Alle inzendingen over droefheid

316 resultaten.

Sorteren op:

Snelsonnet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
Soms weet ik echt niet wat ik zeggen moet en dat kan door de woorden heen gaan klinken. Ze komen dan van ver, vanuit verzinken in poel van droefenis en tegenspoed. Maar plots schijnt dan de zon over de daken en doet die droefenis ineens weer staken.…
Adeleyd26 maart 2023Lees meer >

Gethsemane

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.585
Eén in die smartelijke uren Met Hem de droefheid verduren Van Zijn verwerping, Zijn smaad ? Moest Hij, die zwartste der nachten, Eenzaam de kruisdood verwachten, Eenzaam de bitterheid smaken Van de triomf van het kwaad?…

Hoopvol

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Nu lente, straks weer zomer en dan herfst wanneer de warme zon weer uren scheen, maar droefheid blijft wanneer de hoop verdwijnt en enkel nog de daagse dingen tellen; waar zijn de bloesems en de vreugde heen of zien we niet het nieuwe water wellen?…
Adeleyd30 maart 2025Lees meer >

Het lijkt alsof...

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 957
Het lijkt alsof mijn droefheid niet meer van me wint Het lijkt alsof de tranen niet meer komen... Het lijkt alsof ik verlost ben van al die nare dromen... Het lijkt alsof... Maar niemand weet hoe ik me werkelijk voel... En dat is nu net wat ik bedoel...…
nijntje23 oktober 2002Lees meer >

Straks Pasen

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 970
Niet ieder lied zal straks gezongen zijn; er blijven droefheid, leed en pijn en heel veel vragen, angst en zorgen, maar bij het krieken van de morgen klinkt toch heel zacht een nieuw refrein. Laat het voor jou ook Pasen zijn en weet je hart bij Hem geborgen.…
Adeleyd7 april 2007Lees meer >

De weemoed hangt tussen de huizen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 736
De weemoed hangt tussen de huizen zoals de nevel over 't veld; hoe dikwijls hebben wij elkaar wat vreugde of droefheid gemeld, maar nu de dagen zo korten en de bomen haast niet meer praten valt er in de harten ook kilte en komen er tranen, onaangekondigd.…
Adeleyd21 oktober 2007Lees meer >

Bezinning

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.425
Als bij een onverwachte stilstand Van een slaande klok het raderwerk wordt geremd Zo voel ik mij het lijf nog door de geest getemd Dan worstel ik met mijn herinneringen Achter mijn bureau Over de loop der dingen Uit mijn jeugd En over tijd en Eindigheid En droefheid die ik op mijn schouders weeg Dan ben ik moe en leeg en toch doet…

schaduw mijn verlangen....

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.130
waar het eerste zonlicht dromen verjaagt in haar warme stralen de ochtend ontwaakt breekt jouw glimlach spiegelend kristal mijn droefheid in tranen die kleurloze nacht schaduwt verlangen dit duister gevoel als het eerste zonlicht beleef ik jou…

Homo Sum I

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.935
Ik was de gróte Minnaar zonder ruste, Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven, Jeugdig omklemmend in een stórm van beven Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste, Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven: Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven, Dán wijl ik…

Allerheiligen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 29
Al is er droefheid, diepe pijn, ze zijn bij God geborgen die ons ontvallen zijn - ze zien een nieuwe morgen. Hij heeft hun naam geschreven voorgoed nu in zijn hart en wil ons vrede geven al is er nog die smart.…
Adeleyd31 oktober 2026Lees meer >

onderweg

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
vastgezeten in een kooi van ijzer voortbewegend over lange, strakke banen vergezeld door illusie, weter van waar-en-daar-naar-toe glas en blik verdwalend in een onwerkelijk landschap waar niet op me wordt gewacht droefheid sijpelt gestaag in mijn hart als illusie laf de benen neemt.…
j.bakx11 september 2006Lees meer >

Tranen

netgedicht
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.786
Door droefheid zijn mijn tranen droog En voel ik dat mijn ziel berust Is zij verlost van pijn en onmacht Kwam de dood als een verlossing En beroerde haar tenslotte zacht Niets kon haar lijf meer torsen Geen vreugde, geen verdriet Haar ogen mat Wie goed kijkt ziet mijn tranen Ze zijn alleen niet nat…

Stille zaterdag

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 706
Ingetogen ademt de stilte omdat er zoveel droefheid is; het leven kent nu enkel maar gemis. De Heer toeft in het graf en vrouwen die Hem volgden zij treuren en verstommen om wie er niet meer is. Maar haast onmerkbaar groeit de bloesem en zet de boom in licht; morgen is er leven de dood zal zijn gezwicht.…
Adeleyd7 april 2007Lees meer >

Waanzin

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 616
Dolend op golven van gedachteloze uitingen in verstoorde bewegingen drijvend verloren in droefheid om wat was en zal zijn of nooit gebeuren gaat Een sprankje hoop diep smachtend naar het oppervlak laat het toe breek door verzeng de koude van kille onrust nu hoopvol Liefde is geworden en zal zijn…
Chris1 december 2008Lees meer >

Angst

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 768
Ze zal zeggen: ‘laat mij het lied maar zingen van pijn, smart en onpeilbare droefheid’…

Hier op de kast

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
In gedachten hoor ik nog jouw stem, tussen de chaos in mijn hoofd van het niet begrijpen, droefheid in mijn hart voelt als muziek zonder klanken.…

Stille zaterdag

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
Ingetogen ademt de stilte omdat er zoveel droefheid is; het leven kent nu enkel maar gemis. De Heer toeft in het graf en vrouwen die Hem volgden zij treuren en verstommen om wie er niet meer is. Maar haast onmerkbaar groeit de bloesem en zet de boom in licht; morgen is er leven, de dood zal zijn gezwicht.…
Adeleyd15 april 2017Lees meer >

Wat het betekent

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 178
De bosuil verscheurde de kermende kuikens van de torenvalk om ze snel op te vreten De harteloze hermelijn beet bliksemsnel alle jongen door om ze daarna een voor een te verslinden De graspieper verloor zijn kroost aan een brutale boommarter de dichter voelde de oneindige droefheid van wat het soms betekent om mens te zijn…
J.Bakx19 augustus 2026Lees meer >

Lenteklacht

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.462
Helderblauw is de hemel De aarde in jeugdige dos, En het bontste gewemel Speelt in 't luchtige bos; Ach mijn hart is een droefheidsbron, Nimmer straalt er de lentezon. Waar 'k mij wend, is er leven Ener bruisende jeugd, En het vurigste streven Naar de vluchtige vreugd. Ach mijn hart is een droefheidsbron, Nimmer straalt er de lentezon…

DE ELLENDIGEN

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.131
ZIJ zijn de zwervers met de doem geboren Van eenzaamheid en eindloos-schrijnend leed: Hun wereld heeft haar diepste schoon verloren Sedert hun droefheid alles ledig weet.…

Afscheid

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
De eerste gele blaadjes vallen al, ze maken me droevig, ja weemoedig. Het omgekeerde van de lente met bloesems die de bomen sieren. Zo gaat het ook met mooie dingen in dit leven, we moeten loslaten wanneer de tijd daarvoor gekomen is. Niets blijft voorgoed en mensen worden ouder, trager, vergeten ook wat hen ooit boeide en doet leven. Het…
Adeleyd5 september 2024Lees meer >

Afscheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
De herfst is veel te vroeg begonnen; ik heb de heide niet in bloei gezien, het lachen van de madelieven niet genoten, het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd… Maar velen gingen die ik goed gekend heb; de ene jong, de andere oud, maar niet het gloeien van het goud van tere liefde dat de wortels voedt en drenkt. Niets van dit alles…
Adeleyd15 september 2024Lees meer >

DOCHTERS SIONS

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Span acht zwarte paarden voor de purperen koets laat witte draperieën haast vrolijk wapperen in de zon Dochters Sions weest niet bevreesd vetes zijn verlaten als vrede in haar geest in droefheid en weemoed begraaf ik mijn doden opnieuw gedragen naar benee…

En de aarde beefde...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
En de aarde beefde onder al dat leefde zo snel dagelijks leven veranderd in een hel niet wetend wat hen overkwam daar in het exotische Bam dat verre land door droefheid overmand bedolven onder tonnen steen niet horend het kermende geween van hun geliefden zoekend wanhopig weinig resultaat boekend…
Ariana28 december 2003Lees meer >

Koninginnedag

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 732
Waar vreugde alom heerst Wreekt de dood zijn grieven Om dan uit het niets toe te slaan Meedogenloos ongeremd vals En wee hen die geliefd zijn Daar richt zijn venijn zich op Mokkend telt hij de slachtoffers En bereidt zich voor op het volgende Droefheid gehuld in grauwsluier Verslagen buigen wij het hoofd…

wachtend tot het niet meer kan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
in het angstaanjagende nu staat de radeloze moeder aan gesloten poorten in haar wanhopig wachten omhelst ze verbeten het ongewisse rekt ze de tijd verder en verder uit schuift ze het noodlot voor zich uit tot het kantelende ogenblik waarop niets meer hetzelfde is zwijgend torst ze de droefheid van het leven met zich mee trekt ze zich…
J.Bakx30 april 2015Lees meer >

Zij vond haar rust

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.885
In het vroege ochtendlicht op het verlaten Castricumse strand liep een eenzame man gebogen zijn hoofd denkend aan haar voetstappen die hij nu naast zich mist een enkele druppel zeewater die de wind op zijn gezicht heeft geblazen vertaalt de droefheid van zijn dagen en toch als hij even omhoog kijkt toont hij het begin van een voorzichtige…
marcel19624 augustus 2006Lees meer >

de liefde denkt

netgedicht
3.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 40.150
wat is ze mooi ze knikkebolt in jugendstil de groene droefheid van papavers in de trein kwijnt zij tegen de stang in de deuropening en lacht zo nu en dan naar hem amos, ze moet daar zijn die bijeenkomst is belangrijk liefde denkt toch geen kwaad zij zwijgt zij zwaait en tilt bij haar vertrek door lust omstuwd een knie…

De schittering op het water

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 866
De droefheid van de rouwenden, het afscheid dat er nooit was, de ruzie die toch niet gezocht werd, de vriendschap verbroken of nooit gegroeid, de weigering tot verzoening, kinderen in pijn en onbegrepen, waarom toch dit allemaal?…
Adeleyd30 juli 2009Lees meer >

Mist

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
Deze dag is als een moede man die in een straat grijs en stil, zijn droefheid niet verkroppen kan maar toch niet huilen wil. Over natte wegen zweeft een waas van onverschilligheid, het is net of alles wat er leeft opzo'n grauwe dag in stilte lijdt.…
H.J.Breuren19 oktober 2009Lees meer >