Alle inzendingen over gekrulde vacht

377 resultaten.

Sorteren op:

Avondblues

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 799
Blijf bij me als de avond valt met de pijn en de koude nacht tot na de dromen die weer komen Over de wind die de bloemen striemt tot ze hun kopjes maar laten hangen sommigen voor altijd geknakt anderen slechts tijdelijk gebogen Over de vlinders met gekrulde tong die begerig naar nectar zoeken in gebogen of geknakte bloemen vermoeid…

Komt goed

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 974
Blootvoets over de rijp op het groen worstel ik me door een gordijn van mist beseffend hoe ik muren metsel en struikel over lange tenen van ijs Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken doorspekt van cynisme rennend langs lege populieren hijg ik wolkjes in cirkels In 't hoekje van jouw schaduw zie ik tinten, rose, wit, purper zeg…

In vaag mineur

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
de lijnen in je gezicht laten je leven lezen de tijd heeft ze niet getekend wel jouw boek gevuld met jaren waarvan de letters plezierig zijn gekruld of korte hoofdstukken die vaak eindigen in vaag mineur naast periodieken vol daadkracht zonder oeverloos gezeur je ogen schrijven weinig meer de inkt lijkt bijna op maar…

Orangina

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
't Is ongelofelijk maar waar, Ettina 'k Dacht gisteren nog aan die toffe peer Z'n lintjes en dat zomers lenteweer 'k Ben ook gekruld van binnen, zegt Amina, Mijn lief in tegenspoed, me telkens weer Net als Annet en Kitty uit Cortina Maar 'k hef het glas op jou, miss Orangina Jouw Lenteliedje vraagt voorwaar om meer Dan…

In de jaren zeventig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Laat me heden solitair zijn en schaamteloos als de kat die haar vacht laat glimmen, in de late avondzon.…

Onze cavia: in memoriam

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Je prachtige vacht Die helder glansde In de ochtendzon Je nieuwsgierigheid Wanneer je op verkenning Door de kamer trok Tot vannacht het einde kwam Jou meenam In zijn kille greep Ik aaide Tot je hartslag Verdween in de stilte Niet wij Maar jij Vertroetelde ons…
MVE23 februari 2008Lees meer >

sneeuw

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 866
Vlokken, vlokken, overal dwarrelen zachtjes neer dikker, dikker wordt de vacht en langzaam verzacht 't straatrumoer geruisloos wordt het verkeer donker zakt op de witte wereld het avondrood gloort en de sneeuw valt voort.…
ria18 december 2009Lees meer >

We zwijgen als de nacht

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.362
Jij was stil en viel niet op Alleen je zacht gelaat En je gekrulde lokken Ik zag de wereld door mijn ogen Als kind vaag en merkte niet de kloof Dat mijn spreken en jou zwijgen groter werd Nu zijn we ouder en leven in andere huizen Met onze liefdes die verschillend zijn Ik wil je zoeken en omarmen Maar kan je stilte niet bereiken Zo…
batsie11 augustus 2009Lees meer >

Bed

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.350
Een hand ligt naast je met gekrulde vingers. Doe ik mijn hand erin, de jouwe sluit zich, neemt die van mij en legt hem op je hart, je andere eroverheen. Wat heet liefde.…
Eva Gerlach5 februari 2013Lees meer >

Ogenblik

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Er school meer vrouw in jou dan je gekrulde wimpers prijs gaven. Mijn hart smolt voor een ogenblik dat oneindig is.…

Kopland ( of het cadavre exquis )

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Of neem dan verlaten huizen, een oog dat valt op behangpapier, gekruld door tijd en tochtige kieren een muur die fluistert van kindervertier. Een bank onder een appelboom, hoogzomer nu, we drinken wijn en stromen langzaam leeg, in de schemering zingt een late merel van opgeven.…

koestal

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
als je het hek over kon streelde je de warme vacht van koeien onderweg als je kon blies je vaart in de molenwieken in de rimpelloze sloten liep je met het vee mee de stal in, rillend, huid aan huid liet je tijd zijn liet je de zon liet je d’r niet los…
fp. tuinder27 september 2009Lees meer >

Schapen op de hei

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.702
De zon doorvonkt het bruin wollig haar, Verzilvert de randen Met blinkende banden — De vachten, Ze wachten De knippende schaar.…

Kanoën in de mist

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Gefileerde koeienruggen drijvend in een wolkenzee, en schapenwollen vachten wiegen deinend met hen mee. Aan de horizon een boomkruin en ook nog een zwevend dak. Reigerkoppen zonder poten staren in dit wolkenpak. Oorverdovend is de stilte in dit onherkenbaar land. En mijn hoofd, ook zonder lichaam peddelt naar de wallenkant.…

afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
in de loop van vele vervagende jaren raakte ik je kwijt in een duistere uithoek van mijn lichaam klonteren weggeëbde opeengehoopte herinneringen samen tot een amorfe massa zoals vergeelde foto's in een kille kelder gepropt in uiteengevallen vergeten kartonnen dozen zich gekruld en gescheurd een weg naar buiten wurmen waar de hongerige…
J.Bakx23 januari 2014Lees meer >

Kopland.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 831
Of snuisteren in verlaten huizen dan een oog dat valt op oud behangpapier, gekruld door de tijd en vochtige kieren, een muur die fluistert van kindervertier. Een bank onder een appelboom, laatzomer nu, de zon die stemmig door je glas schijnt. De schemer die ons soms verrast, de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…

In eenoog koningsland

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
waar vroeger zwart een eenling was verzamelt ze nu macht uitgestoten door het schapenwolle wit toont zij vol trots haar vacht licht excentriek in eenoog koningsland draagt zij de knoet graag in de hand handhaaft kuddegeest zo dat geen beest zich onderscheidt en alles bij het oude blijft…

alweer oktober

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 767
drie haiku's ~~~~~~~~~~~~~~~~ vogels verdwijnen op de vleugels van stormen het jaar keert zich om ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ brons, bruin en roodgoud zon versiert herfstbladeren zaad draagt nieuw leven ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ de oogst is binnen bomen schudden hun vacht af wortels kruipen diep ~~~~~~~~~~~…
rietvr1 oktober 2009Lees meer >

RonUILdo

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.463
Kort gedrongen slaapt er rond de 'zestien' de RonUILdo in een veel te volle vacht Zijn shirt doet enkel nog goddelijkheid verraden vol verlangend heilig geel naar dribbels van kanarie pracht ------------------------------- W.K. gedicht Den Haag FM 28-6-06…

Observatie.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Rattig wezen, vale vacht, zo kom ik je tegen. Met armzalig oogcontact scheiden onze wegen. Met je schouders naar beneden en je blik zo erg vernauwd ben je net een zielig katje dat niet langer meer miauwt.…

Sappho

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.207
Jij cliché schilderij Breed gekruld en duur omlijst Je danst zo.…

Grote pret

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.099
oogvocht stroomt over het kind kijkt me aan een traan glijdt vol glans langs een guitige glooiing gekruld tussen wang en neus zilt een zoete lippendans een fietsenstalling spreidt met grote pret omlijst kirt een roze tong vrolijkheid spat en springt over van de natte mond ontregelt beide handen zelfs de voeten draaien rond…
Ludy Bührs10 november 2008Lees meer >

De boulevard

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 456
hoe lente je haar al lichtjes high light kleurde na maanden lang het winters blond ik proefde de eerste prille tonen als voorjaars melodie uit het zilt blauw golvenlied joyeus rokten kort nog op de gok hun lichte benen terras genietend onder warme zon een tikje fris windje uit de nog koude zee dolde in de grote bos gekrulde…
wil melker25 januari 2021Lees meer >

de wolf

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.429
ik loer naar beneden naar de dorpelingen in de sneeuw de sneeuw, die als een winterse streling hun gezichten streelt ik heb maanlicht in mijn ogen ruw en donker is mijn vacht als schors van de bomen waaronder ik wacht op de mooie herdersjongen zo maagdelijk blank en zoet van geur die het wit van de sneeuw zal veranderen in een bloedrode…
erik14 juni 2005Lees meer >

Achterdocht

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Vergeten in dalen schemerrood, dicht bij elkaar, verstopt onder vacht. Verdreven in jacht, als deelgenoot. Verborgen in vroege ochtenddauw, met flarden aarzelend licht. Het drijven van warmte op de kou. Verraden door een mozaïek van geurig zwakke vleugen. Haastig vlucht de leugen, angstig en ziek.…
WOLF15 juli 2002Lees meer >

Niet voor de poes

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 734
ik snuif de geur van zomer na een regenbui het blad, groen en jong krult zich om water op te slaan langzaam dalen druppels op de vacht van de birmaan die zijn luie dagen spint hij knippert met zijn ogen rekt zich een tijger kromt zijn rug en met trillende staart sproeit hij mijn zomer van de kaart…
Hanny21 juni 2010Lees meer >

Markt in Buchy

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 942
Geuren, veren, snavels, kleren, staarten, vachten, kazen, vruchten, luchten, pluizen, overdekt, wollig, donzig, meter strekt. In geschuifel, luifel, luifel, staat ze stil, neusvleugels trillen, spiedend, speurend, rij na rij, ruikend, snuivend, mmm … daar is hij. Hij!…

De echte wereld

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
heb de plaatjes en filmpjes gezien van dieren die op mensen lijken kleertjes aan hun stemmen en lach zelfs de kus en een traan maar ik wil ze zelf ontdekken hun geur en eigen geluid de warmte van vacht kunnen raken en weten waarom die ook plast ik wil voelen en ruiken bewegen en leven in de echte wereld daarbuiten…
wil melker28 september 2013Lees meer >

De Beer

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.612
Er liep een beer in het veld Lichtelijk waggelend beetje uitgeteld Zijn hoge leeftijd speelde hem ook wel parten Hij had ook al zo vaak op nieuw moeten starten Maar nu liep hij toch op zijn laatste poten De dagen die hem restten wist hij naar de kloten Zeer vermoeid als hij was, vale vacht gescheurde pezen Toekomst voorbij, weg die glorieuze…

Krullend haar

hartenkreet
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.245
mijn wezen heeft de spiegel helemaal opgevuld dat komt door mijn haar, dat is namelijk gekruld ik kan het niet geloven, maar ik ben ermee geboren...…
Lin15 mei 2007Lees meer >