421 resultaten.
helen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 als jij je
toevertrouwt
aan de aarde
ik je blinddoek
en begraaf in
het zachte zand
van de woestijn
als dan een
muur van zand
je hoofd van
het ongeziene
lijf zal scheiden
dan wachten
jij en ik
tot de maan
haar schaduw op
de aarde werpt
en de kracht
van de eclips
je helen
zal…
Meisje van dertien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
852 Een meisje van dertien
verscholen in haar sluier
haar mooie gezichtje
betraand
zij voelt zich beschaamd
door tekenen van vrouw zijn
Nooit bestaande poppen
worden nu verruild
voor een huwlijksbed
om haar ongeziene man te behagen
in lengte van dagen
haar kinderlijf doet pijn…
Thuis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 je ogen stil in
proevende gedachten
zoekend terwijl je staart
voor even
van deze wereld die
ongezien langs je gaat
jij bent hier
warm en levend
in jouw tijdelijke huis
maar je geest
probeert al de deuren
van je uiteindelijke thuis…
Duistere zaakjes
snelsonnet
2.7 met 17 stemmen
1.308 Het keurmerk voor de dark rooms gaat niet door
Ondanks totaal gebrek aan hygiëne
De vrijplaats voor een heimelijke scène
Blijft ongezien en onverminderd goor
Al zullen daaromtrent de meeste gasten
Zelfs mèt een keurmerk in het duister tasten…
Wereld van verbondenheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 je fluistert
letters tot een woord
schildert wolken
in de lucht als zinnen
groeit bomen
tot een strofenbos
van pril tot donkergroen
komen gedichten los
jij schept de
ongeziene wereld
van verbondenheid
wij waren die heel even kwijt…
Virtual vanished
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
733 Dat leidt tot ongenoegen en ontwenning
Zulk nieuws biedt ongezien heel wat herkenning
Ik werd daarvan vast ook je-ne-sais-quoi
Men spreekt bij die profielen van onechtheid
Maar écht en diep doorvoeld is de gehechtheid…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 In de schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
zuivere regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
407 roerloos in het nest
in de gekraste armen
van de boom
de gerafelde woorden
ze wegen bijna niets
te licht voor een vogelvlucht
ongezien tussen veren
verborgen in
niet verstane taal
wacht wacht
in gekraste armen tot
de zuivere regen valt…
Narcose
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.171 Ontdooid slaan mijn oogleden
Verward zich opwaarts, wijd
Als wonden zijn gesloten
En lichaam, nu bevrijd
In napijn is ontwaakt
Denkend aan die ongeziene daad
Bewusteloos te zijn aangeraakt
Kwetsuur tot een geheel gemaakt
Terwijl enkel de gedachte
Een pijnkreet heeft geslaakt…
Jij kent mij niet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.237 Jij tilt mij op
in golven
straalt mijn
ogen mooi
Jij kijkt mij
zacht in
vochtige
nachten
Jij proeft
liefde in
nooit gesproken
woorden
Jij leest
mijn denken
ongezien
het weten
Ja, jij,
maar jij
kent mij
niet…
Er is nog hoop!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
763 zelfs het licht vluchtte weg
uit de donkere kamers
van het huis zonder spiegels
waar het lachen verging
alleen de schaduw van
wat was, is blijven hangen
en echoot het verleden
tegen oude muren
maar aan de kim
klimt ongezien de Zon
het huisje tegemoet…
Een bal demasqué
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 wat heeft
een foto ons
nog te zeggen
over gezicht
en blik
waarmee de
wereld wordt
bekeken
ongegeneerd
kijken met
vrijblijvend
commentaar
zonder enige
kennis en dan
oordelen en
vergeten maar
alleen in
het extreme
het ongeziene
zit handel maar
blijkt toch vaak
een fopspeen
na een bal
demasqué…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
aan het einde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 in het wegstervend
licht werden
vleugellamme woorden
voorgoed tot stilstand
gebracht en in
vergetelheid begraven
buiten wierp de warse
wind de glazen om
de stilte suisde
toen heimwee
ongezien naar
binnen schoof
bidt men tot een god
aan het einde van
het verlangen?…
Hushdieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
600 Heb jij ook iets met kleine wonderwezens die je gras
uit alle macht in stilte als hezbollah en hamas
gaan omwoelen, dat zijn de
irish puppies, de tuin ieren
die gangen graven om het hek
te openen op kieren
ze doen het stiekem ongezien
ze doen het meestal 's nachts…
Langs ongeziene lijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 handgevulde
poppen met houten
neus en felgekleurde
oogdoppen hun
woorden wisselden
op het randje van spel
tussen hemel en hel
de kinderschare
ingetoomd met
snoep en begeleid door
geitenwollen sokken
werd meegenomen
op ontdekkingsreis
die volwassenen zelf
nooit hadden genoten
ingrijpende
verschuivingen
kwamen van boven
langs ongeziene…
Voor Margreet
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.049 De trage vleugelslagen
van je lange, lange wimpers
Mijn hart, vertwijfeld luchtruim,
kan niet volgen
Het strekt zich uit
Wolken vol kunstjes en beloften
Terwijl jij, ontgoocheld meisje
van het zoute land
je stafje zwaait
en ongezien de sterren uit
mijn hemel regent…
Niet te filmen
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
2.067 Tja, als ze dat al ongezien voorspellen
Dan vraag je onze moslims wel om rellen.…
Energie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 elke cel, elke ademhaling
kent het dansen
van het bezielde zijn
gezien en ongezien
golft en lacht de kosmos
in eeuwig zingen
muziek in beweging
trilling en verstilling
verdichting en vervloeing
woord, beeld en klank
krijgen een vorm
door inspiratie…
De magie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 ben jij
de schepper van de beelden
die je aanreikt in woorden
de god
die uit het niets
een werkelijkheid creëert
of schenk jij ons
met stem en ogen
de ongeziene wereld van vandaag
met highlights
en een andere modulatie
raak jij ons met nieuw elan
alleen poëzie
heeft dan de magie
van het luisterrijk bekijken…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
De Dood
netgedicht
3.1 met 29 stemmen
2.710 En altijd is daar, ongezien
Na jaren, soms een tel misschien
die ongenode zwarte gast,
waardoor het leven wordt verrast
De dood, hij volgt met zachte schreden
aan hen die baden, hen die leden
vaak ongewenst, soms zelf gezocht
Wat mooi, zo ieder kiezen mocht…
Lente
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
737 Als alles dood in mij lijkt te zijn
Een ijzige stilte mij het ruisen belet
Ligt mijn schoonheid verborgen en ongezien
Wachtend op de warmte van de lentezon
Omarmd door deze met welgemeende liefde
Aanvaard ik dit mokkend huilend doch verheugd
Om dan gewillig mijn volle schoonheid te tonen
Wederom opgebloeid in al mijn jeugdigheid…
@ls één
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
507 was jij het die mij in ogenschouw nam
of waren het de zoete woorden die ik
ongezien in jouw oor fluisterde
welke jou deden glimlachen
stroomde toonkunst door onze lijven
dansten we als één op de maat
jouw armen om mijn middel
bemind door 't avondrood…
Het mysterieuze ultraviolet
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
761 ik kan het licht
niet buigen wel de
fase gaan verschuiven
waardoor het breekt
de marges zijn bekend
na het ongeziene infrarood
dansen golven tot ver in
het mysterieuze ultraviolet
ik kan het licht niet buigen
rechtlijnig in getuigen
straalt wit tot in oneindigheid
de volmaakte kleur van eeuwig zijn…
hoorspel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
568 er zijn momenten om er
de hand in te hebben
zolang het geluid draagt
over doordringbaar bovenaards
te oud voor bestemming
te jong voor vertrek
niets heeft meer betekenis
dan het verzwegene
ongezien achtergebleven in
vermeend beton
mijn mond draagt geen bevelen uit
mijn oor vangt luistertaal
zo vrij zijn letters
in verstaanbare…
[ In mij en in jou ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 In mij en in jou
is er een leegte, en God --
past daar precies in.…
HAIKU
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
771 Rimpelloos water
weerspiegelt de witte maan
licht in duisternis
Ongeziene wind
laat bladeren bewegen
bewijst haar bestaan
Roos, bloem van liefde
alom word je bezongen
je doorns doen mij pijn
De rododendron
laat na een fikse regen
de aarde blozen…
De Wereld
poëzie
3.7 met 13 stemmen
4.196 ’t Is waar, de onwaardigste wordt vaak ten top verheven:
Verdienste is ongezien, verholen of veracht:
De wereld is een zee door stroom en wind gedreven,
Waarin de parelschelp in diepe grond blijft kleven,
Terwijl zij zich voor ’t oog met nietig wier bevracht.…
Ongenood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
476 ongezien kruip je overal doorheen
onaantastbaar toch duidelijk voelbaar
bepalend hoe men zich bewegen zal
stram en stijf tijdens het moment
van ontwaken rekken en strekken ze zich
doch ben je meteen daar
niet te verjagen met tabletten
verzacht warmte ietwat, slokt je energie
weg terwijl men dat juist zo ontbeert…