2035 resultaten.
Zij sluimerde door straten.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
783 verloren ziel
alleen gelaten
niet in staat
om te praten
dook en viel
op haar gelaat
droogt tranen
met een oude doek
blijft maar staren
de geest is zoek…
Herfstbos
poëzie
3.1 met 36 stemmen
3.487 Alleen gelaten
Wacht alles stil -
Wacht het gelaten
Der wereld wil.…
Een hete zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
848 GELATENHEID
Dat is wat men doen moet.
Doen als de warmte teveel wordt
Doen als warmte hitte wordt.
Gelaten zijn.
TEVEREDENHEID
Dat is wat men moet zijn
Als de regen naar beneden klettert.…
VEROVER MIJN HART
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
503 verover mijn hart
de slotbrug is weer
naar beneden gelaten
de deuren staan open
ik kan je beloven
de schietgaten zijn
onbemand gelaten
laat mij hopen
dat je mij weer wil innemen
ik was zo verward
laten we dat wat zo fijn
was opnieuw een kans geven…
Bladstil
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.651 Een vallend blad
op een gelaat
dat ik eens liefhad
Zachtjes glijden vingers
door verleden heen
tranen ach ik ween
Stil, het is goed
je hebt geboet
bent nu bevrijd
Lachend dansend blad
op een gelaat
dat eens werd gehaat
-------------------------------
uit: 'Woordkunstwoord', 2010.…
Inquisitie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
422 In - door Spartaanse training - topconditie
Legt zij tweehonderd meter af in stijl,
Waarna een persmuskiet met botte bijl
Een rol vertolkt als lid der Inquisitie.
Als nummer twee krijgt zij een kruisverhoor,
In vredesnaam, waar doet zij het nog voor.…
Grafdicht
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.304 Verstild, gelaten
Wacht een versteend dodenbos
Op begeestering…
Kroonjuweel
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
580 hoe schoon uw gelaat
gevat in scharlakenrood
oh, hersftadonis…
ondoordringbaar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
505 oude verhalen
zwerven gelaten over
mistige streken…
Wat er komen gaat
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
750 In polikliniek
wacht veteraan gelaten
op wat komen gaat.…
Een dode dichter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.486 Ik heb er nog geen traan om gelaten.
Ik heb er niet om gehuild.
Ook dichters gaan dood.
Dat weet je, ook dichters gaan dood.
Of je een dichter lang kent,
of kort, of een beetje.
Dichter of niet. Dat maakt niet uit.
Steeds vers verdriet, maar,
Ik heb er niet om gehuild.
Ik heb er nog geen traan om gelaten.
Ook dichters gaan dood.…
Aanpassen...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 Door mij
Aan te passen
Aan ieder ander
Heb ik mijzelf
In de steek gelaten
En ben ik verdwaald…
Ad nauseam
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
161 Mijn vermoeide gelaat kraakt
Bij elke zucht die ik slaak
Ontdaan van mijn jeugdige moed
Aanschouw ik de sleur nog eens goed
Ben ik dan iets kwijt geraakt
Met elke zucht die ik slaak?
In de ochtend, als ik weer moet
En de sleur mij wederom groet
Kraakt mijn zuchtend gelaat
Tot ik eens - met moed ontwaak…
Dood
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.553 Kijkend in't gelaat,
van hij die kilte omvat,
weerspiegelt mijn dood.…
Rigardus Rijnhout
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
767 Trots met mijn gebronsd gelaat
Zat ik toch liever.…
Wachtend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Ik ben de vrouw die alleen
werd gelaten,
die altijd werd verlaten
maar toch wacht want
ze verwachtte immer.…
Intrige
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De keuze verraadt
Het ware gelaat
De maskers vallen
Door ze te dragen…
Ik spuug
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.856 Ik spuug hem
woede in 't gelaat
Hij zegt
Wat ben je mooi
zo kwaad
en wist mij uit…
lotus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 uit de modder
groeit de
lotus
naar het
licht
als het gelaat
van een
beminde
die opziet
naar de maan…
Je hebt me alleen gelaten...
poëzie
3.7 met 339 stemmen
62.776 je hebt me alleen gelaten
maar ik heb het je al vergeven
want ik weet dat je nog ergens bent
vannacht nog, toen ik door de stad
dwaalde, zag ik je silhouet in het glas
van een badkamer
en gisteren hoorde ik je in het bos lachen
zie je, ik weet dat je er nog bent
laatst reed je me voorbij met vier
andere mensen in een oude auto…
Lekken is de Haagse ziekte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Ís heel politiek Den Haag vandaag
Niet een kinder-creche?
Een kinder-creche met luiers!
Die maar blijven lekken
Zelfs met de juiste pampers!
Maar deze bewuste incontinentie:
Impotentie van bedoeld goed gedrag
Is niet op te vangen, te stoppen
Maar blijft wel heel irritant
Als ‘t druppelen van ‘n kraan vannacht!…
Drenkeling
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
2.139 met jou
gelaten in mij…
Aanstelleritus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Wat zou je toch
een aangenamer mens
zijn geweest
als je die artiestennaam
naar het grof vuil
had gebracht
en die verkleedkleren
op zolder had gelaten.…
Mama, waar heb jij het geluk gelaten
gedicht
3.4 met 47 stemmen
26.015 -----------------------------------
uit: 'Mama waar heb je het geluk gelaten',
een nieuwe bundel van Ted van Lieshout,
die in september 2005 zal verschijnen.…
Maar de zee blijft...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Eeuwige zee
en als golven
rijzen
en dalen
dagen
en nachten
die het gelaat van vlees boetseren
Gelaat dat verwelkt
en sterft
In het nachtelijk uur
op bed gelegen
in de herfst van het leven
Een leven dat zocht
maar nooit vond
want het zocht dat wat is -
de Ene Onveranderlijke Zee
Golven rijzen
en dalen
maar de zee blijft…
Zolder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 De vlizotrap naar onderen gelaten
De zolder stap voor stap toen opgegaan
Je wilt niet weten wat ik daar zag staan
In verre hoeken en verloren gaten
Versleten schoenen in diverse maten
Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan
De vlizotrap naar onderen gelaten
Je wilt niet weten wat ik toen zag staan
Een monty coat waaraan de motten vraten
Wat…
Op mijn bureau
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.024 Mijn
zoetekauw had er haar
ijsjes voor gelaten
in Warschau.…
achteraf
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.338 achteraf is voorbij
je bent nú vrij
om te doen
wat je tóen
hebt gelaten
houd dat altijd
in de gaten…
Rouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
268 Wel honderd dichtsels
zond ik naar de hemel
in de hoop
dat je er een leest
de tranen ziet
die ik heb gelaten
dan zijn ze niet
voor niets geweest…
het dode stuk van de rivier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
538 vreemd is het gelaat
van de nacht
en als losgeraakte touwen
stromen twee rivieren
regen is wat er liggen blijft
lakens alleen gelaten, in de nabijheid
van morgen
ik herken ze niet
en de stappen die ik zet
ter hoogte van jouw ademhalen
sterven bij leven
ontheemd tot op het laatste woord
wie zal nog de oevers zien
uit dode rivierarmen…