2908 resultaten.
Pekelzonde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Man en vrouw lopen onthand,
ontmoeten tegenstrevers in dun
belijnde steegjes inzake een stad
zonder offensieve intenties.
Tot op zekere, arctische hoogte
heeft het voor hen weinig zin
tegen de zondvloed te brallen.
Hun lijfsbehoud is ambtshalve
uit oevermoerassen getreden,
nog dampend van naijver en
hallucinerend door wondkoorts.…
Oude waarden?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 De avonden keren terug naar
oude waarden, kikkers paren
in hun glorieuze uur, te vroeg
voor nachtegalen waarin de
hazen ruimer ademhalen, in dit
schemeruur verzamelen uilen
spitste geluiden in de zachtste
en zoetste treden van de nacht,
de wind verlegt de schreden
in zijn de fluwelen mantel bezielt
door zijn omfloerste macht.…
Respect
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Waar mensen met elkaar praten;
vallen af en toe zware woorden
zijn meningen verdeeld
worden gevoelens uitgesproken
kunnen er tranen gaan vloeien.
Proberen we te begrijpen
omarmen we wat we hebben
willen we geven en nemen
weten we dat er verschillen zijn.
Trachten we er het beste van te maken
leven we ons leven
zijn we in staat om;
niet…
Mijn land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Waar ik mijn hart aan heb verpand
Is dat er nog
Wagen wij nog
Worden wij uitgedaagd
Vechten wij
Voor dat waarvoor gevochten is
Wat was
Wordt verder verleden
Nieuwe mogelijkheden
Of dieper verdriet
Het is de jonge generatie
Die het opnieuw beziet
Vragen in een nieuwe tijd
Vraagt een nieuwe visie
Op de waarheid
ontworteld
Aan oude waarden…
Stemmen van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 op bouwt
wanneer
het vertrouwde
Daar waar de wereld lang op bouwde
verandert
En een nieuwe visie
Op het geheel
Een noodzaak is
vormt dat een ader
In de rivier des levens
Waar zwijgzaam stemmen van waarde
Universeel in de noodlottige verandering
Van de tijd
Zoeken op aarde…
De zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Voor menig mens,
ben jij van waarde.
Voor mij ben je uniek,
vaak kom ik bij je.
Graag hoor ik jouw geluiden.
Soms wat zacht,
maar vaak met kracht.
Langs de vloedlijn lopen
is het mooiste wat er is.
Als de zon schijnt, zie
ik je blauwe golven schitteren.
Zee, zo fascinerend mooi
Natuurlijk ben je
soms eigenwijs.…
Van onschatbare waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Van onschatbare waarde is het werk
van een chirurg. Precisie is zijn
handelsmerk. Sterk is zijn overtuiging
om mensenlevens op de snijtafel te redden.
Bij vele bedden bereid hij zijn patiënten
voor op hun uur U. Van nu tot straks als
patiënten wakker worden en zij zich weldra
weer beter kunnen redden.
Nieuwe hartkleppen worden ingezet.…
waar vinden wij dan nog waarde in
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 Als geweld zinloos is
waar vinden wij dan nog waarde in.
Maar laten wij vandaag beseffen,
terwijl de wereld huilt;
dat morgen in ieder duister hoekje
nog ergens een mensenhart schuilt.…
liefde
snelsonnet
4.1 met 13 stemmen
725 zelfs zonder taal is lief' een simpel woord
maar menigeen vergist zich toch te vaak
hoewel, soms is het bij de aanvang raak
en wordt de liefde lied met één akkoord
een druppel liefde blijkt van groter waarde
dan alle kostbaarheden op de aarde…
Waardevol
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
956 Ik ben het waard om eerlijk en oprecht tegen te zijn,
Want Oh God, wat hadden wij het fijn.
Ik ben het waard om lief te hebben en van te houden,
Want ik heb lang genoeg mijn gevoelens binnengehouden.
Ik ben het waard om exclusiviteit te krijgen,
Om boven de waarde van de vele nachtvlinders uit te stijgen.…
waardeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 voor wat het waard is
de waard en zijn gasten,
niet op hun waarde geschat
eens doolde een geest,
onnavolgbaar in woord en gebaar,
vrouwen, drank en gezang,
eens hebben we het gehad
er waart niets meer,
we zijn er geweest…
Megalomanie en militarisme
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
43 Wij zien het
voor onze ogen gebeuren
en hebben niet opgelet
Europa met zijn waarde
Megalomanie en militarisme
tussen de grote der aarde
waar zal dat toe leiden
gaan alle Europeanen nu lijden?
Zoveel vragen niet te vermijden
gaan ze de asielzoekers verspreiden?…
Wat is een mens nog waard?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
502 We tellen met cijfers, met winst en verlies,
met grafieken, rapporten, een kille analyse.
We wegen de mens als een last of een kans,
maar vergeten de ziel, het licht en de dans.
Een leven, ooit heilig, nu soms een getal,
een naam op een lijst, een bericht, een geval.
We praten van nut, van groei en beleid,
maar waar is de warmte, de menselijkheid…
Ik kies dit pad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
761 Mijn waarden draag ik niet
als versiering voor betere tijden,
maar als een ruggengraat in mij —
zij houdt mij recht
wanneer alles buigt.
Ik reik mijn hand,
geen vuist.
Ik bouw liever dan ik breek,
maar ik weet:
wie niet aan tafel zit,
wordt gegeten.
Dus kies ik dit pad:
open, standvastig,
principieel en begaanbaar.…
De kant die verdween
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 zij
maar alles wat
aan haar vastzat
neefjes
nichtjes
tantes
ooms
zonder afscheid
een hele kant
trok zich terug
alsof zij er
nooit was,
zij blijft bij
wat gebleven is
maar niets
blijft terug
verlies
is niet het gaan
maar het verdwijnen
terwijl je kijkt
en onder dat alles
een vraag
die nergens landt
was dit het waard…
De crux zit ‘m in het liggen gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
232 Zij zonken weg in hun diepste ik
het besef kwam bij de papierfabriek
waar zij onder walmende rook struinden
zinnen vol vragen verzonnen
een cruiseschip afzakken zagen
naar de Blauwe Kamer ‘und weiter’
afwaarts
Waar deze tijd al wel niet voor staat
- wat weet Kubrick over de landing?
met Star Trek groot gebracht
luisterden zij op I-pads…
LEERGELD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Het was het waard
Voor wat het waard was
Geen berouw of spijt
Geen jankverhaal
Vol medelijden
Nooit heimwee
Naar die rotte tijd
Geen weemoed
Of wat als?…
Misschien hield ik van haar
gedicht
2.6 met 489 stemmen
159.799 Misschien hield ik van haar
het meest omdat ik meer
geworden was dan ik
ooit eerder was geweest
meer van mijzelf
kon geven, het meeste
van mijn leven
-------------------------
uit: 'Eenzang' (1992)…
Het hoofd, een benen doos
gedicht
3.3 met 33 stemmen
17.089 Het hoofd, een benen doos
waarin wat wij zien als
het hoogste, kroon
op de schepping: hersens
het uitgespogen kauwsel
van de goden, de schedel
kwispedoor, waarin
een grijze kauwgom of
stinkende pruim
---------------------------------------------------
uit: Van cadmium lekken de bossen, 2002…
Potret 3
gedicht
3.5 met 96 stemmen
36.398 Wijdbeens. Rokend. Een lach
en een pot sterke koffie altijd
in de warme aanslag -
Hoogblond opgetoupeerd en leergejast
De struise vormen in
een glanzend trainingspak -
Zelden alleen. Want steeds
luidkeelse kinderen, kaartvolk of
vriendinnen om zich heen -
Wie staat hier opgesierd en
uitgedost en neergepoot, kortom?
het Hollands vrouwendom…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…
Als ik niet aan je denk of raak
gedicht
3.4 met 36 stemmen
16.473 Als ik niet aan je denk of raak
Wens ik mij denkend met je te verstaan -
Dat is volmaakt -
Dat ik niet met je slaap maakt echter
Dat ik denken moet je aan te raken
Waardoor ik waak -
En aangezien ik je niet meer zag
Moet ik zelfs volstaan met in gedachten je te spreken -
En ik raak van slag
Wat de verbeelding niet vermag!
Uit niets…
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.392 De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
staan zo geschikt alsof ze bij het opstaan
weggeschoven door ons zijn verlaten.
Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van
de najaarsregens en de zittingen vergaarden
om zich toe te dekken blad dat
daar zelf in een vluchtpoging belandde.
Weerloze hoek is het, die geen beschutting
aan zichzelf…
Maar misschien wel goddelijk
gedicht
3.0 met 14 stemmen
16.705 telkens staat een boom
met één been in de grond
kapotte enkel, stompe voet in skischoen
scheenbeen is verwond
maar toch: Hermes!
Boodschapper van de goden
zet zich af van deze heuvel
vleugels bewegen driftig
aan zijn hiel en in zijn kroon.
---------------------------------
uit: ‘Proeven van moord’, 2005.…
Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.787 Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
houden mij gezelschap aan de branding.
De gratie van hun rennen en bewegen,
half vliegen over het water, te licht voor zwaartekracht,
samen alleen in lucht, nat zand en spiegeling,
dat woordloze toebehoren aan elkaar en niemand anders -
opeens zijn ze verdwenen zonder dat ik zag waarheen.…
Zoals het lijden niet is
gedicht
3.4 met 14 stemmen
9.490 Zoals het lijden niet is te
Vermijden, het is gegeven, zo voel
Ik een verdriet dat als een spoel uit
Een machine in mij losschiet: ik dacht
Nooit aan de weg, ik dacht aan het doel.
Als ik trappenhuizen van flatgebouwen
Zag, die als verlichte ritsen in een
Onzichtbare jas gestoken stonden
In de nacht, dan waren het ritsen die
Ik opentrok. Ik…
Liefste van ooit
gedicht
2.8 met 20 stemmen
7.836 De blonde leeuwen
met hun gemelijke
koppen, trekken rondom
lopen kringen
in het losse zand, aleer
zij door de brandende hoepels
springen -
Een koperen pauw
draagt in zijn snavel
je spiegel -
Jij Narcissus die naar
haar evenbeeld kijkt
Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid
te bezweren in het net zo efemere
van de liefdesdaad
Lucht…
Ik zag het als mijn opdracht
gedicht
2.6 met 93 stemmen
28.134 Ik zag het als mijn opdracht
haar van alle onheil
te ontdoen, van alle
ongemak te zuiveren
haar te verpuren tot
het klare, mijn leed te
logenstraffen, haar in
mijn leven tot die ene
te maken, tot die ware -
ik zag haar als mijn lot.
Zij, wel gemaakt van spier
en bot, leek mij op water
stromend uit een beek of
kraan en haar…
Vannacht
gedicht
3.0 met 9 stemmen
16.425 .
---------------------------------------------
uit: DBNL maart 2012 - dit gedicht verschijnt
in een volgende bundel van Elly de Waard…
Nachtelijke ontmoeting
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.343 Het was een avond, lang geleden
de maan stond hoog, het was heel licht
en waar ik liep, over het Doornvlak
dampte de grond van warme mist
Ik ging liggen in het stugge gras
lag stil te kijken naar de nacht
Een uil kwam aangevlogen
en streek neer, zo dichtbij op een tak
dat wij elkaar haast raken konden
en bleef zo stil als ik daar zitten…