Alle inzendingen over beeld

4804 resultaten.

Sorteren op:

Beeld

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.206
Hardheid glanst Donkerte verzet zich Weerschijn roept zwart op: de maan zoekt een rivier in de zwemmende nacht Het huis is vensterloos De bewoners leven van vergrendeling In de bloemen zijn de kleuren vermengd en gesloten in hun kelken Ook de lippen laten slechts vermoeden wat hen onzegbaar als gemompel toe en talig…

Naar beeld

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
De schepping Een wonder Of een flop Het ene dier Eet het andere op Planten elke ander Overgroeien Om die ander Uit te roeien De mensheid Doodt de minderheid Zelfs zonder twist De bedenker hiervan Is een echte sadist En hoe naar zijn Beeld ook is Wij zijn geschapen Naar zijn beeltenis…
Benbot23 maart 2025Lees meer >

Niet naar hun beeld

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 332
Moeder mag mij als dochter blijven zien, maar mijn broer en mijn man moeten mij willen kennen zoals ik ben Ik heb dat nodig ook al is het niet waar want mijn vruchteloze streven houdt me desondanks in leven Wandelend en schrijvend in schriften en brieven uitleg na uitleg wie ik ben Boek na boek om te weerleggen en te vervangen wat…
Zywa19 juli 2025Lees meer >

Beelden

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 220
Westbroek park/beelden ‘k Wist niet waarom ‘k er vandaag heen wilde, moederdag en alleen.…

Geen beeld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 125
Als ik mijn ogen sluit, Zie ik niets dan 'n duister beeld, Waar ik voorheen Steeds jou zag, zo lief, zo schoon. Maar vannacht in mijn droom, Kwam jij weer, Alsof je nooit was weggeweest, Nog even lief en schoon. Maar ook als ik nu mijn ogen sluit, Blijft je beeld verborgen In het duister, geen glimp van jou, Hoop zo komt weer gauw.…

verweg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
op een middag in een straat willen uitbarsten in schreeuwen zo mooi rustzachtig na kunnen vertellen (tegen het witte huis het te zeggen hoe fotogeniek (alsof het witte huis er iets mee te maken heeft) een foto ervan te maken de foto ontwikkeld zich niet)…

Vertrouwen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 741
Jij zal daar staan met jouw haren in de wind ik herken je aan jouw gestalte ik weet dat ik op jou vertrouwen kan want jij bent de enige van wie ik weet dat jij deze rol voor me innemen zal.…

Atelier

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 543
Geduldig wachten de beelden zonder handen zonder hoofd Zij zien niet wie hun opvolgers zijn dat schaduw van mensen ´ op hen valt als een zacht laken Ze wijzen nergens meer naar laten alle richtingen als mogelijkheid Spreken zonder mond maken alles weer boetseerbaar…
BKNWRM17 juni 2025Lees meer >

Een grote stap

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
het beeld spreekt geeft inzicht prest tot overdenken verder te gaan een grote stap niet meer stilstaan er is immers nog de open mond, verbazing ja, de bevlogenheid naar levensechte dromen de schoonheid onderweg symbolen van licht dat zelfs in donkerte tot helderheid kan komen…

't lievertje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
kalverstraat/hoek spui zij staat stil, kijkt naar het schikken van bloemen rustig herfstgevoel kruipt langs bladeren omhoog plaatst zich tussen zonnebloem, hortensia als schaduw van een laat zomerse dag een vent, een zwerver op afstand kijkt zij kijkt verlegen weg zijn tekst blijft hangen in het stadsgewoel aandachtig, charmant, intelligent…

Verloren en vinden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
Een dag zonder iets van jou te horen voelt als bruin brood eten, zonder enige volkoren, als een stadje zonder toren, als een zee, waarin een schip verloren, als een tandarts zonder boren, als mist 's morgens zonder ochtendgloren... en toch, vandaag was ik weer als herboren, voelde me zelfs uitverkoren, want mooier nog dan klokkenspel en haar…
Ralameimaar10 februari 2016Lees meer >

Kom, bedaar eens

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Op het droogste continent, moet een gemiddeld gebied geloof het of niet, het met 166 mm neerslag per jaar doen daar op Antarctica 63 jaar volkomen uitgedroogd overleven; de cyanobacterie 'n micro-organisme hiertoe in staat Droogste vis is de Afrikaanse longvis die vier jaar buiten water in leven kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…

wad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 619
waar eerder grijze klei gebarsten door brak water drooggelegd woont het ritueel van komen en gaan zijn zijarmen in donkere contouren dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt de delta versteend, verstild, verlaten maar niet de branding die straks zijn zilte water zonder voorbehoud over de gebroken aarde laat vloeien.…

Knuffelbeer, knuffelkind

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 861
knuffelbeer, wil jij over me waken als de vleierige vlinders slapen in de rozenhagen wil jij mij dragen als de nacht zich schikt om de zilverberken… knuffelkind, mag ik de bloesems ruiken mijn neus in jouw gezicht troetelen in het morgenlicht mag ik dicht bij jou blijven op een waterval van liefde de dag in drijven……

Umbra non imago

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 289
Robotica is schrijver dezes vreemd daar houdt men zich, zoals u toch moet weten met psycholinguïstiek onledig: meten van stimulus, respons, reactietijd Een robot wordt 'analfabeet' geframed die houdt zich ver van literaire kringen in casu dichters die met woorden zingen u weet hoe dit tot misverstanden leidt Hij ziet alleen zijn schaduw…
Maxim24 september 2025Lees meer >

Donker in duplo

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
de man op de bank ziet de man van de bank hij staat daar achter het raam naar buiten te turen, en ziet de man op de bank beiden drinken wat, beiden staren wat de man in de schoudervulling rookt een spriet de man in de zwammenjas rookt wiet het licht gaat uit, de aktetassenman verdwijnt de man op de bank zwaait naar de man in de zwarte sedan…

Melancholie

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
Het leven van een vrouw bestaat uit wachten Om nu en dan waar nodig in te grijpen Verlangend naar de tijd van vóór het rijpen De kindertijd, zwemmend in droomgedachten En in een zee van tijd en fantasieën Verkaveld niet, compleet nog, androgyn Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien Door mannen en hun ideologieën Vasalis voelde al haar…

Eenzaam en wanhopig

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 432
Als in de zeventiende eeuw De schepen naar de Oost vertrokken Werden de zeelui geitenbokken Die paren wilden en hun schreeuw Werd half gesmoord tegen de borst Van haar, de 'Dame de Voyage' Een stoffen pop, zij was een rage Die heel wat lieden heeft getorst Pygmalion had één van hout Parijs had rubberexemplaren Daarmee was het geweldig…

Zeemeermin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Even vlug trok jij een ander plan zwom aan land rekte je uit toen de zon haar warmte en licht aan je gaf jij glinsterend mooie water fee het zoute water droop van je af maar de golven wenkten je terug je riep nog kom het kan ik liep met je mee maar bleef op het strand en dacht was ik maar een zeemeerman…

het spiegelmeisje

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Het meisje voor mij zat stil te staren de ander praatte in haar mobiel in de zon was het of ze dezelfde waren in de tunnels verdween de sprekende ziel In mijn ogen vormden ze een geheel iets dat ze beiden niet wisten het leek een illusie en was toch reëel een vrouw die gaf wat de andere miste Het was de stem bij het beeld het meisje dat…

Zonsondergang aan zee.

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Ruimte en vrijheid bij zonsondergang aan zee. Golven die ruisen.…
martin valk2 december 2020Lees meer >

Beelden storm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 891
Laten we liggen waar we beelden willen zijn die blijven liggen als de stormen voorbij zijn.…
ego11 augustus 2002Lees meer >

Beeld van Marmer

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De klok drupt en het bloed tikt op de loden plaat dit kwijnende gezicht en de kromming van mijn voet. Het zal niet lang meer duren voordat ik in tweeën splijt. Ik betwijfel of je weet hebt van mijn pijnen, want ondanks mijn zichtbaar lijden bid ik dat ik marmer schijn: glad, bijna onbreekbaar, nog de schaduw van een Sfinx op deze loden…

Winter beelden

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.247
lucht en de wolken nijd klitten samen tot het wit tapijt git alomvattend wit getooid met zwart dat contrasteert totdat de zon het heeft ontdooid en alles weer opnieuw onteerd kraaien kreten schor vergeten spreuken in de natte westenwind hongerig in kliek getroept bezeten de naakten worden wit verbeeld werpen schaduw naar vergeten beelden…
Verdano25 februari 2003Lees meer >

De stilte sprak tot mij in beelden.

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
Als ik eens met mijn deur in huis zou mogen vallen Mijn leven rond de tafel uit zou mogen stallen Een boom zou mogen planten uit mijn zieletuin Wat zou het water van mijn zee glashelder zijn. Als ik mijn hemel eens op aarde kon verspreiden Mijn goede vruchten werden smaakvol onderscheiden Ik zou schoon gekleed…

Veelkoppig

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
Ongeschreven is de zin verscholen in het vers dat als een boreling te drogen ligt eruptie van de geest wellicht de boodschap in ’t verhaal staccato neergekwakt soms langzaam neergevloeid er is met taal geknoeid totdat een beeld geschetst voor elk een ander…

Stenen Kerst

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.412
stal van stro en hout boetseerden dieren en een voederbak een ster die klaar in lichten openbrak versierden dennentakken rood en goud toen vleiden ze een kleine schattebout - die lieve handjes blij naar buiten stak - in de kribbe wijl de sneeuw op 't dak zo kunstig liggen bleef MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE NET ZOALS EEN STENEN BEELD…

Stenen kerstsonnet

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.569
Toen vleiden ze een kleine schattebout -die lieve handjes blij naar buiten stak- in de kribbe, wijl de sneeuw op 't dak zo kunstig liggen bleef, maar ijzig koud beklijfde net zoals een stenen beeld. Dus brandden ze een kaarsje, lekker knus, de kerstgeschenken werden uitgedeeld.…

De onmacht van Michelangelo

gedicht
4.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 12.708
De wind neemt happen van het gras. Iemand legt bloemen op een onbemand graf. Een wit kind wuift met een wijde arm en begint stil te zingen. Een reepje stof hangt omlaag van de stomp van een tak. De wind haalt zijn hand door het gras. Tandeloze kam. Een bij harpoeneert mijn arm en verliest lijf en leven. Zoals eenieder die tot in de…