Alle inzendingen over verbondenheid

1941 resultaten.

Sorteren op:

Die rustte op haar ziel

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
een groene fles tussen het wrakhout van de oceaan nog niet kapot gegaan op hoge golven heb haar opgevist en wist de brief die rustte op haar ziel heb de letters niet gelezen haar zinnen nooit gezien mijn brief erbij gedaan ons lot verbonden de fles weer teruggeworpen in de oceaan…
wil melker12 september 2010Lees meer >

Duizendschoon

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Zo mooi als de witte wolken hoog in de hemel zijn wij nu, vandaag Met de gouden vlechten aan elkaar verbonden Vliegen wij samen in een geurend veld vol met duizendschoon Ik kijk diep in je blauwe parels en we beloven elkaar eeuwige en onvoorwaardelijke liefde…

Kunst

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Kunst Is verheven Boven De Algemene maatstaf der dingen Kunst Is gelegen in een gebied van de geest Die alle kanten van het bestaan leest Die alle verhalen heeft doorgrond Kunst is het universele verbond Heeft eeuwigheidswaarde Is het mooiste wat de mens In zijn talenten heeft laten zien op onze aarde…
ebba28 april 2016Lees meer >

Stilte stil

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
Mensen waarmee we ons verbonden voelen blijven ademen in onze herinnering. Mensen waaien waarnaar de wind het wil. Omdat momenten tijdloos zijn. Onmogelijkheden mogelijk. Ruimte grenzenloos. Stilte stil.…

lente

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
ook al klinken woorden nergens naar, dit ochtendlicht blijft onderhuids gedragen, meerstemmig en zacht herinnerbaar pastelgeuren, met ons verbonden in een zee aan golven met vredig water gelijkgericht, onder prille kleuren bedolven als magnetische polen zo innig blij eindelijk, de zon is de evenaar voorbij…
Iniduo23 maart 2017Lees meer >

Kinderen van ons heelal

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Verbonden in de geest die we samen zijn. Daar blijf ik wie ik ben en altijd was. Een dier zoals alle dieren waren. Als toeval dat bedoeling werd. Als kind van ons heelal.…

Mystieke zalving

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
Zie hoe hij als nieuw wereldburger kraaide Gezalfd van donzen kruin tot kleine teen Met in zijn mond een plastic fop als speen Nu is 't de zalf van God die hem omwaaide Onzichtbaar één in een mystiek verbond God save the king! zong men, als uit één mond…

En dat dit altijd zo zal zijn

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.275
En dat dit altijd zó zal zijn: verrijzenis na nacht van dood, het licht door duisternis omgeven, en water borrelend ten leven en bloed vergoten, rood. En dat dit steeds weer zó zal zijn: een witte weelde na de pijn van winter met zijn zwart berusten, je lippen die me schuchter kusten, de zoetheid van de wijn. En dat dit steeds méér zo…
Adeleyd24 januari 2008Lees meer >

Oprijzend uit de hofvijver

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
wanneer gaat het weer sneeuwen op het lange voorhout zal het schreeuwen van meeuwen verdwijnen in de wit neerdalende rust waar mensen gestaag schuifelend voorwaarts bewegen omdat de trams het hebben begeven langs kade en muur oprijzend uit de hofvijver waar het bestuur zijn laatste uur torent komt die winter er nog na verhitte…
wil melker15 november 2014Lees meer >

deken van violen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 912
met een deken van violen kleine teer-blauwe maagdelijke witte zijdezachte heb ik jouw broze botten je doorschijnende huid je wil om te leven en je wens om te sterven de pijn van je ziel dat rauwe en ruwe het machteloze verlangen ons naadloos samenvallen eerbiedig toegedekt in het besef van een eeuwig verbond heb ik je toegedekt…

Wij

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.256
er waren nooit woorden voor laat staan hoge plafonds of hemels je wilde nergens naar toe je wilde niets bereiken het was droog laag viel op laag als bladzijden in een oud Frans boek plakten we aan elkaar maar met verbeterde sterker ruikende verslavende lijm ik wenste toen dat het eens los zou laten dat er een woord viel dat het eindelijk…

valsheid in geschrift

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.457
onwetend het gemis wat verbondenheid is.…
Fred26 juli 2005Lees meer >

De keuze

hartenkreet
3.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.069
Samen in gedachten Eenzaam in ons hart Verloren en verward Zoekend naar een start Ik wil niet langer wachten De keuze is verzonden Blijven wij verbonden? Ik wou dat wij het konden Wachtend op het einde Het moment is nu gekomen Verlangens blijven stromen Ik wil niet langer dromen De keuze is aan jou...…

geleide droom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.284
't Moet zijn dat wij heel erg met haar verbonden zijn.…
cebe10 september 2006Lees meer >

Spirituele stilte

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
ik heb de bloemen van de geest zien bloeien in een buitenaards boeket diepe schoonheid lichtte op en gaf rede aan een andere werkelijkheid spirituele stilte droeg woorden die nog nooit gesproken waren maar raakten aan de fijnste snaren van het menselijk hart nooit meer alleen in het eeuwig verbonden zijn zonder de pijn van onvolkomenheid…
wil melker16 november 2016Lees meer >

Een stukje schepping

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
ik heb mijn lach nooit weggedaan hij straalt de gunfactor in mijn leven bundelt onverwachte energieën en raakt harten in verbondenheid het is een stukje schepping waarbij alles in een keer tegelijk aangeboden wordt de een heeft er meer van dan de ander heeft dus dichterbij de uitdeler gestaan en juist de mensen die dat…

Verwijt

netgedicht
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.963
Ik wist het, maar kon je niet zeggen dat je onverwachts op reis moest een dief in het holst van de nacht me achterliet met te veel vragen Heb je niet meer kunnen vertellen hoe ik me met je verbonden heb in gedeelde tijd voor je zo verdunde je huid steeds witter werd Je ging als een luchtvaartballon dreef weg omhoog in de lucht zonder geluid…

voor wie vertrekt en achterblijft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.258
zoals elke vogel zijn eigen lied beluisteren laat, in gedreven klanken kenbaar blijft zo krast ieder mens zijn sporen in de aardse tijd om niet in vergetelheid te geraken voor wie zich met hem verbonden weet hij zich onderhuids vermoeden laat schuilend in stillere, onuitwisbare dagen (aan Ad.B)…

Mijn groene droom

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
ik loop van boom naar boom cirkels uit mijn groene droom voel hun verbondenheid in ondergronds netwerken de kroon heeft hemel in bereik met zonne-energie groeien zij harmonieus tot bos er is plaats voor struik en mos zij geven terug wat wij gedachteloos verkwisten hun dood zal ons ooit kisten…

Wildernis van ziel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
De dagen, verloren geen schoonheid tussen eiken, beuken en wilgen groeide ik uit mijn hemd en uit mijn dromen in rookwolken nachtwouden speelde ik indiaantje met mezelf tegen blanke betweters ik verbond mijn geest met vrede in deze wildernis van ziel liep ik weg uit de stad van de dwaasbeschaafde mensen om in het wilgenwoud…
mobar18 september 2012Lees meer >

De Zwarte Taj Mahal

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Het tijdelijke is versteend door de tijd, en het eeuwig ermee verbonden eeuwige... Blijft voor altijd een ongrijpbare schaduw op een vloeibare tranenspiegel...…
wouter29 juli 2013Lees meer >

In het teken van tijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 931
In het teken van tijd waar kwetsbaarheid dierbaarheid in haar licht vangt liggen wij in stilte met elkaar verbonden Ons zwijgen legt schaduwen langs ongezegde woorden Onze diepste gedachten liggen als gevouwen handen op ons lichaam te rusten Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
Anna Rozier15 december 2013Lees meer >

lenteluw

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
de ganzentrek duurt voort ze nemen warmte mee, doch nimmer kou nog niet - althans – verbonden aan die ene gans zijn duizenden gedachten, nagekeken vanaf hier zit dit vertier in vleugelslag en nachten zonder het geroep waar ik van hou…
switi lobi1 februari 2014Lees meer >

Licht

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Ik hoop op Hem roep op tot de strijd beef van angst gord je wapens aan het verbond zal nergens toe leiden wees niet bang voor wat angst aanjaagt de Rots waarover ontzag struikelt Hij houdt zich verborgen Die op Sion woont vraag de doden om raad voor de levenden nacht overal…

Het kind in mij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 411
vader Je ploegt het weerbarstig land En rust na uren zwoegen Even uit Het paard briest En lucht zijn gemoed Het kind in mij Brengt je het brood, Reikt je de koffie aan Die de emaillen kan En mijn hart verwarmt - De opengevouwen aarde Ruikt naar vers geploegde Grond - Dit is de aarde Die jou toen en nu Met mij verbond…

De weg die begint bij jou

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Vrijheid kent vriendschap zoals een moeder haar kind kent verbonden en trouw. Vrijheid staat open voor wat niet instemt met het meerdere van jou. Vrijheid vlagt boven een land dat de waarde kent van moederland trouw. Vrijheid is lopen over de weg die begint met het hart van jou.…

Wat dat betreft

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
was het weer bar en boos hing er gedonder in de lucht grimassen liepen samen met buien van mijn buurvrouw die ineens weer opvrolijkt neem nou voorbijdrijvende wolken een lust voor het oog van het ene moment op het ander ineens weer lieflijk verbonden en opgaan in een kus…

Naamgeving

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Om hoe ik me verbonden voel. Om hoe ze werkelijk zijn. Helaas reduceren namen mensen. Zo houden we elkaar onnodig klein.…

Sterven

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 440
Wij waren verbonden, maar nu moet je mij voor altijd laten gaan. Lief, ga verder met je leven, ook al zal het leven niet meer zo zijn als met mij.…

Licht in duisternis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Herfst en winter sluiten een verstild verbond Het late licht te weren uit de dag Het duister ruim baan te schenken Hoge bomen worden volslanke silhouetten versperren het pad dat ik ga Het zijn van natuur de ongeschreven wetten Wie mag het jonge licht ontsteken in het nieuwe jaar?…