837 resultaten.
SEGREGATIE
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 Ooit had Land of the Free een droom
Je kon er toekomstplannen stallen
Rijk worden, maar dat is vervallen
Het goud bleek schroot bedekt met chroom
Er is een top van welgesteld
Zich wijdend aan vergalopperen
De leider lijkt te dementeren
Is grof daagt uit en liegt en kwelt
Zijn stokpaardje; een kwade zaak
Hij hekelt donkere soldaten
Die…
Boerenlust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 Het boerenland met rust bedekt,
de lakens weer door lust bevlekt.
Morgen een nieuwe dageraad,
de boer weer opnieuw paraat.…
Lijfspreuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
329 Gezicht altijd bedekt met lach of traan.
Een zere rug soms mag de pret niet drukken.
Een vrijpartij kost meer herstel en tijd.
Blij ben ik, dat we toch nog steeds van bil gaan.
Mijn lijf, het blijft de dag en vruchten plukken.…
Vandaag smelt mijn toekomst
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.158 Wanneer de nacht de dag inhaalt
en zij jou dichter droomt, tekent
vorst in het schijnsel van sterren
ijzige bloemen op beslagen ramen
een prachtig boeket spreekt nooit
gesproken woorden en groeit naar
morgen, waar in een glazen vaas
gisteren snel verdort, langzaam
bedekt een witte laag ooit gelopen
verleden, als schoonheid een nieuwe…
Nieuwe dauw
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.089 Achter de zuidenwind trekt de warmte binnen
de zwoele bries bedekt de ronddolende kilte
zwierig gonst het door lakens en het linnen
door bomenkronen ruist de avondstilte
Onder het bladerdak schuifelt het zomertreffen
het gonst van buitenleven en laat vertier
alle pleinen lijken het te beseffen
de avond drijft op rode wijn en schuimend bier…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 sterren treuren over vaal verbleekte kleuren
van een gestorven regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken van de nacht
die zich over het daglicht strekt en haar met duisternis bedekt…
Droom
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.786 Mijn ogen zijn bedekt met een roze bril,
ik zweer het je, jij bent het die ik wil.
's Avonds de liefde met je bedrijven,
gemoedelijk tegen je aan gaan wrijven.
's Morgens in ons bed,
niemand die ons belet.
De rest van mijn leven geef ik aan jou,
mijn man, de man van wie ik hou.…
Psychodrôme
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.408 In het grootste geheim
werd de blonde prins geboren
leeft in beveiligde schijn
niets mag de toekomstige orde verstoren
Hijzelf weet daarom niet
wie hij werkelijk is
geen mens ook die het ziet
- bedekt met zwart vernis
Ooit zal die dag toch komen
dat hij zijn gezicht moet tonen
zijn leger zal hem kronen
en de nieuwe orde zal er komen…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 IJzige kou dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte…
Passie en stoom
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.548 handen glijden over buik en keel
ik strek mijn handen naar je uit
terwijl ik diep in gedachten
met je lichaam speel
Een schouwspel wat nooit verveelt
een eenakter speciaal voor mij
want het heldere water dat speelt
een virtuoze symfonie
op jouw schouders, rug en dij
En dan eindelijk samen
mijn handen door jouw natte haar
warme stoom bedekt…
woede
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.309 In mijn maag voel ik een plek,
Zacht, kwetsbaar, door een dun vlies bedekt.
Daaronder kookt mijn woede:
Gele gal, oranje vlammen,
gevangen onder mijn strakgespannen trommelvel
dat trillend tot stilstand komt na jouw beroering.
Ik ben strak, ik ben sterk.
En jij, mijn lief, jij raakt mijn vlies,
telkens weer.…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft geleerd
bonkige zeeman op drift
op het verlaten platteland
voelt de tand des tijds
zich opmaken voor de laatste toegift
geplant in zijn verrimpelde hand
weet hij dat hij zich niets verwijt
de rode ochtendzon treft
een uitgedoofde ruwe pijp
het pleit werd eindelijk beslecht
bedekt…
Eenzaam monument
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.694 M'n ouderende vriend verkiest crematie
familie haalt hem over tot begraven
graf als monument voor 'n geliefde
plek om herinneringen op te halen
De stervende mens wil het graag geloven
hij wordt begraven, sneeuw bedekt z'n graf
de tijd schrijdt voort, niemand komt langs
ik sta alleen aan je graf op je sterfdag
Het graf gekozen om te laten…
jij bent de enige Eva
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.111 outfit
ben je bloter dan naakt
je geurt naar olijven
bent de enige Eva
in mijn paradijzen
ik kras in je huid
mijn passie in bloed
ze kan er niet uit in
het oppervlakkige raken
zonder geluid weten
we al dat we ooit voor
elkaar zijn geschapen
ik toon je de wereld
met als status een bank
het groen lijkt natuur
maar als jij me bedekt…
Ach, het is maar een eethoek .....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.933 Mijn kleine koffer op de grote tafel
bedekt de putten en krassen van de tijd
de stoelen, poten nog net niet wankel
staan rustig elke nieuwe dag te begroeten
soms iets scheef, na uitgesproken zinnen
net of er een knipoog volgt, met de zinssnede,
"hout mijn zitting dicht", zelfs de leuning,
anders behoorlijk dwars doet er het zwijgen…
Sterrenstof
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.303 wereld
verlaten en alleen
Maar dit gaat
niet op voor jou
want het voorjaar
is weer in je terug
hoe hard het ook
kan stormen
jij loopt met grote
passen met de wind
in je rug
De winter ademt
een kille sfeer uit
het kan je niet bekoren
je hebt de liefde
opnieuw ontdekt
daarom is de sneeuw
net sterrenstof
wat vanavond alleen
jou bedekt…
Passie
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
4.416 Wulpse rondingen gestrekt op laken van vers groen
Bedekt en omringd door wijnen en exotische vruchten
Voeren jouw lijnen mij naar de waanzin van wellust
Zinnelijk drift in niet aflatende verscheurende honger.…
veelzeggend
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.356 willen hebben”
dat hen eigenlijk niet past
in een grondeloos beleven
legt hij handen op haar lichaam
dat lief en leed vergetend
in een vacuüm verkeert
zal zij geven
moet hij nemen
is het blijvend
of slechts vluchtig
dat intens gevoel van warmte
dat hen eigenlijk verteert
in een strijd van het geweten
stoten wonden pijnlijk open
die bedekt…
Gaya's pandemische ingreep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 voedt met al het kwade-
die gevoelens van zijn gastheer
als ‘n virus genetisch manipuleert
zo diens frustraties neutraliseert-
die zich snel als ‘n virus voortplant
door zichzelf te klonen waardoor
de kolonie sterk in grote varieert-
en als één groot lichaam opereert
die negatieve emotie neutraliseert
de continenten als ‘n wolk bedekt…
Waarschijnlijk Gods hand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 Nieuw levensgevoel
Van deze cachet was Botticelli
Een typische representant
Bedekt naakt. Doorzichtig gekleed bloot
Contouren van lijven talentvol
Gepenceeld. Op breed doek mooi neergezet
Vaatjes stijl.…
Sneeuwpersjes
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
738 Zoals vroeger op het gras
de lakens bleekten,
veel wit op weinig groen,
zo liggen daar mijn kleden
tot het wit ze heeft bedekt.
Dan kom ik,
een knipoog naar opzij,
veeg sneeuw tot in de polen
van links naar rechts
en andersom, keer,
laat ze weer ondersneeuwen.…
TREURTIJD
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Bedekt ben ik met as, ijs en verleden
De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd
Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd
Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden
Het lot en God, zij kwamen tussenbeide
En schopten alle plannen in de war
Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar
Mij rest een kruis, jou wateren en weide
En zeer sporadisch…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In het beloofde land tasten
de eenvoudigen van ziel in het
duister, ze zijn de daklozen
onder de purperen zon en zijn
allang de goddeloze beloften
moe, papieren regels rotten
in het hout, een leger wormen
splijt de houten wereld open,
bedekt het labyrint van de aarde
met hun koele maskers toe.…
Verleiding
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
516 de overhand
Ik zing van heldhaftige grote daden
Maar ook van kleine victories
Ik zing van verlangen en hoop
Ik verleid u, zoals de Lorelei
Zij hoog op de rots daar in de bocht,
Ik naast u, in u, met u…
Een betovering die moeilijk te breken is,
Een les geleerd van de Sirenen
Lang kunt u volhouden niet te luisteren
Maar eens bedekt…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand van heden
lijken karaf en liggende loper
in de ruimte samen alleen
alwaar een desolate sfeer
over stilte schreeuwt
bedekt…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 Lang voor 't eerste dagegloren,
lang na Venus' gouden schijn
kniel ik, uwe stem te horen
uit die weelde, uit die pijn,
uit die tuin, bedekt, bedwereld
met een bloesem van Voorheen.
Heer, behoed haar in de wereld,
doe uw mantel om ons heen!
----------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 * Voor Thomas *
Elke druppel draagt zijn glinstering
als een vloeibaar kleed der naaktheid
De kille winterzon glijdt als een oogopslag
over een koortsige Aarde
die eens het droesem dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen…
En face en -profil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 loop ik op het bruggetje
van jouw neus
Van voren de twinkeling
van terzijde de diepte
Via jouw wangen bereik ik jouw mond
Voluptueus, zogenoemd wellus-
tig slash wulps
zijn jouw gestifte lippen
die ik ken van jouw kussen
Mijn wandeling vordert zeer gestaag
Jouw hals echter is mijn eindstation
Zeker ver-
lang ik naar alles lager
dat bedekt…
Er moeten toch mensen wonen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
8.002 Geluk is langzaam naar
beneden gaan en daar zitten wachten
op stappen, tussen muren bedekt
met tekeningen: vaders, moeders,
kinderen, tafel, huis, voorgoed
aan het ontbijt. En ik
was één van hen.
-------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.
Clementi: 18e eeuwse Italiaans-Britse componist.…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 Jij was de vogel, de watervrouw, de klimop langs de oude muur
je was de tuin vol beelden, de honing in de verre hoek
het dak van riet dat je huis bedekte
Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht
de bloemen die je steeds weer ontdekte
je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel…