inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65404):

De laatste waan

het windgedicht
over mijn vrind
stormt ook een
menselijk gezicht

ik dacht dat hij speelde
wat vlaagde en de
tijd vertraagde in
de luwte van toen

had met hem te doen
omdat hij zich
stuurloos liet gaan
duikend in de laatste waan

wilde de wereld zien
zijn krachten meten
zonder ankers en
limieten alles vergeten

liet zijn macht tot
orkaankracht vieren
maar verzoop in
gezwollen rivieren

kon hem niet bedaren tot zijn
stormpsychose was uitgewoed
platgespoten zond hij mij
een vrijwel windstille groet


Zie ook: http://wilmelkerrafels.deds.nl

Schrijver: wil melker, 29 okt. 2017


Geplaatst in de categorie: ziekte

3,4 met 5 stemmen 198



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:elze
Datum:29 okt. 2017
Bericht:zo stormgetrouw als een getijde dat speelt met de donkerste nacht

Naam:jonhy donovan
Datum:29 okt. 2017
Bericht:zeer mooi Wil!!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)