343 resultaten.
Dorenpijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
341 Hand
Zij reikt mij haar hand
Maar die in wildernis van dorens groeit
En als hun bleke vingers toch vergaan
Dan ligt de roos gedood in dorenpijn
Dan zien ze elkander als ontwaakten aan
In haar verliefde hand…
Bijzonder
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.431 Doch maken we ons geen illusies
Dat brengt enkel desillusies met zich mee.
Ook verwachten we geen wonder,
Laat ons elk apart zijn, en toch bijzonder.…
Zelfbeeld
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
826 En weer spoken de illusies
door je brein.
Ben je of ben je niet?
Durf je of durf je niet?…
Ilusies
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.467 Het hart dat geen maat meer kent
ontregeld door begeerten en de lust
hart zo diep en o zo groot
hongert naar de nooit geproefde smaak
al klinkt het nog zo zwaar
alle illusies reeds lange tijd begraven.…
illusie trekt in orgels
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
952 droogstand
in de kweek
van illusies
geeft verzuring
ontstemming bij de organist
men ziet
vooral bij mondorgels
groene doorslag
in pijpjes
men vermoedt
het vale grijs
van schuim
op lippen
met afgewend gelaat
wordt ontluisterd…
Naar zijn idee
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.302 gedichten zijn eenzaam
reizen meestal alleen
in gedroomde illusies
soms barsten ze
als geblaasde bellen
in de lucht
zo zijn gedichten nu eenmaal
vluchtige indrukken
in ballonnen losgelaten
vliegend naar ongekende horizonten…
Na de val
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
954 Gehavend is het peloton vertrokken
Geschaafd, getekend, armer aan illusies
In voorportalen van hun eindconclusies
Toch strijden ze weer fier en onverschrokken
Zo brengt De Val ons retro-romantiek
Van taaie-ouwe-krijgers-heroïek…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 weerkaatst langs glazen schaduwen
brekend glas verbrokkelt mijn illusies
scherven doorboren mijn ziel
slierten van nevel
dragen mijn tranen naar golven van weemoed
verlangens blijven achter
op mijn verlaten strand van de herinnering…
Woede
hartenkreet
4.7 met 98 stemmen
3.742 Mijn ingehouden woede,
Niet om te zetten in zinnen,
Alle illusies vervallen tot wanhoop
Opstandig diep van binnen,
Verwoest heel mijn doen en denken,
Mijn ingehouden woede,
In woorden niet uit te drukken,
En hij is in ieders ogen
De heer van het fatsoen !…
Wentelen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
465 tussen dromen en waken
raakt mijn hand niets
terwijl de voet al aardt
flarden van illusies
bespelen dag en nacht
zo wentel ik als mens
eeuwenlang in dromen
leven en dood zijn een vorm
van dezelfde energie…
Restjes Oud
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
884 de zwaarte van
miljoenen zuchten
is voelbaar in de lucht
restjes kerstdiner
worden geserveerd
op kliekjesdag
mensen slepen zich
naar supermarkten
zoeken een vers jaar
verloren illusies
knallen als sterbloemen
dromen bloeien open…
Proloog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
821 Op de eerste dag er vol tegenaan
met meer dan vijftig over het asfalt,
wielrenners in seconden kaltgestalt
in een vervuilde stad als wielerbaan
die één dag illusies vrij de loop laat
wie er zonder dope de Tour winnen gaat.…
Ontkenning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 Met de kop in het zand,
geloven we in illusies.
Ik ben mijn bezit.
Ik ben wat jij zegt.
We zijn wat we doen.
Laten we het zand,
uit onze ogen wrijven.
Schud vijanden de hand.
Geef geliefden een zoen.…
De weg naar de wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 dromen
over illusies
die wonen
in de wolken
lopen
over de weg
die naar
de wolken leidt
dromen
over de vrijheid
daar hoog
in de lucht
de vrijheid
waar we
naar verlangen
de vrijheid
die vaak alleen
in dromen
lijkt te bestaan…
Geannuleerde reis
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.085 Illusies niet meer van gewicht
sluit ik 't venster voor de dromen
waarvoor ik toch niet langer zwicht
en spuw de leegte die gaat komen
mijn laatste levensdrang in het gezicht.…
Ik draag het naakt
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.433 Neem nu mijn hand [mijn liefste]
die eelterig de tijd volbracht
waar ‘t grijpen de jaren vergeelde
in bochten die naar wij dachten
nimmer meer zouden rechten
Ondoordacht en onwetend
door de tijd gedwaald - al was jouw
lichaam het boek dat ik mocht lezen –
toch kwam ik aan en overgrensde
illusies en bakens die slechts
fonteinen aan de horizon…
Vanavond hoorde ik
gedicht
3.2 met 16 stemmen
9.634 Toen ik later
naar buiten keek
klom een ronde
witgloeiende schijf
boven de daken uit
en ik betrapte me
op dezelfde koppigheid
waarmee ik andere
gedeukte illusies
in ere houd.
-------------------------------------
uit: 'De rots van Gibraltar', 1969.…
Het illusieparadijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 Droomkleurig als ze waren
verwachtingen doordrenkt van rozengeur
vol open deuren naar de toekomst
met de schone schijn van als en dan
maar het was een sprong
naast het gat in de lucht
recht in de geslepen messen
van wat het noodlot leek
maar eigenlijk gewoon de realiteit
die zich niet weg liet dromen
rest de repeterende vraag:
hoe desillusie…
midden alle eeuwigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
582 is de dood ermee gemoeid
wanneer ik moegedragen illusies
weggeef aan de bloemen
in mijn tuin
die als vanzelf verder bloeien
naar herfst
of heb ik tijdens dit loslaten
midden alle eeuwigheden
mijn waarheid ontdekt
beleef ik leven nu echt…
Licht dat liefde is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Achter de waan van onze illusies,
blijft trouw ons hart kloppen,
stroomt ons bloed.
Achter de waan van domme macht,
leven sterfelijke gedachten,
wachtend op de dood.
Achter de waan van blindheid,
zien blinden licht.
Licht laat leven.
Licht dat liefde is.…
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,
dat geen einde kent,
geen begin.…
De ziel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.284 haar leven duurt nog
als de wormen zijn uitgegeten
haar vlees is niet te zien
maar doordringt de kamer
met gedachten
haar kracht is
als een inktvlek op een laken
een ronde golf in een vijverspiegel
haar geboorte is pijn
als zwerende wonden
verloren illusies en
vergeten zinnen…
Brandend ijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 Wanneer illusies breken.
Met de dood voor ogen.
Wanneer onmogelijkheden mogelijk worden.
Zoals mensen die opnieuw worden geboren.
Zoals ijs dat brandt.…
Bekennen is business
snelsonnet
2.0 met 1 stemmen
725 Ik maak, nu eerlijkheid weer lijkt te lonen
Een einde aan de donderdag-illusies
En meld mijn dichterlijke bloedtransfusies
Mijn prik en slik en shotjes cortisonen
Schiet jij in wat je goed wilt doen tekort
Spuit voor succes, in elke tak van sport…
Erkende illusie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Heb vandaag gewandeld
Door een dag van mijn leven
Een dag verder van het verleden
Nog weinig stappen
In de toekomst
Een gedacht aan ’t zijn
Enige meters door ’t leven
Wandelend in vergane illusies
Een idylle uit verleden
Die een glimlach vormt in ’t heden.…
innovatie nu
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 innovatie nu
wat is
is al beproefd
gekend en bemind
of verguist
waar het om gaat
wat er niet is
nog niet
wat we wel wíllen
waar we van dromen
onze illusies
zijn ze bedrog
of maken wij het
tot werkelijkheid
tot iets
wat is
in de wetenschap
dat het dan
opnieuw
uitdaging vormt
voor vernieuwing
innovatie
nu…
raaskal
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
448 wat we tot nu toe weten
over het koesteren van illusies
van gedachten in weefselpracht
achteloos achtergelaten, zo lijkt het
waar blijft watervlugge zachtheid
ingebed als toenadering
in empathisch gesteente
functiezonering, ontwikkelingsvisie
voor wie oud wil worden
wil komen en gaan
net als de zon…
De heetste lava?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Oh, die verliefdheid,
tot de heetste lava is gestold
op de flanken van de zon drijft
als grijze wolk in het ochtendgloren
weggerold door de blindheid van
het wikken en het wegen, uit de
illusies van dromen, moest bijna
alles worden heroverwogen,
gedachten leken voorbeeld van geluk
mild en duurzaam, zichzelf moesten
terugverdienen…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen
maar dronk een glas wijn bij het vuur.
Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden
maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land.
Hij moest nog een meesterwerk scheppen
maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen.
Hij droomde een mes in de strot van de poolvos
maar…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 's Avonds zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen…