3665 resultaten.
Vrije Vogels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 In het Hoge Noorden vliegen vogels nog als vrije vogels rond.
Puffins, Noordse sterns en Jan van Genten.
Zij zijn levenskunstenaars.
Zij zijn de beste artiesten die ik ken.
Kunstenaars houden van vrije vogels.
Dat is de reden dat ik vóór artiesten,
en tégen vogelverschrikkers van ben.…
Mijn God is enkel gloed en donkerheid
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.814 Mijn God is enkel gloed en donkerheid,
Schoon om te zien, - een wonder te verstaan; -
Daar is niet één als Hij, - doch 'k zie u aan,
En waan dat gij Hem-zelf zijt.
En dus heb ik mijn ziel u toegewijd,
Opdat ze in uw gloed mocht vergaan;
En stil verteren, zonder klacht, voldaan
Met zulk een liefde en zulk een éénigheid.
Zoals twee vlammen…
Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.445 Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd,
En midden in het binnenst heiligdom,
Waar de outerkaars in 't donker gloeit, verbeid
Ik u, mijn lief, mijn zoet sieraad alom!
Ik sloeg mijn ziel dit zoete donker om,
Alleen om ú te ontmoeten, die me altijd
Belooft te komen, in 't geheim, na stom
Eerbiedig beiden ene kleine tijd.
O kom, mijn lief,…
Zoals een vroom man in een heidens land
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.094 Zoals een vroom man in een heidens land
Zich toont op plein en beurs in landsgewaad,
En stalt zijn waar voor 't huis en dingt en praat
Aldoor, om werelds goud, met vreemd' en klant;
Maar sluit dán 't huis met luiken en hij brandt
Zijn zilvren lamp met olie en 't gelaat
Wordt bleek bij 't geel brevier, dat openslaat
Met donk're…
Gemis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
578 feestdagen zijn niet meer
hetzelfde sinds jij bent verdwenen
lijkt de waarheid omhuld door dikke mist
wat de zoektocht bemoeilijkt
toch ben ik bij je
iedere minuut van de dag
hopend op een teken van leven
wordt het langzaam stiller in mij
blijf ik je voor altijd koesteren
in mijn hart, had je nog
zoveel willen zeggen
waar je ook bent…
Vragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Was 't loon naar werk
voor 't schrijven van
zeer vele gedichten
Rechtstreeks uit de kamers van
een bloedend hart?
Was 't slechts lust voor
dat moment? Toen?
Opgestuwd. Begerig
Geilvocht van opgebouwde
jaren en/of
Was 't waarschijnlijk
toch echt' liefde
Opgebouwd in jaren
Een opgewonden liefde
niet slechts een gunst
Was 't…
Die in het donker licht was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Die in het donker
Licht was,
Licht is,
En zijn zal
Die klaar staat
Om mij te omarmen
Als ik aanspoel
Op het strand van
De eeuwigheid…
wie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
729 wie fluistert de dichter
weer troostende woorden in
als zinnen voortdurend beslaan
wie houdt het net vast
onder de woorddanser
wanneer het ritme weer weg is
wie reist mee in het oude hoofd
waar de chaos steeds meer toeslaat
woorden almaar dunner worden
tot de zin ontbreekt…
Koesteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Ik koester...
de stilte in mij
naast het woorden schrijven
in gedachten per gevoel.
Ik koester de oude liefdes, het houden van
en sta tegelijkertijd open voor nieuwe vormen en manieren.
Ik koester de vrijheid in heel het aards als hemels
leven als een groot geschenk.
Heel graag wenk ik naar nieuwe wijsheid, klein en groots:
het leven…
Er klinkt een wijsje,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 Zij ligt op haar bed , een
verstilde pop naast haar
met de ogen half gesloten,
een wilde roos is op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles en het niets
een zacht gezicht verschiet
van tint als ik in haar donkere ogen kijk
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vliegt uit
op een onverwachte morgen
waarin…
Licht van mijn Liefde, dat nu donker werd
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.103 II
Licht van mijn Liefde, dat nu donker werd,
Daar ge in een mist van tranen altijd weent; –
’k Zie als een vlam, die trillende overleent,
Een wonder en een glorie in uw hart.
En gloeiende in het donker uw smart
Slaat ze uit en zoekt, tot alles zich vereent
Met mijne liefde, en vreugd, die om u weent
En in mijn diepste ziel uw naad'ren…
Men wordt pas gemist als men er niet meer is
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Waardering voor de mens
treedt pas in wanneer men er niet meer is,
echter hoe moeilijk kan het zijn de mens
te waarderen bij leven?…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 III
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd:
De wierook brandde — de opgeslagen blaân
Der schriften gloorden — de ark zag 'k openstaan -
Ik had mijn wolk rondom mijn huis gespreid.
En zie, in mijn huis zit een wisslaar aan,
Midden in mijn mysteriën, als beidt
Hij mijne komst: opent de poorten wijd,
Strooit lovers, dat mijn voet moog' binnengaan…
Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.086 V.
Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort,
Zoet wonder van ’t heelal, dat niemand weet,
Brand niet zo duister in die mist van leed,
Maak niet altoos uw schijnsel droef; – gloed hoort
Bij gloed, wat schoon is brengt wat schoon is voort,
Zoet zoekt zoet, lief! och, dat gij ook zo deed,
U zelve zoet, uw zoet Zelf minder wreed,
Dat…
À technisch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
710 Ik ben zo à technisch als de pest,
het is nou eenmaal zo,
en als de ventilator wordt aangezet,
maakt ie een kabaal, wow!
In een vrij moment
een poosje terug,
kreeg ie een sopbeurt,
jawel heel vlug.
'k schoof wat heen en weer,
jawel,
het ding ging open,
supersnel!
Na het reinigen weer gesloten
zoals het hoort
en nergens…
Voltooid Verleden Tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
740 Even zag ik je lopen Dré,
een jonge man met aan de ene hand een kind,
een ander kind er achter aan,
en in de andere hand een tas vol vuurwerk
Maar nee, je was het niet..
Even zag ik je weer zitten Pieter
aan het water, genietend van een broodje paling
en een biertje
Ik knipperde met mijn ogen, je was het niet..
Terug thuis bij Jan…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 So's temend geprewel van stille gebede
kom stemme van ver, waar die awend-rood kwijn,
waar die rande in sterwende glanse verdwijn
en 'n nagalm nog sleep van d' skeidend verlede,
- so's klagte vergete, maar klagend tevrede.
En berustend ook voel ik mij siel als gedra'e
naar d'Eeuwigheid heen, op die loom-lange sla'e
van 'n vo'el o'er…
opgetild
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
702 ruimteschip aarde
de wieg van de mensen
is te benauwd voor
het kleine sterrenstof-lijf
het wollen dekentje
mama de bal de broertjes
de dromen en mensen van
de aarde blijven achter
lieve dappere astronaut
de eerste stapjes zijn gezet
je bent op weg naar zoveel
avonturen boven de zon
je ontsteeg de aarde
nu tover je een ruimte-glimlach…
Mis mij niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 vind mij in de wolken
zoek mij in de zon
gevleugeld of gevlinderd
uitgevlogen of in cocon
plant mij in de aarde
ruik de geuren van een bloem
hoor mij tjilpen als een vogel
als een honingbij vol gezoem
verwar mij niet met leegte
herinner hoe het ooit was
vier dagelijks het leven
stamp in iedere plas…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 (Hollands).
Ik droomde mij in wolken-landen;
het blindend blank der zonnewanden
al zwevend in 't rein azuur,
als lenig marmer reuze-krullend,
de dalen schaduw-purper vullend,
- en goud-gekopt de stapel-muur.
En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting…
Eensaamheid.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.604 Mij vuurtje en ik is op wag,
mij vuurtje en ik alleen;
die awendster
wenk al van ver
en die velde slaap om-heen.
En stadigies sterwe die dag,
so's éen in sij armoed verlaat,
ongesien, ongeag,
sonder suggie of lach,
waar niemand van weet of van praat.
Nou blij die lug alom
in stil aanbidding staan;
geen tampende bel…
Hoe zou het zijn zonder jou?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Alles zou voor mij anders zijn zonder google.
De dagelijkse bezigheden van de grote meerderheid,
een gemak voor hen, voor mij een strijd.
's Ochtends wakker worden en aan je dingen beginnen,
voor vele een gemak, al moet ik eerst de informatie winnen.
Voor hen is het iets wat veelal automatisch gaat,
en moet ik eerst goed bedenken, met mezelf…
Nu de dood spurt zeg ik het je weer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Liefde kan niet sterven
de stilte zal het je doen ervaren,
ervaren wat te koesteren
wat bewaren is en mag zijn,
al zal het onmeetbare leed
ook altijd voelbaar zijn.
Maar weet liefde,
liefde kan niet sterven,
zelfs als ook het zout van tranen
de herinneringen als wijn
zoals je zelf ook gaat ervaren
uiteindelijk nooit op zullen zijn…
Mag ook ik even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Mag ik je schouder om even op uit te huilen,
wees maar stil nu gaan de woorden toch verloren,
ik wil eigenlijk alleen maar even voor verdriet schuilen
nu kan ook ik woorden van troost even niet horen.
Blijf gerust even zitten woordeloos mij warm omringen
soms zijn er gewoon draden onbeschrijfelijke pijn
ooit zal ook ik de vogels weer gewoon…
Wat mag nog komen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Hoe lang de week, de maand het tijdloze
verdagen kan, ik heb geen weet.
Geen weet of zelfs de lupine bloei
doornen van rozen wellicht gehaald worden.
Nu schort er even niets, niets meer of minder
er is een serene rust zonder rare hinder.
De jaren en maanden hebben al vele schaduwen
talrijke vogelvluchten en blauwe luchten
in ons en onze…
Italië stort EU in de afgrond
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
543 Hebt u spaargeld?
Maak het op!
Italië is bankroet
U wacht een strop
De derde economie van de EU
zucht onder een schuldenlast
2000 Miljard euro
is er losjes doorgejast
Ach, als het spannend wordt
redt de rest ons wel
Want als ze het niet doen
komen ze zelf in de knel
Inflatie is onze vrind
Hoe hoger, hoe beter
Onze schuld verdampt…
Het grote bonus- water-voordeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het gemopper is niet van de ( grijze ) lucht
de gehele bevolking steunt en zucht,
weer een regenbui!
Wolken vliegen met een noodgang langs
verliezen water met een grote kans
dat het juist hier valt?
Al weken valt er meer hier- dan daar een plens
het vocht was van de zomer ieders wens,
toen we zuinig moesten doen?
‘t Goede bericht is nu…
Zee van extatisch bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Wat doe ik, nu ik weet dat ik niet meer zo lang te leven heb?
Leven daar het einde stapsgewijs nadert
Stap na stap na stap, maar langzaam maar zeker dichterbij komt
Totaal ongeïnteresseerd reageert Het Einde op mijn Schreeuw om
Hulp, mijn hartenkreet om te leven en mijn vreedzaam verlangen
Naar genezing
Maar laat ik, nu ik weet dat ik niet…
Eerste Metamorfose
gedicht
4.0 met 5 stemmen
347 Op een dag werd je verliefd. Je vel dwong je
op een strooptocht naar troost,
een ander om als een branddeken
over je heen te trekken.
Hormonenroedels raasden door haarvaten
werden sledehonden in een sneeuwstorm,
de ander liet eeuwenoude kuren
in je ontwaken, je eiste blaren
op je heupen, wilde een navel
vol laten lopen met jouw zweet…
KNIPPEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
114 Dat grauwe herfstgras
weg doen: oranje hoedjes
komen tevoorschijn.…