wat geweest is of zal worden gloeit na als een rode blos. Er daalt een blad naar het afwachtend mos, omdat hier en daar het loof verdorde. Na december gaan de trossen los, op de vlucht gejaagd ...

Wie kijkt er nooit achterom, om te zien wat hij achterliet? Natuurlijk, in sommige gevallen blijven er sporen achter, valt er nog wat weg te poetsen, maar fier op wat je hebt doorstaan, om tot hier te komen, van ballast ontlast, de wind gedraaid naar hoopvol. Alles wat je tot ...

Het einde van Nederlands.nl komt in zicht, vele vaste schrijvers zijn al afgehaakt, de kern is door magere kijkcijfers ontwricht en de doorstroom wordt nu al bruut gestaakt. Zelfs mijn inzendingen worden nu geboycot, want ze denken dat ik een lastig virus ben, totaal mesjokke worden er zelfs...

Aangespoeld lag daar deze broze schat aan liefde Tussen warme korrels waddenzand Vers uit zee Het was Oerol dat ik me weer één voelde met het mooie Schylge Omgeven door de golven en de eilanders, de zilte lucht

Verwaaid op een hoek zingt de vrouw een lullaby en schets een droomland.

Als uw poëziecriticus John Bayley schrijft over jonge personen die opkomen en schitteren als meteoren in de academische wereld, is hij zelf aan het imploderen en wordt een gapend zwart gat. Ingezonden brief van mrs. Val Hennessey, Lyme Regis. Wat bedoelt Bayley als hij dichters prijs...

ik heb de titels gelezen de imposante lay outs heel duur uitgegeven mag ik na een lang leven ook een plaatsje in de rij ben klein en heb helaas een slappe kaft beduimeld door talloze vingers van hen aan wie ik mijn droom en zinnen gaf ezelsoren en een vouwtje in het blad gaven aan wa...

De man die zich ooit MEneer Kaktus noemde Is nu weer nieuws daar hij in scheiding ligt Om dit soort zaken komt ie nog in zicht Ver weg van alles waar men hem om roemde Ach, wat ie doet of niet is mij 'n biet Maar fris en fleurig is het zeker niet

Op den eerste sneeuwdag, in december 1827. - Ha, oude Kennis! weer in 't land? Ontzie een Koudkleum, zo 't kan wezen: Mijn levenskerfstof geeft u dra Zes kruisen met een krap te lezen. En, deed mijn jeugd, min kil van bloed, De citersnaar uw roem gewagen;...

We dwaalden om te vinden met z’n tweeën alhoewel we apart vertrokken waren we raakten elkaars harten aan het doel de geur in een moment ontdaan van gepolijste materie en van willekeur dorstig grind ontlokte zinnen uit elke tred, iedere kiezel werd een vloeibare film van pixels...

Ik geloof dat het goed komt Zekerheid wordt niet geboden Verlost of niet ik ga onder de zoden Als een god ben ik verdomd Het leven geeft en neemt Het leven raakt en verstomd De draad die je van jezelf vervreemd Vermoeide ogen kunnen niet worden vermomd Rust zacht perfectionistische fanat...

Soms kunnen dingen zo simpel zijn, Je zet er een op ieder schoolplein. Een maatjesbank om op te gaan zitten, Als een kind het even niet ziet zitten. Kinderen kunnen erbij gaan staan En vragen, wat scheelt eraan ? Mis je soms een speelmaatje Dat wil ik wel zijn, kameraadje. Dan ben je nie...

Het is uit, zei ze. Niets meer. Zwijgend keek ze hoe ik langzaam verzonk in niet begrijpen dat het voorbij was. Ik dacht waarom dumpt ze me nu? Toen zag ik hoe droefheid haar blik versluierde toen ze dacht dat ik niet meer keek. Hoe kan ik ooit begrijpen?

Soms zijn er in het nieuws ook mooie dingen De regen klettert, maar mijn dag is goed Ik roep naar iedereen die ik ontmoet: 'Kom luister mensen, Gordon stopt met zingen! De voorpagina zegt het, zwart op wit.' Nu Bløf nog, Bauer, Joling en Jan Smit!

de dichter tracht te verwoorden wat zich in zijn hoofd heeft genesteld alsof hij het zelf is die het ei heeft gelegd en tijd neemt het uit te broeden met gedrevenheid en een portie nestwarmte zal hij de gevleugelde woorden vinden waarmee hoofd en hart het eens kunnen worden

De Vrede wil ik brengen de vrede op geheel de aarde Niet enkel in de twaalfde maand: duister december Voor mij geen andere waarde zo belangrijk als vrede Het brengt vriendschap & liefde met zich mede Dus ziet u me vliegen bij daglicht,zon of even neerzitten op oever,...

Het inzicht dat jij mij leverde op een gespreid bed was een passioneel leven van patchoeli en gember. Je volle en warme kant was hoopvol gedrenkt met mandarijn en jasmijn dat balans uitte als lavendel. Fysiek produceerde je een indringende visie met je verleidelijke blik door...

Ik bezoek een zondagmiddagconcert het is de eerste adventszondag van het jaar des heren 2015 "A festival of lessons & carols" is de titel van het concert met Het Woerdens Vocaal Ensemble o.l.v. Andre Vis en Couleur Vocale o.l.v. Steven van Wieren; Organist Bert den Hertog en de Dichte...

in labyrinten verdwaald zoekt ze met het kind naar een luchtspiegeling de hemel een verdampte koepel verschroeide verlangens in stolpen bewaard gemangeld laveren ze tussen de vervlochten grondtonen van wanhoop en weemoed ze klauteren op rotsig niemandsland de duisternis kruipt met he...

soms praat ik met je over dagelijkse dingen ik vertel je over pa de boodschappen we jou dan zo missen nu wij samen lopen met dat gapende gat tussen ons in en wij dit vullen met grappen en lachen om niet te hoeven voelen hoe leeg

Een Gutmensch was hij Altijd al geweest, Altijd beter voor anderen Dan voor zichzelf - Het vreemde is Dat niemand dit zag, Want als mens Was hij niets anders Dan een nachtbloem, Die opbloeide als Niemand het zag, Als alles donker was

Je kind is je lief Je doet er alles voor. Dit zeg je Dit verkondig je Maar waar ben je Niet bij zijn school Niet op het veld Niet om hem naar bed te brengen Niet om het verhaaltje voor te lezen Niet om hem te helpen met zijn school Je kind is je alles Je reden van bestaan Waarom verk...

In mijn gebroken oude lijf woont zij al jaren 20 jaar is ze met krullende haren Blijf in mij zien wie ik ooit was ze woont in mij nog steeds het meisje dat ooit 20 was

Het melkvee staat weer terug op stal, een enkeling breekt nog uit die t grazen niet laten kan. Maar met t lengen van de kou, en korter worden van dagen, slaat genadeloos de stal-blues toe. Klaaglijk loeien zij over groene velden, en de stier van hiernaast. Hoe weemoedig hun dansant. ...

Positief en negatief geladen aspecten binden zich vaak in de chemie; van de ionen en de atomen niet covalent gebonden naar de moleculen als fundament in onze biologie. Zwart wit gevlekte foto's in ziekenhuizen tonen soms de negatieve resultaten op beeld; wanneer gezondheid niet langer...

Angstig zijn bijna alle paarden. Willen vluchten bij gevaar, is de kern van hun natuur. Gisteren heeft jouw paardenmoed, jouw angsten dapper overwonnen. Levenskracht bestaat uit angst en moed. Beide krachten laten paarden vurig leven. De liefde van een dierenarts is ook kracht, die zieke...

Aan de waterkant ziet de dichter dichterlijk chique reflectie.

Wij zijn een natie van stavast, niet waar? Ziedaar een trots, waar we onze troost bij zoeken. Nu ja; die predikant staat hier of daar, En onze kunst en wijsheid staat in boeken. 't Is alles even staande, als een pilaar. Wij hebben staande jassen, staande broeken; ‘Die rok staat goed...