377 resultaten.
Avondblues
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
799 Blijf bij me als de avond valt
met de pijn en de koude nacht
tot na de dromen die weer komen
Over de wind die de bloemen striemt
tot ze hun kopjes maar laten hangen
sommigen voor altijd geknakt
anderen slechts tijdelijk gebogen
Over de vlinders met gekrulde tong
die begerig naar nectar zoeken
in gebogen of geknakte bloemen
vermoeid…
Komt goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
974 Blootvoets over de rijp op het groen
worstel ik me door een gordijn van mist
beseffend hoe ik muren metsel
en struikel over lange tenen van ijs
Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken
doorspekt van cynisme
rennend langs lege populieren
hijg ik wolkjes in cirkels
In 't hoekje van jouw schaduw
zie ik tinten, rose, wit, purper
zeg…
In vaag mineur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 de lijnen
in je gezicht
laten je leven lezen
de tijd
heeft ze niet getekend
wel jouw boek gevuld
met jaren
waarvan de letters
plezierig zijn gekruld
of korte hoofdstukken
die vaak eindigen
in vaag mineur
naast periodieken
vol daadkracht
zonder oeverloos gezeur
je ogen schrijven
weinig meer
de inkt lijkt bijna op
maar…
Orangina
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
528 't Is ongelofelijk maar waar,
Ettina
'k Dacht gisteren nog aan
die toffe peer
Z'n lintjes en dat zomers
lenteweer
'k Ben ook gekruld van binnen,
zegt Amina,
Mijn lief in tegenspoed, me
telkens weer
Net als Annet en Kitty
uit Cortina
Maar 'k hef het glas op jou,
miss Orangina
Jouw Lenteliedje vraagt
voorwaar om meer
Dan…
In de jaren zeventig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Laat me heden solitair zijn en schaamteloos
als de kat die haar vacht laat glimmen,
in de late avondzon.…
Onze cavia: in memoriam
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.281 Je prachtige vacht
Die helder glansde
In de ochtendzon
Je nieuwsgierigheid
Wanneer je op verkenning
Door de kamer trok
Tot vannacht het einde kwam
Jou meenam
In zijn kille greep
Ik aaide
Tot je hartslag
Verdween in de stilte
Niet wij
Maar jij
Vertroetelde ons…
sneeuw
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
866 Vlokken, vlokken, overal
dwarrelen zachtjes neer
dikker, dikker wordt de vacht
en langzaam verzacht
't straatrumoer
geruisloos wordt het verkeer
donker zakt op de witte wereld
het avondrood gloort
en de sneeuw valt voort.…
We zwijgen als de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.362 Jij was stil en viel niet op
Alleen je zacht gelaat
En je gekrulde lokken
Ik zag de wereld door mijn ogen
Als kind vaag en merkte niet de kloof
Dat mijn spreken en jou zwijgen groter werd
Nu zijn we ouder en leven in andere huizen
Met onze liefdes die verschillend zijn
Ik wil je zoeken en omarmen
Maar kan je stilte niet bereiken
Zo…
Bed
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.350 Een hand ligt naast je met gekrulde vingers.
Doe ik mijn hand erin, de jouwe sluit zich,
neemt die van mij en legt hem op je hart,
je andere eroverheen. Wat heet
liefde.…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 Er school meer vrouw in jou
dan je gekrulde wimpers prijs gaven.
Mijn hart smolt
voor een ogenblik
dat oneindig is.…
Kopland ( of het cadavre exquis )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Of neem dan verlaten huizen,
een oog dat valt op behangpapier,
gekruld door tijd en tochtige kieren
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
hoogzomer nu, we drinken wijn en stromen
langzaam leeg, in de schemering
zingt een late merel van opgeven.…
koestal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 als je het hek over kon
streelde je de warme vacht
van koeien onderweg
als je kon blies je vaart
in de molenwieken
in de rimpelloze sloten
liep je met het vee mee
de stal in, rillend,
huid aan huid
liet je tijd zijn
liet je de zon
liet je d’r niet los…
Schapen op de hei
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.702 De zon doorvonkt het bruin wollig haar,
Verzilvert de randen
Met blinkende banden —
De vachten,
Ze wachten
De knippende schaar.…
Kanoën in de mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Gefileerde koeienruggen
drijvend in een wolkenzee, en
schapenwollen vachten wiegen
deinend met hen mee.
Aan de horizon een boomkruin
en ook nog een zwevend dak.
Reigerkoppen zonder poten
staren in dit wolkenpak.
Oorverdovend is de stilte in
dit onherkenbaar land.
En mijn hoofd, ook zonder lichaam
peddelt naar de wallenkant.…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
733 in de loop van vele
vervagende jaren
raakte ik je kwijt
in een duistere uithoek
van mijn lichaam
klonteren weggeëbde
opeengehoopte herinneringen
samen tot een amorfe massa
zoals vergeelde foto's
in een kille kelder gepropt
in uiteengevallen vergeten
kartonnen dozen zich gekruld
en gescheurd een weg
naar buiten wurmen
waar de hongerige…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Of snuisteren in verlaten huizen dan
een oog dat valt op oud behangpapier,
gekruld door de tijd en vochtige kieren,
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
laatzomer nu, de zon die stemmig door je glas schijnt.
De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
In eenoog koningsland
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
580 waar vroeger
zwart een
eenling was
verzamelt ze
nu macht
uitgestoten
door het
schapenwolle wit
toont zij vol
trots haar vacht
licht excentriek
in eenoog
koningsland
draagt zij de knoet
graag in de hand
handhaaft
kuddegeest zo
dat geen beest
zich onderscheidt en
alles bij het oude blijft…
alweer oktober
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
767 drie haiku's
~~~~~~~~~~~~~~~~
vogels verdwijnen
op de vleugels van stormen
het jaar keert zich om
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
brons, bruin en roodgoud
zon versiert herfstbladeren
zaad draagt nieuw leven
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
de oogst is binnen
bomen schudden hun vacht af
wortels kruipen diep
~~~~~~~~~~~…
RonUILdo
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.463 Kort gedrongen slaapt
er rond de 'zestien'
de RonUILdo in een
veel te volle vacht
Zijn shirt doet enkel
nog goddelijkheid verraden
vol verlangend heilig geel
naar dribbels van kanarie pracht
-------------------------------
W.K. gedicht Den Haag FM 28-6-06…
Observatie.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Rattig wezen, vale vacht,
zo kom ik je tegen.
Met armzalig oogcontact
scheiden onze wegen.
Met je schouders naar beneden
en je blik zo erg vernauwd
ben je net een zielig katje
dat niet langer meer miauwt.…
Sappho
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.207 Jij cliché schilderij
Breed gekruld en duur omlijst
Je danst zo.…
Grote pret
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.099 oogvocht stroomt over
het kind kijkt me aan
een traan
glijdt vol glans
langs een guitige glooiing
gekruld tussen wang en neus
zilt een zoete lippendans
een fietsenstalling spreidt
met grote pret omlijst
kirt een roze tong
vrolijkheid spat en springt
over van de natte mond
ontregelt beide handen
zelfs de voeten draaien rond…
De boulevard
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
456 hoe lente
je haar al lichtjes
high light kleurde
na maanden lang
het winters blond
ik proefde
de eerste prille
tonen als voorjaars
melodie uit het
zilt blauw golvenlied
joyeus rokten kort
nog op de gok
hun lichte benen
terras genietend
onder warme zon
een tikje fris
windje uit de
nog koude zee
dolde in de grote bos
gekrulde…
de wolf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.429 ik loer naar beneden
naar de dorpelingen in de sneeuw
de sneeuw, die als een winterse streling
hun gezichten streelt
ik heb maanlicht in mijn ogen
ruw en donker is mijn vacht
als schors van de bomen
waaronder ik wacht
op de mooie herdersjongen
zo maagdelijk blank en zoet van geur
die het wit van de sneeuw zal veranderen
in een bloedrode…
Achterdocht
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.074 Vergeten in dalen schemerrood,
dicht bij elkaar, verstopt onder vacht.
Verdreven in jacht,
als deelgenoot.
Verborgen in vroege ochtenddauw,
met flarden aarzelend licht.
Het drijven van warmte op de kou.
Verraden door een mozaïek
van geurig zwakke vleugen.
Haastig vlucht de leugen,
angstig en ziek.…
Niet voor de poes
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
734 ik snuif de geur van zomer na een regenbui
het blad, groen en jong
krult zich om water op te slaan
langzaam dalen druppels
op de vacht van de birmaan
die zijn luie dagen spint
hij knippert met zijn ogen
rekt zich een tijger
kromt zijn rug
en met trillende staart
sproeit hij mijn zomer van de kaart…
Markt in Buchy
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
942 Geuren, veren, snavels, kleren,
staarten, vachten, kazen, vruchten,
luchten, pluizen, overdekt,
wollig, donzig, meter strekt.
In geschuifel, luifel, luifel,
staat ze stil, neusvleugels trillen,
spiedend, speurend, rij na rij,
ruikend, snuivend, mmm … daar is hij. Hij!…
De echte wereld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 heb de plaatjes
en filmpjes gezien van
dieren die op mensen lijken
kleertjes aan
hun stemmen en lach
zelfs de kus en een traan
maar ik wil
ze zelf ontdekken
hun geur en eigen geluid
de warmte van vacht
kunnen raken en weten
waarom die ook plast
ik wil voelen en ruiken
bewegen en leven
in de echte wereld daarbuiten…
De Beer
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.612 Er liep een beer in het veld
Lichtelijk waggelend beetje uitgeteld
Zijn hoge leeftijd speelde hem ook wel parten
Hij had ook al zo vaak op nieuw moeten starten
Maar nu liep hij toch op zijn laatste poten
De dagen die hem restten wist hij naar de kloten
Zeer vermoeid als hij was, vale vacht gescheurde pezen
Toekomst voorbij, weg die glorieuze…
Krullend haar
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.245 mijn wezen heeft de spiegel helemaal opgevuld
dat komt door mijn haar, dat is namelijk gekruld
ik kan het niet geloven, maar ik ben ermee geboren...…