2935 resultaten.
Definitief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.247 Zo vele keren in mijn leven
heb ik steeds gezwaaid naar jou
omdat ik zeker weten zou
dat jij voor eeuwig werd verdreven
telkens weer als je beloofde
dat mijn verdriet niet nodig was
de angst van mijn gezicht aflas
dat iemand jou van mij beroofde
doofde ik mijn weemoedzang
en volgde stil de weg met jou
de lasten dragend, vol van trouw…
Mijn stem
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.276 Laat me vrij
Laat me gaan
Het is tijd
’k Moet hier vandaan
Zwevend
Over
Landen
Weiden
Stranden
Oceanen
Zeeën
Meren
Naar een onbekend gebied
Vanwaar
Ik kan observeren
Zonder dat men mij
Ook ziet
In die rust
Zal ik dan blijven
Nooit
Door wie of wat gestoord
Misschien
Dat ik dan kan begrijpen
Waarom
Mijn stem niet werd gehoord…
Kijk in mijn ogen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.705 er toch zo mis met mij,
waarom gaat mijn schaduw lopen,
en steekt die op de fiets me voorbij;
schijnt het licht ook op de maan,
en weet de zon wel van zijn bestaan,
heeft de eb wel iets aan de vloed,
en is godverdomme wel echt een vloek;
moet ik mij schamen voor mezelf,
is het gewoon niet de schuld van mijn ziel,
zal ik later gewoon sterven…
Aan mejuffrouw Agatha Deken
poëzie
3.0 met 20 stemmen
4.775 Ach DEKEN! DEKEN, ach! mijn waarde WOLFF! mijn man! -
In ’t holst des nachts! - ’k zit voor zijn ledikant te lezen;
Hij spreekt met mij, hij sterft, valt in mijn arm! - ik kan
Niet schrijven! - hemel! moest ik juist allenig wezen!
Geen ziekte, zelfs geen koorts; zo zegt hij nog: ’k Ben wèl;
Slechts wat vermoeid; dit komt van gisteren te preken:…
Haar hand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.226 Nog een paar minuten slechts
Zijn stem klonk hees
Zij kon niet meer dan knikken
Hun houding schuw en angstig
Hoe kon zoiets hun leven vullen
Dagen geteld en wisselend van kleur
Dankzij doorschijnende schaduwen
Gestalten werden kleiner
Overlopend van welwillendheid
Troebel vuil water
In stinkende tonnen
Daar werd hij woedend van
Het werd…
De dood hoort bij het leven..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.109 Sommige mensen sterven jong,
sommigen oud.
De dood hoort bij het leven,
zorg dat je dat onthoudt.
Misschien is er een volgend leven
en kan God jou dat geven.
Wil je gecremeerd worden
of onder de grond,
dat is jouw keuze.
Ik hoop dat je je leven leuk vond!…
Kapmeeuw
gedicht
2.6 met 29 stemmen
10.433 Vroeg in de ochtend zit op de rand
van de steiger een meeuw.
Hij slaapt, ogen dicht, poten in.
Maar te stil en te lang.
Is hij dood? Hij is dood.
Zit toch of hij slaapt.
En de kop van de kapmeeuw is heel.
Is de nek van de kapmeeuw geknakt?
Vloog hij tegen een ruit? En dan
dreef hij lam van de ruit naar de dood
is nog net op de steiger…
het einde
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.835 Het leven leek je aan te staren.
Het leek alsof je weer verder kon.
De zon probeerde je op te warmen.
De sterren brachten jou geluk.
Toch besloot je weg te kijken.
Te vermijden wat je tergde.
Donkere donderwolken verschenen in je hoofd.
Het bliksemende, het knetterde, het brandde.
De pijn was onaanvaardbaar.
geen kracht, geen hoop…
Aujourd'hui maman est morte (*)
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.368 hier stort het ribgewelf in
het dwarsschip zinkt
die grote aardewerken kruik
is een pedaalemmer
met rozetten, arabesken en
niksnuttige ornamenten
traag trekt het sfumato uit haar ogen
heldere sferen die alles onthullen
het stucwerk haalde ik gisteren al
van haar lijf – ze was
al wat lijk toen
taille douce heette ik haar
ze was een…
Eenmaal samen oud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
867 We kijken terug op mooie dagen
Jij die zachtjes lieve woorden sust
Geluk is wat we erven
Jou in mijn handen gedragen
Samen tot de laatste rust
In jouw ogen wil ik wel sterven…
ik blijf bij jou
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.920 Ik blijf bij jou
Ook al hoor ik niets
Ook al is er alleen maar stilte
Enkel wanhopige stilte
Op weg naar huis vind je
mijn uitgestoken hand.
Neem hem vast, grijp hem vast en
laat hem niet meer los.
Samen dragen we wat voor jou
alleen te zwaar zou kunnen zijn.
En ontmoeten we elkaar
op weg naar huis, naar het onbekende.
Ik blijf bij…
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.137 Ik zag het vreemd gebeuren,
De handen in de schoot,
En even moest ik treuren,
Om 't sterven en verkleuren
Van 't gloeiend avondrood.
Maar, dacht ik, God zal zorgen
Voor 't geen te velde staat,
Wat mòet, dat wòrdt geborgen,
Zo niet vandaag, dan morgen,
Als Hij aan d'arbeid gaat.
Toen heb ik mij tevreden
Tot rusten neergevleid.…
Vader zonder moeder
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
569 Vader achter zijn krant,
zijn pantoffels oud en stoffig
en naast zijn grote silhouet:
een verse kop met koffie.
Moeder zucht niet meer,
zoals ze jaren deed
als vader daar zijn krantje las.
Zij heeft al weer een tijd geleden
Haar laatste zucht geslaakt.
Vader, die nu opa is,
met grijze, rimpelige handen
die de krant nog amper dragen kunnen…
triest, maar wat geeft het
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.086 Elk mens raakt langzaam in verval
en stevent op het einde af.
Soms zie ik nu mijn eigen graf
en de bossen bloemen al.
Er blijkt ook uit het gastental
dat menig mens toch om me gaf.
Of nee! Men betreurt achteraf
zo makkelijk een sterfgeval.…
oktober 2009 1-7
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 de kerken
prijzen zich beierend
uit de markt
balletdansend
snoepen de groenlingen
van ons plantsoen
de oude man
schoont de randen van de sloot
ruisend valt het riet
ik hoor de zeis
langs de provinciale weg
een brullend monster
kastanjes
roffelen de jaguar
op zijn kop
onder mijn ogen
sterft het gebladerte
in schoonheid
ik…
- Ga jij alvast mijn vriend -
netgedicht
4.2 met 65 stemmen
1.238 Ga jij alvast en wacht
op mij, als jij er bent
aan de andere kant
van de sterrenhemel,
de andere bestaanssfeer
donkerblauw hemelgewelf.
Zo liefdevol, zo zwevend
fijnstoffelijk en immaterieel,
je liefde mij gevend
puur geestelijke sferen
in fijne hellere hogere dimensie
het geven, waar liefde
zo innig wordt verweven
mijn lieve vriend.…
De veerman
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.101 De veerman
neemt zijn munten aan,
legt zijn spanen klaar
en roeit zich naar de overkant.
Mist dat over de wateren gaat.
Tot tranen slaat
en mens aan mens laat wenen.
Wenen van Praag tot Arkansas.
Zij gaan zwart,
en zij gaan wit.
In licht gevaren
naar overkant.
Daar drinken zij
zoete melk me room.
Melk en goudgeel gerstenat,
door…
Kind
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.445 Het kind in haar wil rennen
ver weg van haar zorgen
Het kind in haar wil zijn
en niet wegkwijnen in pijn
Het kind in haar wil rennen
ver weg van haar zorgen
het kind in haar wil leven
in vandaag maar ook naar morgen
Nu wil het kind in haar graag spelen
maar zij kan enkel spelen met de wind
het kind in haar wil rennen maar
Gestorven is haar…
Afscheid
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.630 en overal aanwezig zijn
tot voorbij de sterren
Als ik afscheid neem
laat vrolijke muziek luiden
zing naar hartelust mee
want het leven was voor mij
met vele mooie momenten
Als ik afscheid neem
zal ik de dood van dit lichaam
met tevredenheid ontvangen en
het levensspel
in al zijn vormen verbreken
Als ik afscheid neem
zal ik sterven…
het grijze missen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.892 als een ijle gil
boven tragisch water
zonder echo
de stilte mij doordrenkt
op een grijs geboren dag
verder dan de dood
ken je me nog
als je zoon
je warmte die was
krimpt boven mistland
tot een glimp rest
je bent er nog…
Als de tijd klopt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.083 Op zomaar een middag zal het regenen, zomaar
Als tijd op vrijheid verzot, miezeren uit het niets.
Sneeuwen.Denk dan aan de laatste stond, de zonnigste
Niet aan treurgenoten en een ring denk aan vrolijk.
En hoe meer je naar een ontknoping verlangt
Je nog eens omdraait en aan regenjassen denkt
De parapluwet en waterplassen op de stoepen
Des…
Maandag is een oudere boom geveld
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.021 Maandag is een boom geveld en het regende.
De lokkende takken vroegen uitstel
Het was een heldere dag een donkere wereld
En toch verlichtte zon het schaduwrijke.
Zag ik de laatste knoppen van haar takken
Het Tiroolse kostuum kinderen haar hondje
Nog voor het voorjaar is geworden
Ook vandaag krokussen en sneeuwklokjes.
Vanuit een slechtzittende…
Levensboom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
804 In eerste aanblik van uw gezicht
ligt het weten, al , besloten
dat het eeuwig lied tot u gericht
uit vruchtbaar land
in d' aderen vloeien zal
in kringloop wordt gegoten.
Zolang mijn stem mag klinken
in ongetelde uren
gedenk dan in de donkerste nacht
dat onvermijdelijk overgaan
tot in dampen voort zal duren.
Aan jou,die mij het leven…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Wat stijgt op uit diepten van jouw ziel?
Misschien ben je overstroomd door het licht
gewond door het water,
verdronken door zeeën emoties
nog niet één met de juiste grond geworden.
Ritsel je nog tussen struiken en gras,
worstel je met de kuisheid van het laatste kleed.
Voel je jouw lichaam
nog steeds niet vol van verwachting dansen…
Spoor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.028 Kleine jongen,
liever zag ik je ontsporen:
met piercings, tatoeage en tentenpak
naar lowlands gaan.
Of met gitaar
en drugs op zak
in een schimmig café staan,
zwarte kleding
en zwarte lijnen om de ogen.
Liever dat.
Vandaag heb je de trein gepakt,
naar een witte wolkenplek
waar bloemen metershoog
samen met kittens en paarden zingen…
Bij het plukken van jouw naam
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
973 Wanneer ik sterf
bij het plukken van jouw naam
Wanneer ik sterf
als ik jouw adem haal
zetten de tranen
mijn hart in bloei en bloed ik
voor een laatste maal
gedreven……
Als je moeder sterft
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.808 Als je moeder sterft
Dan sterf je niet een beetje
Dan sterf je helemaal
Je wordt opnieuw geboren
Maar nu zonder haar
Je moet weer leren lopen
Maar niet meer aan haar hand
Je moet weer leren leven
Zonder moeder aan jouw kant
Als je moeder sterft
Dan sterf je met haar mee
Alleen jij wordt hergeboren
Nu alleen
En nooit meer twee…
Haar zachte dood
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.890 Reeds toen de eerste symptomen
van haar ziekte zich openbaarden
Was zij tot de conclusie gekomen
‘t lot slechts deels te aanvaarden
Zij had vol eenzaamheid geleden
edoch daarna haar besluit verteld
Ondanks droeve omstandigheden
wou zij gaan sterven als een held
Niet wachten tot ’t slot haar riep
wou ze de eindweg zelf betreden
Ze wilde…
Aangenaam
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
795 Ik bracht een bezoek aan de dood
een uitzaaiend tumor, een ernstig samenzijn
hij sprak als een geleerde tot mij, die leeg was
herinneringen verzuimde als een idioot
die niets deed met zijn noodlot
de woorden terug vormden een zin
leken alfabetisch op een antwoord
maar braken mij af, in een achterbuurt
waar lage letteren brutaal brulden
en…
Glimpen (haibun)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.203 We hebben uren aan haar bed gezeten. Haar arm gestreeld, haar
pols gevoeld. We hebben haar naam geroepen en haar ogen leeg
gezien. Zij komt niet meer over de brug.
Zware regenval
zwiepende ruitenwissers
ik rem af en zie
bogen van brekend licht
glimpen van glorie groot
Jeronimo van Elk…