1969 resultaten.
zeedromen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
527 de stilte van de nacht
belijnt blauw grijze dromen
tegen zwarte achtergrond
transformeert duistere angsten
naar indigo blauw
toont plooiend en stippelend
golvend en draaiend
de zee uit verscholen diepte
haar kwetsbare kracht…
Roosvenster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 een roestig ornament
op een witgekalkte muur
getuige van verlating
van een eens bedrijvige cultuur
doorstaan het donderen der kanonnen
gesmolten ijzer blinkt
als bloedstaal druipend nu geronnen
nog uit haar hart het doodslied klinkt
waar in de Notre Dame uw zuster
haar glazen stralen nog immer schenkt
siert uw vergane pracht bewuster…
De misstap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 ik heb me altijd
op het hellend vlak begeven
waar het niet kon
liet ik mijn dromen leven
de wegen waren
duidelijk en recht
in een maatschappelijk
gaan van weinig woorden
omdat het zo hoorde
sloeg bij mij niet aan
leven kent geen stilstand in
het bereiken van de overkant
naar boven of beneden
ik moest bewegen
het liefst de ladder…
Helse compositie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het rondgemaaide graan
dansend in een gloeiende spiraal
vlamt hij het vuur aan de schenen
vloekt en spuugt withete taal
Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het dolgedraaide graan
weer zal hij onzichtbaar landen
het vuur van…
In nat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Een studie in paars begint
met onregelmatige tekens
volgt bekende regels
Bij liefhebben aarzelt het violet
het cadmium schaamt zich rosse
Vederlichte lippen op elkaar
handen die onrustig, willen strelen
tot alle pijn en ongerief
de wereld uit, zich oplossen
schuilen gaan in het donker
In het blauw van de nacht maken
sterren en maan hun…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Voorjaarskoningin
Op een steen in de diepte van de aarde
Zit Zij op en wacht in het duister
Een gevoel van onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Ik heb een kleurloze metgezel. Meestal houdt hij op zijn
schouwplaats het kopje in de wind. Vanaf de hoge boog
van walvisbeen kan hij het wad zien en soms twittert hij
iets onverstaanbaars. Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het…
woorden van zilte zee
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
713 achter uitgestrekte stilte
verscholen in diepe wateren
liggen woorden
die aangeraakt door zachte wind
een tipje van de sluier lichten
waar leisteen grijs
tussen ochtendgloren en avondrood
zich even
van zijn koperen kant laat zien
ontbloten woorden
slechts een fractie
van het mysterie
zo voelbaar
dat zij verwaaien
in de grootsheid…
De phoenix (transformatie)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
619 Kruis naar kracht
in
transformatie
Overmacht
en
onderstroom
Sublimatie
tot
machtig over
Eeuwig thuis
in
kracht naar kruis…
Gli ucelli cantano il primo giorno della primavera
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
498 De vogels bezingen de eerste dag van de lente.
Iepíe, roeloekoe, kataka, gorgelgriem die lieflijk priemt;
risvegliati, réveillés comme A-majeur bij Chopin
als bloesem die uitspringt in blauw.
De vogels komen met een boodschap aan
in een taal zó gevleugeld, geheimzinnig gehoor.
Ons verstand verstaat dat gekwetter niet.
Het is voor onze hersens…
In de ban van de kat
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
653 Kamer zeven, Jeltje & Cleopatra.
De deur staat op een kier,
ze zit in gebogen houding op de vloer
Jeltje dus, Cleopatra ligt op tafel.
Haar lumineuze ogen volgen mij
wanneer ik een boek opraap,
dat Jeltje toch niet leest. Wijsheid
haal je niet uit boeken maar uit katten.
Ik hoor het haar zeggen. Ze zegt niets
maar draait zich langzaam naar…
De S van Sirius
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
586 De onmacht gade slaan
in toestand van versplintering
wanneer zij moed bijeenraapt
na de beet van de varaan
Met diep ontzag ontgift zij zich
door zachtheid in herinnering
tot de Dood haar achtervolgt
en de Hemel laat vergaan
Zij fluistert haar verwoesting
-bij dageraad ontbonden-
met kracht in het gelaat
van de man die haar bemint
In…
eenzelfde verlangen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
631 zoals wij daar voorzichtig
haar heuvels beklimmen
tot het topje van haar tepel
vanwaar wij uitzien
over wijdste welvingen
tot aan het rieten schaamhaar
en het zachte mos
aan de oever van haar zwanenmeer
zoals wij daar
hand in hand luisterend
naar haar vruchtbare diepte
heiligheid ervaren
zoals wij daar zijn
ademloos woordeloos samen…
wentelend door kolkende zeeën
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
596 zoals wulpse schelpspiralen
zich lenig en conisch
door kolkende zeeën wentelen
zo wentelt zij zich
bevallig en prachtig
door kleurrijk leven
van indigo blauw
naar mysterie
van wonderlijk
naar warm
zo telkens weer
verschijnend
en verdwijnend
is liefde
haar as…
Vol jeugdig gekwetter
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 ik woon
in de kruin
van mijn boom
overzie met trots
de heerlijke stek
vol jeugdig gekwetter
geen monument
maar wel erkend
door het bos
heb gebogen en
in opkomen weer
naar hoogte gereikt
twee keer een
gele stip van hakkers
ze konden mij niet pakken
rond mijn stam
bloeit lente reeds
de winter is niet langs geweest…
alleen de lieve liefde blijft
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
804 alleen voor jou wil ik naar honing ruiken
wil ik bloeien als jasmijn
en zingend door margrieten perken
jouw geliefde muze zijn
uitgelaten in de regen
met het stromend water een
blote voeten in de plassen
dansend door het leven heen
wil ik je lieven alle jaren
in omarming die beklijft
alle dingen zullen sterven
alleen de lieve liefde blijft…
VERBODEN VRAAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Wellicht aanvaarden mensen moeilijk
dat het hiernamaals slechts "is"
willen meer horen en weten
van dit "wachtende bestaan"
God kent Zijn voornemen
verbiedt de zielen die reeds bij Hem zijn
het de wereld bekend te maken
Hij leidt al wie de hemelse Vader
minnend zoeken of de rug toe keren
tijdens het vluchtige aardse leven
naar hun onvoorstelbaar…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
voor eeuwig lief
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.884 Als je zo in verbinding
aan - raakt
in absolute naaktheid
van hart tot hart
tot aan de grens
waar werelden in elkaar overgaan
tot aan het groeien van haar vleugels
dan kun je zeggen
de dood bestaat niet
ik heb de eeuwigheid gezien
en je kunt zeggen
dat je waarlijk hebt liefgehad...…
Water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Het hart
ontschilt
De bron
vloeit
De oorsprong
vervloeit…
In witte sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 er waren rozen
daarboven
in witte sferen
transparante muziek
lichtte op
bij vluchtig passeren
verbaasd naar
je lichaam kijken dat
alleen het zijn liet zien
nog een vage schijn
van het aardse
zonder vaste materie
het mysterie van
denken en overal
bestaan zonder gaan
geen woorden
maar weten
delen wat ooit is vergeten
voor…
Zonder woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
577 ik streel de steen
voel verbondenheid
raak zo mijn frustraties kwijt
het is geen monoloog
in zonder woorden samenspreken
heeft hij zijn warmte afgegeven
chinese muur of boeddha’s buik
het maakt niet uit wij gaan voor
rust en tijdloze standvastigheid…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
nachtwerk - senryu
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
843 als geesten ’s nachts
hun wasgoed binnenhalen
begint het spoken…
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 Mijn oogstlied klonk -
Mijn avond zonk - -
En schuw, langs lege akker,
Riep nog een enk'le moede toon
Gedachten aan genoten schoon
En blijde arbeid wakker.
Nu wordt het kil
En eenzaam-stil,
In donker blijf ik dromen;
Ik tast naar handen die me ontgaan...
Ik roep de stille zielen aan -
Die nooit meer herwaarts komen...
En keer 'k mij…
twinkelingen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
718 verder
veel verder
dan het blauw
schitteren sterren
als de prachtigste bloemen
hemelkleurend…
laat mij mijzelf verhalen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.154 laat mij
in tinten van aarde en zee
voorbij de honderd kleuren
rusten in het grijs van de avondschemer
en in het zwart van de nacht
laat mij
vanuit het tepelvormige midden
draaiend en cirkelend
in eenvoud
mijzelf verhalen
de zee is mijn oor
en het zand - mijn zinnen
al het andere
gaat mij niet aan…
Geheim
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
909 Wie jij ziet,
die ben ik niet.
Wat jij hoort,
breng ik slechts voort.
En juist als ik ga,
is het of ik er stil bij sta.
Wat jij leest,
ben ik geweest;
voor wat hier staat,
ben jij te laat.…
Het omslagpunt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 heb mijn vleugels uitgestoken
op exotische muziek ben ik
naar verre oorden getogen
zonnewind heeft mij
met warmte omgeven
langs nieuwe sterren gedreven
kwam in het omslagpunt terecht
waar zwarte gaten lonkten maar
de terugweg was in gaan beklonken
zal een zachte landing maken
om weer op aardse klei in
mijn nu gifvrij lijf te gaan…
Een onderhuids bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 jij hebt kunst
een onderhuids
bestaan gegeven
bewegen
brengt kleur
en vorm tot leven
zacht is de pijn
die schoonheid
eeuwig laat zijn
jij hebt ze geraakt
jouw ziel onder hun huid
zichtbaar gemaakt…