Alle inzendingen over dode wind

24252 resultaten.

Sorteren op:

Koos verkeerde luchten

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 672
toen ik begon te krimpen het jonge had ik eerder afgelegd groeide langzaam en ben lang heel groen gebleven volwassen word ik nooit koos verkeerde luchten zag herfst voor winter aan verwisselde de zon en maan wilde hangen aan een boom met takken vol vertrouwen er was geen touw dat mij kon houden ik ben een blad en waai met alle winden…
wil melker17 september 2009Lees meer >

Je bent er niet meer

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 825
Je blijft altijd wie je was In een lijstje opgesloten Een tafereeltje achter glas Waar zetten we jou neer? Het beeld dat achter blijft Ergens ver op zolder Of dichtbij in mijn hart…
Jeroen Zwaal18 september 2009Lees meer >

triest, maar wat geeft het

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Elk mens raakt langzaam in verval en stevent op het einde af. Soms zie ik nu mijn eigen graf en de bossen bloemen al. Er blijkt ook uit het gastental dat menig mens toch om me gaf. Of nee! Men betreurt achteraf zo makkelijk een sterfgeval.…
JP/K24 september 2009Lees meer >

Zwarte bloemen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
nog groeien ze de zwarte bloemen van de nacht ze komen onverwacht ronden rood en openen verdriet in pijn en dood wortels uit verleden voeden beelden in het heden maar bloeien doen ze niet in opkomend licht verkleuren ze realiteit brengt geuren terug ze stralen warmte van de zon in het reiken naar de hemel waar vroeger duister…
wil melker25 september 2009Lees meer >

Zijn langzaam verdwijnen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.319
zacht gleed zijn hand uit de mijne ik voelde de kou zijn langzaam verdwijnen verbonden als kind voel ik nog zijn knuisten pas later gebruikte hij soms ook zijn vuisten maar in de strijd om bestaan heeft hij zich nooit laten gaan relativeerde en blies dan wat pluizen het laatste gevecht heeft hij niet kunnen winnen het onzichtbaar…
wil melker28 september 2009Lees meer >

Een briefje

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 829
Dat ene briefje waarop zij schreef hoe lief ze had, anderhalve maand voor ze haar koffers pakte, in zijn hand. Een hand als zwaard in steen, niet los te krijgen. Meegenomen in het graf van de arme pijpendraaier. Hart gestopt. Een batterij die na veelvuldig laden plots niet meer te laden was. Het leven dat zich niet laat rekken, nu…

Vechter.

hartenkreet
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.917
de hartmonitor piept piept piept om je in leven te houden vandaag- je ogen staan bang de hartmonitor piept piept piept. tot het stopt midden in de nacht gestopt- met leven.…
Sanne L1 oktober 2009Lees meer >

Mijn gebed is valse hoop

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 656
ik stak kaarsen aan en wilde bidden maar de wind golft rook het licht speelt spook op zwart beroete muren mijn gebed is valse hoop de dag brandschildert licht in lood gezette ruiten leven speelt al eeuwen buiten binnen rusten zielen van hen die in de tijd ontvielen hun tempels zijn geplaatst in urnen aan de muur ze begraven was…
wil melker2 oktober 2009Lees meer >

- Totdat de tijd stil staat -

netgedicht
4.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.345
Tijd wordt een afgrond die mensen verslindt, zacht tikt de grote oude klok, het is 'nu'. Verschrikkelijk kunstmatig en melodramatisch Mild wordt gewaarschuwd het einde begint. Heftige momenten, een leven vol tijdnood met vragen mensen die denken, dat dromen niet verder blijven gaan. Tijd de projectie, een grote illusie, alle kansen wagen,…

Nachtkinderen

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 923
soms wanneer de wolven zingen schuilen uilen diep in steen papavervelden doezelen als voorheen toen niemand nog haar doden telde kinderen van de nacht, in hen ligt de waarheid zo schielijk verborgen verweerde grond bedekt de stroom die in het sterven was uitgemond…
Hanny8 oktober 2009Lees meer >

wegen

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.087
er is een jongen weg het dorp is in rouw voor die jongen met zijn auto eens vielen jongens uit een boom of van een polsstok in de sloot nu vinden wij jongens heel vroeg langs de kant van de weg en bijna altijd dood…
perry meer9 oktober 2009Lees meer >

De elfen

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Ik wandel door het bos Daar zie ik ze vliegen Zo mooi vrolijk en los De kleine elfjes fluisteren in mijn oor We gaan je niet verlaten, zeggen de stemmetjes, die ik liever niet hoor. Dan open ik mijn ogen Moeder zit naast mijn bed Ze zit daar onbewogen Te bidden, Opdat ik het red. Ik pak haar hand En hoop dat onze band Alle kleine…
vandaar14 oktober 2009Lees meer >

Eeuwig besef

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 576
hoe zou het zijn zonder de pijn van geweten verlies te verkeren slechts als besef het oordeel voorbij een inductie van wat gevoelig was in gangen van verlangens strijdig in zichzelf verblijd en gekweld van aantrekking en afweer verlost zonder keer om te weten wat eenmalig ervaren momenten feitelijk zijn…
Ludy Bührs15 oktober 2009Lees meer >

Dag Jan de Haan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.362
zwijgen al had jouw mantel je al verlaten en kreeg de nieuwe kou al vat op jou jouw gekrijs is nu onhoorbaar al zullen de klanken van je stem zich voort blijven dragen in een herinnering van gelukkiger jaren jouw sterven prijst het leven dat je droeg en ik zal je veders bewaren tot de tijd dat ook mijn stem niet meer strijdt en ik de dood…
elze16 oktober 2009Lees meer >

in het voorbijgaan

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
voorbij een plek in het landschap hoorde ik mensen praten over de dood 'berusting daar komt het op aan' sprak een krachtige stem zoals vanzelfsprekend bij mooi weer de blauwe lucht boven het groene land en de laatste streep aan gindse horizon... ik moest even slikken want ik was juist op weg naar gindse horizon…

Moeders aller mooiste kleed

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Toen ze heen was zei hij weinig niet veel wel genoeg de kleinste gedachte riep, ik zweeg als rijzend deeg zag rozijnen en krenten ’t aanrechtblad het zilveren pincet karmozijnen tinten, ‘k zag moeders aller mooiste beste kleed…

vaders

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.121
het is wel goed met kindje maken Opel rijden, parkje lopen eendje voeren en ijsje kopen om dan te verdwijnen en ons laten staan bij het koude marmer in opperste verwarring…
perry meer19 oktober 2009Lees meer >

Voorspelling

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
Oh die liefde, als kind te spelen dat ik onder het hart zal dragen, we zullen er samen van eten om aan ieder te verdelen, ook als zon en maan hun baan zullen vertragen, tot aan diepste kleuren van Eros fluit door een zoete dood getroffen, spreekt z’n mythische voorspelling uit, steekt al het verlangen in bedwelmende tonen tot hij z'n…
pama21 oktober 2009Lees meer >

Zonder afscheid

netgedicht
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.082
Je stille stem klinkt in mijn hoofd De tastbare leegte vult mijn ogen met verdriet Herinneringen spoelen voorbij Mijn hart voelt warm De tijd staat even stil Ik lijk wel versteend Een brok in mijn keel verstokt mijn adem Mijn starende blik kijkt terug in de tijd Even lijk je weer hier Al zie ik je wat vaag Ik hou je voorzichtig…

overgang 2

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.045
gebukt gaand onder het laatste restje leven verherfst ik in de kromming van tijd in afwachting van winterdood verlang ik naar een gewichtloos voorjaar om tijdloos het rijpe te kunnen proeven van een eeuwig zoete zomer…

Hun zielen gemist

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
heb het aardse gekist gecremeerd of begraven maar hun zielen gemist zij ontsprongen de dood in het sterven erven een ander bestaan ik kan ze niet vragen hoe het daar is vergaan wel hen mijn gebeden opdragen…
wil melker4 november 2009Lees meer >

De golven kringen weer

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
rijendik stond doodstil op de wal te kijken de adem ingehouden toen hij opdook voor de laatste keer geen luchtbel meer om te ontsnappen de golven kringen weer gebogen is hun gaan het dood door schuld te lezen in de ogen…
wil melker10 november 2009Lees meer >

Doodzelden

gedicht
3.4 met 72 stemmen aantal keer bekeken 28.161
Doodzelden stopte bij het dorp de trein - dat was als iemand uit dit leven wilde en zo de rails was opgestapt. Dan werd het overblijfsel weggehaald, waar kracht en vorm uit was geweken. En heel het dorp verlamde in de strop die deze man of vrouw fataal geworden was. Zo'n lijk begraven was al zwaar, maar dan de ziel, die naar verlossing zocht…

MEDIA IN VITA IN MORTE SUMUS

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Midden in dit mijn leven raak ik aan de strenge dood. Ik verstijf met dit stoffelijk overschot van misschien wel een middeleeuwer in mijn hand. Bedoelde Huizinga dit met zijn historische sensatie? Ik hef de tand op om hem nog beter te bezien en dan hoor ik hoog en schril een vrouw lachen. Ik ken die stem. Toorn trekt door mij heen.…
Abel Staring10 november 2009Lees meer >

Toennudan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 716
Als de wereld zich bekend maakt Onbekommerd, onverschillig Perfecte bol, soms o zo grillig Als een ruimte waar van klein naar groot De tijd verstrijkt van dood naar dood En waar slechts Wil haar stempel drukt...…
Wouter15 november 2009Lees meer >

Het Luciferische

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
Een naamloze schaduw komt binnen door tijdloze koude tocht omspoeld, spiegelt door mijn ogen de kamer in op het netvlies van mijn gewonde zinnen. Grimmig weersta ik zijn oude, vertrouwde blik die mij doorzindert met duister, onaards geweld. Welk bloed kan deze vlammengloed doorstaan die niet door koudvuur is geveld? Maar voordat de angst…

grondig onderzoek

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 648
neem mezelf eens op de schop graaf verder dan naar wie ik nu ben spit door tot wie ik werkelijk wil zijn eigenhandig leg ik mijn wezenlijke " ik " bloot want eens als ik sterf wil ik wel als mezelf doodgaan al is het met zwarte nagels…

RAmses

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Er is een gat geslagen in mijn ziel je bent er niet meer, terwijl ik niet eens wist dat je in mij zat, pas nu besef ik wat je deed met mijn leven, mijn gedrag, het laten niet laten alleen door je hypnotiserende stem, je woorden als fladderende vlinders dogma’s dodend … verpakt in levenswijsheden en onwijsheden wat moet ik nu verder lieve Ramses…