1133 resultaten.
Eindige illusie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 als een fonkelnieuw beginsel
hangt als gesponnen suikerspinsel
het ochtendlicht tussen de bomen
de draden zo precies geweven
als in een ragfijn spinnenweb
de puurheid overvalt me, ik heb
het zo nooit eerder waargenomen
het teer verspreide licht
herken ik uit een voorbestaan
waar eeuwigheid en tijd
als vloed en ebbe samengaan
ik ben een…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 De waterdruppels op de draden,
zijn als parels aan een ketting.
De natuur heeft zijn geheimen,
om als een kunstenaar,
bomen en struiken om te toveren,
in het helderste kristal.
Zo zuiver, zo mooi, zo fijn.
Claire Vanfleteren ©…
lacht je zacht gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 je kijkt naar mij
maar bent mijn
horizon al lang voorbij
doolt in onbekende verten
ik voorgrond niet
in een wereld waar
de waan het spook verscheurt
en vreemde geesten krijsen
toch wil ik
bij jou blijven
als een laatste draad
voor je ons voorgoed verlaat
ik pak je hand
je kijkt verschrikt en
voelt ineens je eigen ik en
lacht…
Geluk als web?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
586 Geluk is een meervoudig
equivalent, enerzijds een gewogen
prijs in frêle draden gesponnen
door de gevoelsspin verleid,
raak ik de samenvatting
van een droom langzaam kwijt,
een ingekorte zaligheid, waar ik
de behoefte van wederkerigheid
in herken, anderzijds als het
handvat alsnog breekt, het genot
in werkelijkheid verbleekt,…
Herdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de ondergaande zon
kleurt de hemel bloedrood
universele emoties
verspreiden zich over de velden
waar rode klaprozen bloeien
in de stilte staan rijen kruisen
de grond is doorweekt
van verloren tranen
verwoeste levens marcheren
als een bloedrode draad
door de wandelgangen
van de genadeloze hebzucht
een gedwongen afscheid
van…
het harigt op de poten
netgedicht
2.4 met 124 stemmen
17.664 handen wurgen zwart
ogen gillen wit en angst
vervloeit langs muren die
de stilte zat zijn en elkaar
spinnen ragen rood
het harigt op de poten
ze hoeken voor hun leven
rennen voor de dood
ze trekken draden treurmuziek
in webben vaag verdriet
want als de prooi gevangen is
eindigt abrupt een levenslied
ze wroeten in mijn geest
vernachten…
Speelt geen poppenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
761 zij sneden hout
in sobere trekken
trokken strak hun
voorgekleurde draden
aan in sober gaan
geleerd om zelf het
leven te ontdekken
jij zag de nerf
polijstte zacht
tot ik weer
vlammen kon
telde alle ringen
vanaf de bast tot
je bij de kern was
jij gaat niet voor
het kruis maakt geen
nieuwe marionetten
speelt geen poppenspel…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
WAT ZIJ BEDOELEN
gedicht
3.5 met 129 stemmen
129.557 ik die niet speel
kan mij niet laten horen
Anderen zijn er die fijn kunnen spreken
en schalks en levendig wat zij bedoelen
kunnen vertellen
ik kan 't alleen voelen
Want mij werd tot nu toe het lot slechts beschoren
om ver van je weg en in somber verlangen
met onzichtbare draden…
zonder titel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.461 zijn stoel was leeg
het was nog zo pas
dat hij daar in zeeg
in zijn wereld met
het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans
ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid…
1999 n. Chr. Hier, nu
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.808 Slechts gewapend met de zekerheid
dat door eeuwen en ijstijden, dwars
doorheen het eindeloze strijdgewoel
de ononderbroken draad van Ariadne
loopt waarmee ik aan het begin van alle
tijd zit vastgeknoopt. En onderweg
is iets van mij ooit alles al geweest.
In de duisternis van genen broeien al
die vreemde levens.…
De iris van hoop
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.906 in de roep naar het licht
van de stille ochtend waar
zij haar kracht niet verliest
in wazig vochtige nevel
ademloos wachtend op
elke volgende, reeds
gebaande weg in de
aderen van ons bestaan
niet elke druppel raakt
gedachten, wel kleurt
iedere druppel rood
in hoop en verwachten
samenvloeiend tot één
geheel, gehecht door
de draad…
Bejaard
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
788 Hij kan de draad niet vinden.
Dat kind is groot, al lang getrouwd.
Zijn vrouw al lang begraven.
Zijn huis verkocht, 't was zelf gebouwd.
Hij had zo vele gaven.
De uren gaan, de zon staat hoog.
Zijn hoofd hangt op zijn borst
en in zijn zachte slaap
heeft hij een traan gemorst.…
Roze Luchtballon
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
2.485 zon
Samen in een mandje
In een roze luchtballon
Zwevend door de wolken
Als een prachtig stilleven
Samen blijven wij stijgen
Door liefde voortgedreven
We dansen over de sterren
Vrijen passievol op de maan
De ruimte gevuld met liefde
Als een zinderende oceaan
Ik blijf heel stiekem hopen
Dat jij mijn hart zal vinden
En wij samen draden…
Alledaagse wolken
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.023 Op overdagse wolken schijnt altijd de zon
Ze vormen zichzelf, groeperen
Ze huilen hun regen leeg, pakken samen
De draad weer op door te condenseren
Ze compenseren de gaten in de lucht
Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht
Drijven als een warme deken richting de koude nacht
Omarmen gouden randen aan hun grens van waterzucht
Veranderen…
Een lief entree
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 je keek me aan
de glimlach brak
het kwetsbaar ogenblik
waarop wij nog niet
hadden besloten
hoe verder te gaan
de toegestoken hand
een lief entree
je nam me mee
om tijd te winnen
voor het garen dat jij
dacht te spinnen
waarmee jij de klus
wilde klaren van
weer opnieuw beginnen
jij spon vals
verdikte de draad
tot de helft…
Grammatica
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
799 Dansend op een zilveren draad
Flierefluitend buitelen zij ongeremd
Bewogen regels op vrije akkoorden
Speelse woorden doch niet erkend
Dan verstomt het vrolijke festijn
Onbegrepen dit vrije woord als geheel
Streng worden zij tot de orde gemaand
Gedanst gefloten mag er zoals betaamt
Somber onbegrepen ploffen zij in het gras
Geordend…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 ik wil de
kleine wondertjes
weer terug uit de
tijd van verbazing
het onbevangen oog
nog niet afgeschermd
door de ratio van een
cynische benadering
weg zijn de jaren dat
toeval de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 Ontheemd gebroken hart
Gekrenkt door zoete pijn
Tranen ontelbare druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar…
Licht leidde mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 maar heel basaal
zweefde boven
het vormgeven
van het eerste leven
hoorde het zingen
van immense koren
nog ongeboren kinderen
er was geen hemelpoort
licht leidde mij
in warme intensiteit
wist en begreep
het eerste vibreren
op goddelijk niveau
waarom bleef
mijn lichaam beneden
was ik nog niet afgesneden
keek om voelde de draad…
Je lach vandaag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 je lach
deed mij
altijd kleuren
haalde warmte
uit mijn hart
dat fermer klopte
omdat het ineens
weer een stuk meer
om handen had
waar ik altijd
alles eerst
overwoog dook
ik nu ongezien
ad rem tussen
woorden in zinnen
om zo met een
weer nieuwe
fris gekleurde draad
aan een ander
hoofdstuk te beginnen
door met alle eindjes
van…
dromen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.288 Droom voor droom
Raken zij verstrikt
In mijn zijden draad,
Tot het hen verstikt
Maar niet vergaat.
Want keer op keer
Zweven dromen
Mij weer voorbij,
zodat ze nooit uitkomen.
En nu nacht op nacht
Blijf ik ernaar kijken,
Mijn dromen die het koude steen verzacht,
Maar nooit meer bereiken.…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan 'r dunne draad…
Zijn stem sprak aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 bewegen
zijn stem sprak aan
soms liet hij de lijntjes gaan
jij hebt in je leven
nooit de ruimte gekregen
die jij zo nodig had
touwtjes werden kort gehouden
in het ontbreken van vertrouwen
kon jij de grenzen niet bereiken
om jezelf te verrijken
in ontwikkeling en groei
de snoei voorkwam jouw latere bloei
weer hoor je de stem
de draden…
- Het grijs dat door de jaren groeide -
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
538 Het lichte grijs, dat exclusief,
ja zo feminien
discreet gecombineerd
licht reflecteerde,
illusie die gecreëerd,
belangrijkste grensovergangen negeert
lijk strelingen uit het verleden,
de liefdevolle rode draad door de collectie
krankzinnigheid tot verveling
volledig zonder reden,
voelde het oude wijzer worden
lichte pastelkleuren…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ergens zal alsem zich een weg banen
in ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
dromer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
581 Zoekt naar oplossingen
om draden te ontwarren,
en druppels vertrouwen
op te vangen.
Laat de gedachte alleen
aanmeren, als de kade
hem met open armen ontvangt.
Hij moet alles kunnen grijpen
zonder uit te glijden.
Bedachtzaam droomt hij verder
laat hem leiden door zijn brein
dat mooie afbeeldingen kleeft
van verre herinneringen.…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 Was tussen de draden
van mijn geheugen geweven.
De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.…
Grenzeloos vertrouwen...
hartenkreet
1.4 met 33 stemmen
3.142 De draad compleet verloren... ik weet het even niet
Tranen willen niet vloeien, emoties heftig geniet.
't Poesje ontkluwkt de klos wol onmogelijk, wat naar Dilemma groeit uit tot een doolhof, dus gevaar.
Goede vrienden helpen, ze laten me nooit in plan
Lieverds, ik reken even op jullie, dat kan!
Lopen jullie een eindje mee?
Bedankt!…