258 resultaten.
stadspark
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 gehurkt in de zon
tovert een jongen
met vaardige vingers
en kleurig krijt
zwermen vlinders
in een tapijt
van lentebloesems
op het plavuis
rond de vijver
in het park
vrouwen
in vrolijke lentekleedjes
dralen in het voorbijgaan
om het kunstig tafereel
te drinken met de ogen
en ook zijn lenig lijf
en zongetaande huid
ze zaaien kleingeld…
Sluimerstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
461 Soms in die tijd
tussen ontwaken
en weer opstaan
niet te moeten
niet te willen
nog wat tijd
dagdromen die komen
alle kanten opgaan
alles lijkt nog mogelijk
ja, zelfs het niets…
Relatief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
830 De herinnering is
als het ontwaken
uit een dagdroom
Fijn, verdrietig, mooi
vaak alleen maar vaag
De realiteit onze kooi
de droom het verleden
vrijheid soms relatief…
zinnen
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
965 in mijn gedachten
mijn dagdroom
mijn avond
mijn nachten
mijn gemoedstoestand
in mijn hals
over mijn rug
in mijn buik
met mijn hand
door mijn vingers
op mijn lippen
door mijn wimpers
in mijn oren
op mijn wang
onder mijn huid
in mijn bloed
weet niet
wat ik hiermee moet....…
Tropisch
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.663 Tussen twee stammen
boven aarde
zon in zeeverlichte
dagdromen
twee paar armen
vinden
nog meer warmte
in hangende beweging
zij telt de sterren
en hij verdwaalt
ertussen…
ontwaken
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
16.502 Ontsluierd dagdromen,
in een vergeten poel,
van een zonovergoten woestijn.
Een idylle waar je voor moet vechten.…
Gedragen avondjurk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
565 De dageraad dwaalt
door getailleerd silhouet
gedragen in rood
die elegant etaleert
gedreven door de dagdroom.
Stijlvol met passie
in pirouette door de split
wappert het textiel
in violet theater
met de ondergaande zon.…
Ook
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.126 Sta ik op het kruispunt
van de waarheid
dan zie ik de toekomst
die nergens op wil lijken
en is mijn geluk
elke dag waarin ik naar
mijn eigen dagdromen mag
kijken.…
Kleur bekennen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.093 Een wolkenloze lucht
kaatst middagmijmeringen
dagdromen dromen dag.
Avondrood en sterrenlood
schetsen verdwaalde tijd
hartslagen vertellen geheimen.…
Gevoel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
782 Gevoel is vaak een warboel
van dagdromen met een eigen taal
en een eigen verhaal
gevoel overspoelt vaak de reden
als een tijdmachine rukt
het je naar het verleden
gevoel is vaak oppermachtig
voor woorden dan te groot
en onuitspreekbaar krachtig.…
Schuldig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Ja,
ik maak me schuldig
schuldig aan 't lieven van
aan het dagdromen over
van het schrijven aan
Ja,
ik maak me schuldig
schuldig aan 't wensen van
aan het glimlachen om
aan het verlangen naar
Ja,
ik maak me schuldig
schuldig aan 't smullen van
aan het zingen over
aan het dansen met
Ja volmondig
ik beken…
IN WELKE DAGDROOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.029 in licht
van een liefde die nimmer kan vergaan
Daar waar je eeuwig in mijn armen ligt
daar waar we enkel voor elkaar bestaan
Droom je van die dag zonder einde dan
waar de lichtjes op onze liefde schijnen
Of droom je dan compleet nergens van;
omdat dagdromen in ‘t niet verdwijnen…
Dag droom
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.770 de ridder op het witte paard
die de nachtmerrie bereed
hij nam haar achterop
een droomwereld in
de droom bedrogen
zoals de droom
het bedrog bedroog
het einde een begin
dagdromen, dag dromen
dag in dag uit geslapen
uitgeslapen
slaapt ze niet meer in…
Tijdloos Mykonos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 Mensen dagdromen.
Ons schip slaapt.
Veilig aan het anker.
Ruimte lijkt hier ruimer.
Tijd tijdlozer.…
Jij en nog eens jij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Onder de Galatabrug, stroomt de Marmara,
Zal er ooit een tijd verschijnen voor onze liefde,
Of zal het wegstromen als water zoals onder de Galata
Zal ik jou nog eens treffen in Istanbul mijn liefste,
Ik weet het niet, maar de dagen blijven voortduren,
Terwijl ik hier eenzaam onder brug blijf dagdromen…
Destructieve waarnemingen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
929 Vandaag heb ik de dag
teruggelezen in een wanorde
van een steeds
weer terugkomend iets
al zijnde hangen de trossen
aan lome witbeige wolken
waarvan het geluid mij
de dagdromen steelt
en ergens iemand een
piano probeert te stemmen
met klanken van het valste gejank
dat ik nog nimmer had gehoord…
fata morgana
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 laat me dagdromen
dat we samen zijn
ingebeeld genieten
van verzonnen genot
tegengif voor triest gemis
laat me leven in het paradijs
dat enkel in mijn hoofd bestaat
waar we houden van elkaar
verenigd en verstrengeld
telkens weer
en ook daarna…
Er was eens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
551 Nog slaperig haar wangen rozig
lippenrood
de nacht bracht ze niet
dus laat ze maar komen
dagdromen
vol geur en kleur en warme wolligheid
aan romantiek
handen wrijven over armen
langs gesloten ogen
rekken strekken
de fluister glimlacht
begint bij het begin
er was eens ……..…
WINTERSE DAGDROOM
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.415 Verwarming nog een graadje hoger
en buiten weer de wanten aan
'k schrik opeens van mijn eigen gedachten
'k was weer aan het dagdromen gegaan.…
Vragen voor de dagdroom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
899 Dagdromen.
Ben ik het die nu schrijft, de lege onderdelen op papier opvult met stromende gedachten? Ben ik het die het leest, mijn zinnen die woorden waren, mijn woorden die letters waren waar komt het vandaan?
Is het ooit goed, zullen de vragen ooit antwoorden zijn of blijft alles leeg.…
Goffertpark dagdromen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.568 de avondzon schijnt afzwakkend licht
door de kerkhoge bomen
en kleurt het bloemenbed goud
net als mijn verliefde dagdromen
de schaduwen trekken lange strepen
lang en tijdrekkend duurt het wachten
van begraven bloembollen op de lente
die hier zolang overnachten
twee bomen leunen tegen elkaar
ik leun tegen spelende gedachten
de bladeren…
De dagdroom voorbij
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.797 ~~~
ze heeft de soul in haar lijf
en het ritme in haar benen
staart dromerig voor zich uit
terwijl ze zonder aarzeling
de juiste toon inzet
zwoel is de sfeer en
zinderend de lucht
haar frêle postuur
op dat ruime podium
lijkt zo nietig, maar jee
wat is ze groots
geen gebroken spiegels
-she ain’t superstitious-
maar geloof in zichzelf…
dagdroom in purper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
990 bij een schilderij van August G.Carius
hij legt zijn ziel op het doek
met het vederlicht penseel
kiest hij de juiste toon
van 't palet van zijn gemoed
het hoofd volgt 't hart
en sturen de handen
zo komen vormen tot leven
zoals 't dorpsgezicht van Arpaillarques
in purper bijvoorbeeld...
ik ken de schilder en de plek
de warmte van…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Om werkelijke schoonheid te beschrijven
zou een bezoek aan het hemelsblauwe
wellicht echt enorm handig zijn.
Mij daar neervlijen, de plafonds bekijken,
in al die kamers even gaan liggen
jouw huidige voorland voorproeven.
Doodgewoon op mijn rug en alleen staren
met wellicht mijn favoriete blauwe nachthemd
aan en met mijn handen onder mijn…
Ontluikende dagdroom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 Pril in het ontwaken
van het ochtendgloren
dacht hij nog na
over de droomcyclus
die hem zo had weten
te ontroeren in het duister
een ontluikende dagdroom
viel hem ten deel
op het bord, met zijn ontbijt
naast een spiegelei
ontwaarde hij zich
een innerlijke bespiegeling
zuinig in huisvlijt
nijverig in eenvoud
in dat bijzondere…
Genoeg aan de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 Vader, niet dagdromen
in het holst van de nacht
Het is de maan, m’n kind
dat is soms je enige vrind
vaak is het geen overmacht
als de slaap niet wil komen
Vader, wordt toch wakker
het is midden op de dag
Het is de dag, m’n kind
leven is een wrange klucht
wie het donker waardeert
heeft genoeg aan de nacht…
Wat moet ik toch zonder jou..?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
738 Ik zit op de wc en mijn
dagdromen nemen mij mee naar
jou!
Ik veeg mijn achterste af en
zie jouw gezicht, je lach.
Je ogen die stralen, maar
voorlopig zit ik te balen
en heb ik een strop, want mijn
wc-papier is op.
Jij bent er niet en er is
niemand die het voor mij kan
halen.
Hoe moet dat nou, oh wat moet
ik toch zonder jou?!…
het jonge gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 vroege jeugd in de rook van
dagdroom als kort verblijf
een woord dat rijmt op leven
gebruikelijk in de gang van zaken
voortgang als koekoeksklok
niets vernietigt niets
vanwaar deze pauze?
een lichaam dat samenvalt met vallende regen
daarna groeit het jonge gras
ijlt een wolk ontastbaar na…
soms zomaar
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.254 krijgen ijsbloemen op de ramen kleur
hak een wak in ijs
opzoek naar meer
ontdooit mijn hart en leeft
is hoop daar weer
lig met mijn ogen open
en dagdroom in de nacht
ik blaas jouw
zeepbel vol met regenbogen
houd mijn handen op mijn rug
dan spat jij niet uiteen…
Oker gekust
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
747 Dit moeiteloos hangen
in het toegeknepen licht
versterkt plots het verlangen
naar een klank of een gedicht
Ik laat ze zwierig zweven
en dagdroom nog even na
over dit hemelse gegeven
voordat ik buigen ga
In een stilte en die buiging
samen in de serene rust
verpak ik dankbetuiging
en voel mij oker gekust.…