24252 resultaten.
Zonder bril
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
1.150 Het hele land heeft met hem meegeleefd
En in de kranten en op de teevee
Stierf iedereen dan ook een beetje mee
Nu hij tot slot de geest gegeven heeft,
Zodat in het geval van Martin Bril
Er bijna sprake is van overkill.…
ongeboren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
907 In windstilte
was een kind geboren
haar naam sprak
onbestaand
het net van leven
trok de kosmos
strak voor even
adem stokte
ongemerkt
voor een stonde
geen mens
zou weten
van vruchten
die niet vruchten
in aaibaar water
dat was iets
voor oudere Goden
om het vergeten
te bedekken
*
maar het moest
nog gezegd worden
om het opgaan…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
Iets geniaal
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.615 Iets geniaals heeft toch Piet Prul in ’t eind bedreven,
Want wat hij nooit bezat, hij heeft de geest gegeven.…
terugspoelen met geselende riemen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
551 gepurgeerde dood
en hij speelde voor lijk
omdat hij er tijd voor had
gefakete choreografie
een stilettogevecht
met de gevreesde Hein
gekielhaald onder z'n matras
terugkeer van het zompige luchtbed
verstikkende overdaad van de slaap
de geestrijke windschaduw
in de wereldhaven van de schepping
deed de aarde onder zijn bed kapseizen…
Vraag aan mijn vader
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
2.610 De unieke stilte van de honderden hoofdzakelijk christelijke doden werd wreed verstoord bij de aanleg indertijd, wat mij als zoon en dichter de "vraag opriep aan mijn vader". Mijn vader was een verdiept gelovige en verlangt naar de wederopstanding.…
Je glimlach danst nog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
685 ik heb de muur gezien
waar kogels niet meer
inslaan omdat de mens
is weggegaan alleen
zijn as leeft in bestaan
jij staat er ook
je glimlach danst nog
in de naam onder
het potje je blijft
voor mij het lieve zotje
je werd zo vrolijk
zonder zorgen een kind
weer opgaand in zijn spel
blijheid was door je
volwassenheid verborgen
de…
Ze is alleen wat bleek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 Naast haar zit de dood
en leest een krant van morgen
met oud nieuws van vandaag,
toen zij nog op een bankje zat,
mandarijntjes pelde
en ongeneeslijk aan het leven leedt.…
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er…
Doodsnadering I
poëzie
1.7 met 6 stemmen
3.896 Dan komen mijn vrienden die mij wat verwennen
En meren aan mijn oever hunne boot,
Wij spreken van het leven, dat wij kennen
Met luider stemme en zachter van de dood.
Dan gaan zij heen en eenzaam blijf ik achter...
Ik weet niet, is dit oppervlakkigheid,
Dat niet mijn stem nog stiller werd en zachter
En sprak van U en Uwe heerlijkheid?…
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 je gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen…
ik mis je langs de lijn
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.743 Vandaag je 50ste levensjaar
nooit volbracht
Mij erbij neer leggen is soms zo zwaar
Jij, met je enorme levenskracht
Samen voetballen, gaat niet meer
Je hart gaf je een waarschuwing
Helaas maar een keer
Of Samen naar de wedstrijden kijken
Vitesse en Feyenoord
Waarom moest je hart bezwijken
Ik had je nog zo graag aangehoord…
mijn moeder
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.087 nooit heb ik haar
echt leren kennen
bij ieder bezoek
was het weer wennen
veel te jong
ging zij heen
was het pas tòen
dat mijn wrok verdween
daarvan heb ik
oprecht berouw
nooit zei ik haar
ik hou van jou
sloeg ik mij huilend
in de tehuizen
kranig overal door heen
heb jij me veel
te vroeg verlaten
maar nu voor goed
ben ik alleen.…
vertraagd verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
597 kies je waarheid
uit de rimpels
de werkelijkheden
uit het verleden
waarvan er teveel zijn
vertragend gecamoufleerd
door restauratie
loert altijd het verval
verfraaid
maar onontkoombaar
als de laatste adem…
Dood maakt eigen testamenten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
698 we declameren traag begrafenissen
willen graag in woorden sterven
en uit zinnen de emoties erven
van de mensen die we node missen
in het afscheid gaan de doden gissen
naar de kleuren die de hemel verven
nabestaanden zullen namen kerven
in het kruis en hopen op de erfenissen
de dode heeft geen tijd om te genieten
heeft wel andere…
Mijn verdriet.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.301 Mijn ene helft is dood, dat is zij.
Háár ene helft leeft nog, dat ben ik.
Maar zonder haar moet ik verder
met m'n hart, zwaarder dan lood.
Zonder mij, is ze weggegaan
naar ver hiervandaan.
En zonder haar
overleef ik dit niet.
Mijn verdriet.
Én leven
gaat verder,
Ook al wil ik dat niet.…
Uit die kring
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
533 het was geen vlucht
je laatste zucht
slechts een verplaatsen
in uniek verbazen
alleen de andere ogen
keken ongerust
enkele heel opgelucht
na jouw loslaten
je ziet ze staan uit
die kring ben je weggegaan
voelt hun verdriet maar
weet jouw leven niet voor niets…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
524 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
ik wil
het donker niet
de diepte zonder zucht
heb al te lang gerust
mijn…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 Blikken doden
Als conserven
Vol met lauwwarm spam op mail
Die ons groeten
En bewegen:
“Je hebt nooit genoeg,
Of echt te veel.”
Zo was jij,
Mijn vriend:
Vol liefde,
Vol dromen en wensen;
Met je ogen
Gericht op de verte.
Op wat komen kon,
wat komen zou.
Gedoopt in willen.
Geschapen als dromer.…
Als gij mij eens zult komen zeggen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.654 De goede Dood zal ons niet scheiden,
Hij is de wachter, die ons beidt
En tot de heerlijkheid zal leiden,
Aan gene zij van ruimt’ en tijd.…
Gewichtig
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.763 omzwachtel dan mijn lichaam
met herinneringen en begraaf me
in het vluchtige van je gedachten
beitel mijn naam
in de tijd die we samen
liefhadden
lachten en waren
mocht dat niet gaan
delf dan een slaapplaats in de aarde
waarin ik dromen kan
maar alsjeblieft…
plaats geen kruis op mijn graf
of een dekplaat met ‘zij rust in vrede’
de dood…
Hemeltergend blauw
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
576 ik had je aangekleed
met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
jij was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag
mijn oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik steeds meer
verschoonde zich mijn eigen ik
zocht je deur na deur…
Steeds meer verleden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
584 zag de cirkel
kleiner worden
behoedzaam in het
omgaan met elkaar
de buitenwereld
werd al slechter
ze ontweken vaker
de agressie daar
op erf en huis
heerste nog vrede
maar in hun lach en ogen
kwam steeds meer verleden
toen hij haar ontviel
heeft zij de kring gesloten
was terug bij hem voordat
de dood haar ogen had gebroken…
Ven bij maanlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.508 Ook zij weten niet dat hun wereld
een dode lampion weerspiegelt.
Alleen mijn kijken hier
verandert de natuur.…
KINDERLIJK KONINKRIJK
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.019 voor dat Koninkrijk van U
voor de overgave
de levensovergang
geen nood voor de dood
als kind-volwassene
of volwassen kind…
Entte een nieuwe kroon
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
518 op dat plekje
waar het gras
nog groener is
voel ik jouw gemis
een zaailing groeide
op tot jonge boom
jouw onderstam entte
een nieuwe kroon
die jarenlang
de vruchten van
seizoenen gaf tot
aan de plotselinge kap
rond de stronk
ontloken nieuwe loten
uit jouw eigenheid jouw
wortels gaven hen respijt
ze hebben je gerooid
maar waar…
Michael Jackson
hartenkreet
4.4 met 153 stemmen
6.182 Michael Jackson is niet meer
Zijn muziek dwaalt door mijn hoofd
Ik draaide zijn muziek zoveel keer
Een absolute ster is nu gedoofd
The man of soul, the king of pop
Mijn jeugd stond in zijn schaduw
Op het podium stoer, sterk en uitdagend,
maar daarnaast verlegen en mensenschuw
Zijn levenswandel leidde tot discussies
Maar bovenal een fantastisch…
Yasmine
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.737 Als stilte weerklinkt
in gebroken ogen
pijn onversaagd
steeds opnieuw toeslaat
zo geliefd
maar zo eenzaam
zal de jasmijn
zijn geuren
niet meer verspreiden
bloemen op jouw graf
als tranen strooien
je voor eeuwig omarmen
in ongekende stilte…
Droomvlinder
netgedicht
3.6 met 46 stemmen
3.530 Op het moment dat ze los komt, stokt de sapstroom, met een laatste stuip pompt haar lijfje het sap nog eenmaal rond.
Net lang genoeg om het leven hoop te geven en in de vlucht naar beneden begint de droom.
Op tere vlindervleugels van satijn zweeft ze over de wereld, nog eenmaal overziet ze het allemaal.
Dan raakt ze de dorre grond en met een lichte…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 De ster uit het Westen is dood
Nooit tegen het kind opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht…