4156 resultaten.
Tijd is niet echt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Tijd is niet echt
Emoties en gevoelens zijn
alomtegenwoordig
Zij bepalen de manier hoe wij
de wereld ondergaan
Alles is onderworpen aan opinie
Het doet de werkelijkheid ontstaan…
opgesloten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
461 het voelde alsof ik in een donkere ruimte zat
leegte en trillingen overheerste me
een racebaan van emoties
opgesloten in mijn eigen gedachten
geen uitweg mogelijk…
Individualiteit
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.548 'Wees u–zelf!' sprak ik tot iemand:
Maar hij kon niet: hij was niemand.…
De Maatschappij zonder Jij..
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.489 De imitatie met het laagje goud
maskeert veel onderhuids verdriet
want in jouw hoofd gaat zoveel fout
je speelt jezelf, maar bent het niet
Anoniem, in een harde maatschappij
vol haast en onbereikbaarheid
daar geldt alleen nog jullie of wij
en valt gevoel niet onder werktijd
Je geeft trouw wat wordt verwacht
een plichtpleger tot het laatste…
Elke ochtend
gedicht
3.9 met 31 stemmen
14.017 Elke ochtend gaat ze de oceaan op.
Het wasgoed gaat stinken
potten en pannen koeken aan,
haar huwelijkskleed rafelt
en vervuilt onder zijn boze
blikken.
Wat doet het er toe, zij kijkt toe
hoe de walvissen trekken en ziet
dat het naaimachines zijn,
reusachtige die het sinds eeuwen
stukkie kleed stikken.
--------------------------…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 De tijd is zwart,
een steen die koud
in de tuin ligt te rotten
tussen bladval,
botte takken en
naaktslakken die
niet meer sporen.
Waar ik sta
wordt niet meer gebouwd
en waar ik loop
worden geen wegen aangelegd.
Bestemmingen
gaan al eeuwen aan mij voorbij
en zo ik al vertrek,
dan zonder reisdoel.
O nee, het heden is niet
aan mij…
De voetstappen die ik achterlaat
gedicht
3.5 met 106 stemmen
24.138 De
voetstappen
die ik achterlaat
zijn bezit
van de grond.
Mijn leven
is van het
verleden.
Mijn woord
is in de monden
van anderen.
Ik
ben niet.
Ik was.
Zo
is het
met alle dingen.
--------------------------------------------
uit: 'Lunchpauzegedichten', 1974.…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.235 de reiziger staat stil
hij overwelft de gehate vlakte
hij wikt de taal van zijn herinneringen
het lied des vaderlands
de reiziger leeft in gemeenschap
met uur, dag en tijd
hij groet de nederige passanten
en de bloemen aan het venster
loopt gezwind over het water
peilt de weemoed van de vissen
hij bezielt geen plan
stuurt geen kudden…
Virus
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.143 Mijn arme hoofd..
vol van 'n dier met klauwen
het zorgt onontkoombaar
dat ik terug naar af ga
Elke weerstand binnenin
verzwakt door grommen, grauwen
verhitte gedachten dringen in
als substantie zonder massa
Mezelf niet meer vinden
is vreemd en abnormaal
bezorgt me koude koorts
en een ongrijpbaar gevoel
Want dit virus zonder naam…
Overtuiging
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
974 Geef niet af
en houd vast
wat je weet
is een anker.
Neem wat leeft
tot dieper zin
en blik het oog
tot een gave.
Wat schenkt
uit eigen beweging
heeft een luister
die jou verheft.
Hoor de stem
die verder roept
en veeg je voeten
aan verwijten.
Ontwijk alleen
hen die sturen
beter dan jij
één richting gaan.…
Ongekend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
495 Zij wist het.
Zij wist het.
Haar hoge waarden
in haar geest, en haar ziel;
ongekend op aarde.…
Mijn inkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 De pen, die ik oppak,
opnieuw en nieuw...
die pen vlekt haar inkt niet.
Ze strijkt heel duidelijk strepen,
die niet liegen,
niet zomaar over levens rondvliegen.
Mijn blauwe inkt, -geen zwart-,
maakt dat donkere wolken,
in het hoofd, verdwijnen,
overtrekken.
Mijn inkt, zo giftig als kan zijn,
is niet te drinken, maar slechts,
juist: tot…
Moppie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Alles wat ik schreef, zal schrijven
om te blijven.
Alles waarvoor ik leef, vanuit het diepste
uit mijn buik,
dieper dan diepst
boorde ik aan; borrelden naar boven:
alles, de ervaring uit mijn levens...
al mijn streven, over al de levens heen,
ik legde het vast, zo een dichteres betaamt.
Mijn vele gezichten in velerlei gedichten!…
Vertrouwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
663 Jij zal daar staan
met jouw haren in de wind
ik herken je aan jouw gestalte
ik weet dat ik op jou vertrouwen kan
want jij bent de enige
van wie ik weet
dat jij deze rol
voor me innemen zal.…
Opdracht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 De ziel is sterk,
maakt werk
van haar taak,
wat ik ook meemaak.…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 Het wegdek weerspiegelt
het licht van straatlampen.
De wind schudt aan
de metalen flessenhalzen.
De bomen hellen over,
takken kraken in vlagen
van samengebalde lucht.
Twijgen zwiepen los
en verstrooien zich,
verweesd tussen bladeren
die omhoog wervelen
in tegendraadse krachten.
De sterren hoog en stil
stralen onaantastbaar
voorbij…
De gracht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.324 Langs de oevers zwemt een rat
zijn staart als roer de haren plat.
Golfjes kabbelen voort
en verstrooien herinneringen.
Het watervlies vervormt
beelden van verleden tijd.
De school heeft men gesloopt
alsmede drie van mijn broers.
Ik schaatste over het ijs
waarin ik wou verdrinken
en ik verjoeg de sneeuw
naar een tropisch paradijs.…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
vertrek
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
2.253 ze komen je halen
je weet, je wacht
ze nemen je mee
je geeft je over
ze lopen naar beneden
ik hoor je droeve, aarzelende tred
ze plaatsen je in een auto
ik zie je tengere, weerloze rug…
M
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.036 ze geeft geen citroen zonder verhaal
over die ene reis naar Spanje
geen aardappel zonder herinnering
aan het grote veld waar later de soldaten
neerlagen
gesneuveld
verslagen
ze schrijft geschiedenis op verjaardagskaarten
in schoonschrift tussen de lijnen
ze is mijn vriendin
ze wordt achtentachtig…
Beschuit met honing
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
769 Alle ellende op een stokje
als honing uit te strijken
op een volkoren beschuitje
met roomboter gesmeerd.
Zo druip ik dan lekker af
want ik ben er klaar mee
hebben en houden te beleggen
met rookvlees of oude kaas.
Ik heb zin in zalige zoetheid
vol zindering en zonde.
Mijn lippen te openen
voor zoemende bijenzang.
Ik zal mijn tong laten…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
Geschiedenis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
676 de wind nam bezit van het huis
dat we - lang geleden - verlieten
als machtig bespeelster van het geluidsarchief
trekt ze de registers open
schrijft ze onze geschiedenis
in alle soorten en maten
met zevensmijlslaarzen banjert ze
door het verlaten huis
wekt dode herinneringen tot leven
rammelt aan de poort van de ijzeren tijd
fluistert…
wortelkind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
818 ze glimlacht net genoeg om er gelukkig uit te zien
het loof van de bussel wortelen die ze draagt
wiegt zachtjes als het mooiste boeket in de wind
ze trekt weer het park in een wapperende
rok achter haar aanslepend als een speels kind
niet beducht op kuilen of valstrikken
aan de rand van de vijver plukt ze
een papaver en gooit hem naar een…
Bij het ochtendkrieken
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
706 in het maanloze donker
kleuren gedachten
ze vloeien in elkaar over
ik weet
jij bent hier
maar mijn ogen verbergen
het kind dat ik ooit was
dat staat centraal
in het tij van mijn leven
dan realiseer ik mij
onder jouw golven
verdwijnt de kille duisternis
tot zover als ik kan zien
ik reik
van binnen naar buiten
droom mijn lente…
De ziel in je ogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
820 Wat ik voor mij zie
is iets dat ieder ander ziet
een vrolijke lach
en een stralende kop.
Wanneer ik ga inzoomen
op de lens van je ogen
je iris doortastend
val ik bijna stil van schrik.
Het wemelt van verdriet
en een stukje ongeluk
ik zie de vraag om liefde
voor mij amper te verdragen.
Dat jij je leven hebt gegeven
voor…
als de storm luwt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 ze is niet echt op zoek naar zichzelf
het lijkt alleen maar zo wanneer
ze straatlantaarns vervangt door bomen
cement ruilt voor kiezel
zich een merel op het dak droomt
die voor haar fluiten zal
enkel hij mag haar doorbreken
het zal haar stilte zijn
ze doet ermee wat ze wil
de merel ook
ze zoekt zichzelf niet
ze zoekt haar stilte…
weet je, weet je nog
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 als we terug gaan
aarzelend naar het begin
en hoe het toen verder ging
als we de oude,verraderlijke
paden betreden
en je zegt: weet je, weet je nog?
zijn we elkaar alweer kwijt
gevangen in hersenkronkels
de eigen, onberekenbare doolhoven
laten ons verdwalen
tastend in het duister
verliezen we elkaar uit het oog
weet je, weet je…
hunker naar sepia
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
633 tussen de sneeuwklokjes ligt een drol
alles lijkt zwart- wit zo
zelfs een verloren Galloway
die zijn best doet om bruin te zijn
karnaval dreunt tegen de klokkentoren
ik dwaal door een confettiregen
de prins zit dronken op zijn troon
enkele narren maken belgeluiden met hun hoofd
er drijft een fietswiel op de vijver
de eend kijkt er…
handtekening vergeten
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
703 ik zat vandaag met Magritte in bad
we rookten een kromme pijp
en hij zei: ceci n’ est pas un bain
hij had gelijk we rookten enkel een pijp
en de hemel was blauw vannacht
de rotsen zweefden als kometen
bomen herschikten hun nerven
en ik zei: ceci n’ est pas Jandeb…