3717 resultaten.
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde…
Boom met duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Diep verscholen in een bos
Staat een boom met duizend kleuren
Hij heeft een vreugdevolle tijd beleefd als majestueuze beuk
Toen eekhoorntjes zijn verse nootjes aten
onder zijn kruin van dode takken
En hij zo de basis mocht vormen van hun levensverhalen
Terwijl zijn witte bast langzaam afbladderde door het gekras van kleine spechtenklauwtjes…
Bezinning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 De zomer is getransformeerd
in een door mistflarden omsluierde dame
Sluipend door vochtig kreupelhout
laat zij de spinnen weer weven
Bladeren laat zij loskomen
door haar nootachtige geur
die haar volgt als een chique parfum
Voor de najaarszon
heeft zij nevel bijeengedreven
Alsof zij zo wil bezinnen
Door te laten sterven
opnieuw wil beginnen…
Openluchttheater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een zeebries zucht zijn adem uit
Grillige boomtakken proberen tevergeefs
tegen de richting van zijn zilte lied
in te groeien
De zon draait
Schept een luid akoestisch geluid
dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest
De schaduwen verschuiven
en worden weer langer
Hun dagelijkse dans
traag uitvoerend
Totdat totale duisternis
als een doek voor…
Illusie der eeuwige jeugd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
491 Wat ochtenddauw doet verfraaien
laat spinrag vergeten
Zo vergeet men die jong is soms
degenen die oud zijn
en tot grijs vervagen
De ouden van dagen vergeten daarintegen nooit
hun reeds vergane gloriedagen
toen zij als het frisse ochtenddauw
het spinrag tot een kasteel van kristal verfraaiden
de zon op hun jonge huid voelden
en dachten dat…
Wortels van hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Ik durf niet te meer bidden
Mijn hart lijkt van steen
Gelijk een onherbergzaam landschap van God verlaten
Reikend naar Zijn sturende hand
lijkt de leegte Hem te willen ontvangen
Wil Hij hier nog wijsheid planten, nog liefde zaaien?
Krachtige wortels van geloof mogen mijn land begroeien
Bladrijke bomen van hoop mogen ver reiken
totdat zij sieren…
Stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Als zand verstrooid door vele levens
Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren
Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen
te weerkaatsen
terug naar Uw alziende ogen
Laat mijn ego leeg worden als een woestijn
Verken de dorre plaats
Bewoon het en laat de zandduinen zingen
Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
Mijn Drenthe
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
848 Hier groeit het bos en de heide.
Door rond te lopen en gedwaal.
De hondsrug de hunze geleiden.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier tussen Hunebed en wallen.
Komt menigeen tot rust.
Ze komen hier in grote getalen.
Hier vertoeven is een lust.
Vacantie hier in drenthe.
Geheimvol en met een eigen taal.
Hier is bos en gesteente.…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 het bos laten zien
van mijn dromen
ik voelde mij klein
geloofde meteen
weer in sprookjes…
BITTERE ROZEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 De bos rozen die jij mij gaf
ze zeggen mij nu niets meer
Ze verwelken op mijn graf
en zien vandaar op mij neer
De mooie woorden van jou
zijn door de wind gedragen
Ze spraken over jouw rouw;
kunnen mij nu niet behagen
Die mooie dingen die je zei
zeiden dat liefde mij omgaf
Ze bedoelden nu ben je vrij
en ze lachen boven het graf
De bos…
Rouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 Ik ben boos
Nee, ik ben woedend
Maar heb ik het recht
Om boos te zijn
Ik kwel mezelf
Met de gedachte
Dat ik moet leven
Met deze pijn
Ik heb verdriet
wel of geen tranen
Het maakt het gemis
Er niet minder door
Ik roep je naam
Maar krijg geen antwoord
Het is enkel de stilte
Die ik nu hoor
De aarde draait nog steeds
Maar voor…
HEIL DE PRESIDENT
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
908 Heil de president
Heil Balkenende
Het land onbestuurd
Een politieke bende
Verpletterd door Bos
Toen hij zich afwende
Maar gezamenlijk sterk
Voorkomt meer ellende…
Een man uit Capelle
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
824 Hij stoeide met Wouter Bos
en vergaderde er stevig op los.
Nu moet hij Zalm weer bellen.…
…Ik geloof het niet…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.107 was jij het
die me,
mijn blik vasthoudend
bij de hand nam
en zo de reis
van vele ontberingen startte
door een donker bos
waar ik uiteindelijk omkwam…?
…Ik geloof het niet……
Ik
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.069 Op mijn pad ligt een bemoste steen
Hij ligt daar vast, al duizend jaar,
Met bos en bomen is hij één,
Ik word hem nauwelijks gewaar,
Maar kan er niet omheen.…
DUBBELSCHOTS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 Nee, van zo’n vooroordeel
word ik echt boos!
Dit altruïstische
dubbelbetaalgedrag
is wat je noemt toch
een schot in de roos?…
Dromen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
685 Dagdromend kijkend in de verte
Overpeinzend al die jaren
Boos om wat niet lukte terwijl
Dat toch zoveel dingen niet waren
Glunderend en voldaan, kan ik
Wederom de hele wereld aan!…
De vieren-gevers
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
613 De vieren-gevers zijn weer hier
en maakt me dat soms even boos,
ik gun ze ook wel hun plezier
en schenk hen zelfs een rode roos!…
Stil geheim
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
656 blootsvoets dwalend door het bos
de gevallen herfstbladeren
knisperen onder haar voeten
haar haren wat verward
gaat ze op bezoek
bij haar stil geheim
haar liefde
in een notendop…
duizend jaar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.255 Wij
op weg naar altijd
nog duizend jaar
klaar staan
voor elkaar
als vrienden
als zielschrijvers
als lichjes
die elkaar verstaan
in ieder
magisch bos…
tranen en bomen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
731 manden met bloemen
zeggen sorry
kreukels in lakens
vertellen een verhaal
de bomen in het bos
zijn bomen
tranen drinken ogen
vallen niet op
niet op mij…
01.52
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.284 Ik hoorde honden huilen
en mijn vader was boos
sloeg zijn handen op tafel
en schreeuwde een
onverstaanbaar woord
ik huilde,
ik sliep niet
en ik sliep,
ik huilde niet.…
Zeer
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
1.606 Troosteloos
of ben ik boos
Emoties die stromen
Alleen gelaten
in eenzaamheid
Het einde
van mijn dromen
Het is zoals het is
niet minder
en niet meer
De werkelijkheid
is realiteit
En doet me meer dan
zeer......…
parkzicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
486 achter laten
de rand
het bos, de bomen
en de struiken
bijna, de bloesems
ruiken
rekkend naar leven
de dood voor altijd
parkzicht, het duurt
maar even…
hoogzomer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 als hoogzomer bestaat
bestaat ook hooglente
en dus ook hoogwinter
waarin kinderen geboren worden
die houden van zon
en van hoge verwachtingenen
en die zingend door het bos trekken…
bladeren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
899 De bladeren
ze vallen van de bomen
dwarrelen tevreden
neer op de grond
zijn klaar met hun leven
om de wereld kleur te geven
op donkere dagen
in het bos.…
VORSEN BIJ VORST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Een echtpaar wandelt
speurend door het koude bos,
waar slechts stilte heerst,
kijkt vriendelijk naar struiken,
die stug en willoos hangen.…
Ring
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
664 Droomde ik als meisje wel eens van een jurk als Sissi
En stond ik vroeger wel eens voor een etalage
Te kijken naar van die niet te betalen witte jurken, bloot en romantisch
Ik wist precies welke ik hebben wou
Maar toen iedereen begon te vragen
Wanneer gaan jullie trouwen, is dat al gauw
Toen hadden wij er al een punt achter gezet
Alleen nog…
WIITE HUISWERVELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Over daken en kale bomenwoud
giert, valt en springt een zwervende wind,
als een dartel, onbesuisd dansend kind,
ontmoet tenslotte geur, die hem vasthoudt.
De luchtstroom slingert zich sierlijk maar koud
om een schoorsteen, aarzelt even, duikt gezwind
de pijp in, hitte tegemoet, en vindt
vast verblijf, dat hij met zijn adem opbouwt.
De keuken…
ZAARTBOS
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
361 Aan de Zuidzij van Breda ´s Heuvelkwartier
ligt jonge wildernis. Vergaan boerenland
toont nog bescheiden, vluchtig zijn hand.
Gewezen boomgaard, weide ademt hier.
Tussen dichte doornen krijgt menig dier
hecht tehuis, beschermd aan elke kant,
verlaat de strenge struik, speurt over drijfzand,
vindt in open galerijoerwoud vertier.
Een vinger…