2287 resultaten.
moeras
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
761 schemergebieden
ondergedompelde angst
verborgen gevaar…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
914 de vader hield zich verborgen
in tranen vocht hij onder de zon
nee, zijn kind kon beter spelen
met een palmblad en stenen
waarin het mooie vormen zag
zoals vissen en paradijsvogels
dansende vlinders lokten speels
de handjes, vluchtigheid haperde
de voetjes, ontelbare verschrijvingen
de oogjes, vader op het netvlies…
De dubbelganger
gedicht
3.9 met 11 stemmen
6.754 Hij begint niet als eerste
te vechten maar wacht af en laat de ander
de regels kiezen en hij vertelt
niemand zijn oordeel als hij iemand beoordeeld heeft
en evenmin maakt hij het openbaar
en hij troost niemand die door de troost te ontvangen
zich bij hem in de schuld gebracht zou kunnen voelen.
Bekenden omgeven hem
en uit datgene wat zij voor…
Gezegend sloperswerk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
462 Kijk het eelt in mijn handen
Ontstaan met keihard werken
Hanterend de slopershamer
Bij het afbreken van kerken
Moge ik het tot aan mijn dood toe doen
Gewraakt zijn hardheid en natte zoen
Handen tastend onder mijn witte buis
Snikkend toegelaten bij het heilige kruis
Bij de gratie van gezegend te zijn
Onder de mantel van het geloof
De vunzige…
Waar vissen zwemmen als verborgen diamanten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
821 Ergens diep binnenin
sterft een oude wereld
waar wijzers van de tijd
de wetten van geleende jaren slaan
Laat mij bij jouw weelderige zachtheid
knielen in een donkere hemel
voorbij echoënde stemmen
in een versteende zee zonder ziel
waar vissen zwemmen als verborgen diamanten…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 Hier verberg ik mijn overpeinzingen
duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera…
Arcanum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 allengs dieper
de steken
vraag ik mij af
is er wel een wel
stroomt er bloed
door glazen aderen
tot barstens toe
tikt de klok overuren
put mijn krachten uit
het is mooi geweest
de kinderblues
het weten
een stenen tafel
sluit de geheime nis…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Het was eindelijk weer
het jaar van de cicade
zoemzingend in loklicht
en bewegend in priemgetallen
bovenkomen en verwekken
als kunstvorm
de aarde als dekmantel
kleur als kapsel
paladijn terzijde
een kort manifest
terug naar het onderaardse
onzichtbaar geduldig wachten
op het onverwachte
diep in mij klopt vandaag
het hart van de…
WENS DIE STEEDS WEER KEERT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.628 Mocht
in de stille kerstnacht
een kleine smeulende vlam
geboren uit de ster van Bethlehem
op me neerdalen, door mijn huid dringen
zich bescheiden schuilhouden
binnen aders en zenuwen
als een onschuldig brandend stipje
onder weke pollen vochtig mos
somtijds vermanend gloeien
of
even aanzwellen tot oplaaiend vuur
waarin moed en hoop liefdevol…
Alle schatten zijn verborgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 “ Wij leven bij de gratie van al het andere “.
De bladnerf heeft zich gebogen
waar het blad de boom ontkleedt
van herfst naar winter
In de splinter van de tijd
telt elke tranende oogopslag
als een geboorte in de eeuwigheid
Het licht spreidt zich
in een schijnbaar genadeloze
catharsis, onontkoombaar
Ongenaakbaar richt het zich…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Op de strenge diepzeebodem
door beschermend duister omgeven
ligt al honderd jaren
het wrak van de Titanic
zijn boeg en wanden
slapen dof _ bruingekleurd
grillig en verweerd
door onoverwinnelijke vraatzucht
van ontelbare dwergplantjes
daarbinnen verblijft het gebeente
van zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering…
Haren in een tas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
741 Lacht zijn tanden bloot,
maar in het diepste van zijn geest gevangen
is hij al evenzeer zo bang en
troosteloos; zacht in niets verdwenen.
Zij nam de sleutels net als de benen.
Gooide daar nog haren in een tas.…
KLEINE DIEREN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Hup, hup, gaat het maar
over de waterlelies.
Waar is die kikker?
Ja, daar vertoont zich wat.
't Is een koolmeesje!
Het kevertje kruipt
over bosanemonen,
duikt diep en verdwijnt
in groene paleizalen
tussen de stengelbladen.
De brede schuurdeur
is vol kruisspinnen, die stil
aan hun draad hangen.
Hoe lang mogen die diertjes
hier rustig…
NACHTEGAAL
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.318 Hoor het verheven roepen in het dagen,
Nu er de nacht nog is, de geur'ge, zoele,
Overal-stille nacht; door 't wellend, zwoele
Gefilomeel, dat donker is als klagen. -
Nu tjuikt het henen over lage hagen,
En slaperige keeltjes komen joelen:
Zo op een meer veel scherpe zeiltjes kroelen
De dag gemoet, de dag met al haar vragen.
O, flonker-vochte…
Aller oog zal Hem zien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Aller oog zal Hem dan zien verschijnen
Op die bijzondere, wonderlijke morgen
Voor ons mensen blijft die nog verborgen
Maar ooit zal dan de duisternis verdwijnen.
Het grote Licht zal eenmaal komen
Duisternis zal er dan niet meer zijn
Alleen maar licht en louter zonneschijn
Jezus zal ons met Zijn liefde doorstromen.…
A.A
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.013 het is weer dinsdag en dus gaat Pa
weer fris en vrolijk naar de A.A
met doodleuk in zijn achterbak
heel nonchalant een plastic zak
met daarin voor ma verborgen waar.
Zo leven ze nou langs elkaar…
Komt het?
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.840 Onvindbaar in de groei
van gras, een heksenkring.
Diep in het rijpen van een vrucht.
Slaat donder in de lucht.
En doemt met bergen op
in ijs, een rode lavastroom.
En schrijft, wanneer de dag zijn
licht verliest, zijn naam
in uw gevoel.
Maar later slaat het licht weer aan.
Je moet eerst naar de bakker gaan.
----------------------…
de taal
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.588 De taal behoort aan de vogels
ik ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
'Leef verborgen.'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Hij leeft verborgen, vermijdt zorgen
en last zoals dat bij een Epikurist past.
Geen overdaad of wellust die verstoren
zijn gemoedsrust.
Hij bewandelt de gulden middenweg en er
is nauwelijks tot geen sprake van pech.
Genot is wat zegeviert, terwijl alles in
en om hem heen welig tiert...…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Mijn pen is leeg als de stilte
om mij heen.
Mijn ogen dwalen naar elke kant
van de kamer en het voelt er kil,
koud als steen.
Buiten is het grijs en grauw,
de huizen staan er verlaten bij.
Dof is het groen van bladeren aan
de bomen en al kijkend door het raam
zit ik wat te dagdromen.
Gevoelens van weemoed en melancholie.
Het is alsof…
menselijke warmte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
865 eigenlijk thuiskomen
in rust vrede veiligheid
en menselijke warmte
ik aanvaard de pijn
die je voor de hele wereld
verborgen houdt…
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De dag verborgen in weemoed en soms
tranen die glinsteren in de zon.
Een gloed van binnen en gemengde gevoelens
als stug leer op zacht linnen.
De tijd zoekt een weg voor mij, maar
onbekend is iedere plek waar ik vertoef.
En alle dagen hebben zo hun verhaal.
Met een ritme als de golven van de Oceaan.…
Op deze plek
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.718 Hier,
op deze plek, op deze plek
waar struiken zachtjes zingen
en de straat verandert
in een schreeuw.
Op deze plek is een gesprek begraven,
en het ontstoken gebied werd verboden.
Was een overwinning mogelijk?
----------------------------------
Uit: 'Stemmen', 2013.…
Emoties
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
659 Overal zijn ze
Ik zie ze
En ik staar
Ik staar alleen maar
Niemand begrijpt ze
Niemand wil ze begrijpen
Altijd worden ze verstopt
Terwijl ik ze juist zoek
Ze denken dat ik gek ben
Maar ik weet wel beter
Ooit zullen ze zichzelf vinden
Terwijl ik ze allang heb gevonden…
Onderzee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 het zout van aarde en zand
spoelt naar rusteloze kolken
van breekbaar porselein
in gedachte helder van nature
door vloedlijnen onder druk
doch wildrooster van binnenvet
in kringloop van water en regen
een rad voor ogenschijnlijk
min of meer als bij toeval
breekt het water verborgen aan
vraag me niet waarom
van hier struikelt het…
De gesloten deur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
488 Elke dag keek ik achter de gesloten deur
waar jouw verborgen hartstocht wachtte.
nihil zicht door de sleutel in het slot
met één versterkt droombeeld in gedachte.
Het enigste kijkgaatje kon niets verzachten.
het wonder voor een geopend boek
een taal dat is geschreven en gedrukt
met een cijfercode achter een gesloten doek.…
LIEDJE
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.705 Ik liep laatst door de heide
Langs berken en langs brem.
Toen klonk er aan mijn zijde
Een kleine, ijle stem.
Aanhoudend en doordringend,
Zoo blij en mateloos
Alsof een hart hier, zingend,
Zijn hoogste vreugde koos.
O koolmees in het loover,
O heikruid in de zon
Uw lieflijkheid, uw toover
Die mij niet helpen kon.…
Morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Morgen is voor ons mensen verborgen
De dag van vandaag is weer voorbij
En God zorgde voor u en voor mij
Ook morgen zal Hij voor ons zorgen.…
De schaduw van de realiteit
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
499 De intense lach
verdringt in de schemering
waar een wolkbreuk stort.…
Blauw
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.353 Niemand die mij dwazer maakt dan jij.
Er is door Pope gezegd, een dichter, dat niet alle idioten
dichters zijn, en stel. O stel, dat ik bij dezen allebei ben
of allebei onmogelijk uit elkaar kan houden.
Ook staat er geschreven dat liefde nergens schuilt
ook niet in het bijzondere, ook niet in jouw ogen.
Ik denk veelal verkeerd, maar dit keer…