7604 resultaten.
gevoel van passie voor het leven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
574 verwonderde zich, een lach op zijn gezicht
Ik mis dat gevoel, van alhoewel,
verward en onbegrepen,
door mijzelf,
gegrepen door gevoel,
van passie,
voor het leven.…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.126 Langzaam sluit ik mijn ogen
Totdat ik wegval
Ik zie mijzef lopen
Even lach ik
Totdat ik mijn ogen weer open
En besef:Het was slechts een droom!…
Angstaanval
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
529 Als het tijd
is om te gaan slapen kijkt je teddybeer
-nog steeds- je met een gestoorde glimlach,
een rare giechelende lach aan, je bent bang
en wil weg, maar bent aan je bed vastgeplakt.…
gedicht met een knipoog
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 voordeuren
het is koud tussen de huizen, de stegen ademen
slechts hier en daar een warme bloem
voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld
verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken
en een zak vol stof
deuren zwijgen tot stilte leeft
een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen
laat
wat ogen bloeien tot een lach…
Aan een pessimist
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.324 Als `t regent, daar de zon bij schijnt,
Ziet gij alleen de regen ;
Ik vestig op de zon mijn oog
En op die lieve regenboog,
En lach hem hoopvol tegen.
-Goed ! Maar intussen wordt gij nat.
O ja, dat was te duchten,
Zo ik mijn regenscherm niet had,
Dat 'k altijd meeneem op mijn pad,
Bij 't zien van donkre luchten.…
GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN
gedicht
3.9 met 21 stemmen
30.146 Van alle mensen die
het lachen is vergaan,
loopt een op de drie blind over je heen
en kijkt dan om.
De wereld is juist niet van iedereen,
dat slag.
De overige twee vallen niet op.
Hun armen bungelen halfstok.
Onder hun tong zit gram.
Ze kennen haast geen zinnen
zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht.…
Verlangen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
566 Ik lach naar alle mensen,
verwarm ze met mijn gloed.
Het lijkt of gouden vleugels
me tillen van de grond.
Mijn pas is licht, mijn hart is blij,
een glimlach om mijn mond.
Ik wil, dat dit gevoel zal blijven,
maar ik val zo snel terug.
De negatieve wereld
beinvloedt mij zo vlug.…
Ode aan Ramses
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
442 hond
De dominee liep er wat rond te dolen
Het werd hoog tijd voor nieuwe capriolen
Een prachtig maar leeg pand, da's ongezond
Westzaan wist niet hoe de kerk te vullen
Goddank creërde pastoor een wonder
Een mis waar iedereen van kon smullen
Cornelis Visser is heel bijzonder
Liet vierhonderd aanwezigen brullen:
'Zing, vecht, huil, bid, lach…
mijn dochter vroeger en nu
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
940 Haar lach schatert nog even hard
als deze van jonge vrouwen van vroeger.
Vroeger en nu gaan altijd hand in hand.…
Rembrandtcyclus 5: anno1640 onbehouwen humor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 hoe schoon de dames, heren zijn
met rooie koppen van de wijn
lach ik mij zot en spieren pijn
hun tronies snikken vlekken
op het doek van puur plezier,
eentonig is mijn vak dus niet
als beelden van modellen
naakt of aangekleed, mij in't
verkeerde keelgat schiet
ze vluchten naar hun huis terug,
wanneer ik walgelijke schetsen maak,
heel…
clown
hartenkreet
3.4 met 29 stemmen
2.561 Het gezichtje werd geboetseerd
geschilderd en gekneed
tot een grappig snoetje
waar de lach niet meer kon verdwijnen.
Grappige fratsen uithalen
snoepjes verdwenen met
snelheid van de wind
het was een heel ander kind.
Maar achter het levendige mannetje
zaten natte oogjes
Ze blonken, maar mama wist beter.
Kleine clown was gevallen.…
Mijn alleroudst verhaal heb ik verzwegen
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.222 Hoe 'k op zijn schouders zat dan, hoog en vèr
Uitkeek, voor hem; voor gracht en stoep gezwind
Waarschuwen moest; en hoe zich vasthield 't kind
Lach-vrezende uit zijn oogjes als gestèr.
Oude geschied'nis door een brief aan 't gloren...
O leven waar niet veel raakt in te lore...…
Het zout in mijn leven.
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
872 Ze toveren een lach op mijn oude gezicht,
ze kruiden mijn leven,
ze maken het licht.…
Kunstlevenleven
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
739 Grote ogen bezijden een strakneus die opduikt
over te vette lippen die een stijve mond
doen grijnzen zonder echte lach.…
Naamsverandering...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 Alle oudjes op het pleintje,
genietend van de lentezon,
lachen stiekem om dit geintje,
dromen, hoe het ooit voor hèn begon.
(het verdere leven van de ekster "Japie.")…
bril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
688 geheimen verborgen
in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid
terug
tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd
met kleine handen rond haar hart
en toen haar bril tevoorschijn kwam
verried ze
dat ze wist hoe ze apart haar
ogen kon gebruiken
even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken
in haar wartaal blonk een lach…
Bij God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 Zijn borstelige wenkbrauwen
rezen even wat
zijn schouders ook die
even later schokten van het lachen.
Ik schrok er van.
Toen keek hij wat onzeker op.
`Wat vind je zelf?',
vroeg hij op onbeholpen toon
en zeer oprecht
ik vroeg het hem nog vaker
maar iets anders
wist hij niet te zeggen.…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 aardbeien; zo zoet, zo rood
onuitsprekelijk
zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -en toen zo’n woord
zo heel gewoon was
minuten sloten zich tot in een eeuwigheid
vol zachte levens, één voor één verschenen ze
op lippen die van lachen…
Weg in de massa
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
598 Maar met een onuitgesproken lach rond haar mond
lieten haar lippen los
en verdween ze in het fotogeheel.…
Zachte berm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Deze bommoeder schoot in de lach.
Ze juichte van blijdchap: 'Hoera!
Zo een prachtworp doet niemand me na,
want een feestvierling is 't
en ik ben nu beslist
de gelukkigste bermbommama!'…
HIJ
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.246 Hij was de allereerste, die me zag
ontlokte mij mijn eerste lach
bij hem voelde ik mij direct heel fijn
hij troostte mij bij soms erge pijn
de jaren trokken langs ons heen, in het kort gezegd
het was wel jarenlang voor ons weggelegd
toch gingen onze levens veel te snel aan ons voorbij
het naast en met elkaar zijn, maakte ons steeds weer blij…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 (Geo versus Ego)
Je hebt de doornen van de roos gerukt
zonder dat de bloei de bloem verliet
alsof je handen de sterfelijkheid plukten
eenzaam in een traan verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de…
onbeantwoorde liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 Je lach is fantastisch.
Ik bloos als je me aankijkt.
Ik kijk je liever niet aan.
Dan voel ik me weer een bakvis.
Je bent knap breed en gespierd.
We knuffelen bij een ontmoeting.
Je houdt me dan stevig vast
Alsof het voor altijd mag duren.
Ik omhels je
Alsof ik eindelijk lucht krijg.
Je ruikt mannelijk, dierlijk.
Je huid is warm.…
Jouw allure
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Over jou, terwijl jij reeds
In het licht verdween
Van een hemellichaam dat
-geen ster-
Op geen enkele manier
Geen enk'le wijze
Echter jouw allure kon
Treffen
Laat staan zelfs evenaren
In 't verschiet voorbij
Jij danst in mijn gedachte
Stijlvol
Vol smaak musiceer jij ook
Present in jouw look
Zo aanwezig in mijn zijn
Knipoog
Lach…
Zwaaien en sterven
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.299 Zij wenkte echt elke dag weer,
zat dag in dag uit achter ’t raam,
ze zwaaide in ’t begin, dat werd minder,
haar armen konden zo hoog niet meer gaan,
ze glimlachte in ’t begin,
soms een grijns van oor naar oor,
tot ook lachen moeizaam ging,
maar daar deden we ’t niet voor.…
Hoe een omelet te bakken zonder het ei te breken
gedicht
3.2 met 16 stemmen
9.032 Lees psalmen; onthaal je
Weggelopen liefde op en
Zorgeloze lach.
Breek open, vingernagels,
Ruk de ongedachte
Dooier uit je dichtgeknepen palm.
Warm de aarde met je hand.
Wacht nu het bakken af,
en roer, roer, roer
Tot diep in je schaalomhulde nacht.
--------------------------------
uit: RASTER, nr. 92, 2000.…
De Knappe Kapster
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.033 knap
Knap op een knappe kapster manier
Ze waste mijn haar
Op de manier waarop alleen knappe kapsters dat kunnen
Ze speelde met mijn krullen
Mijn krullen krulden om haar knappe kapster handen
Ze vroeg of het water niet te heet was
Het was niet te heet, ik hou wel van heet
Ik zei dat ik wel van heet hield
Ik wachtte op een knappe kapster lach…
ivoor
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
635 schaduwen van een kruis
aan een geleende spijker hing
in die eerste dagen wachtte ik geduldig
op een toegezegd, inheems vogeltje als een teken van haar
en Hem om uit mijn eenzaamheid te stappen
de belofte verbleekte als een afnemende maan
en ik knikte tijdens de uren die ik met haar doorbracht
naar haar gebaren die als licht leken te lachen…
Lentedepressie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 de zon, net iets te sterk
de wind te warm te zwoel
de mensen, vrij van werk
het park het rotgevoel
ze liggen veel te lekker
de valse gloed van rust
de wijn de kaas de crackers
genieten is een must
zijn lach is te voorzichtig
zijn flirt te weinig flair
haar blos is zo doorzichtig
haar blik te populair
ik loop erlangs te lopen
en ben…
Ter nagedachtenis van een kind
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.673 En de oudren juichten om dat kind,
Het enig hun gegeven ;
Zijn lach, zijn kus, zijn schaterend spel,
Zijn liefde was hun leven.
Zij drukten 't aan hun kloppend hart,
Zij wilden 't hier behouden.
Zij zeiden, dat zij 't volst genot
Der aard hem schenken zouden.
0 moederliefde, o vadermin,
Wat kon het meer behoeven
Maar...…