4804 resultaten.
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Naar beeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 De schepping
Een wonder
Of een flop
Het ene dier
Eet het andere op
Planten elke ander
Overgroeien
Om die ander
Uit te roeien
De mensheid
Doodt de minderheid
Zelfs zonder twist
De bedenker hiervan
Is een echte sadist
En hoe naar zijn
Beeld ook is
Wij zijn geschapen
Naar zijn beeltenis…
Niet naar hun beeld
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
332 Moeder mag mij als dochter
blijven zien, maar mijn broer
en mijn man moeten mij willen
kennen zoals ik ben
Ik heb dat nodig
ook al is het niet waar
want mijn vruchteloze streven
houdt me desondanks in leven
Wandelend en schrijvend
in schriften en brieven
uitleg na uitleg wie ik ben
Boek na boek om te weerleggen
en te vervangen wat…
Beelden
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
220 Westbroek park/beelden
‘k Wist niet waarom
‘k er vandaag heen wilde,
moederdag
en alleen.…
Geen beeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
125 Als ik mijn ogen sluit,
Zie ik niets dan 'n duister beeld,
Waar ik voorheen
Steeds jou zag, zo lief, zo schoon.
Maar vannacht in mijn droom,
Kwam jij weer,
Alsof je nooit was weggeweest,
Nog even lief en schoon.
Maar ook als ik nu mijn ogen sluit,
Blijft je beeld verborgen
In het duister, geen glimp van jou,
Hoop zo komt weer gauw.…
verweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 op een middag in een straat
willen uitbarsten in schreeuwen
zo mooi rustzachtig
na kunnen vertellen
(tegen het witte huis
het te zeggen
hoe fotogeniek
(alsof het witte huis er iets mee te maken heeft)
een foto ervan te maken
de foto ontwikkeld zich niet)…
Vertrouwen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 Jij zal daar staan
met jouw haren in de wind
ik herken je aan jouw gestalte
ik weet dat ik op jou vertrouwen kan
want jij bent de enige
van wie ik weet
dat jij deze rol
voor me innemen zal.…
Atelier
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
543 Geduldig wachten
de beelden
zonder handen
zonder hoofd
Zij zien niet wie
hun opvolgers zijn
dat schaduw
van mensen ´
op hen valt
als een zacht
laken
Ze wijzen nergens
meer naar
laten alle richtingen
als mogelijkheid
Spreken zonder mond
maken alles weer
boetseerbaar…
Een grote stap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
739 het beeld spreekt
geeft inzicht
prest tot overdenken
verder te gaan
een grote stap
niet meer stilstaan
er is immers nog
de open mond, verbazing
ja, de bevlogenheid
naar levensechte dromen
de schoonheid onderweg
symbolen van licht
dat zelfs in donkerte
tot helderheid kan komen…
't lievertje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 kalverstraat/hoek spui
zij staat stil, kijkt naar het schikken van bloemen
rustig herfstgevoel kruipt langs bladeren omhoog
plaatst zich tussen zonnebloem, hortensia
als schaduw van een laat zomerse dag
een vent, een zwerver op afstand kijkt
zij kijkt verlegen weg
zijn tekst blijft hangen in het stadsgewoel
aandachtig, charmant, intelligent…
Verloren en vinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Een dag zonder iets van jou te horen
voelt als bruin brood eten, zonder enige volkoren,
als een stadje zonder toren,
als een zee, waarin een schip verloren,
als een tandarts zonder boren,
als mist 's morgens zonder ochtendgloren...
en toch, vandaag was ik weer als herboren,
voelde me zelfs uitverkoren,
want mooier nog dan klokkenspel en haar…
Kom, bedaar eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Op het droogste continent, moet een gemiddeld
gebied
geloof het of niet, het met 166 mm neerslag
per jaar doen
daar op Antarctica
63 jaar volkomen uitgedroogd
overleven; de cyanobacterie
'n micro-organisme hiertoe in staat
Droogste vis is de Afrikaanse longvis
die vier jaar buiten water in leven
kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…
wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 waar eerder grijze klei gebarsten
door brak water drooggelegd
woont het ritueel van komen en gaan
zijn zijarmen in donkere contouren
dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt
de delta versteend, verstild, verlaten
maar niet de branding die straks
zijn zilte water zonder voorbehoud
over de gebroken aarde laat vloeien.…
Knuffelbeer, knuffelkind
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
861 knuffelbeer,
wil jij over me waken
als de vleierige vlinders
slapen in de rozenhagen
wil jij mij dragen
als de nacht zich schikt
om de zilverberken…
knuffelkind,
mag ik de bloesems ruiken
mijn neus in jouw gezicht
troetelen in het morgenlicht
mag ik dicht bij jou blijven
op een waterval van liefde
de dag in drijven……
Umbra non imago
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
289 Robotica is schrijver dezes vreemd
daar houdt men zich, zoals u toch moet weten
met psycholinguïstiek onledig: meten
van stimulus, respons, reactietijd
Een robot wordt 'analfabeet' geframed
die houdt zich ver van literaire kringen
in casu dichters die met woorden zingen
u weet hoe dit tot misverstanden leidt
Hij ziet alleen zijn schaduw…
Donker in duplo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 de man op de bank ziet de man van de bank
hij staat daar achter het raam
naar buiten te turen, en ziet de man op de bank
beiden drinken wat, beiden staren wat
de man in de schoudervulling rookt een spriet
de man in de zwammenjas rookt wiet
het licht gaat uit, de aktetassenman verdwijnt
de man op de bank zwaait
naar de man in de zwarte sedan…
Melancholie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 Het leven van een vrouw bestaat uit wachten
Om nu en dan waar nodig in te grijpen
Verlangend naar de tijd van vóór het rijpen
De kindertijd, zwemmend in droomgedachten
En in een zee van tijd en fantasieën
Verkaveld niet, compleet nog, androgyn
Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien
Door mannen en hun ideologieën
Vasalis voelde al haar…
Eenzaam en wanhopig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Als in de zeventiende eeuw
De schepen naar de Oost vertrokken Werden de zeelui geitenbokken
Die paren wilden en hun schreeuw
Werd half gesmoord tegen de borst
Van haar, de 'Dame de Voyage'
Een stoffen pop, zij was een rage
Die heel wat lieden heeft getorst
Pygmalion had één van hout
Parijs had rubberexemplaren
Daarmee was het geweldig…
Zeemeermin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Even vlug
trok jij een ander plan
zwom aan land
rekte je uit
toen de zon
haar warmte en licht
aan je gaf
jij glinsterend
mooie water fee
het zoute water
droop van je af
maar de golven
wenkten je terug
je riep nog kom
het kan
ik liep met je mee
maar bleef op het strand
en dacht was ik maar
een zeemeerman…
het spiegelmeisje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 Het meisje voor mij zat stil te staren
de ander praatte in haar mobiel
in de zon was het of ze dezelfde waren
in de tunnels verdween de sprekende ziel
In mijn ogen vormden ze een geheel
iets dat ze beiden niet wisten
het leek een illusie en was toch reëel
een vrouw die gaf wat de andere miste
Het was de stem bij het beeld
het meisje dat…
Zonsondergang aan zee.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
570 Ruimte en vrijheid
bij zonsondergang aan zee.
Golven die ruisen.…
Beelden storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
891 Laten we liggen waar we
beelden willen zijn
die blijven liggen
als de stormen voorbij
zijn.…
Beeld van Marmer
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.408 De klok drupt
en het bloed tikt op de loden plaat
dit kwijnende gezicht
en de kromming van mijn voet.
Het zal niet lang meer duren
voordat ik in tweeën splijt.
Ik betwijfel of je weet hebt
van mijn pijnen,
want ondanks mijn zichtbaar lijden
bid ik dat ik marmer schijn:
glad, bijna onbreekbaar,
nog de schaduw van een Sfinx
op deze loden…
overspel
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
827 overspelige
waar is je schaduw
bladeren vallen…
Winter beelden
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.247 lucht en de wolken nijd
klitten samen tot het wit tapijt
git alomvattend wit getooid
met zwart dat contrasteert
totdat de zon het heeft ontdooid
en alles weer opnieuw onteerd
kraaien kreten schor vergeten
spreuken in de natte westenwind
hongerig in kliek getroept bezeten
de naakten worden wit verbeeld
werpen schaduw naar vergeten
beelden…
De stilte sprak tot mij in beelden.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 Als ik eens met mijn deur
in huis zou mogen vallen
Mijn leven rond de tafel
uit zou mogen stallen
Een boom zou mogen planten
uit mijn zieletuin
Wat zou het water van
mijn zee glashelder zijn.
Als ik mijn hemel eens
op aarde kon verspreiden
Mijn goede vruchten werden
smaakvol onderscheiden
Ik zou schoon gekleed…
Veelkoppig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
673 Ongeschreven is de zin
verscholen in het vers
dat als een boreling te drogen ligt
eruptie van de geest wellicht
de boodschap in ’t verhaal
staccato neergekwakt
soms langzaam neergevloeid
er is met taal geknoeid
totdat een beeld geschetst
voor elk een ander…
Stenen Kerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.412 stal
van stro en hout
boetseerden dieren
en een voederbak
een ster die klaar
in lichten openbrak
versierden dennentakken
rood en goud
toen vleiden ze
een kleine schattebout
- die lieve handjes blij
naar buiten stak -
in de kribbe
wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef
MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE
NET ZOALS EEN STENEN BEELD…
Stenen kerstsonnet
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.569 Toen vleiden ze een kleine schattebout
-die lieve handjes blij naar buiten stak-
in de kribbe, wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef, maar ijzig koud
beklijfde net zoals een stenen beeld.
Dus brandden ze een kaarsje, lekker knus,
de kerstgeschenken werden uitgedeeld.…
De onmacht van Michelangelo
gedicht
4.6 met 52 stemmen
12.708 De wind neemt happen van het gras.
Iemand legt bloemen op een onbemand graf.
Een wit kind wuift met een wijde arm
en begint stil te zingen.
Een reepje stof hangt omlaag
van de stomp van een tak.
De wind haalt zijn hand door het gras.
Tandeloze kam.
Een bij harpoeneert mijn arm
en verliest lijf en leven.
Zoals eenieder die tot in de…