9250 resultaten.
Een schrijven...
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
757 De pen is ter ruste gelegd…
bedroefd, draai ik het papier tussen mijn handen.
Een rol ontstaat, gefixeerd met rood satijnen lint.
Zorgvuldig, gekoesterd in sierglas met kurkdop.
Een schrijven over niet vergaande liefde…
beschermd, afgesloten voor kwade invloeden
van buitenaf.…
Jij en ik...
hartenkreet
4.7 met 51 stemmen
2.996 Ik wees maar wijs,
en laat je met rust,
jij hoeft die keuze
niet te maken,
weet dat je straks
die ander kust,
en naast hem zal ontwaken...
jij hoort bij mij,
en ik bij jou...
die gedachte doet me pijn...
maar blijf alsjeblieft
je liefje trouw,
dan zal ik trachtten
gewoon een vriend te zijn,
en te blijven....…
in vredesnaam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 krijger waant zich generaal
en speelt de ober met het galgenmaal
hij wordt door god en vaderland aanbeden
de haat beweegt het ware wapentuig
dat onbewogen martelt en blijft moorden
het laaiend vuur raakt nimmer uitgeblust
vergeeft u mij, ik strijd niet meer, ik buig
de vrede is een vuilnisvat vol woorden
dus laat u mij in vredesnaam met rust…
Kwaliteit bij Muggenblussers
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.068 Waar Turnhouters en vele muggen
meer dan drie honderd jaar geleden
eens niet van de vluggen bleken
wordt nu eerst in alle rust
gekeken of rook misschien zwermt
zodat er weet is wat men blust
Men leeft er traag maar stoer
indoor op een adventureparcours
met tunnel tussen paters en nonnen
om de bil te kussen van Madelonne
en kansarm speelt…
Voor 't venster
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.271 De koperen sloten vonklen in het zonnelicht
En 't koeltje krult een hoek van 't gele blad om,
Waarop, gevouwen, 't handenpaar nu rust.
Op 't vensterbankje, in rode potten, bloeien
Geranium, goudsbloem en balsamien.
En langzaam drijft, aan 't smeltend blauw der transen,
De wind de wolkjes, wit als lammren, weiwaarts.…
Jij bent mijn grootste ergernis
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.429 Jij bent de jas die ik niet pas
de schoen die net te groot is
de deur die niet meer open kan
en de afslag die ik net mis
Jij bent mijn grootste ergernis
een hamer die altijd misslaat
een verstoort moment van rust
omdat dan net de telefoon gaat
Jij zorgt er voor dat ik wakker blijf
ik niet meer normaal kan eten
of dat ik buiten voor mijn…
tot vervelens toe
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
1.493 ontvang ook weer vandaag mijn verzen
en laat mijn blik rusten op je billen
omarmen je taille
en me bijten in je borsten, lippen
tot vervelens toe
altijd wil ik mij jasmijn
in bloeiende hand herinneren
en aan het zachte zingen van een stem
warm klinkend in mijn oor
van liefde, lust sprekend
als voelbaar evenbeeld van mij
waar verzen…
Patroon
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.502 Haar stoel staat nog bij het raam
twee handen op een verschoten leuning
plukken nog steeds in het niets
het tapijt waar voeten rust vonden
is versleten, verbleekt en wel kleurrijker
dan het laatste mooie boeket rozen
haar schaterlach en ondeugende ogen
worden gevangen bij het sluiten van
de lange velours overgordijnen
die de grond net niet…
bezinning
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.160 Ieder mens verlangt
zo nu en dan
naar bezinning en rust
in de hecktiek
van het bestaan
ons vaak niet
van stilte bewust
doe dan de ogen dicht
laat alles gaan
laat alles los
wat wit is en zwart
en daal eens diep in je hart
loop in gedachten
door een sprookjesachtig bos
ga met jezelf in dialoog
ontdek de kleuren van je
eigen regenboog…
edoch, edoch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 hij is een gebruiker
misbruiker als het moet
een fnuiker af en toe
van zijn talent en
hij weet wel dat het went
het weten, het vergeten
het voelen en het woelen
doorheen de tijd
hij is een oele
al beseft hij telkens
hij zijn hoofd ter ruste legt
dat de wereld die hij kent
enkel ontkenning kan betekenen
buiten, daar ligt alles
klaar om…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
Oud en alleen
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.671 Oud en alleen
twee woorden vormen samen een
De oude mensen
om hen bekommert geen
Ja, een kaart met hun verjaardag
met een allerbeste wens
is dat wat die mensen verdienen
maar niemand laat zich zien
geen mens
En zo worden ze oud
mager en beven
verlangen naar de eeuwige rust
en dan het laatste licht geschenen
de laatste kaars geblust…
was geketend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
611 ik had gehoopt
dat ik kon genezen
maar het is geen goede dag
vandaag om de dwangbuis uit
mijn woorden te rukken als mijn
doodskleed nog steeds de muren schildert
met luide koningen die wild de maagden begeren
in een land waar ik nooit zal komen, zelfs niet met
de papiersnippers van mijn testament die onvruchtbaar
over eeuwige rust liegen…
mannen
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
3.686 niet blij kon zijn zonder man
heb nu voor 't alleen zijn gekozen
en besef dat 't makkelijk kan
en is 't moeten uit den boze,
ik moest er altijd voor hun zijn
nooit tijd voor mijn eigen ik
dat deed me wel weer pijn,
maar maak me nu niet meer dik
voel me bevrijd van de lasten
doe nu wat ik zelf wil,
mannen zijn soms rare gasten
nu die rust…
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 wiegen langs geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet niet wat nog is en wacht
tot alles wat gesproken werd
van waarde rust…
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 in geluiden van de stad
hoor ik harten kloppen
het bloed is niet te stoppen
in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister…
Metgezel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.617 Wanneer laat je mij met rust
en laat je mij eens vrij?
Ga nu maar eens and'ren pesten
zonder jou, ben ik heel blij.
Metgezel, je naam is pijn
zonder jou zou het leven
mij veel meer blijdschap geven.…
Aan de Dommel...
hartenkreet
3.7 met 50 stemmen
996 Mijn plekje aan de Dommel
bankje tussen wuivend riet
heerlijk om bij weg te dromen
terwijl ik van de natuur geniet
waar ik alles op een rijtje zet
om de juiste balans te creëren
voor als het leven weer druk is
kan ik hier de rust combineren
iedere week is alles anders
voorjaar schildert alle kleuren
de natuur maakt kinderlijk blij
ik…
De armband
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.577 Ik kreeg van jou toen een armband
die hebben we samen bij mij omgedaan
ik voelde jouw zachte warme hand
en jij zei: ik laat jou nooit meer gaan
Vol trots en liefde droeg ik hem elke dag
een symbolisch stukje van jou voor mij
tintelingen van geluk als ik jou zag
voor onze liefde was verdriet geen partij
Toch raakte jij de weg van rust kwijt…
NACHTGROET
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.654 Ik vierde een feestje met de stralende zon
die vandaag zo vrolijk heeft geschenen,
maar vannacht zal ik uit gaan rusten
omdat het dan weer is verdwenen.
"k Zal van de sterren slingers maken
die hang ik boven bij de maan,
dansend en vrolijk lachend
zullen zij hoog aan de hemel staan.…
MET M'N OGEN DICHT
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.876 Als ik mijn ogen sluit
blijf ik in gedachten een kind
dat nooit van oorlog heeft gehoord
en overal rust en vrede vindt.
Als ik mijn ogen sluit
is het nooit echt duister
dan open ik mijn oren
en ik luister.
Als ik mijn ogen sluit
verdrink ik in mijn dromen
en dan hoop ik dat
ze ooit eens uit zullen komen.…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Naast een glad en zwart stuk marmer
Rusten door de zon verwarmde
Kopergroene hagedissen.
Soms ziet men een adder glippen
Fraai maar kwalijk om zijn beten
Zigzagzigzag gaan zijn strepen.
't Sieraad dat de bomen dragen
Zijn hun ambergele blaren
En te midden van dit lover
Zitten geelgeveerde vogels.…
Onze toekomst....?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 De aarde is moe gestreden
wordt geen rust gegund
Ze heeft al teveel geleden
maar wordt nog steeds verkeerd gerund
Vervuiling heerst alom
vooruitzichten op beter?
Ach, waarom...?
dan wordt het maar wat heter!…
Onze toekomst....?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
884 De aarde is moe gestreden
wordt geen rust gegund
Ze heeft al teveel geleden
maar wordt nog steeds verkeerd gerund
Vervuiling heerst alom
vooruitzichten op beter?
Ach, waarom...?
dan wordt het maar wat heter!…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen
ze reiken naar mijn hand
in donkerrood verlangen
ik breekt de boeien
van je lust, laat passie
zwoeler geuren, overgave
schept geen rust…
een warme vleugellach
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
821 ik zag je
met de nieuwe
vleugels vliegen
wat houterig en
niet gewend
je maakte snel
contacten voelde
dat je werd gekend
de lacht steeds breder
in een eindelijk erkend
je rust nu even
kijkt in verbazing
om je heen is dit nu
wat altijd beloofd is
navertellen kon niet één
nog zwaaien achter
je de handen die je
ooit vol liefde…
Hogerop
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
999 het laddertje onder mijn arm
heeft vijf sporten
en ik ga er vaak mee op reis
soms zet ik het tegen een zonnestraal
klim vlug naar een raketwolk
en reis zo verder naar de maan
ik rust daar in een kratertje
van precies vijf sporten diep
ik klim ermee de gevel op
de dakgoot in en krijg
een traplift van de ooievaar
naar een land waar…
hogerop (herzien)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.113 het laddertje onder mijn arm
heeft vijf sporten
en ik ga er vaak mee op reis
soms zet ik het tegen een zonnestraal
klim vlug naar een windveer
en reis zo verder naar de maan
ik rust daar in een kratertje
van precies vijf sporten diep
ik klim ermee de gevel op
de dakgoot in en krijg
een traplift van de ooievaar
naar een land waar…
De kamerwolf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Onze aard die in een jungle belandt
De wolf die mij vergezelt
Geeft me rust en vertrouwen
Zonder hem raak ik bekneld
Binnenshuis bij volle maan ben ik aan het rouwen
Weer een dag vol kantoor geweld
Zachtjes huilend in mezelf kan ik het leven verstouwen…
Casu Quo
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.104 veranderen
Als de levensrivier niets anders doet dan meanderen
Geen stroom die volgt en niets lukt
Ga je dan onder de dag gebukt
En heb je geen tijd voor anderen
In welk geval ben je klaar voor elke dag
Sta je op , strijdvaardig en van het kwaad bewust
In het geval dat je tevens bij je zelf stil staat met een lach
De tijd voor interne rust…