246 resultaten.
Tijgermug
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Op Teletekst heb ik onlangs gelezen:
Komt u uit Zuidoost Azië terug
En bent u daar gestoken door een mug
Dan moet u -echt waar- voor het ergste vrezen.
Men waarschuwt ons heus niet voor niks ervoor,
Want kijk maar eens, er loopt een streepje door.…
Streepje(scode)
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
757 De streepjescodes zijn niet te vermijden,
Die worden echt op alles aangebracht.
Na onderzoek blijkt -wie had dat gedacht- :
Die streepjescodes zijn van alle tijden.
De tijgermug zit op datzelfde spoor,
Die ligt ons eeuwenlang al streepjes voor.…
Een jeugdig volk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 zij koninginde
hoog in de
koude lucht
na de vlucht
snelle en
opgewonden
darren in chaos
achter zich
te hebben gelaten
alleen de
kleinste
bleef haken
aan haar spoor
met hem zou zij
het gaan maken
hun moment was
universeel van
twee naar een teveel
weer wolkte
na enige tijd
een jeugdig volk
naar een nog
nieuw te kiezen…
Insectueel verdwijnend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 er bewoog
iets zwarts
donkerde venijn
uit angstig
makend klein
niet offensief
als een dief
in de nacht
die onverwacht
verschijnt
met flitsende
nagels krassend
sporen trok
in de angstige
vloer zonder een
eenduidiger doel
dan te intimideren
door onbekendheid
met scheurend
jankende muziek
die zijn bestaan
niet ontleende aan
wat…
Friemelt en krioelt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 het woelt
friemelt en krioelt
met vleugels
en harige poten
jij fietst en loopt
onbewust af en toe
met de mond open
maar je bent
het zat dat
onderhuids
gekruip en jeukend
gevoel ze komen
jou de oren neus
en mond uit
niemand heeft
thuis de juiste
spuiten en pillen
om het ongedierte
effectief te stuiten
en buiten te sluiten
voor…
ZUYLENS VOLKJES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Ergens in Breda 's grote tuin vol graven
staan, keurig opgestapeld, woningen
van wilde bijen; ronde openingen
in 't hout bergen woelige werkhaven.
De diertjes zoemen rond om zich te laven
aan bloemen, die stil opbeurend zingen
tot mensen, die hier overdenkingen,
door vrolijke bloei geleid, verhalen.
Nectar zuigen en stuifmeel verspreiden…
Lepisma Saccharina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
601 faam
Je bent haast niet te definiëren
Want geen vis, misschien insect
Je kunt berustend concluderen:
Het leven is toch nooit perfect…
Tertiair, ingesloten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 Een klein insect
door vloeibare hars omgeven
tot in de kleinste details
in zijn oorspronkelijkheid weergegeven.
Door golfstromen verspreid
uit verleden bewaard gebleven
teneinde zich in barnsteen afgezet
en ingebed.
Ergens uit oertijd
wacht een week skelet
misschien in klei of zand
op oog en hand;
een teken van leven.…
Natuur bemind
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
605 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispelde libellen
rakend een rivier
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten.…
Zomerdroom
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
848 Ik hoor insecten zoemen
die dansen in het licht
en in de geur van bloemen.
Strelend langs mijn gezicht
fluistert de zomerwind
zachtjes een warm gedicht.
Ik ben een zomerkind.…
De hemel is met muizenhuid bespannen
gedicht
3.5 met 33 stemmen
6.520 De hemel is met muizenhuid bespannen
en insecten zitten met lood gevuld
op straat als het geluid
van brekend glas verbaast. Men ziet
een hand die fles na fles de hand is
van een prototypische bedelares!
Ze ademt in en uit en dan vallen
er woorden (het, is, roestig)
naast de glasbak uit haar mond.
Muizenhuid.…
Voorjaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Het intiem proces
om het voorjaar te duiden
door insect bestuift
continueert in refrein
door de opmaat voorbereid.…
de mot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
114 Ik ben geen vlinder, maar een mot,
verstopt in de nacht, stil en vlot.
Mijn vleugels zijn niet groots en fel,
maar ik heb kleuren, diep en wel.
In het duister vind ik mijn pad,
waar ik reis, is het nooit glad.
Mijn dans met de maan, een stille wals,
onopgemerkt, zonder grootse praal.
Ik ben een schaduw, zacht en stil,
maar met vastberaden…
Hoe?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
462 Dieren, planten, bomen
bloemen in hun schoonheid
’t kleinste mos
de grootste bomen
een mug, een klein insect
de grootste olifanten
gras en struiken,
ze leven.
Hoe?
De tijden wisselen
de natuur past aan
de mens loopt rond
en produceert wat vervuilt
maar begrijpt geen oorsprong
van leven.
Is dit dan alles
alleen toeval?
Hoe?…
Inundatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 Het kraaien van de haan
waarschuwt voor ongenade.
Hoe de schop de grond ingaat,
er kracht gezet wordt op de spade!
Emmers worden neergelaten
en vullen zich met zand.
Het graafwerk door soldaten
is nog geen ogenblik gestrand.
Er is koortsachtig overleg
dat vast en zeker ons betreft.
Vinden zij hier net als wij de weg?
Is er ook van ons…
Standrecht
snelsonnet
3.8 met 19 stemmen
795 Zij, die mij gisteren heeft lek gestoken,
Die tussendoor steeds om je hoofd heen zweeft
Heeft gisteren helaas niet overleefd,
Iets, dat zich niet met dierendag laat stroken.
Uiteindelijk was ik een keer aan zet,
Standrechtelijk heb ik haar toen geplet.…
VAN HAERSMAPARK
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Eens was de grote tuin
welke zijn helende adem
over het woelige Drachten
deed waaien en mensen riep
om hier te genieten
van bonte bloemenpracht
waar vlinders en bijen
hun leven kracht gaven
een geliefd woonoord
van eenden en zwanen
die in en rondom de vijver
rust en vertier vonden
de graag bezochte lusthof
behoort tot het verleden…
Lenteliedje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.044 Dit is een vers... voorjaarsliedje
't Gaat over het speenkruid in maart.
Over een gabber die flirt met zijn grietje
In 't gras van de wei, waar de ooi bijna baart…
Bezige bij
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
131 Op de bloemblaadjes
zoekt de bij het zoete goud
tot de zomer zwijgt…
Bezige bij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
140 Zacht zoemende bij
de bloem beweegt in de wind
zomer ademt mee
Een bij beweegt door
het veld; haar zachte zoem draagt
de belofte van een bloemrijke ontmoeting, alsof
licht en geur elkaar vinden in het kalme ritme van de zomer.
Tussen bloemen vol
stille overvloed volgt ze een spoor
dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren
naar…
Toverslag
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.181 Groot is de leegte
die je vol praat
met kleine
woorden die als
insecten je leugens
verteren.
Je bent geen
tovenaar maar
je goochelt
met emoties
van iedereen die
volgt
als je lacht
en weet
elke zwijgende
dankbaarheid
is jouw deel.…
Blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Ik zie en hoor
hun schreeuwend afscheid
de snelheid
waarmee ze overvliegen
naar daar
waar voedsel is
in overvloed
insecten of zaden
Het doet me
goed
dat ik ernaar
mag raden...…
Spanning
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
613 Helaas blijkt het gevleugelde insect
Dat gefrituurd niet te versmaden is
Echt niet te vangen in de duisternis
De jager met zaklamp verdient respect
Wanhoop en stress om de springende haan
Don Museveni, mag het licht weer aan?
...Aanhoudende stroomstoringen bemoeilijken het werk van
sprinkhanenjagers in Oeganda.…
Bloemenvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 De bloemen nooit
in onsterfelijke bloei
tussen het malse
gras op jouw graf
onze vriendschap
is niet overleden
als een vlinder
of veulen in draf
hier geuren seringen
in ‘t serene zwijgen
onder sombere wolken
lopen kleine insecten
op zoek naar verpozen
ik overdenk mijn defecten
die zonnestralen bedreigen
nu de dood jou heeft…
Hitte zonder regen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
446 ik heb de bloemen
in het gras geteld
ik schrok ervan ze
waren iel en kort
zag dat de
diversiteit in
het groen compleet
verdwenen was
ooit was het een wei
waar de insecten
dartelden en zoemden
op een warme zomerdag
en wij de mooiste
bloemen plukten
ze tot slingers regen
om aan elkaar te geven
idyllisch waren
die taferelen…
Als beloning
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
510 jij groette
en lachte
naar de
bomen
die jij
bij het
tegenkomen
wist te
verleiden
tot het
spreiden
van hun
vele takken
zodat het
blad de
warmte van
zomerzon kon
begeleiden
om wat later
in het jaar
ruimte te
gaan geven
aan een
vruchtbaar
leven van
duizenden
insecten op
de mooiste
bloemen
met als
beloning…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
228 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp…
Libel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.189 gouden toverfee
in de laagstaande zon
vliegende danseres
aan de waterkant
sprookjes insect
uit een plaatjesboek
je beweeglijke kop
met grote facet ogen
prachtig kleurend lijfje
met je glazen vleugels
paring in tandemvlucht
in de hese ochtendlucht
trillende vleugels van koude
snakkend naar zonneschijn
door jou is mijn liefde…
af
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
550 Met mijn rug naar de zee
loop ik het lange pad af
richting een plek
waarover mij verteld is
vreemde insecten en hagedissen
houden mij nauwlettend in de gaten
de receptie is leeg
alleen het geluid van een brommende
ventilator verstoord de stilte
zo rustig had ik het niet verwacht
u wordt verwacht
wat?…