5774 resultaten.
Duisternis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
661 Duisternis, ik weet het
er is zoveel over getwijfeld
ik kon de ingang niet vinden
was in de worsteling te wrang
voor eenzijdig niet beminnen
en ik hield het beetje licht ook vast
in mijn grijpgrage vrouwenvuisten
vol onbegrip, maar met vertrouwen
dat onze vergissing niet blijvend was
of weg zou kwijnen in de tussentijd
ik hield immer jouw…
Duisternis
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
695 In mijn diepste duisternis zal
ik je wezen diep liefhebben en
God vragen je te vergoddelijken.…
Duisternis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Droevig en alleen
uit de wereld;
is het landschap heel gedwee,
stil vredig en zacht.
Teder welt de bries
en raakt het goudkleurig tapijt.
Roekeloos zoals d'aanraking van een veer;
neerdalend als duisternis'ommekeer.
Is er niets meer te verwachten,
stil sereen de morgen afwachten.…
Duisternis
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.237 Langzaam strompelt hij voort
door de stille nacht.
Eindelijk is hij bij de poort,
waar iemand op hem wacht.
Dan… een laatste stap misschien,
blijdschap was het laatste wat hij zag.
Hij zou nooit meer het zonlicht zien,
toen hij voor eeuwig in haar armen lag.…
Uit de duisternis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
726 toen ik vroeg als vogel uit de duisternis…
Duisternis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Als de duisternis neigt in de vallen
vergaap ik mij aan het laatste licht
als een gulzig jeugdig jongetje wat
de laatste restjes gretig verorbert
'T daglicht bevalt me het beste, goed
maar de nacht zie ik niet als kwaad
en wat het daglicht niet kan verdragen
gaat met en aan mijn slaap voorbij
Dan komt er weer een nieuwe dag
de duisternis…
duisternis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
527 Achter mijn gesloten ogen
maakt de duisternis geen geluid.
Ik ben er bijna niet.
Van binnen raast mijn hart en angst
dat elke slag de laatste is.…
Duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
547 bij het schijnsel
van de maan
ketsen gedachten
tegen dichte ramen
verlangend naar vrijheid
het huis is in
duisternis gehuld
langs de volle muren
druipen emoties omlaag
elkaar verdringend
in hun weg naar beneden
sluipend komen ze
dichter bij de mens
die roerloos afwacht
zich overgevend
aan het onafwendbare…
Sterrenstof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Hun tijd lag nog omsloten
bij sterren en planeten
maar stuurde steeds zwak licht
door diepe duisternis.
Na eeuwen stille voortgang
kwamen zij flitsend aan
lieten een droom ontstaan
door vallend uit te gaan.…
Onzichtbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
257 Zal ik blijven
wachten
alleen aan tafel?
Mijn ogen springen
en zwaaien Help Help Help
Schepen varen voorbij
Ik roep
steeds harder
met mijn schouders
maar ik ben onzichtbaar
Stad en land overstromen
schepen vergaan
volgepakt
Help Help Help
Ach, zal ik
zal ik blijven
wachten?…
Mijzelf in mijzelf
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
598 Geen storm, geen stilte
een diepe deining
van mijzelf in mijzelf
verloren zijn
Mijn organen vervloeien
Vlugge visjes golven
onder de huidspiegel
Een vergeten verlangen
stroomt over mijn wangen…
Schommelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Kijk
Mijn handen
Ze zouden iets moeten doen
Maar ik weet niet wat
Niemand heeft mij nodig
Saaie dagen, lege handen
Blaadjes in de wind
En zand
Ik let op het zand
Kijk
Een foto
Vitrage voor de ramen
En een schim erachter
..Dat weet je wel mam
..Dat ben jij
..Kijk
..Ons huis, de tuin
..Het prieel waar papa koffie dronk
..…
Windstil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
215 Ik zie veel schippers gaan, en naar mij zwaaien
alleen voor mij vergeet de wind te waaien
....Er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Ik lig maar in de haven, in de haven
en dobber dag na dag, ik dobber dagen
....er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Mijn plannen heb ik opgeborgen, opgeborgen
als proviand voor onderweg…
Stille omgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
188 Ik ben afgedwaald
Geen onkruid hier
De tijd raast voorbij
over een druk spoor
Volle treinen zonder mij!
Vervangen door een ander
hoop ik voor mijn collega's
Maak je geen zorgen
we redden ons wel
je ziet er heel goed uit
je bent vrij!
Woordenwagons!
Ik sta hier alleen!
Op aangeharkte paden…
Oude vriend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
275 Elke tien jaar leef ik
in een andere wereld
met andere wensen
De oude zijn gepasseerd
door nieuwe omstandigheden
Herinneringen bleven achter
Tevreden met wat dichtbij is
koester ik van tijd tot tijd
wat was, de vriendschap
die we nog voelen, ook al
is er ongemak geslopen
in onze ontmoetingen
We wonen te ver van elkaar
en willen wel,…
Tempel van houvast
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
291 Hier komen maar af en toe mensen
Ze brengen geld, dag en nacht
staan de voordeuren open
versierd met vergulde sneden
Ik heb gehuild bij het afscheid
Papa's handen op mijn schouders
Mama's kussen op mijn hoofd
Een uitverkoren kind was ik
maar ik huilde niet van vreugde
ik huilde om al de jaren
die ik wijd aan het vuur
in deze tempel van…
Zinkgat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
250 dat het gauw voorbij zal zijn
dat ik niet hier ben, niet nu
dat ik alles voel wat ik niet wil
dat ik niets voel behalve afkeer
dat ik in een zinkgat gevallen ben
dat ik misschien wel gefilmd word en
dat ik niet herkenbaar ben, hij wel, zo-
dat ik een bewijs heb
dat ik durf te laten zien
dat ik niet weet wie hij is
dat ik bang ben voor…
Aanbouw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
169 De mensen in de aanbouw
zien me niet, raken me niet
Hun ontwijken schreeuwt me toe:
..Wij zijn niet zielig
..Wij hoeven geen dure kleren
..geen handgemaakte schoenen
..armen vol mooie vrienden
..en de bescherming van een vip
..Wij willen geen sleutels
..van een omheinde villa
..geen glans van grootse plannen
..en gunsten om uit te delen…
De nacht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
212 Mijn avondwandeling
door de straten en het park:
alle schoonheid van de dag
is aan het verdwijnen
in de schoonheid van de nacht
die duisternis vol leven
dat de wereld heeft veroverd
door het licht te koloniseren
Uit de schoonheid van de nacht
ga ik slapen om daarna uitgerust
de schoonheden van de dag
te beleven en er s avonds
mee rond…
wat verborgen lag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
630 de vogels zwegen in de bomen
de muren stonden sprakeloos
in de wind
het stille schip voer binnen
onder het oppervlak dreigde
de duisternis
de leeuwerik viel en zweeg
de dood sloeg met zijn hamer
het uur
met gouden tong
zou de jongen spreken
hij was geen overtollig mens
het laatste zonlicht was vergaan
de reis lag verborgen
zij…
Kerstfeest
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
3.556 Met de rug tegen de muur
onderga ik het geweld
van het luidkeels "Stille nacht".
Het geschitter en geflikker
van miljarden lichtjes
doven het licht
dat schijnt in de duisternis.
De voegen tussen de stenen
trekken sporen in mijn rug.…
Kanker (2)
gedicht
2.3 met 294 stemmen
38.638 De zuster duwt het bed door lange
Stille gangen naar de OK, haar kleppers
Piepen op de vloer, patiënt
Ligt in een blauwe schort
Patiënt ben ik, en aan 't plafond
Zoeven tl-buizen voorbij, de weg
Gaat naar het licht, om niet
Te zeggen dat ik steeds dichter
Bij de waarheid kom,
Grote duisternis
-----------------------------------…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan,
vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
herhaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 als ze haar ogen opent
veegt ze de stille tranen weg
alles was meteen zoveel…
Wolken kleuren rood en geel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
448 Over alle stille bomen.
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
De Kluizenaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Ik ga mijn weg alleen,
door duisternis en sneeuw,
stille wouden, diepe dalen
en oer-oude verhalen;
met als enigste bagage
lusten, lasten en geleerde lessen.
In onwrikbaar evenwicht
draag ik mijn eigen licht.…
MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART
poëzie
4.1 met 22 stemmen
5.236 En nog eens overviel
Die stille stem mijn ziel:
Daartoe ben Ik gekomen.…
turbulente nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 rustige biartstraat
werd deze nacht een helse meir
door borrelpartij bij jonge dertigers.
gekir,geluid,gebral vanaf twaalf tot vier.
feest en drink wij waren ooit ook jong.
heb tenminste empathie
voor die mensen die daar in nottebohm
sereen op de dood liggen te wachten
en niet kunnen slapen.
kan dat niet minder en anders,
jonge buren…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Na warme dagen volgen koude nachten.
Als lakens ligt de dauw op bleek en haag
Versteven naar wat zonneschijn te wachten
En slaat in wolken op en regent traag.
De struiken tinkelen met haarfijn ijzel.
En in de hof, de dragende appelaar
Komt uit de damp reusachtig te verrijzen,
Met ronde konen en veel grijzend haar.
O eedle boom, die, boven…