Alle inzendingen over draden

1133 resultaten.

Sorteren op:

Eindige illusie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
als een fonkelnieuw beginsel hangt als gesponnen suikerspinsel het ochtendlicht tussen de bomen de draden zo precies geweven als in een ragfijn spinnenweb de puurheid overvalt me, ik heb het zo nooit eerder waargenomen het teer verspreide licht herken ik uit een voorbestaan waar eeuwigheid en tijd als vloed en ebbe samengaan ik ben een…

Winter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
De waterdruppels op de draden, zijn als parels aan een ketting. De natuur heeft zijn geheimen, om als een kunstenaar, bomen en struiken om te toveren, in het helderste kristal. Zo zuiver, zo mooi, zo fijn. Claire Vanfleteren ©…

lacht je zacht gezicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
je kijkt naar mij maar bent mijn horizon al lang voorbij doolt in onbekende verten ik voorgrond niet in een wereld waar de waan het spook verscheurt en vreemde geesten krijsen toch wil ik bij jou blijven als een laatste draad voor je ons voorgoed verlaat ik pak je hand je kijkt verschrikt en voelt ineens je eigen ik en lacht…
wil melker6 februari 2006Lees meer >

Geluk als web?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Geluk is een meervoudig equivalent, enerzijds een gewogen prijs in frêle draden gesponnen door de gevoelsspin verleid, raak ik de samenvatting van een droom langzaam kwijt, een ingekorte zaligheid, waar ik de behoefte van wederkerigheid in herken, anderzijds als het handvat alsnog breekt, het genot in werkelijkheid verbleekt,…
Pama6 maart 2019Lees meer >

Herdenking

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
de ondergaande zon kleurt de hemel bloedrood universele emoties verspreiden zich over de velden waar rode klaprozen bloeien in de stilte staan rijen kruisen de grond is doorweekt van verloren tranen verwoeste levens marcheren als een bloedrode draad door de wandelgangen van de genadeloze hebzucht een gedwongen afscheid van…

het harigt op de poten

netgedicht
2.4 met 124 stemmen aantal keer bekeken 17.664
handen wurgen zwart ogen gillen wit en angst vervloeit langs muren die de stilte zat zijn en elkaar spinnen ragen rood het harigt op de poten ze hoeken voor hun leven rennen voor de dood ze trekken draden treurmuziek in webben vaag verdriet want als de prooi gevangen is eindigt abrupt een levenslied ze wroeten in mijn geest vernachten…
wil melker28 november 2002Lees meer >

Speelt geen poppenspel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 761
zij sneden hout in sobere trekken trokken strak hun voorgekleurde draden aan in sober gaan geleerd om zelf het leven te ontdekken jij zag de nerf polijstte zacht tot ik weer vlammen kon telde alle ringen vanaf de bast tot je bij de kern was jij gaat niet voor het kruis maakt geen nieuwe marionetten speelt geen poppenspel…
wil melker18 augustus 2008Lees meer >

Velum

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 248
Handen vastgeroest in vertraagde tijd, alsof pezen draden werden van stof en krijt vingers vol stilte vol sleutels zonder slot in de polsen hing een klok achterstevoren waar seconden als vonken door het zwijgen verloren en ergens een stoel van waterlicht- waar een jas van rook langzaam openligt de handen bewogen niet…

WAT ZIJ BEDOELEN

gedicht
3.5 met 129 stemmen aantal keer bekeken 129.557
ik die niet speel kan mij niet laten horen Anderen zijn er die fijn kunnen spreken en schalks en levendig wat zij bedoelen kunnen vertellen ik kan 't alleen voelen Want mij werd tot nu toe het lot slechts beschoren om ver van je weg en in somber verlangen met onzichtbare draden…

zonder titel

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.461
zijn stoel was leeg het was nog zo pas dat hij daar in zeeg in zijn wereld met het zijden kussen; tot op de draad toe versleten en aftands met zijn zetel nog slechts verbonden door twee lussen zacht met verloren glans ik voel, hij is niet weg ruik de geur van zijn huid zijn ongewassen haren deel het verdriet van zijn verloren bruid…

1999 n. Chr. Hier, nu

gedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 11.808
Slechts gewapend met de zekerheid dat door eeuwen en ijstijden, dwars doorheen het eindeloze strijdgewoel de ononderbroken draad van Ariadne loopt waarmee ik aan het begin van alle tijd zit vastgeknoopt. En onderweg is iets van mij ooit alles al geweest. In de duisternis van genen broeien al die vreemde levens.…
Marc Tritsmans15 september 2004Lees meer >

De iris van hoop

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.906
in de roep naar het licht van de stille ochtend waar zij haar kracht niet verliest in wazig vochtige nevel ademloos wachtend op elke volgende, reeds gebaande weg in de aderen van ons bestaan niet elke druppel raakt gedachten, wel kleurt iedere druppel rood in hoop en verwachten samenvloeiend tot één geheel, gehecht door de draad…
metha5 oktober 2004Lees meer >

Bejaard

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 788
Hij kan de draad niet vinden. Dat kind is groot, al lang getrouwd. Zijn vrouw al lang begraven. Zijn huis verkocht, 't was zelf gebouwd. Hij had zo vele gaven. De uren gaan, de zon staat hoog. Zijn hoofd hangt op zijn borst en in zijn zachte slaap heeft hij een traan gemorst.…
L.Bert6 augustus 2005Lees meer >

Roze Luchtballon

hartenkreet
4.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.485
zon Samen in een mandje In een roze luchtballon Zwevend door de wolken Als een prachtig stilleven Samen blijven wij stijgen Door liefde voortgedreven We dansen over de sterren Vrijen passievol op de maan De ruimte gevuld met liefde Als een zinderende oceaan Ik blijf heel stiekem hopen Dat jij mijn hart zal vinden En wij samen draden…
car13 februari 2005Lees meer >

Alledaagse wolken

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Op overdagse wolken schijnt altijd de zon Ze vormen zichzelf, groeperen Ze huilen hun regen leeg, pakken samen De draad weer op door te condenseren Ze compenseren de gaten in de lucht Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht Drijven als een warme deken richting de koude nacht Omarmen gouden randen aan hun grens van waterzucht Veranderen…

Een lief entree

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
je keek me aan de glimlach brak het kwetsbaar ogenblik waarop wij nog niet hadden besloten hoe verder te gaan de toegestoken hand een lief entree je nam me mee om tijd te winnen voor het garen dat jij dacht te spinnen waarmee jij de klus wilde klaren van weer opnieuw beginnen jij spon vals verdikte de draad tot de helft…

Grammatica

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 799
Dansend op een zilveren draad Flierefluitend buitelen zij ongeremd Bewogen regels op vrije akkoorden Speelse woorden doch niet erkend Dan verstomt het vrolijke festijn Onbegrepen dit vrije woord als geheel Streng worden zij tot de orde gemaand Gedanst gefloten mag er zoals betaamt Somber onbegrepen ploffen zij in het gras Geordend…

Vreemde vlaggen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
chaos heeft danig om zich heen gegrepen ons bestaan aan een smalle draad gehesen met de zeis al aan de voet nog zijn de wortels krachtig en vitaal maar in zuidwest heeft wind een andere geur en kleur gekregen vreemde vlaggen worden daar gehesen als de stormbal staat wij buigen door massaliteit willen het oude bos niet kwijt veren…

In transparantie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
ik wil de kleine wondertjes weer terug uit de tijd van verbazing het onbevangen oog nog niet afgeschermd door de ratio van een cynische benadering weg zijn de jaren dat toeval de rode draad was in het leven van velen berusting voelde als helen de mystieke kantjes werden altijd keurig gerand door het gebed van dominees en prelaten…
wil melker22 september 2016Lees meer >

Ontheemd

hartenkreet
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.325
Ontheemd gebroken hart Gekrenkt door zoete pijn Tranen ontelbare druppels Zie de angst voor morgen In de spiegel van vandaag En mis je in ieder moment Twijfel door de dagen heen Hoe moet ik nu verder leven Zonder je stem en lieve lach Vervlogen is elk vertrouwen Ik geloofde in je had je zo lief Jij vlocht draden levensgeluk Zomaar…
car27 februari 2007Lees meer >

Licht leidde mij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
maar heel basaal zweefde boven het vormgeven van het eerste leven hoorde het zingen van immense koren nog ongeboren kinderen er was geen hemelpoort licht leidde mij in warme intensiteit wist en begreep het eerste vibreren op goddelijk niveau waarom bleef mijn lichaam beneden was ik nog niet afgesneden keek om voelde de draad…
wil melker19 augustus 2016Lees meer >

Je lach vandaag

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 409
je lach deed mij altijd kleuren haalde warmte uit mijn hart dat fermer klopte omdat het ineens weer een stuk meer om handen had waar ik altijd alles eerst overwoog dook ik nu ongezien ad rem tussen woorden in zinnen om zo met een weer nieuwe fris gekleurde draad aan een ander hoofdstuk te beginnen door met alle eindjes van…

dromen

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.288
Droom voor droom Raken zij verstrikt In mijn zijden draad, Tot het hen verstikt Maar niet vergaat. Want keer op keer Zweven dromen Mij weer voorbij, zodat ze nooit uitkomen. En nu nacht op nacht Blijf ik ernaar kijken, Mijn dromen die het koude steen verzacht, Maar nooit meer bereiken.…
N&C7 februari 2009Lees meer >

BLAUW

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.107
blauw zijn strakblauwe lucht en wolken als zeilen Het groen en geel trekken zich uit het landschap terug Nog even maar is er klatergoud bladgoud in kruinen van bomen Langs stoep en straat waar wind vrij spel krijgt je de adem wordt ontnomen Het seizoen wordt oud en misschien wijs rijgt laatste bladeren aan 'r dunne draad…
Harry Daudt20 oktober 2009Lees meer >

Zijn stem sprak aan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
bewegen zijn stem sprak aan soms liet hij de lijntjes gaan jij hebt in je leven nooit de ruimte gekregen die jij zo nodig had touwtjes werden kort gehouden in het ontbreken van vertrouwen kon jij de grenzen niet bereiken om jezelf te verrijken in ontwikkeling en groei de snoei voorkwam jouw latere bloei weer hoor je de stem de draden…

- Het grijs dat door de jaren groeide -

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 538
Het lichte grijs, dat exclusief, ja zo feminien discreet gecombineerd licht reflecteerde, illusie die gecreëerd, belangrijkste grensovergangen negeert lijk strelingen uit het verleden, de liefdevolle rode draad door de collectie krankzinnigheid tot verveling volledig zonder reden, voelde het oude wijzer worden lichte pastelkleuren…

Bloed en stenen

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.040
ergens zal alsem zich een weg banen in ondergrondse stromen, vertakte aders van holle bomen onder de Linden of misschien wel naar het Leidseplein zal het vloeien langs muren van de metro terloops ontspringen uit een rugtas, voert het langs een draad onder rokken van ingelijfde of onderdrukte vrouwen ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
Hanny6 april 2010Lees meer >

dromer

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Zoekt naar oplossingen om draden te ontwarren, en druppels vertrouwen op te vangen. Laat de gedachte alleen aanmeren, als de kade hem met open armen ontvangt. Hij moet alles kunnen grijpen zonder uit te glijden. Bedachtzaam droomt hij verder laat hem leiden door zijn brein dat mooie afbeeldingen kleeft van verre herinneringen.…

Zij is het

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Was tussen de draden van mijn geheugen geweven. De blik op oneindig geen tastbare bezorgdheid om de toekomst. Haar verleden op nul. Nieuwe oorden zal ze verkennen onbeschadigd zoals ze is broos en fragiel zorgeloos en aftastend naar een leven.…

Grenzeloos vertrouwen...

hartenkreet
1.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.142
De draad compleet verloren... ik weet het even niet Tranen willen niet vloeien, emoties heftig geniet. 't Poesje ontkluwkt de klos wol onmogelijk, wat naar Dilemma groeit uit tot een doolhof, dus gevaar. Goede vrienden helpen, ze laten me nooit in plan Lieverds, ik reken even op jullie, dat kan! Lopen jullie een eindje mee? Bedankt!…