15537 resultaten.
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Nu de dagen breken met lommerrijk groen,
de zon haar immense kracht verliest,
verkleuren bomen pronkend hun fatsoen,
de wind die stil aan hun bladeren briest.
Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.
Fraaie beelden in zoete vlammen…
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 Waar anders dan in ons eigen landschap
doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden
voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend
op zoek, op zoek naar verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met…
Herfst Festival
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.589 De verandering kwam niet geheel onverwachts,
een maskerade in gedoodverfde kleuren
verschenen door schaarste in het verschiet
bladeren gehuld in geleefde geuren,
nog onbekommerd warm uitgedragen
in ondraaglijke lichtheid van het bestaan,
beroeren stralen deinende kruinen
de top van de kleurenpracht bereikt
het uitzicht verbluffend.. een…
Rozengeur en bruine schijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.506 Roze is kijken naar de zonsondergang.
Bruin is vertraging met de trein.
Roze is vakantie.
Bruin is een verplichting.
Roze is vrijheid.
Bruin is van de trap vallen.…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 Regen doet de straat opnieuw glimmen
volledig anders dan het ene prachtmoment
het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam
ja, door wat nevelig maanlicht geveld..
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Voltooid aan de schepping
deed hem de eerste aanraking verstillen..
Hij vroeg zich af wie hij was,
de stille kleurrijke man van vele winden,
een beminnelijke lach dat horizonten brak,
het hemelsblauw finaal doormidden.
Verlaten sneed een voorlaatste diepte,
scheurde lucht om te ademen, branderig van geur
brandde de ziel het weemoedige…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 Effen of gedessineerd,
je broze leven
was vol van prachtige blikvangers..
verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…
- Nazomerweelde -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
932 Rozenbloemenweelde in nazomer
wekken verbloeide nabijheid op
sluiten liefdevol de armen rond mij heen,
Ik voel het..
mooi als een luisterlied nabij,
zie eenden gezind verzamelen,
dansen op tienduizend fonkellichtjes
glanzend tegelijkertijd vermoeid
zwemt hemelse zonneschijn
als een redding.. vrolijk, vol ijver
rustig, zachtjes drijvend…
- Artefacts -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
884 De kunst in zekere mate als maatstaf
buigzaam riet langs een dunne meetlat,
soms misleidend voor mensenhanden
educatief doordacht, als kunstproject geraakt,
glad als een ritselende slang, spelenderwijs.
De vooruitzichten van morgen
om de geschiedenis te vieren met het ontstaan
te luisteren naar vibraties voelt kunstzinnig
de bijzonder mooie…
- Opslagruimte -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 Mooi antiek, glanst de massief houten
zwart gelakte koffer..
onbeperkt zijn houdbaarheid
efficiënt tegen de gevel van tralies geschoven
brengt samenvoegen dicht aan de fijne naden
en verruimt vooral de gelegenheid,
daar valt geen buitenmuur te betreuren
om de in de armen gesloten dagen
met nieuw verworven inzicht
tegen aan te houden,…
- Tussenpozen -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
875 Langs oeverrijk water bloeien ideeën op
zover al gekomen na dit eerste tumult
heeft de kabbelende beek zijn kruiken
dichter bij de bron nog maar net half gevuld
de strekking van de stroom
heeft een volledig verwarrende weg open gelaten
medaillons nog niet half verslagen
hebben het leven op zich statig verder gedragen
met tussenpozen geprobeerd…
- Kerstontmoeting -
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.266 Nog even en dan zingen stille kinderharten
het van oudsher meest gezongen kerstlied op aarde.
De sneeuw valt betoverend tussen ons neer
het fijne kerstlicht dwarrelt als kristallen suikervlokjes
krachtig, vanuit schoon bezongen hemelse sfeer
vallen ontelbare kleine witte stukjes
wereldbevrijdend vredig ..
als eerste Kerstontmoeting op…
het dilemma van de vogelhuisjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 “Het gele huisje lijkt wel heel fijn,
maar het blauwe huisje kan ook wel het mijne zijn!”
Een Huisje voor Iedereen
De pimpelmeesjes zijn in vergadering,
ze discussiëren over de beste ligging.
“Dat groene huisje vangt de meeste zon,
maar het blauwe heeft een veranda, wat een comfort!”…
Even mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Even
voelt het leven
mooi
De warme
zonnestralen
over het
verlichte land
De groene
bruine bomen
in het
bemoste bos
De vrije
vogels vliegend
in de
vredige lucht
De zwierige
zwanen zwemmend
op het
schitterende water
De wollige
witte wolken
in de
hemelsblauwe hemel
De bloeiende
bonte bloemen
in de
wonderschone wereld…
Jammerklacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 ZIE ze
rennen naar
het bontvriendelijk
buitenland
landgenoten dit
klopt weer
van geen
kant
wij dierenliefhebbers/sters
streden hard
tegen bont
vergeten zeker
bent u/jij hoe
lelijk het
op jouw
jas stond
nu nog
steeds trots
op die
bontkraag gemaakt
door dierenbeulen
doorzettend deze
dramajas te
dragen
DIKKEFOEI toch…
Blues van alledag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het kind is groot geworden
het komt als koning
met pracht en praal
en een bende aan land
in de haven van weemoed
en de blues van alledag
Omringd door soldaten
streelt hij het bont
van zijn mantel
hij is geen held
hij brengt geen gouden tijden
geen loon naar werken
geen bescherming tegen onrecht
hij geeft alleen een show
van zijn…
ga liggen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
514 ga liggen
in het groene groene gras
en kijk naar de blauwe lucht
en kijk
en kijk
en voor je het weet
val je met een zucht
naar boven
in de blauwe blauwe lucht…
VROLIK LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.436 Ochtend vroeg hemel klaar
er zijn aëro's van alle zijden
aëro en nog een aëro
lieve lieve aëro
puf puf
blauw
klaprozen in koren staan
er zijn nog zovele bloemen
blauwe vesten in de velden
en er is een rooie rok
rood op blauw en blauw op blauw…
Als....
hartenkreet
4.1 met 40 stemmen
1.837 Het kan nog altijd liefje,
er is nog tijd genoeg...…
Nooit glijdt een verstandig woordje
poëzie
2.6 met 21 stemmen
8.154 Ja, al zie je nu nog zo verwijtend
Mij met dat starrenpaar aan,
Meen je waarlijk, ondeugend liefje,
Dat dit maar zo voort kan gaan?…
Fransje de cicade
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Fransje de cicade, die bracht een serenade,
Aan zijn liefje, het hartendiefje, bracht haar een madeliefje,
En viel over de ballustrade.…
Hij wil liefde
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
545 wil liefde die hij verdient
Op zijn 35ste op zoek naar meer
Hij wil lichamelijk als geestelijk niveau contact
Maar steeds vraagt hij zich af
Vindt hij het wel
Niemand die met hem afspreekt
Alle deuren zijn dicht
Hij wil graag alles
Maar heeft niks wat hij hebben wil
Waar kan hij liefde kopen
Hij weet het niet meer
Iedereen heeft een liefje…
Bloemetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Voor zijn moeder, zijn liefje?
Hoe zouden zij zich voelen?
Hoe voelt dat ook alweer?
Verliefd zijn tot in de toppen van uw tenen.
Hoe voelt het alweer?
Hand in hand over straat lopen?
Door elkaars haren strelen in het park.
Ik wil ook wel eens dat mijn wederhelft
mij verrast met een boeket.
Een keer om zijn liefde te tonen.…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Herfstbladeren liggen
rood en bont: een tapijt
op het trottoir en in het rond.
Daar waar nu kalend een boom
met kleurenspel als op de wagen:
de pracht van een palet.
Nu zal het nog duren dagen,
dat blad opnieuw ontspruit
uit nieuw gevormde knoppen
als zijnde ‘s winters bruid
van het ongeborene.…
Een ontluikende mooiheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
537 hoor je het fluisteren, het suizen
rond de winddansende bomen
weet je hoe heerlijk je daar
kunt mijmeren, stiekempjes dromen
kan luisteren hoe de vogel
er klanken van liefde zingt
wanneer de ochtendnevel mysterieus
de nog grillige takken omringt
zie je hoe de zon een verlokkelijke knipoog
illustreert in een bonte lucht
het…
Als druppels drogen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
625 langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
ik vlij een bonte bloei
over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
de zon is als een wollig vest
ik draai me warm en…
Seneca
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
672 Verdraag elke gesteldheid
En wandel zonder bonte smuk
Tevreden met pech of geluk
Zoals de natuur je vond
Er zit een wijsheid in jezelf
Die je op de levensweg begeleidt
Richtte de vals betichte filosoof
Welke een stoïcijnse leer voorstond
Nu doodbloedend in zijn geloof
Deze woorden tot zijn vrouw
De slagaderen kalm opengesneden
Zodat…
Jouw Vlaamse tongval
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 doet anemonen blozen in het jonge lentelicht
waar staartmeesjes juffers vangen voor ontbijt
is de bonte specht niet voor één gat te vangen
lacht een groene je vierkant uit
met bloemen beschilderde hemel reikt een hand
niet te lang, thuis huist zij allerminst
maar kabbelt voort op herboren wolken
waar zij in besloten mijmeringen rust…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…