188 resultaten.
Stiefmoedertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
277 Zwervers zijn de sprookjes van de stad
slecht vermomde gevaren, grijnzende
tanden boven mijn kinderwagen
Ik oefen me in gewoon
aardig zijn, ik oefen me
in glimlachende gedachten
Maar een kind, mijn kind
laat ik geen pokdalige pad of
landlopende koningszoon kussen
hoe waar het ook is
dat boze feeën, oude koninginnen
heksen, hongerige…
Gedachten aan zee, strand en duinen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
803 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
maalstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 trotse bron
tot woest geweld gezwollen
waarin licht een kind bezwijkt
in tegendraads verlangen
stroomopwaarts naar de wel
waar het alles ooit begon
te zwak in benen en in armen
wanneer de vloed te sterk blijkt
het onmacht aanvaarden moet
versopt verrimpeld
beurs geslagen en bemind
wentelt als hulploos wrakhout
het als oud mens vermomd…
Incognito
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Mijn kreupele hart
zoekt een stok om van verveling naar de zee
te gaan ( mijn voorvaderen hadden meer te
doen, Spanjaarden of Engelsen de pan inhakken )
om wrakhout te worden, drijvende, dat is mooi
hoor als je dan aanspoelt op een puffende
blote-borsten-dag zonder dat iemand weet
dat jij een vermomde, opgewonden voyeur bent.…
Het rijpt….?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
676 De slimme dood in
eindigheid vermomd,
komt altijd na het
dagelijkse brood,
groeit liefde aan
tot aangename kost.
Als bloesemvuur
van een late jeugd
zich meldt,
versnelt de adem
van de vreugd als
aangevroren rijp.…
ontmoeting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Zo zag ik op een afstand reeds,
ja, uit mijn oog z`n hoeken,
Beatrix, vermomd als moslima,
de aanbiedingen zoeken.
Maar bij de sinaasappelen
viel Beatrix door de mand,
kocht sinaasapp`len bij de vleet
voor volk en vaderland.…
Straffeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 Langs wolkenzomen en hemelse gewelven
flaneren mensen vermomd in sluiers
als decorstukken
onverwacht de ontmoeting
met vleugelslagen van vurige tijden
Geen vangnet of blinde strik
geen kleefdraden van kale woorden
slechts een subtiel dwaalspoor door
het geheugen van de nevels
Wat doet de wind
als hij niet waait?…
Wolven in het bos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Waar eerst de held werd
Uitgehangen en in vereniging,
Zoals dat heet in wettelijke
Termen, onschuldig leven
Doelbewust werd afgebroken,
Is nu gekozen voor anonieme
Onschuld, wolven huilend in het
Bos vermomd in schaapskleren
Van oranje, blauw en rood,
De kleuren waarom je juist je doelwit
Dagelijks met je gif bespoot
Zit je nu miezerig…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 het moeilijk ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo ook
Chrysostomos besloten had
het gestamel verliest zich in geluid,
verzameling gekleurde kiezels in de
mond van de stilte, welsprekendheid
vermomd…
O, dat ik ooit nog eens
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.292 Maar nee, wat bij mij ingaat moet bezinken,
verdicht zich tot een sprakeloos substraat
dat roerig wordt en uit wil breken
en soms vermomd de mond verlaat.
0, klonk het nog eens ongehinderd.…
Nooit gekend?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
558 De nooit ingehaalde tijd
geeft nieuwe tranen door,
als voortschrijdend inzicht,
omarmt de toekomstige
achtergrond in een teken
of in een oneindig woord,
wel of niet vermomd
vervormd zich niet door
onbetamelijkheid zonder
vooroordeel in een
zwijgend of een
ongeschreven woord en
zin, nog onbekend voor
iedereen die het horen wil…
huiselijk lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 bakstenen vorm doet denken
aan het huis dat ooit bestond
en het door haar deur verstond
mensen warm te laten passeren
voor wat gezelligheid binnenin
de gebakken gaten vandaag
ontkennen het verleden, toen
de ramen nog juist konden passen
ook al stonden ze wagenwijd open
zo ver als haar scharnieren plooiden
er is ook geen brievenbus meer
vermomd…
Houtsnijder
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.955 Vermomd met bolhoed, knijpbril, papieren neus,
trok hij de polder in.
Zijn laatste komisch nummer was een kerstgroep.
Levensgroot.
Met os, met kind, met vrouw, met ezel,
bevolkte hij een stal.
Hij staat er bij.…
Ons zieke kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Maar ook zij zijn kwetsbare kinderen,
vermomd als witte, lieve engelen,
of als stoere redders in de nood.…
SUPERCHICKEN
snelsonnet
3.3 met 36 stemmen
3.340 Die rover, dat was géén verklede man,
da’s Superkip, die ons terug wil pakken
voor elke kip, door mensen ooit gebakken
en ieder ei dat sneefde in een pan.
“Dit is het uur der wrake”, riep het dier,
“I’m tokkin’ bussiness, geef dat geld maar hier !”…
Woorden in de nacht
poëzie
3.7 met 274 stemmen
31.715 Alles wat hierna komt
Is niets dan Dood, vermomd
in schijn van Leven.
Neem mij weer, wacht nog even.
-----------------------------------
uit: Serenade III…
gedicht met stilte geschreven
gedicht
3.5 met 35 stemmen
15.289 De minnaars dolen
in de nieuwe wouden van de winterslaap
en alle zaaiers, nu vermomd als jagers, doden.
Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.…
De tijd
gedicht
3.0 met 20 stemmen
16.683 Vermomd als Dokter, Zandloper en Joker
Brouwt ie in zijn kolven de zwarte loper.
Doofpotten: zalfpotten met zachte zalven,
Eeuwen streek ie ze leeg aan de galgen.
-------------------------------------
uit: 'In de waterwingebieden', 2000.…
pimpernelbekentenis
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.846 , ros, oranje, de kleuren
met onwillekeurige stippen
die zeggen wat onvertaald blijft
dat lieveheersbeestje
per zomer een keer of twintig
waarvan drie op de hand
lijkt wensen te verkopen
aan wie maar wil horen
en nog durft te dromen
zijn eerste lieveheersbeestje
deze zomer dan toch
mag voor één keertje
terugkomen met zijn zorgen
vermomd…
Gedicht met stilte geschreven
gedicht
2.1 met 122 stemmen
28.472 De minnaars dolen
in de nieuwe wouden van de winterslaap
en alle zaaiers, nu vermomd als jagers, doden.
Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.…
Lege huls
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Ik dacht dat een bepaalde queen zich had vermomd.
Suffe ik. De eerste werkmieren starten hun auto's
al en gaan op weg naar hun duffe werkpaleizen.
Ik weet de slaap nog steeds niet te vatten. Onder
mijn logeerbedje ligt een boa constrictor te wachten
totdat ik niets vermoedend wel in slaap val.…
Het onbekende gif
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 ik struikelde over
een slang op de grond
die als stok vermomd zo
het warme wegdek vond
angst verlamde mij
was doodsbang voor het
onbekende gif dat ik
in hun scherpe tanden wist
toch moest ik
mijn hand uitsteken
om de val te breken
al sissend schoot hij weg
pas later kwam de schrik
ik bibberde begon me
licht onwel te voelen in…
VLEUGELS VAN SATIJN (oorspronkelijk gedicht van Kerima Ellouise - muziek: Guido De Pelsmaeker - zanger: CROOM)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
788 misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n hele leven,
héél vrij mijzelf kon zijn
die nacht, vermomd…
vleugels van satijn
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
784 . misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n hele leven,
héél vrij mijzelf kon zijn
die nacht, vermomd…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 Gezwegen, naast je in het bed,
zag ik op je slapen, het bewijs
van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,…
Het geschenk van leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 moet ik nog langer zwijgen
met dit valse omhulsel
brekend
vermomd
sneeuwpoppen verrijzen
weet je
ondanks de vele
tegenstrijdigheden
een golf van liefde
harmonie en vrede
kruipt in 't hart
voorbij het gebroken licht
veel heb je me gegeven
bijna alles
dat het leven geweld
aandoet
zielsverwanten
zoals ik
geborgen
in armen…
onrevolutie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 blatend gedrongen
aan de grasvelden van de zelfkant
schamper ziende struisvogels
de haartooi geplukt de kop in het zand
steeds kaler de aanblik als schriele kippen
waar zijn de meutes naartoe
steeds slachtend als een roedel wolven
die de verdwaalde herders verscheuren
en überhaupt
waar zijn de herders naartoe
of hebben zij zich vermomd…
Nederig neergeslagen ogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 Reptielen willen overal regeren
Vermomd als mens werden zij hoge heren
Nu worden wij door aliens beheerd!…
Pomona
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 voor kussen
Niet eens een trap om fruit te plukken
Je hebt mijn Venusbeeld geroofd
Het is gedaan met al mijn ooft
Het rot, is beurs, de bomen huilen
Ik zoek beschot waar ik kan schuilen
Hoe sterk was jij in overwinnen
Mijn tuin was degelijk omheind
Mijn privacy werd ondermijnd
Uit medelij liet ik je binnen
Je was als oude vrouw vermomd…
Pentagonterix
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
392 Mede geïnspireerd op 'Luchtfietserij', het snelsonnet van Coenraedt van Meerenburgh
PENTAGONTERIX
Onlangs vloog er een archaeopterix
Op ijle hoogte in de stratosfeer
Geen radar zag haar boven 't Eriemeer
Zij was vermomd als pentagonterix
Het was geen olifant, laat staan een mug
De Sovjetkosmonauten zijn
terug!…