147 resultaten.
Haar zilte onverschilligheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 Haar zilte onverschilligheid
dwaalt passief
over een dor maïsveld
Haar zachte zoete lippen
blazen frasen
en gewogen woorden
Stuurloos als een wimpel
voelt zij aangename leegte
en zoekt naar stilte
Plotseling met een windvlaag
van verbijstering
daalt zij zelfverzekerd treden af
Haar silhouet tekent
mooi af in de mist
Prachtige contouren…
ken je ook
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
696 ken je ook
dat ontglippen
van wat je dacht
vast te hebben
of de idee je wereld
dagelijks uit de krant
te kunnen knippen,
dat het blijkt
niet meer te zijn
dan een farce,
iets dat was
mijn handen lijken
dan te trillen
alles, ja alles wil als zand
door mijn vingers slippen
zo voelt ook soms
de liefde dralend aan
haast stuurloos…
Verdraagzaamheid
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
644 Zoveel verschil van meningen,
Men raakt stuurloos en verward.
Verschil dat maakt de mensen
juist mooi en zo uniek.
Sta open voor een ander,
ga niet voorbij aan de ethiek.…
Autumn blues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 de blaren vallen over me heen
mijn geest dwaalt stuurloos rond
en op mijn rug de steen
met stervende woorden in de mond
de aarde zuigt aan ledematen
terwijl gedachten vertragen
mijn zomer vergeet,
voor even, haar baten
de hemel lijkt zich te verlagen
ik word aangespoord
zonder er om te vragen
en met geduld te dragen
wat mij verstoort…
Ik had je lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik had je lief en je was verdwenen
geen afscheid, plots, niet meer samen
verstard onbegrip was verschenen
juist waar wij tezamen kwamen
in een tongzoen van puur geluk
eindigde met een enorme smak
verbrijzelde maakte alles stuk
met jou in het verwrongen wrak
help mij bij mijn terugkeer op aard
uit de wreed onzekere droefenis
ik stuurloos…
Schuim in overslag
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
744 ik nam het water
golfde je zacht toe
je spatte schuim
in overslag en gaf
toen langzaam toe
je liet je gaan
en drijven op het
zout van vele tranen
we bleven samen toen
vloed het eb liet staan
hebben zon genoten
zagen boten buitengaats in
alle richtingen verdwijnen
stuurloos voelde ik
je helemaal de mijne…
Kees XXV; helder punt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
259 dorstig en stuurloos dobberen
op golven van ongezouten woorden
de bittere nasmaak van tranen
verdrinken in zurige snedigheid
de ijdele visie op een bloemenzee-idee
staren in die weifelende horizon
als rebellerende bruine blaadjes
elkanders tanden afbijten misschien
het ideaal van de verglijdende tijd
vergeten op een schaal van één…
In de schemering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
729 soms voelt ruimte
aan als leegstand
en zie ik ieder ander
niet meer als verwant
verblijf dan in de stoet
van zwijgende ogen
schuifelend meegezogen
en waar de richting
er niet meer toe doet
het duidt op dwalen
in stuurloos denken
ik even niets meer
in woorden kan vertalen
waarbij gevoelens ook
nog eens onduidelijk wenken…
Moest je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Ooit een glimlach verliezen
met je ronde, zachte en intelligente ogen
Lippen gelijk de golven van woeste manen
net een stuurloos ruiter
de nachtelijke ster die de weg baant
door je lange zijdeachtige vacht
je postuur die me vertederd
moest je..…
zwarte droom
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
814 de armen zijn te kort
als ik de bloesem
wil plukken
lang rek ik me uit
om te grijpen, te rukken
een slechte droom
gaat aan mij voorbij
een kerker moeten
ontvluchten
maar niet wil lukken
mijn voeten
in grijs beton
gegoten
verstard beeld
van stuurloos voelen
langs muren van
beslagen glas
waar doornen
spiegelen aan
het…
Een chirurg weet van geen pijn
gedicht
2.5 met 55 stemmen
32.292 Stuurloos staart hij naar de patient
hoe de pijn vrij te krijgen
los te maken in heldere cesuren
wat voor hem onzichtbaar blijft
Hij snijdt in wat zeer zichtbaar is
een bloederige troep: de mens in
zijn algemeenheid beent hij
zorgvuldig uit.…
minnenijd
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.058 als minnenijd
stuurloos wordt
voortgedreven
ongrijpbaar vaak
en in helderheid
zeer slecht bedreven
slaat de twijfel
steeds meer toe
en waar immer mijn
genegenheid toe leidt
schijnt als het ware,
gelijk los zand te zijn
dat door de vingers glijdt
dan ken ik niet meer mijzelf
ben ontketend van eigenwaarde
en dool ik doorgaans door…
stille baby
netgedicht
3.6 met 39 stemmen
8.774 roerloos
zij lijkt bevroren
ademt in
blaast zacht uit
doelloos
als nooit tevoren
heeft het min
of meer verbruid
spoorloos
haar vertrouwen
vraagt zich af
in zwijgen gehuld
stuurloos
in haar rouwen
voelt een straf
maar kent geen schuld
zielloos
is de vrucht
die zij meedraagt
in haar schoot
weerloos
als zij vlucht
en…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
661 het windgedicht
over mijn vrind
stormt ook een
menselijk gezicht
ik dacht dat hij speelde
wat vlaagde en de
tijd vertraagde in
de luwte van toen
had met hem te doen
omdat hij zich
stuurloos liet gaan
duikend in de laatste waan
wilde de wereld zien
zijn krachten meten
zonder ankers en
limieten alles vergeten
liet zijn macht…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
892 Aangetrokken tot het onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.100 Een bootje in de storm op zee,
stuurloos,...zonder kapitein.
Soms kan ook ons leven
als dat ene bootje zijn.
Geen koers te bepalen,
even de richting kwijt.
De dingen in het leven,
soms met onzekerheid.
Verdriet, pijn of verwerking,
geen haven in het zicht.
Denk dan aan één ding:
straks wordt het weer licht.…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
465 Aangetrokken tot het onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het…
zoëven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 zo dobber ik dan stuurloos rond
daarvan doe ik u steevast kond
in verzen nauw verweven
tijd verschimmeld op den duur
zei ik verschrikt zoëven
amechtig klampt de mensheid aan
omdat men tóch vooraan wil staan
zo gaat dat in het leven…
Zinkende liefde
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.879 Herinneringen aan de ochtendlijke rust
en avondlijke lust lopen als een schip
stuurloos op de klippen voor de kust van de tijd;
De passie met man en muis vergaan.
Draden van tederheid
samengevlochten tot ultieme reddingsboei.…
Geluksgevoel
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
961 niets meer wat er nog toe doet
slechts jouw aanwezigheid
naast mij liggend in het gras
terwijl de zon onze lichamen
koestert en de mieren vallend
uit de sprieten van het gras
mijn handen betreden
is voldoende om mijn zintuigen
stuurloos te maken waardoor ik
alledaagse geluiden waarneem
zonder te horen en het branden
van de zon niet voel…
Aangekondigde dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 (Op de pianola*)
Wij vertrokken toen de scheepstoeter klonk
Lichtjes, met op de pianolamuziek
Heel even stuurloos, maar toch zeker niet ziek
Boven afgrond van onzekerheid dronk
Wij wisten toen weer wie wij waren geweest
Zonken in mangrovebossen van het feest
*
Speelautomaat waarmee pianomuziek ten gehore kan worden gebracht.…
Een kunst op zich
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
715 je rolt het leven
op slechts een touw
geknoopt aan stokjes
maakt vaart en
gaat de hoogte in
nog bibberend en losjes
je landing is een
kunst op zich waarbij
de draad vaak wordt gemist
dan rol je stuurloos weg
door kant en wal gestopt
het spel is uit jij bent gedropt
maar zij die aan de touwtjes
trekken oefenen het lussen
en…
voor jou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
653 wie doorzag
die kleine jongen zonder rem
kind met het warme hart
de onbegrepen oorsprong
van de woede en pijn
hoe kon de jongen weten
wat hij met zichzelf beginnen moest
als stuurloosheid hem regeerde
eenzaamheid heeft geen naam
de moed om door te gaan
als niemand hem volgen kan
wie weet van het lef
toen de man zich loswrikte
van zijn ondergang…
Tweede leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik heb ze
gezien de ondoden
van deze wereld
ze gegroet in de
taal van elkaar
niet meer delen
fragmentarische
stukjes wildgroei
in de smurrie en
verrotting waar
stilte en stank het
hoogste woord hebben
omdat niemand
meer luistert
wat verbonden was
rafelt en verteert
stuurloos waar
contact stagneert
nog rest het
incidenteel
opvlammen…
Stil
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
3.680 Het is zo stil
zonder jou,
Jesper
je kamer leeg
je bed onbeslapen
geen teken van leven
alles onbewogen stil
en jouw stem
rennend, lachend
of ravottend
klinkt niet langer
door het huis
aan tafel
een lege plek
vier werd zomaar
drie
stuurloos
machteloos
de smaak
van pijn
een maandag
nooit meer
een alledaagse
dag
zie…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 heb eindelijk
mijn stuurloos schip
bevaar wereldzeeën in een wip
was altijd al het
ketelbinkie met de hik
alleen in het vooronder in mijn schik
de kapitein is bezig
met zichzelf te begrijpen
voor bestwil opgesloten in zijn hut
hij was tijdelijk even stuk
maar lijkt weer op zijn spiegelbeeld
alleen de naam ontschiet hem steeds
de…
diepte
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
4.165 Niemand weet dat je stuurloos bent,
Zonder die angst die je kent.
Ja, je bent totaal verloren.
Vergeef me als je ik nu zou storen.
Maar het is zo triest.
Als ik je nu verlies.
Ik heb je mijn hand gereken,
Om de diepte boven je te breken.
Maar je durft de vaste grond niet aan,
Een verloren strijd,
Maar ik zal je nooit laten gaan.…
De Staat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
835 De Staat
In staat van verwarring;
Staat, een brede naam,
altijd en overal regels;
voortdurende controles,
van de wieg in het graf,
geen simpele benadering;
intens, zonder opsmuk:
we zijn verdwaald,
stuurloos, zonder samenhang
drijven wij rond, een en al
onzekerheid; we gaan allemaal
het pad dat naar het water leidt.…
met jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 jij en ik
al zo lang samen
zoveel samen
meegemaakt
in goede en kwade dagen
ik heb jou nodig
elke dag weer
ook al laat ik dit
niet zo blijken
zonder jou
stuurloos en verloren
als ik dreig te vallen
reik jij me weer de hand
jij gaf me het mooiste
dat iemand ooit kan geven
een heel nieuw leven,
verrijkt door jou
ons pad is veeleer…
loos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Eerst werd de tandarts pijnloos
en jodengrappen geinloos,
de wagens werden paardenloos
en olielampen waardeloos,
het koken dat werd vuurloos
en ministeries stuurloos,
sigaren nicotineloos,
de verf werd terpentineloos,
sinaasappels werden zadenloos,
ons oordelen genadeloos,
een goed dieet werd vetloos,
de jeugd van nu wetloos,
autobanden…